6648 resultaten.
limiet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 hoe zou het zijn
om te sterven aan eenzaamheid
om geen geluid meer
te kunnen maken
vertrekkensklaar
diezelfde avond droom ik nog
over voorbijgangers
en over het antwoord
dat als een vrucht
in een godverlaten zicht valt
ik kort mijn slaap in
en de stoel waarop jij zit
ongetwijfeld
er is geen verband
hoe je het ook bekijkt…
vastgeroest in denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 in haar oude huid
ligt ze
vastgeroest
in denken
aan vroeger
toen jonge huid
werd begeerd
ze kon niet
vergeten
noch vergeven
ze maakt
van iedere
eenzame nacht
vroeger
haar huid nu
rimpelig
oud
ergens klopte
dat niet
vond zij…
De overkant trekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
416 Altijd aan deze
Kant geleefd
In volstrekte eenzaamheid
Gewoond in mijn
Cel van drie bij vier
Ben er ook wel
Aan gehecht geraakt
Opgesloten te zijn
Binnen de kaders
Van mijn leven
En toch trekt
De overkant
Hoewel donker
En ongewis
Wil ik ontdekken
Wat ik in dit leven mis…
Leven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 De zon
zorgt voor licht
in mijn leven
Net als de sterren
Al schijnen ze maar even
Ik word zwijgzaam
Voel me eenzaam
Lijk me over te geven
Aan de schemering
Zomaar, uit het niets
Ik adem uit en in
En voel een intens verdriet
Omdat al zoveel verloren ging…
Liefdevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 liefdevol zal ik
mijn vingers
door jouw haren
halen
met mijn kussen
over jouw heuvels
met mijn handen
ze verkennen
jouw dalen
in het donker
van de nacht
zal ik mij een weg
banen door die
eenzame verlaten
schacht
op weg naar het licht
dat daar ergens op
mij wacht…
Het eilandgevoel van Schier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Waar vind je nog , ver van het stadsgewoel,
De rust aan zee en ruimte rond de duinen,
De kwelders, wad en strand om lang te struinen
Het eenzaam-niet-alleen eilandgevoel?
Niet op de Waag van Alkmaar of in Koog
Maar buitengaats, in zee: Schiermonnikoog…
weemoed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
377 weemoed is de geur
van wuivend riet
en korenvelden
het handschrift
in sierlijke letters
in trage tijd
een bankje in de tuin
de gebutste emmer
naast het kippenhok
na het zwaaien
het afbuigen
naar eenzaamheid
weemoed is
poëzie de kleur
van het vaarwel…
Barcelona-Bayern München 2-8
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
916 Een lessie voor de wandelende Messi
Een Duitse Blitzkrieg overviel de club
Een eenzaam vrouwtje riep nog twee maal ‘Hup’
Ze zág een trage sacramentsprocessie
een zeef, wat zachtgekookte eieren
en hóórde steeds de Doodsklok Beieren…
Saamhorigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Zo zoekt een gebroken mens,
omdat hij zich eenzaam denkt.
Totdat hij bij andersdenkenden,
saamhorigheid ervaart.…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 De dood heeft je meegenomen
niet naar de zee of naar een graf
maar naar de droeve stilte van een bos
daar ben je uiteengevallen
je bestaat niet meer
de resten zijn vergaan
maar de herinneringen
zijn sterker dan ooit
het lijkt of je weer danst
weer naar me lacht
mijn haren streelt
zo eenzaam in dit spiegelspel.…
De jasmijnboom bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Toen de zon onderging
heb ik mijn woorden
voor je neergelegd
langs het smalle pad
in het eenzame donker
in het koude licht
van de maan
onvindbaar
onleesbaar.
Kijk hoe in het vroege
ochtendlicht de jasmijnboom bloeit
Ruik de de geur
van opkomende bloemen…
Kallemooi
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
564 Beneden zie ik sensuele kippen,
En eenzaam in een mand valt niks te wippen,
En waaien doet het als de moord op Schier.
Dit rest mij na een dag of drie onthouden:
Een volle zak en ook nog strontverkouden.”…
wij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 beminnen wij elkaar
als vroeger nog
zijn wij twee lichten nog
van één licht
passen wij samen nog
in één gedicht
of minnen wij
enkel maar
de weemoed weg
zijn wij samen eenzaam nog
of zelfs dat niet meer…
wanneer sterven moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De mens is eenzaam tot en met zijn dood
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt
En zelfs geboren uit dezelfde schoot
Naar ‘t ver en stil en duister bos
Zijn wij nog vreemden voor elkaar
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…
Op een zachte liefdestroom
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.460 open, toch
hoop ik je gauw weer te zien
te spreken
en laten we in elkaar
de eenzaamheid verbleken
Verwarmen we elkaar met verlangen
bewandelen nieuwe gangen
door het gevoelsleven
en laten ons
op een zachte liefdestroom
richting zomer zweven…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 web spon
Toen de uitspraak geklonken had
scheen ‘t vooruitzicht kil en koud
Buien wachtte nooit ‘t rechte pad
na elk ontslag opnieuw in de fout
Toen de stilte al lang normaal was
scheen het eenzaam, somber licht
In ‘t dikwijls geledigde borrelglas
over zijn toekomst zonder uitzicht…
De zwerfer en zijn dieren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
333 De eenzame zwerfer en de dieren
De eenzame zwerfer die het geluk vond bij de dieren in het
bos, vond in hun ogen de warmte, een liefde die nooit verlos.
