1969 resultaten.
anti-canto II: 'als ’t van Marietje mag'
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
500 op deze gejatte tabula rasa
vermomd zonnige scrupules
de goden in klei
inbeelden
1.
in de contrawind hagunnan
bij De Ander stonden de sterretjes
’t wenen ‘closer’ dan ’t schateren
dito data
de dato
donderdag de derde
quam hij voorgelogen
wijdbeens als ‘n feit
strijdwagens dragen
‘pluie de pleurésie’ pleurde
en ’t geurde naar…
anti-canto III: 'Hydra’s tractate'
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
595 zelfs de poëzie scheurt
bij benauwd neobloed
negen/tien gloedkoppen
kleuren honderd vragen
gelaagde godenweidsheid
kwakende nachtschapen
verraden om lichtvoeten
bezeten hielen op dreef
zout zand zeeft handen
tot de tanden overladen
staande ontwapening en
vleesvervangersverleden
matige kantelpunttriggers
in zangerig vogelondertal…
Zo, wanneer t aankomt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 de tongen tongen en spreken
in tongen zwijgen de spinsels
diepgaand en geregeld opstaan
gestaag wandelen en dan
gelach en geschok en tranen
en weten en schudden en
dans
de dansen dansen meesterlijk
innig en intiem mijn band en straalt
uit mijn ogen
zoals mijn handen de lucht strelen
stop
mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart…
Tessa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Zij ziet de
aarde in
stromen
zilver en blauw
zij beweegt zich
als een rivier
die ontspringt
in een helend
licht delende
wereld een
avond een
nacht en een
ochtend
ligt zij voor
op de zomer
zij is een
fee die even
op reis door ons
ondermaanse is
kwikzilver
dagen die
dansen
rond
een vuurtje
van…
Kinderspel
gedicht
3.3 met 7 stemmen
2.346 Ik klim de woorden binnen
als in een boom en kijk omhoog,
voorbij de takken, blaren zo-
genaamde aardse dingen,
en denk: wie zoekt zal vinden.
Het ruikt hier heerlijk, net een vo-
geltje ben ik. Niets is onmo-
gelijk, ruisen de winden.
Zacht wiegt mijn hut. Ik word weer kind,
omringd door stille tover.
Een lied van licht danst voor mijn…
Dag van de elementen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Ik groet de hemel
mijn voet voelt aarde
een schip deint op de golven
de jager in het bos opent het vuur.
Waterengelen
bouwen luchtkastelen
van zand en steken die in brand.
Wie vuur oogst zal
water vinden en wie de
aarde bewerkt kijkt naar de lucht.
Liefde
van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vuurvogel op de vlucht…
Kracht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 Gedachten zijn krachten en machten
Ze brengen en brachten ons
op momenten waarop
we blij waren en lachten.
Ook momenten dat
we smachtten naar iets,
dat we plachten te verwachten
in sommige nachten
Alles wat nooit uitkwam
kan een gedachte verzachten!
Wonderlijk dat èèn enkele gedachte
bij machte is,
die krachten heeft,
terwijl…
METAMORFOSE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
545 In mij gaat iets ontpoppen
Mijn bakermat gaat scheuren
En als dat gaat gebeuren
Dan is dat niet te stoppen
Ik krijg nieuwe organen
Dat komt door de hormonen
Straks mag ik mij bewonen
Een ander wezen wanen
Ergens in mijn geheugen
Liggen dan wat restanten
Van, nare, oude kanten
Van zelfbedrog en leugen
Dan, na mijn transformeren
Ga…
Eens een ochtend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
779 Die ene ochtend
Dat jij naast mij lag
In het eerste zomerlicht
Je ongeschonden schoonheid
Ongeremd vol overgave
Aan je dromen lavend
Uitgerust ontwakend
Open je de ogen
Vol van vuur…
Zeven ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Een oog rolt
uit een kas de
tent in van
een vrouw met
zwart haar
in een lange
vlecht zij wacht
eeuwen al op
een vleermuis
vliegt zij weg
haar geduld is
op met een oog
in haar hand
wenkt zij een
adelaar die
dadelijk komt
en samen zien
zij de wereld
door zeven
ogen
tot de zon
opkomt en de
adelaar landt
en de vleermuis
vertrekt…
Macht en stille kracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
316 De hemel gloeit in rood, een zeldzaam teken
de bloedbaan rijst met brandend licht
zij werpt haar schaduw, zwaar en dicht
een wonder dat ons allen stil doet steken.
