2556 resultaten.
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 blaas mijn lief in de oren van de wind
waar de toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of…
Bede (sonnet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
807 Och, toon me nu dat gij niet slaapt mijnheer
maar storm, orkaan, tempeest, steeds overwint.…
Vrouwonvriendelijkheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.953 Vibrerende hormonen in een lijf van een man
Stormen door het bloed in filevormende vaten
Hier en daar nog wat opstoppende passanten
De hersens zijn volledig in de ban
Gehypnotiseerd door dat ene stukje bloot
Die gemene en opzwepende geuren
Odeurs die vrouwen als kwelling kleuren
Het is lang geleden dat de man genoot
Dan die knalrode…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen, staal met vrouwelijke vormen
stapt uit en maakt op aarde haar entree
ze neemt een leger in haar kielzog mee
gehuld in saaie krijtstreep-uniformen
dan galmt haar stem en het begint te stormen…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.254 Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen.
Even blootshoofds en met een brede voet.
Rijzend en dalend op haar vloed,
als kleine vogels op haar schoot gezeten,
konden wij lange tijd haarzelf vergeten,
rustend en rondziend en behoed.…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 Sterk is de Storm; maar hoe hij woed’,
De Man spot met zijn overmoed.
Sterk is de Man; die wonderwerker;
Maar toch is vaak de Wijn nog sterker.
Sterk is de Wijn; maar, hoe vol kracht,
De Slaap verwint hem door zijn macht.
Dus moogt ge op Sterkte u niet verheffen;
Iets anders kan u overtreffen.…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 Na groot geweld vloeien doorgaans de tranen
De raven komen zich tegoed doen aan het op de aarde gelaten vlees
Nabestaanden huilen, aaseters houden een bloederig feest
Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen
Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm…
Stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.644 Hoe zouden de stormen van binnen zijn
hoe breekbaar ben jij, hoe klein, hoe iel
hoe hard kraakt de deur in jouw kesunyian?…
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets
Als regen wimpers zwaar bedauwt
En lede ogen in duisternis verzinken
Waar schrijnende beelden hen kastijden
Laat me mijn eigen stormen bestrijden
Maar behoed me voor het verdrinken
Door stil te zeggen dat je van me houdt.…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 ik vergeet maar die galm
van de gebroken snaar
het was de geknapte halm
die zolang de hoop vertolkte
ach, ik laat het gaan als een walm
uit de laatste kreet die nog kolkte
in wat leek als een oeverloos geluk
een blindstaren op klavertjes vier
de storm van gedwongen naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 bladeren tot kant verweven
bladskeletjes van weleer
dromen rood met gele dromen
stormen ruisend heen en weer.
Paddenstoelen steken statig
hun gekleurde kopjes op
spinnen vangen waterdruppels
weven paarlen van een drop.
regen kneedt zijn stiltepaden
tot een glanzend blubberpad
glibberglijdend naar de heide
maakt de dauw dit nevelnat.…
Oma's verrassing 1953
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.419 naar de stad
en komt thuis met een kunstgebit;
haar lach, van oor tot oor wijd
alsof ze met ‘n kleerhanger vrijt
betoverd; we zien alleen tanden
waarachter haar gezicht verdwijnt
Opa zegt dat ’t ding naar hem hapt
en slaapt ’s nachts op de sofa
een angstig kleinkind wil vreemde
Oma inruilen tegen een cavia
Na een week is de storm…
dagdromen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
767 Als de zuidwester storm
het vermoeide land geselt
en lichamen teistert
dwars door winterkleding heen,
als Pluvius zijn toorn botviert
op ondergelopen weilanden
en de natuur gelaten wacht
op atmosferische rust,
dan dagdroom ik
over goudgele korenvelden,
waarboven de van hitte
bezwangerde lucht
een dansende ode brengt
aan de zomer.…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 laatst wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden…
De hoofdrol
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
764 generatie
aangepast aan eisen van ‘t nieuwe heden
De vrouw romantisch
de man rationalistisch
stereotypen die werkelijkheden verhelen
We doen de vrouw tekort
zij is de ster in de hoofdrol
lonkt en lokt mannen met lijf en leden
Streelt manlijke ijdelheid
laat hem z’n idealen dromen
dwingende bevelen in genen geschreven
En dan, met storm…
WIE, WAT is hij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 Leven gevoed door ‘t licht
ontstijgt de natte aarde
evolueert tot levensvorm;
nu ik dat proces begrijp-
zie ik de mens vanuit
een ander perspectief,
begrijp zijn beweegreden
zijn storm en drang.
