Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Waterrand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.029
In het water van de Nieuwe Rijn kijken de karkassen van fietsen tellen vandalisme vanaf de Boterbrug Op het water kapen takjes en piepschuim gedachten van de oeverkant stemmen kiezen het ruime zog om over de Westerzee te verdwijnen achter de steeds nieuwe horizon Ook hier is geen rust in blijven twee duiven klapwieken in de lucht…

Kompas

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
in ben de weg in mijn gevoel kwijt gevangen in een donker bos mijn verwarring laat je verdwijnen in de mist je moet me laten gaan, je laat mijn hand los onder de sterren lijkt de wereld immens groot en onzichtbaar, en ik levend en blind ik heb je nodig om het te ontdekken maar ik ben klein en nietig, en ik voel me een klein kind jij kunt…

Duisterweg

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 527
Het is rustig in de nacht jouw woorden verdwijnen langzaam uit het geheugen, lachwekkend misschien maar de somberheid doet me dwalen ik volg de duisterweg naar heimwee waar nachtbloemen wiegen in herinnering en misschien schrijf ik je nog een lange brief over hoe fijn het was samen in het liefdesbed wanneer herinneringen dreigen te vervagen…

niemand

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
de schaduw zonder man kust de regen alsof ik niet zonder kan dit bestaan kunnen wij niet aan bijna sta ik buiten alsof dit werkt korte zinnen huilen de zwerk lijn na lijn breekt mijn leven naar de lever alsof ik ooit op haar leek geen vrouw lijkt beter te zijn oeverloos lijkt de ruis te verdwijnen in de meander opgezet de…
i13 januari 2012Lees meer >

Status*

netgedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.109
Nu staat in het krijt wat is en chirurgisch verdwijnen gaat. Koelbloedig kijkt men wat niet meer gedijt, snijdt weg wat op het lijf geschreven staat. De klok luidt voor wat zonder regelmaat de harmonie tot op mijn bot kastijdt. Tot in de kleinste details uitvergroot blijft mijn status in mist gehuld.…

Lawine

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 621
soms overvalt ons een lawine van pijn die het uitzicht doet verdwijnen overmacht schijnt dan heerser te zijn het doet onze verwachting ondermijnen niemand ontkomt aan schaduwen van het bestaan, hoe edel de mens ook is, ieder wordt ooit geslagen met een worstelend gemis als ze niet meer worden gesproken ademen woorden slechts in stilte…

dance of the veils

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 952
bij volle maan zal zij dansen waar onder luid applaus oogstrelend ze zich ontdoen zal Van windsels en sluiers één voor één wervelend en draaiend sneller dan ogen volgen maar zijdezacht huiden zullen verdwijnen bij het licht van de maan in het uur van waarheid komt dat zien volkomen weerloos zal zij naakt zijn laatste restjes…

Winter

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
De winter is dan gauw voorbij Iedereen wordt vrolijk en blij Als de zon weer gaat schijnen En ijs en sneeuw snel verdwijnen. Seizoenen komen en gaan Zolang de aarde zal bestaan Zoals God dat heeft voorspeld En in Zijn woord staat vermeld.…

Kort verlangen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
in jouw stem gaat het water traag van lip naar mond, maartgrijs in een ijswitte monoloog je drinkt mij niet maar maant me tot het verdwijnen in mezelf gisteren waren jouw zinnen nog de regen vandaag spreken je woorden zon, de polder leerde je lopen en het Wad bracht jou het tij waar de ganzen snavelen aan je geur de tred van wat komen…
elze1 april 2013Lees meer >

Procureurlapje

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
geven dat ze er in Ieder geval nog bij horen - Samen met mijn oudste zus Zit ik aan een tafeltje En worden we vriendelijk Gevraagd of we gaan voor De bal gehakt, dan wel Voor het procureurlapje - Ik heb geen idee wat het Kan zijn, maar kies toch Voor het laatste, en voel Dat het voorlaatste leven Langzaam uit deze zaal Verdwijnen…

