2620 resultaten.
Felice (1)
poëzie
1.0 met 1 stemmen
4.088 Dwaas, dat ik niet begreep mijns harten leed,
Dwaas, dat mijn weelde niet vermoeden deed,
Wat groot mysterie 't àl in mij verwekte....
Tot eindlijk 't leeg verlangen werd gevuld,
Uw teder-lichtend englenbeeld onthuld,
'k Uw heilge schoonheid sidderend ontdekte!…
Wat heb ik toch...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
782 Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken
maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer
ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van
dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet
me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is
door lijden, soms heel klein maar soms ook echt als
storm doorheen de mensen…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toonzetting
werd veranderd,
lief en leed zijn geankerd in
een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...
- - Wees niet de schroom'ge...…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 't Liefst trok ik helpend door de hele maatschappij:
gaf 't jonge leven voor het welzijn in fabrieken,
verlichtte hier wat leed en maakte dáár wat vrij.
Bracht zo een kwinkslag aan de ongeneeslijk zieken.…
Bij jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
751 Weg je tastbare liefde
voor je kinderen en (achter)kleinkinderen
Voorbij je medemenselijkheid
het zal ons blijven hinderen
Je hebt je taak volbracht
meer kan een mens niet doen
dat weet ik nu wel zeker
kon ik hem nog maar geven die zoen
Ik zal bij je blijven komen
je hebt "20 jaar gegarandeerde rust"
maar met trots in lijf en leden…
DE VERWORPENEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.002 En die eertijds droegen om de leden
Tekenen van de afhankelijkheid,
Zullen opgaan naar een stralend heden,
Door de poorten der oproerigheid.
-----------------------------------------------
uit: Opstandige liederen (1929)…
De Hond En Zijn Baas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Een hond en zijn baas;
Het lijkt haast wel dwaas
Dat als alle leed van de
Wereld de baas lijkt te deren,
En er niets meer van het leven
Lijkt te leren; en de destructieve
Drang overheerst vroegtijdig te
Willen sterven; er nog slechts een
Vriendschap rest die men elders niet
kan verwerven.…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 huis
waar de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn tenen
om over de einder heen te zien
waar de vervulling wacht
die een mens aldoor wil lenen
en leed…
Stolpersteine
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
550 Je begreep niets van al die
barbaarse haat, je leefde
nog in de droomjaren en je
vermoorde ziel is meteen
door aartsengelen opgevangen,
die je leed meteen hebben
afgestoft en die je naar het
Heiligste van Jahweh brachten,
althans dat hoop ik dan maar
nu ik een steentje op je
gedenksteen leg, bij Onder
de Boompjes 65 in Gouda.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ellendig al me' leven,
zonder oost
of troost:
van iedereen verlaten
en verraân,
voortaan,
waar wil ik me gaan lopen,
om de liên
te ontvliên,
die, zegezingend, zoeken
mij die hals
onvals
te kerven, die de leugen
hun, te leed,
verweet?…
Aan het bed van de dichter
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 die uit een korte stilte komt
land met de stenen horizon
waar verhalende wolken zwijgen
heb jij die vrouw gesproken
vraagt hij, maar nee
er is niets meer uit te leggen
mijn stemgeluid blijft sereen
in de kalmte van mijn rust
ze is er niet meer, van hier
vertrokken de zon achterna
op zoek naar nieuwe liefde
hij kijkt me aan met lede…
als het dromen voorgoed begint
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
761 de nacht is stil
en mijmeringen zijn als geboren
klinkers, vertrekkensklaar
dat is niet erg
want ze leiden me naar de oorsprong
hoe gelukkig we zijn met
man en vrouw
het geschonken leven
dat meestal perfect begint
en, hoe ongeneeslijk het leven ook is,
het lichaam reilt en zeilt, van vlies tot
ziel, hart tot holtes, lief voor leden…
WANHOOP.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.165 O zwijg, gij klank van onheil en van leed,
Roep niet zo luid in mij, wees stil, ik weet
Dat gij slechts zijt mijn eigene gedachte.
Geen stem is 't die van buiten tot mij kwam,
Maar het geluid dat 'k in mij zelf vernam,
En dat naar uiting in de kerkklok smachtte.…
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 Er is een vrede die uit leed geboren
In 't oog van vreugde als traan van teerheid beeft,
Of als een zachte glimlach glanzend zweeft
Over 't gelaat dat vreugden heeft verloren.…
een schandalig vers
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.790 Ik zei Anouschka schatje, jouw lijf bevalt me zeer
al kwam je om te poetsen, bij jou leg ik me neer
Zo vrijde ik met haar, het volle herdersuur
Het was even geleden maar mijn leden vatten vuur.
