2904 resultaten.
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 In het water van de Nieuwe Rijn kijken
de karkassen van fietsen tellen
vandalisme vanaf de Boterbrug
Op het water kapen takjes en piepschuim
gedachten van de oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht…
Kompas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 in ben de weg in mijn gevoel kwijt
gevangen in een donker bos
mijn verwarring laat je verdwijnen in de mist
je moet me laten gaan, je laat mijn hand los
onder de sterren lijkt de wereld immens
groot en onzichtbaar, en ik levend en blind
ik heb je nodig om het te ontdekken
maar ik ben klein en nietig, en ik voel me een klein kind
jij kunt…
Duisterweg
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 Het is rustig in de nacht
jouw woorden verdwijnen langzaam
uit het geheugen, lachwekkend misschien
maar de somberheid doet me dwalen
ik volg de duisterweg naar heimwee
waar nachtbloemen wiegen in herinnering
en misschien schrijf ik je nog een lange brief
over hoe fijn het was samen in het liefdesbed
wanneer herinneringen dreigen te vervagen…
niemand
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 de schaduw zonder man
kust de regen
alsof ik niet zonder kan
dit bestaan kunnen
wij niet aan
bijna sta ik buiten
alsof dit werkt
korte zinnen huilen
de zwerk
lijn na lijn breekt
mijn leven naar de lever
alsof ik ooit op haar leek
geen vrouw lijkt beter
te zijn
oeverloos lijkt de ruis
te verdwijnen in de meander
opgezet de…
Status*
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
3.109 Nu staat in het krijt
wat is en chirurgisch verdwijnen gaat.
Koelbloedig kijkt men wat niet meer gedijt,
snijdt weg wat op het lijf geschreven staat.
De klok luidt voor wat zonder regelmaat
de harmonie tot op mijn bot kastijdt.
Tot in de kleinste details uitvergroot
blijft mijn status in mist gehuld.…
Lawine
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
621 soms overvalt ons een lawine van pijn
die het uitzicht doet verdwijnen
overmacht schijnt dan heerser te zijn
het doet onze verwachting ondermijnen
niemand ontkomt aan
schaduwen van het bestaan,
hoe edel de mens ook is,
ieder wordt ooit geslagen
met een worstelend gemis
als ze niet meer worden gesproken
ademen woorden slechts in stilte…
dance of the veils
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
952 bij volle maan zal zij dansen
waar onder luid applaus
oogstrelend
ze zich ontdoen zal
Van windsels en
sluiers één voor één
wervelend en draaiend
sneller dan ogen volgen
maar zijdezacht
huiden zullen verdwijnen
bij het licht van de maan
in het uur van waarheid
komt dat zien
volkomen weerloos
zal zij naakt zijn
laatste restjes…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De winter is dan gauw voorbij
Iedereen wordt vrolijk en blij
Als de zon weer gaat schijnen
En ijs en sneeuw snel verdwijnen.
Seizoenen komen en gaan
Zolang de aarde zal bestaan
Zoals God dat heeft voorspeld
En in Zijn woord staat vermeld.…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 in jouw stem gaat het water traag
van lip naar mond, maartgrijs in een
ijswitte monoloog je drinkt mij niet
maar maant me tot het verdwijnen
in mezelf
gisteren waren jouw zinnen nog de regen
vandaag spreken je woorden zon, de polder
leerde je lopen en het Wad bracht jou
het tij waar de ganzen snavelen aan je geur
de tred van wat komen…
Procureurlapje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 geven dat ze er in
Ieder geval nog bij horen -
Samen met mijn oudste zus
Zit ik aan een tafeltje
En worden we vriendelijk
Gevraagd of we gaan voor
De bal gehakt, dan wel
Voor het procureurlapje -
Ik heb geen idee wat het
Kan zijn, maar kies toch
Voor het laatste, en voel
Dat het voorlaatste leven
Langzaam uit deze zaal
Verdwijnen…
Voor mijn Dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.274 Je was als kind, mijn muis, mijn schat,
en dat zal nooit verdwijnen.
Een kind verdween, de tijd ging snel,
een bloem verscheen, dat zag ik wel.
Toch was het moeilijk lieve meid,
ik raakte jouw aan iemand kwijt.
Dat is niet zo, dat zei je nog,
het is slechts een gevoel.