De aarde fluistert zacht van oude dromen
het firmament weerspiegelt haar gezicht
en sterren knikken eerbiedig in het licht
als boden uit een tijd die eens zal komen.
Zo…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 De nacht ademt sterren,
ze fuisteren mijn naam in de wind.
Schaduwen wiegen de stilte,
alsof de tijd zelf slinkt.
De maan streelt het pad met zilver,
elk blad draagt een glinstering mee.
Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Met mijn rug
zit ik stevig tegen de stam
mijn billen op de grond
tussen de wortels;
Diep verbonden
met de Aarde
die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Loop voor den Duivel, zwart van list,
waar maanlicht koud zijn schaduw kust.
Hij fluistert zacht in nacht en mist —
wie hem bemint, vergeet de lust.
Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed,
hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft.
Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.
Hij kent uw wens, het fel verwaand,
en…
Loreleilibellen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
398 als een blanco cheque lig jij voor me
een onbeschreven blad
ongeschreven woorden voor wat komen gaat
maar nog niet bestaat
voor deze druk op de spatiebalk
als ware het ratelen van de regen
de getikte letters
elke zin vormgegeven als een zegen voor de aarde
iedere strofe doof voor de stilte van lucht
tussen bedachte stormen door
beroerde…
De profeet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
215 Waar de zon nooit schijnt
Daar woon ik.
Bij de omgevallen boom,
In een hut onder de grond.
Niemand kent mij,
Maar ik heb weet van al
En iedereen.
Ik zie met mijn derde oog
Knarsend de wereld aan.
En zeg de mensheid:
Keer nu om!
Het is nog niet te laat.
Maar niemand luistert
naar een zonderling
Met een vergiet op zijn hoofd…
Jotie Rosenkreuz
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 (voor Jotie T'Hooft)
Jotie heeft het Rozenkruisersmysterie ontrafeld,
het residu tot zich genomen, ervaren, doorstaan,
tot hij, als ongeschonden Phoenix, als ware Kelt,
zich wist te verweren tegen iedere mensenwaan.
Als ingewijde en wetende zag hij het eindgevecht,
dat ver voorbij ons zonnestelsel zal gebeuren,
als een ware ziener stond hij…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Er ligt een lijn die niemand ziet,
licht trilt zacht in vroege gloed.
Grens en schaduw buigen, bieden rust,
stil glijdt alles waar de schaduw vloedt.
Vormen glijden over stille lanen,
hun schaduw kust het witte veld.
Woorden vallen, zacht en teder,
dansen op de rand van wat nog telt.
De einder gloeit, maar voelt geen pijn,
reikt naar wat…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Vriend, hijs het zeil
Negeer het gekletter van de storm
Er is iets dat het zoeken waard is
En ik heb je nodig,
ik heb je…
Mijn hart is een verlaten haven
De bomen verliezen hun schors
Er komt een koude wind aan
En ik voel je,
ik voel je
Hij is in aantocht.
Hij keert steeds terug
Een nachtschaduw
op een zilveren boot
Gevolgd door…
Zwarte rozen in de lentezon
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.183 De dagen hangen aan een dunne draad
bijen zoemen in een honingraat
een kat droogt zijn vacht bij de haard
en het alfabet is van de kaart
De regen valt maar hindert mij niet
ik heb genoeg aan mijn verdriet
met al die nattigheid langs mijn wangen
is er niemand die mijn tranen ziet
De klok slaat als een hamer
in de tiktak hollende tijd
er…
Licht en duisternis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
393 Het duister overwint ’t licht,
In het donker verdwijnt ’t zijn,
Opgegaan in ’t duistere niets,
Van d’eeuwige zwarte nacht.