Voor mijn Dochter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.274
Je was als kind, mijn muis, mijn schat, en dat zal nooit verdwijnen. Een kind verdween, de tijd ging snel, een bloem verscheen, dat zag ik wel. Toch was het moeilijk lieve meid, ik raakte jouw aan iemand kwijt. Dat is niet zo, dat zei je nog, het is slechts een gevoel. Je krijgt er toch een zoon bij nu, dat is wat ik bedoel.…
Arie Majoor7 februari 2014Lees meer >

GELUKKIGE PACHT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
In de stralende morgen glijden verdwijnend purper en pas geboren platina naast elkaar voort worden samen verdreven door alles verwinnend goud blijde glans spreekt van een nieuwe dag met God waarbij Zijn kind liefdevolle zorg kan ervaren de moed zal hebben het kwade uit te dagen tot voortdurende strijd moge een ieder het Hemelse Koninkrijk…

Kamp Westerbork

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 712
Als ik stil zit verrassen bij elk moment van denken de ideeën die bewegen als spreeuwenwolken door het hoofd of vissenscholen in het water wendbaar tot gedijen dienen zij om in aanleg te verdwijnen bij volgroeiing zoals het bij talenten is in netten schrijf ik ze en vang ze in hun vlucht vogelvrij gevochten blijkt mijn blik met arctische…

LEVENSLANG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 810
naar voetbal Op de tv Zij kracht en aanwezigheid Tijdens het klussen De nachtelijke ritten In de auto, wij twee Ik mis zijn gemopper Zijn geklaag over rugpijn Zijn oprechte boosheid Als hij zijn kijk op iets gaf Dit alles is weg Zijn pijn is nu over Zijn gemopper verstomd Zijn visie nu af Wat rest zijn de leegtes Die nooit meer verdwijnen…
Hookie29 december 2014Lees meer >

Met weemoed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
luister en festijnen de koninklijke ring aan smalle hand ooit heeft de romantiek gebloeid waren mensen door muziek geboeid dansten volgens protocol en brachten toch elkaar subtiel het hoofd op hol hoe kil en stil is nu de transparantie in een maatschappij met zakelijk contact geen franjes meer en tierelantijnen emoties zijn aan het verdwijnen…
wil melker19 januari 2015Lees meer >

Wat mij beweegt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
zodat hij geen beslag op mij kan leggen ik nooit een eindbestemming vorm hij zegt dat het leven van hem afhangt in het licht van de lantaarnpaal zie ik hoe hij zijn beeld laat verdwijnen de nacht hervat zijn adem boven slaapt alles wat ik liefheb zolang ik mij maar niet verroer…

Vers uit de oven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.437
Vers uit de oven de geur van brood en koffie uit een mok de ochtend kan niet meer stuk Wentel me in de uitwerpselen van geluk met zekere tevredenheid God schiep de dag en de mens wordt geboren en raakt verloren in het vinden van de nacht waarin maan en sterren blinken verdwijnen uit het zicht Een gedachte reist sneller dan het snelste…

25 jaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.155
We stonden op het terras en zagen een paar roeiers verdwijnen over de eeuwenoude Amstel die rivier van ons leven en binnen onze geliefden al zo lang en we aten en dronken dan een lied en nog een lied en een verrassende liefdesverklaring over 25 jaar kinderen en oma's en opa's en ouders die daar allemaal fris en lachend stonden…

Pinksteren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 816
Pinksterfeest voor de deur een andere wind gaat waaien een feest voor de geest perspectieven gaan draaien Midden mei, bloemen en kleuren de wapens verdwijnen de zon gaat schijnen het zou toch kunnen gebeuren Geweren leggen we neer we zoeken het in woorden geen staakt-het-vuren akkoorden het woord wint het telkens weer O geest, maak…