En na dat uur ging zij naar huis, de matten bleven vuil
Maar dat kon me niet schelen want wat ik kreeg in ruil ?…
Sehnsucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten
Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten
En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden,
vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…
Witte bloemen.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.488 De plek is zonloos, waar wijlen zullen
De jonge leden van ziel verlaten.
Wil warm en zacht ze in uw schijnsel hullen
Langs dodestad's straten.
Licht blank en zacht
Voor wie zo vreugdig droegen
Zijn rijk zielenlicht, en nu zo vroege
't Derven voor lichtloze nacht.
Maak schemer van licht.....…
ideaalbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 grootste vriend
was niet alleen een steun en toeverlaat
haar dagelijkse schietgebed betrof
het resultaat van nachtenlange zorgen
waardoor hij niet alleen verloren dingen vinden liet
maar ook verdriet een plek moest geven
haar leven klopte veel en lang
met felle slagen tegen elke toegekeerde wang
keihard verdreef haar glimlach dan het ergste leed…
Zwarter dan de nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Een leven zwarter dan een kille nacht
zonder sterren voor een greintje hoop
Uit haar mond kwam nooit een klacht
ze liep nooit met haar verdriet te koop
Druppels bloed, ze gutsten als tranen
als ze ’s nachts in haar lichaam sneed
Teneinde zich korte tijd blij te wanen
’t leed kwam weer toen het haar speet
Sterven kan droevig zijn ‘t leven…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!…
Kind met het bleek gelaat
poëzie
4.0 met 1 stemmen
818 Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken
geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet,
maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken
zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet:
gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten
hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst;
maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…
geschiedenis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
808 op school hebben wij sinds kort geschiedenis
de juf vertelt ons iedere week
over alles wat geweest is
over wat opa's en oma's en hun opa's en oma's vroeger deden
en hoe zij soms onder oorlogen en aan besmettelijke ziektes leden
overal heeft zij plaatjes bij en vaak ook filmpjes met geluiden
zoals over de 80-jarige oorlog met het spaanse…
meer dan ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 mij
en toen ik was
beschutte jij mij
meer dan ooit ben jij aanwezig
juist nu
nu jij niet meer hier bent
nu is er het weten
de eerste stapjes
met vallen en opstaan
de eerste woordjes
jij leerde ze mij
meer dan ooit ben jij aanwezig
juist nu
nu jij niet meer hier bent
nu is er het weten
dat het loslaten ooit
juist in lief en leed…
De olifant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Waarom heb ik mijn leed geleden
geweven al mijn grote kleden
die na een tijd zijn weggedaan
of anders hangen te vergaan?
De kersenbloesems vallen
zie hoe vroeg ze vallen
ze sneeuwen in de nacht
ik zou wel willen huilen
.....Waar is de tijd gebleven
.....waarin de kleden zijn geweven
.....die hangen te vergaan?…
Meer Beatleliefjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Ga met me mee
naar de fantasiewereld,
de Strawberry Fields
van John Lennon
wie zou die
surrealistische
aarbeienvelden
van Lennon nog kennen
leden der eenzame
harten clubband
onder aanvoering van
Sergeant M.…
Een armvol applaus
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
435 jou als middelpunt
van mijn bestaan
je lach
had al jouw
talenten op
ingenieuze
wijze verpakt
jij was de
begroeting in
ontmoeten met
ogen die spraken
om zo liefde in
woorden nog
intenser te maken
jij regisseerde
terwijl ik in
onbevangenheid
jongleerde
met kracht
en vitaliteit
open en sloot
de gordijnen
pimpte scenes
die leden…
Deze dagen 6
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Eeuwig het gevecht door ons gestreden
onthouden, weten waardoor we toen leden
niet nog een keer, o lieve god
en bidden tot de Heer.…
Onheilspellend gevoel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 Want het is mijn gevoel dat me kwelt onder de leden.
Ik heb nog niet vaak mijn gevoelens beschreven.
Voelde mij er nooit echt toe gedreven.
Om er daadwerkelijk tijd aan te kunnen besteden.
Alsof ik uiteindelijk mijn gevoel langdurig heb vermeden.
Te veel afstand van mijzelf ben blijven nemen.
En is er zo veel tijd verstreken.…
Kon ik je maar haten.
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
561 Ik wil stoppen, stoppen met het leed die mijn leven leidt. Ik moet leren van mezelf te houden, en anderen zullen moeten kruipen voor mijn liefde.…