Alle inzendingen over mystiek

1969 resultaten.

Sorteren op:

anti-canto II: 'als ’t van Marietje mag'

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
op deze gejatte tabula rasa vermomd zonnige scrupules de goden in klei inbeelden 1. in de contrawind hagunnan bij De Ander stonden de sterretjes ’t wenen ‘closer’ dan ’t schateren dito data de dato donderdag de derde quam hij voorgelogen wijdbeens als ‘n feit strijdwagens dragen ‘pluie de pleurésie’ pleurde en ’t geurde naar…

anti-canto III: 'Hydra’s tractate'

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
zelfs de poëzie scheurt bij benauwd neobloed negen/tien gloedkoppen kleuren honderd vragen gelaagde godenweidsheid kwakende nachtschapen verraden om lichtvoeten bezeten hielen op dreef zout zand zeeft handen tot de tanden overladen staande ontwapening en vleesvervangersverleden matige kantelpunttriggers in zangerig vogelondertal…

Zo, wanneer t aankomt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
de tongen tongen en spreken in tongen zwijgen de spinsels diepgaand en geregeld opstaan gestaag wandelen en dan gelach en geschok en tranen en weten en schudden en dans de dansen dansen meesterlijk innig en intiem mijn band en straalt uit mijn ogen zoals mijn handen de lucht strelen stop mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart…

Tessa

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Zij ziet de aarde in stromen zilver en blauw zij beweegt zich als een rivier die ontspringt in een helend licht delende wereld een avond een nacht en een ochtend ligt zij voor op de zomer zij is een fee die even op reis door ons ondermaanse is kwikzilver dagen die dansen rond een vuurtje van…

Kinderspel

gedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.346
Ik klim de woorden binnen als in een boom en kijk omhoog, voorbij de takken, blaren zo- genaamde aardse dingen, en denk: wie zoekt zal vinden. Het ruikt hier heerlijk, net een vo- geltje ben ik. Niets is onmo- gelijk, ruisen de winden. Zacht wiegt mijn hut. Ik word weer kind, omringd door stille tover. Een lied van licht danst voor mijn…

Dag van de elementen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Ik groet de hemel mijn voet voelt aarde een schip deint op de golven de jager in het bos opent het vuur. Waterengelen bouwen luchtkastelen van zand en steken die in brand. Wie vuur oogst zal water vinden en wie de aarde bewerkt kijkt naar de lucht. Liefde van golven opstuivend zand brandmerk van water vuurvogel op de vlucht…

Kracht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
Gedachten zijn krachten en machten Ze brengen en brachten ons op momenten waarop we blij waren en lachten. Ook momenten dat we smachtten naar iets, dat we plachten te verwachten in sommige nachten Alles wat nooit uitkwam kan een gedachte verzachten! Wonderlijk dat èèn enkele gedachte bij machte is, die krachten heeft, terwijl…

METAMORFOSE

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
In mij gaat iets ontpoppen Mijn bakermat gaat scheuren En als dat gaat gebeuren Dan is dat niet te stoppen Ik krijg nieuwe organen Dat komt door de hormonen Straks mag ik mij bewonen Een ander wezen wanen Ergens in mijn geheugen Liggen dan wat restanten Van, nare, oude kanten Van zelfbedrog en leugen Dan, na mijn transformeren Ga…

Eens een ochtend

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 779
Die ene ochtend Dat jij naast mij lag In het eerste zomerlicht Je ongeschonden schoonheid Ongeremd vol overgave Aan je dromen lavend Uitgerust ontwakend Open je de ogen Vol van vuur…
Beninga26 augustus 2025Lees meer >

Zeven ogen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
Een oog rolt uit een kas de tent in van een vrouw met zwart haar in een lange vlecht zij wacht eeuwen al op een vleermuis vliegt zij weg haar geduld is op met een oog in haar hand wenkt zij een adelaar die dadelijk komt en samen zien zij de wereld door zeven ogen tot de zon opkomt en de adelaar landt en de vleermuis vertrekt…
Jurjen30 augustus 2025Lees meer >