De vogels zongen liederen, zoet en vol van vreugd,
Terwijl de bomen fluisterden, hun geheimen, hun geheugd.…
Het souper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.148 Wij konden ons niet bij elkaar verschuilen:
Een mens, eenzaam, ziet zijn zwarte eenzaamheid
Dieper weerkaatst in de ogen van een ander -
Maar als de winden langs de daken huilen,
Vergeet, vergeet waar ons zwak hart om schreit,
Lach en stoot glazen stuk tegen elkander.…
Waar ben jij...?
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
1.643 Tergend langzaam glijdt
de nacht voorbij,
voel me eenzaam en
alleen...
wanneer keert voor mij
dan toch het tij,
en wordt het nét weer
als voorheen?
Net zo eenzaam zijn
mijn dagen,
ben jij de enige die
die me niet wilt horen,
zie mij ontmoedigt zitten
met al mijn vragen,
die jij waarschijnlijk nooit
zult beantwoorden...…
golgotha
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.025 Als ik er aan denk hoe eenzaam u was,
Alleen met al Uw pijn,
Zelfs door God de Vader werd u op dat moment verlaten
En dat allemaal zodat ik nooit meer eenzaam hoef te zijn.
Wat een liefde, Heer!
Doe me dat beseffen,
Zodat ik op U wil gaan lijken,
Meer en meer.
Uw liefde is genoeg voor mij,
Alleen bij U wordt mijn hart echt blij.…
Tekens?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 De beet van een spin tussen slaap en ontwaken
Twee lege kopjes op jouw nachtkastje
Misselijk, ziekmakend, om te kotsen
totdat ik leeg en rillend achterblijf, eenzaam
Dromend van mijn rode haar
dat ik pluk voor pluk kwijtraak
totdat er overblijft, stille paniek
Een eenzame duif die overmoedig
dichtbij landt, de boodschapper
Jij die langskomt…
De Greppel
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
760 De eenzaamheid in gedachten treedt in.
In deze modderige kuil in een ander land, ligt hij dan.
Ingewanden en bloed, van zijn tenen tot zijn kin.
Op school leerden ze hem te strijden voor zijn vaderland, maar ach; Wat weten zij er nu van?
Deze jongen van vlees en bloed, van gedachten en gevoel.
Eenzaam is hij nog immer en altijd.…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 mij eeuwig in de rouw
Ruisen deden droge bladeren
waar ‘t leek of jij daar praatte
Of ik je zacht hoorde naderen
om mij nooit meer te verlaten
Toen ik door ‘t eenzaam trok
dacht ik almaar meer aan ons
Ik wilde dat ik wakker schrok
en gedroomd had van de bons…
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Ik laat de nacht niet langer domineren
hij schonk mij toch al veel te veel pijn
Ik weiger die verdrietige atmosfeer en
dat eeuwige, zo vreselijk eenzaam zijn
Ik laat de nacht niet nu langer regeren
want ’t eenzaam vermoordt mijn geest
O mijn hart schreeuwt van het zeer en
bij het ochtendgloren huilt hij ‘t meest
Ik laat de nacht het leven…
DWALEN IN MIJN INNERLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Aan de grens van niemandsland
wachtte ‘t eenzaam mij reeds op
Al gauw kreeg pijn de overhand
in mijn keel kiemde al een prop
ik was in niemandsland gestrand
Over de rand van niemandsland
leefden het eenzaam en ’t alleen
In het trieste huilden zij constant
sinds bij hen het licht verdween
droegen zij alleen een rouwrand
In ‘t centrum van…
Eenenvijftig jaar mezelf
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.585 Eenenvijftig jaar baande ik
mezelf nuchter een weg
tussen liefdesbrieven
van eenzame vrouwen
boodschappenlijstjes voor de slijterij
en de dierenwinkel
minnaars en minnaressen
die de dood vonden
in mijn hart
zonder weerschijn of klatergoud
dikwijls alleen
in wildernis
waar eenzaamheid
een kleinood bleek
voor mij toevertrouwde…
Canadese dichteres
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
490 Je eenzaamheid verteerde je levenskrachten,
je had geen puf meer voor een blij gebaar,
je vreesde vooral de poëzieloze nachten,
waarin je uiteindelijk bent gegaan.…
Klein sprekend vogelgezang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Groen of anders felgekleurd;
met dop neus blauw of vrouwelijk
roze gekleurd kan deze de eenzaamheid
soms met een 'hallo' verbreken; na een
moeizame matineuze training kan het kleine
vedergewicht troostende woordjes spreken.…
Herinneringen aan pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
987 ik naar eertijds werd gezogen
Zo’n nacht waarin ik enkel nog dacht
aan de dood die me halen zou mogen
Het was zo’n eenzaam, zwarte nacht
waarin het duister je gewoon verstikt
Zo’n nacht die je niet meer verwacht
en waarop je op al je leed terugblikt…
Het bankje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
575 Nee dit bankje is niet eenzaam en alleen,
ze heeft het volle leven om zich heen.
Sta op en loop weer verder,
in de verte gaan schapen met hun herder.
Ik voel me lekker, één met de natuur,
’n heerlijk gevoel, maar helaas slechts van korte duur.…