Je krijgt er toch een zoon bij nu,
dat is wat ik bedoel.…
GELUKKIGE PACHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 In de stralende morgen
glijden verdwijnend purper
en pas geboren platina
naast elkaar voort
worden samen verdreven
door alles verwinnend goud
blijde glans spreekt
van een nieuwe dag met God
waarbij Zijn kind
liefdevolle zorg kan ervaren
de moed zal hebben
het kwade uit te dagen
tot voortdurende strijd
moge een ieder
het Hemelse Koninkrijk…
Kamp Westerbork
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
712 Als ik stil zit
verrassen bij elk moment van denken de ideeën
die bewegen als spreeuwenwolken door het hoofd
of vissenscholen in het water
wendbaar
tot gedijen dienen zij
om in aanleg te verdwijnen bij volgroeiing
zoals het bij talenten is
in netten schrijf ik ze
en vang ze in hun vlucht
vogelvrij gevochten
blijkt mijn blik met arctische…
LEVENSLANG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
810 naar voetbal
Op de tv
Zij kracht en aanwezigheid
Tijdens het klussen
De nachtelijke ritten
In de auto, wij twee
Ik mis zijn gemopper
Zijn geklaag over rugpijn
Zijn oprechte boosheid
Als hij zijn kijk op iets gaf
Dit alles is weg
Zijn pijn is nu over
Zijn gemopper verstomd
Zijn visie nu af
Wat rest zijn de leegtes
Die nooit meer verdwijnen…
Met weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 luister en festijnen
de koninklijke ring aan smalle hand
ooit heeft de romantiek gebloeid
waren mensen door muziek geboeid
dansten volgens protocol en brachten
toch elkaar subtiel het hoofd op hol
hoe kil en stil is nu de transparantie
in een maatschappij met zakelijk contact
geen franjes meer en tierelantijnen
emoties zijn aan het verdwijnen…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 zodat hij geen beslag op mij kan leggen
ik nooit een eindbestemming vorm
hij zegt dat het leven van hem afhangt
in het licht van de lantaarnpaal
zie ik hoe hij zijn beeld laat verdwijnen
de nacht hervat zijn adem
boven slaapt alles wat ik liefheb
zolang ik mij maar niet verroer…
Vers uit de oven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.437 Vers uit de oven de geur
van brood en koffie uit een mok
de ochtend kan niet meer stuk
Wentel me in de uitwerpselen
van geluk met zekere tevredenheid
God schiep de dag en de mens
wordt geboren en raakt verloren
in het vinden van de nacht
waarin maan en sterren blinken
verdwijnen uit het zicht
Een gedachte reist sneller
dan het snelste…
25 jaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.155 We stonden op het terras
en zagen een paar roeiers
verdwijnen over de eeuwenoude
Amstel die rivier van ons leven
en binnen onze geliefden
al zo lang en we aten en dronken
dan een lied en nog een lied
en een verrassende liefdesverklaring
over 25 jaar
kinderen en oma's en opa's en ouders
die daar allemaal fris en lachend stonden…
Pinksteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Pinksterfeest voor de deur
een andere wind gaat waaien
een feest voor de geest
perspectieven gaan draaien
Midden mei, bloemen en kleuren
de wapens verdwijnen
de zon gaat schijnen
het zou toch kunnen gebeuren
Geweren leggen we neer
we zoeken het in woorden
geen staakt-het-vuren akkoorden
het woord wint het telkens weer
O geest, maak…
Schalt het oosten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 hoor hoongelach
zie de saters in
hun ogen verdampen
zij hakken hoofden af
nog rijgen snoeren
gebeden aaneen
rult heet zand
woestijn onder voeten
schalt het oosten
roept op tot gebed
in de zinderende ruïnes
van moskee en minaret
in strijden voor de leer
moeten ongelovigen
verdwijnen zoals weleer
in allahs naam en eer
we zien het…
Ik zag niemand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 beginnen
er is iets heel erg koud
en stil van binnen
zie de wolken weet
hoe wind hun vormen kleurt
kan ze volgen maar het lijkt
of er niets aan de hemel gebeurt
ben gaan lopen
langs pleinen en straten
er heerste een drukte alom
er was geen mens die wilde praten
heb het gevoel alsof
ik steeds minder besta
leven en gevoelens verdwijnen…
Oude buren.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 Misschien kan ik verdwijnen
in rook?
Ik trek aan haar mouw;
In een poging te verschijnen.
Ze stapt achteruit
struikelt zonder ophouden
over haar woorden
en doet zo het ronkend geluid na
van haar dampkap.
Ratelend hoort ze
of ziet mij niet in de 21e eeuw.
Gewoon, ik woon
in een huis en in een rolstoel.…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen verstommen
hangen boven grijs geluid
het is, zoals het bestaan vergaat
ik verdwijn…
Zomer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
476 Jeansbroeken verdwijnen in de kast,
mijn kapsel krijgt een korte beurt.
Tijd voor een extra bol pistache-ijs.
Zwempartij links en rechts.
Fietsuitstap met flink wat terrasstops.
Halfnaakt en naakt als de buren
mijlenver niet te bespeuren zijn.
Zonnen op mijn sober terras.
Na al die jaren geen excuus meer
om niet te barbecueën.…
De kijker bekeken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
968 Om ons afdoende te beschermen
coderen wij ons werkelijk suf,
verdwijnen doodleuk in een getal
met letters die er niet om liegen.
Toch wordt ú er uitgevist.
Staalhard stapt men bij u binnen.
Woedend vreest u het publieke.
Wijselijk bijt u van u af:
via digi-origami
propt u data in baboesjka's -
de knapste poppen van het halfrond.…
super XI
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 kom in mijn kooi
de mooiste hij
blinkt als goud
komt allen heb niet
het hart om me
tegen te spreken
in een heldere
notendop: ik sta
boven de wet
ik maak ruim baan
om je kopjes
kleiner te maken
ik kan je laten
verdwijnen geen
haan die er naar
kraaien zal
heksenjacht ik
bedoel zuivering
is mijn toverwoord
niemand valt
buiten…
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 zij zag de ziel
van mensen die
haar stralend aankeken
voelde het intense
golven van hum emoties
door verdwijnende schaduwen
die jaren van stress en
spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik…
Snot voor mijn geliefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 er niet toe
groen, geel, rood, wit of blauw
zoet, zout, zuur, zompig of hard
Dus als je verkouden bent
mijd mij dan als de pest
Als je mij besmeurt tussen
mijn borsten, breekt de duivel
in mij los, wurgen deze handen
slaan je met een hamer
de grote, holle schedel in
steken een vleesmes in het hart
breken in een oogwenk je nek
Verdwijn…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 ‘Venceremos’ was jouw lied
dat zorgt dat je niet zal verdwijnen.…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…