Macht en stille kracht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 316
De hemel gloeit in rood, een zeldzaam teken de bloedbaan rijst met brandend licht zij werpt haar schaduw, zwaar en dicht een wonder dat ons allen stil doet steken. De aarde fluistert zacht van oude dromen het firmament weerspiegelt haar gezicht en sterren knikken eerbiedig in het licht als boden uit een tijd die eens zal komen. Zo…
Johny Donovan8 september 2025Lees meer >

Wandelen in het donker

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
De nacht ademt sterren, ze fuisteren mijn naam in de wind. Schaduwen wiegen de stilte, alsof de tijd zelf slinkt. De maan streelt het pad met zilver, elk blad draagt een glinstering mee. Ik loop tussen werelden van stilte, waar dromen de richting wijzen. Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht, het bos houdt zijn adem vast. Ik verdwijn…

Ik ben een boom

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Met mijn rug zit ik stevig tegen de stam mijn billen op de grond tussen de wortels; Diep verbonden met de Aarde die me draagt ik wortel in diepe lagen de oude lagen waaruit ik voortkom waarin het zaad van mijn bestaan ontkiemde dat geeft me m’n basis de Aarde voedt me via m’n wortels stromen haar gaven naar stam en kruin; Ik voel…
Jack Stoop14 oktober 2025Lees meer >

Vlucht voor den duivel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
Loop voor den Duivel, zwart van list, waar maanlicht koud zijn schaduw kust. Hij fluistert zacht in nacht en mist — wie hem bemint, vergeet de lust. Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed, hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft. Hij weeft van as een zilvren droom, waar ziel en zonde samenstroomt. Hij kent uw wens, het fel verwaand, en…

Loreleilibellen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 398
als een blanco cheque lig jij voor me een onbeschreven blad ongeschreven woorden voor wat komen gaat maar nog niet bestaat voor deze druk op de spatiebalk als ware het ratelen van de regen de getikte letters elke zin vormgegeven als een zegen voor de aarde iedere strofe doof voor de stilte van lucht tussen bedachte stormen door beroerde…
R.E.N.S.27 oktober 2025Lees meer >

De profeet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 215
Waar de zon nooit schijnt Daar woon ik. Bij de omgevallen boom, In een hut onder de grond. Niemand kent mij, Maar ik heb weet van al En iedereen. Ik zie met mijn derde oog Knarsend de wereld aan. En zeg de mensheid: Keer nu om! Het is nog niet te laat. Maar niemand luistert naar een zonderling Met een vergiet op zijn hoofd…

Jotie Rosenkreuz

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
(voor Jotie T'Hooft) Jotie heeft het Rozenkruisersmysterie ontrafeld, het residu tot zich genomen, ervaren, doorstaan, tot hij, als ongeschonden Phoenix, als ware Kelt, zich wist te verweren tegen iedere mensenwaan. Als ingewijde en wetende zag hij het eindgevecht, dat ver voorbij ons zonnestelsel zal gebeuren, als een ware ziener stond hij…

De einder en contouren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Er ligt een lijn die niemand ziet, licht trilt zacht in vroege gloed. Grens en schaduw buigen, bieden rust, stil glijdt alles waar de schaduw vloedt. Vormen glijden over stille lanen, hun schaduw kust het witte veld. Woorden vallen, zacht en teder, dansen op de rand van wat nog telt. De einder gloeit, maar voelt geen pijn, reikt naar wat…
Johny Donovan10 november 2025Lees meer >

De beschermengel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
vleugels van stralen geweven dragen mij zo effen en zacht licht zonder schaduw te geven dwaal ik rond in lucide vacht beschermen zonder te slapen stil waken en onzichtbaar nabij wacht op de komende taken zonder mij geen dag voorbij gedragen door licht van liefde waar angst en pijn verdwijnt was ongeloof dat mij griefde tot je bede aan…
J.J.v.Verre12 december 2025Lees meer >

Schaduwen in de rivier

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Vriend, hijs het zeil Negeer het gekletter van de storm Er is iets dat het zoeken waard is En ik heb je nodig, ik heb je… Mijn hart is een verlaten haven De bomen verliezen hun schors Er komt een koude wind aan En ik voel je, ik voel je Hij is in aantocht. Hij keert steeds terug Een nachtschaduw op een zilveren boot Gevolgd door…