Op de snelweg overleven
tussen ontelbare bemande
‘torpedo’s’ toont de mens
als consistent ontwerp.…
Wondertjes van samenzijn
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
581 huis aan kant
energieën opgebrand
uitgeblust valt zonlicht
naast me op de bank
we zitten in zijn licht
zijn ogenwit daagt
buien uit te regenen zonder
dat mijn storm fluit
pupillen dragen mij
kleuren vragen tederheid
scheppen wondertje van samenzijn
gesloten voor publiek
zijn mond gegoten rond
de zachte lippen iets verstrakkend…
liefde is
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.715 je ogen die mij spreken
door het donker van de nacht
als de schaduw laat verbleken
wat jij als een stilte dacht
liefde
een storm die blijft razen
rond de naaktheid van jouw ziel
waar mijn wezen als een glazen
bel van puurheid in jou viel
alleen
de dag zal ons ontwaken
als het licht dat zich verlegt
mij de stilte laat verzaken
in…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 De avond tingelt als een theehuisje aan de horizon; maar de stormen
daarachter, het versplinteren van hout en de wrakken die elkaar
angstig opduwen in de haven.
Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen.…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 beelden als breipennen
in mijn vizier en m'n oren
hoorden de storm aankomen.
schuin als een zinkend schip
zou ik vergaan en ik schreeuwde
als een leeuw, helaas maakte
ik de indruk van een windvaan.
(een aasgier vloog om de
mast heen, piepend en blééf
er omheen vliegen...)…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 niemand kijkt
recht in mijn blik
op scherp sta ik
ik kan niet anders dan dit
pad volgen
door de storm van zinnen
dit leven waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op…
bloedmooie wervelstorm
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.260 Woest komt ze langs je stormen
Haar lange haren vliegen om haar hoofd als
de wind die de bladeren van
takjes af wil rukken
Hoed je, ze
buldert recht op je af met
lange, enorm lange benen (eindeloos lang)
die zo snel gaan dat ze wazig worden
Elke jongen die een poging waagt
wordt onder de voet gelopen door
deze bloedmooie wervelstorm…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun knieën vallen
omdat niets meer overblijft, vreemd
aan alles
en aan het landschap, in het zuiden bedekt
vertel over stromen, vertel
over stormen…
Tentoongesteld: gigantische graseter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Zijn tanden aan het werk gezet,
bij het bergen van een stalen huis
dat ondanks storm en ijzige koude
toch behouden bleef.
De vaart ging uit zijn gang.
Zo toont ons de geschiedenis.
Want waar hij berg en vlakte ooit beheerste,
rusten nu zijn resten slechts.
Als museumstuk
aan elkaar gebonden
en tegen dinosauriër afgezet.…
Hondenweer
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
745 Maar: de hond gaat naar buiten,
en onze lieve heer is niet boos,
de takken zitten nog altijd aan de bomen,
en als ’t hagelt, tja, dat kan pijnlijk zijn,
maar pokkenweer,
ach, de zon schijnt morgen weer,
dan kunnen de honden weer naar buiten,
dan is de storm gaan liggen,
dan zwiepen de takken niet langer
staan ook de gezichten niet…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 Even nog en de zomer is alweer voorbij;
de weemoed hangt roerloos in de bomen die
stilaan bladeren loslaten, door de storm
of de droogte, door de tijd of omdat het
nu eenmaal altijd zo is geweest. De zwaluwen
plannen ook nu weer hun verre reizen want hier is
nog weinig voor hen te beleven.…
vandaag
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.174 Vandaag schijnt op iets nieuws de zon
De storm die gister woedde is verdwenen
Vergeet niet wat is gezegd
Jouw plek is leeg
Jouw stem zwijgt
En zo, daar sta je dan …
Op open veld
Met niets dan herinneringen,
En uitzicht op de grootste reis die je ooit zal maken.…