In de stilte van het duister,
Fluistert het nu donkere licht,
D'opstanding op handen is,
Het zijn weer zijn zal in het nu.
Het licht zal zegevieren,
Het duister zal worden verlicht,
Het gefluister zal doven,
Wijl…
TWEEHONDERD JAREN
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
356 Op Breda s en Princenhages grond
ontwaakt een veld van rust, ontvangt zerken,
waaronder na s mensen leven en werken,
het gebeente wacht op d Eeuwige Stond.
Somtijds klinkt klokkenstem plechtig in het rond,
geleid door luchtige zangvogelvlerken,
wil eerbiedig het bezoekersbrein sterken,
dat hier vragend schouwt, of om verlies gewond.
Twee…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Dwarrelend brengt sneeuw licht in
mijn droom en de straten voeden zich
met deze nieuwe stilte.
Het water in het park roerloos (ondanks
mijn adem), niets beweegt zich,
behalve de droom.
Glinstering wordt geboren in het lamplicht
over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht
van de ene naar de volgende en volgt zo
een pad door de niet…
Enigma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 Dwalend door het kale niets,
Ontwaarde hij plots iets,
Hij nooit eer had gezien,
Noch van gehoord bovendien.
Toen hij terugkwam op zekre dag,
Verhaalde hij van hij zag,
Niemand kon hem zeggen ’t is,
Blijft dus nog ongewis.
D’herinnering aan iets blijft knagen,
Wil nog ’n poging wagen,
Om te achterhalen wat is dat iets,
En gaat weer naar…
Fantasie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Ik verzin niets groots.
Geen kastelen, geen licht.
Alleen een plek
waar jij niet vertrekt.
Waar de deur niet zacht dichtvalt
maar open blijft uit gewoonte.
Waar afwezigheid geen geluid maakt.
Ik bouw die ruimte uit gemis,
laag over laag,
tot het niet meer snijdt
maar draagt.
Daar hoef ik niets te verklaren.
Geen sterke schouders,…
Schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 De zon komt op
Het licht jaagt op de schaduwen.
Volg!, in de schemer het lijnen spel.. daar fluisteren, daar fluistert..
hoor! je weten is er, je weet..
ik zie je.. ik kijk mee.. tussen twee tijd momenten in.. bezinning en verheldering..
lijnen spel, buigen, tijd kromt boogt tussen zon op.. en onder, de
lijnen duidelijk lossen weer op als wolken…
Opgelucht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.250 Het was een
dag in wording
toen de lucht blauw
met felle zon en mist
door de bossen fietste
de weg knoopte zich in
een knoop
bomen zetten hun wortels
in de handrem
een wolk vergat waar
boven was
schaduwen liepen
zonder eigenaar weg
de regen viel naast
zichzelf en bleef
daar liggen en
in een sloot van tijd
zag ik, hoe gisteren…
Onbegonnen werk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
308 Ik voel de druk, die's zo te zwaar,
dat gevoel voelt zeer naar.
Ik wil de wereld wegtillen,
lukt me niet, al zou ‘k dat willen.
De einder kan ik niet bereiken,
die blijft maar van mij wijken,
hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet
uit, d'einder blijft in’t verschiet.
Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die…
Een vleugel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
892 Stilte is nooit het einde
van geluid
maar het ogenblik vóór
de beweging
waar zij wordt ervaren
zie ik haar al
verdwijnend
oplossen
waar rust woont
kantelt de tijd
haast onmerkbaar
waar men zwijgen
hoort
begint
het spreken der ruimte
dan begrijp ik
stilte is slechts
een schaduw van
de veer van een vleugel
die windstil…