Zwarte rozen in de lentezon

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.183
De dagen hangen aan een dunne draad bijen zoemen in een honingraat een kat droogt zijn vacht bij de haard en het alfabet is van de kaart De regen valt maar hindert mij niet ik heb genoeg aan mijn verdriet met al die nattigheid langs mijn wangen is er niemand die mijn tranen ziet De klok slaat als een hamer in de tiktak hollende tijd er…
joepondro15 december 2025Lees meer >

Licht en duisternis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Het duister overwint ’t licht, In het donker verdwijnt ’t zijn, Opgegaan in ’t duistere niets, Van d’eeuwige zwarte nacht. In de stilte van het duister, Fluistert het nu donkere licht, D'opstanding op handen is, Het zijn weer zijn zal in het nu. Het licht zal zegevieren, Het duister zal worden verlicht, Het gefluister zal doven, Wijl…

TWEEHONDERD JAREN

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 356
Op Breda s en Princenhages grond ontwaakt een veld van rust, ontvangt zerken, waaronder na s mensen leven en werken, het gebeente wacht op d Eeuwige Stond. Somtijds klinkt klokkenstem plechtig in het rond, geleid door luchtige zangvogelvlerken, wil eerbiedig het bezoekersbrein sterken, dat hier vragend schouwt, of om verlies gewond. Twee…
Han Messie4 januari 2026Lees meer >

Verstrengeld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Dwarrelend brengt sneeuw licht in mijn droom en de straten voeden zich met deze nieuwe stilte. Het water in het park roerloos (ondanks mijn adem), niets beweegt zich, behalve de droom. Glinstering wordt geboren in het lamplicht over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht van de ene naar de volgende en volgt zo een pad door de niet…

Enigma

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 293
Dwalend door het kale niets, Ontwaarde hij plots iets, Hij nooit eer had gezien, Noch van gehoord bovendien. Toen hij terugkwam op zekre dag, Verhaalde hij van hij zag, Niemand kon hem zeggen ’t is, Blijft dus nog ongewis. D’herinnering aan iets blijft knagen, Wil nog ’n poging wagen, Om te achterhalen wat is dat iets, En gaat weer naar…

Fantasie

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
Ik verzin niets groots. Geen kastelen, geen licht. Alleen een plek waar jij niet vertrekt. Waar de deur niet zacht dichtvalt maar open blijft uit gewoonte. Waar afwezigheid geen geluid maakt. Ik bouw die ruimte uit gemis, laag over laag, tot het niet meer snijdt maar draagt. Daar hoef ik niets te verklaren. Geen sterke schouders,…

Schemer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 321
De zon komt op Het licht jaagt op de schaduwen. Volg!, in de schemer het lijnen spel.. daar fluisteren, daar fluistert.. hoor! je weten is er, je weet.. ik zie je.. ik kijk mee.. tussen twee tijd momenten in.. bezinning en verheldering.. lijnen spel, buigen, tijd kromt boogt tussen zon op.. en onder, de lijnen duidelijk lossen weer op als wolken…
Herauthon7 februari 2026Lees meer >

Opgelucht

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Het was een dag in wording toen de lucht blauw met felle zon en mist door de bossen fietste de weg knoopte zich in een knoop bomen zetten hun wortels in de handrem een wolk vergat waar boven was schaduwen liepen zonder eigenaar weg de regen viel naast zichzelf en bleef daar liggen en in een sloot van tijd zag ik, hoe gisteren…
Silann Nara9 februari 2026Lees meer >

Onbegonnen werk

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 308
Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…
Joris Olivier20 februari 2026Lees meer >

Een vleugel

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 892
Stilte is nooit het einde van geluid maar het ogenblik vóór de beweging waar zij wordt ervaren zie ik haar al verdwijnend oplossen waar rust woont kantelt de tijd haast onmerkbaar waar men zwijgen hoort begint het spreken der ruimte dan begrijp ik stilte is slechts een schaduw van de veer van een vleugel die windstil…