Schalt het oosten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
hoor hoongelach zie de saters in hun ogen verdampen zij hakken hoofden af nog rijgen snoeren gebeden aaneen rult heet zand woestijn onder voeten schalt het oosten roept op tot gebed in de zinderende ruïnes van moskee en minaret in strijden voor de leer moeten ongelovigen verdwijnen zoals weleer in allahs naam en eer we zien het…

Ik zag niemand

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 425
beginnen er is iets heel erg koud en stil van binnen zie de wolken weet hoe wind hun vormen kleurt kan ze volgen maar het lijkt of er niets aan de hemel gebeurt ben gaan lopen langs pleinen en straten er heerste een drukte alom er was geen mens die wilde praten heb het gevoel alsof ik steeds minder besta leven en gevoelens verdwijnen…

Oude buren.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 644
Misschien kan ik verdwijnen in rook? Ik trek aan haar mouw; In een poging te verschijnen. Ze stapt achteruit struikelt zonder ophouden over haar woorden en doet zo het ronkend geluid na van haar dampkap. Ratelend hoort ze of ziet mij niet in de 21e eeuw. Gewoon, ik woon in een huis en in een rolstoel.…

het verschiet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
worden gezogen ze hellen eerder over naar de nacht helder daglicht schijnt bedrogen de warmte van de zon trekt verder de herfst is thans uitzonderlijk stil gevoel ebt weg, is minder zacht en het strand verdubbelt het zand de zee droogt langzaam uit meeuwen verstommen hangen boven grijs geluid het is, zoals het bestaan vergaat ik verdwijn…

Zomer

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Jeansbroeken verdwijnen in de kast, mijn kapsel krijgt een korte beurt. Tijd voor een extra bol pistache-ijs. Zwempartij links en rechts. Fietsuitstap met flink wat terrasstops. Halfnaakt en naakt als de buren mijlenver niet te bespeuren zijn. Zonnen op mijn sober terras. Na al die jaren geen excuus meer om niet te barbecueën.…

De kijker bekeken

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 968
Om ons afdoende te beschermen coderen wij ons werkelijk suf, verdwijnen doodleuk in een getal met letters die er niet om liegen. Toch wordt ú er uitgevist. Staalhard stapt men bij u binnen. Woedend vreest u het publieke. Wijselijk bijt u van u af: via digi-origami propt u data in baboesjka's - de knapste poppen van het halfrond.…
K.Bladzij3 oktober 2017Lees meer >

super XI

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
kom in mijn kooi de mooiste hij blinkt als goud komt allen heb niet het hart om me tegen te spreken in een heldere notendop: ik sta boven de wet ik maak ruim baan om je kopjes kleiner te maken ik kan je laten verdwijnen geen haan die er naar kraaien zal heksenjacht ik bedoel zuivering is mijn toverwoord niemand valt buiten…
J.Bakx13 maart 2018Lees meer >

Verjonggingsapp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
zij zag de ziel van mensen die haar stralend aankeken voelde het intense golven van hum emoties door verdwijnende schaduwen die jaren van stress en spanning hadden achtergelaten als tekens van leven op hun huid ik heb ze niet zien verjongen maar wel zijn hun grauwsluiers van zorgen weg daar schemert weer de jeugd in lach en blik…
wil melker6 augustus 2019Lees meer >

Snot voor mijn geliefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
er niet toe groen, geel, rood, wit of blauw zoet, zout, zuur, zompig of hard Dus als je verkouden bent mijd mij dan als de pest Als je mij besmeurt tussen mijn borsten, breekt de duivel in mij los, wurgen deze handen slaan je met een hamer de grote, holle schedel in steken een vleesmes in het hart breken in een oogwenk je nek Verdwijn…

De man die de kraaien voerde

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Vanuit het niets verschijnen zij ten tonele Om zijn grijze hoofd dartelen zij als uitgehongerde donkere duivels Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht om hun laatste strijkje te mogen spelen Wiekende vleugels zonder richting laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels die verdwijnen in het herfstige…
M. Bos10 oktober 2020Lees meer >