1966 resultaten.
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 : Daar gaan we dan
Vertrouw op ons, ik ben jouw rivier, ik toon je de heuvels en de dalen
En in storm en wind, kun jij mijn bedding zijn, wij zijn voor altijd samen
En zo begon de reis, van verleden naar heden, van droom naar echt
Wij zoenden, huilden, dansten en kwamen van gisteren in vandaag terecht
Lieve rivier, vrees niet voor morgen, volg…
DAT ER VREDE MOET KOMEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
571 Ik vraag het aan mezelf
Zoek ik mijn eigen ik
Maak vrede man, maak vrede vrouw
Ik hoop dat velen volgen
Voelend pijn, angst en verdriet
Dat er vrede niet mag, maar moet komen
Ik zie God als een mens
Naar zijn beeld zijn wij gemaakt
Dus mens gedraag je God’lijk goed
Sterfling ik roep u op
Mens maak vrede wees bewust
Van de nood dat vrede…
Als de zee spreekt
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
512 Bovendien is het heerlijk om kronkelende lijnen te
volgen op een aarde waar ze ook worden afgedrukt om nooit
meer te vergeten laat staan weggeveegd in het onbekende terwijl gekabbel
nog een poosje blijft nazinderen in het lichaam zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare bereikt.…
De vrije vogel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
605 Dat ze op eenzame hoogte de koers blijft
volgen met een bestaan waarin zij gezelschap krijgt van
bruisende kruisende vogels terwijl dagen en nachten voorbijscheren
Daarbij leidt ze eigen leven vol overgave en zorg ver weg van alle drukte en hectiek.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Ik volg de trappen,
en stap
in een ander landschap,
witte krijtrotsen rijzen
als wachters,
een kathedraal
van steen
en stilte.
Het strand ligt eindeloos,
een woestijn van zand,
het water
een fata morgana
waarin schepen drijven
tussen werkelijkheid
en verbeelding.
De zee spreekt zacht,
meeuwen tekenen
kreten in de lucht.…
EERBETOON aan Johan, oprichter gedichten.nl
snelsonnet
4.8 met 18 stemmen
916 Snelsonnettenkrans
Deze snelsonnettenkrans is een eerbetoon aan Johan Mostertman ter gelegenheid van zijn geplande afscheid en ter ere van zijn 77e verjaardag. De krans werd geschreven en samengesteld door de zeven huidige snelsonnetdichters van de site uit dankbaarheid voor zijn initiatief en jarenlange toewijding aan de site.
(Een snelsonnettenkrans…
Niet halverwege
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.515 samen terug
naar voor het eerst een heel groot hoofd
vol ‘wil nog heel lang bij me blijven’
zoals ik je gist’ren heb beloofd
Dan ga’k je voor ’t eerst ontmoeten,
verbaasd zijn over wat je doet
blij met wat is, genoeg is goed:
je lach, je stem, je kus, het zoete
Ik voel je voor het eerst, geen denken,
geen te vroeg uitgepakt geschenk
ik volg…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Wind, wind, waarheen draag je mij,
hoe volg ik het beste jouw sporen?
Ach, lieve hete oosterse zomerwind
blaas niet te hard aan mijn hoofd en mijn oren.
Verfris mij, verkwik mij en houd mij in leven,
zo wil ik jouw hardheid en wildheid vergeven.…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 Er is bezwaarlijk nog iets van
waarde
ik lig op een wachten
dag twee
met weinig woorden iets zeggen
is een kunst
maar het laat geen indruk achter
op mij
dag drie
ik lees het over duimrollend
want het moet vloeien
ergens moet er nog iets volgen
anders strandt het in de vlakte
en het moet ook wel
een beetje van het Nederlands…
OPBLIJVEN
gedicht
3.5 met 14 stemmen
4.072 perelaar
fladderen de kleine kinders
door de hof als dikke vlinders
kruipen door ligusterhagen
eten peren zonder te vragen
-sap druipt op hun witte kragen-
achtervolgen donkerdieren
-muizen, egels, motten, pieren-
plukken purperen violieren
gooien afgevallen blaren
in de vijver om te varen
vinden een gevallen ster
lopen Petertje omver
volgen…
De slachtlammeren
gedicht
3.6 met 22 stemmen
10.675 Volgen, als steeds, de twee etmalen
des aanklagens, het koor der ooien.
Om hen die niet meer zijn weent Rachel.
En op de derde morgen, steevast,
of er geen kindermoord geschied was,
is heel de kudde aan het grazen.
Doch als wij trachten door de modder
ons stap voor stap een weg te banen,
is bij het hek de wacht betrokken.…
Soms denk ik weleens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
993 kaartje voor de film
Samen knus tegen elkaar starend naar dat grote scherm
Anderhalf uur niets zeggen en totaal verzonken in de film en toch zo dichtbij elkaar
Soms denk ik wel eens
Zullen we zondag even wandelen met de frisse wind in ons gezicht
En dan duiken we een bruin café in met een rode wijn
Totaal in een roes van gelukzalig samenzijn volgen…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 - mijne liefde,
Die is de Alles omvattende Liefde,
Gaat voor mij uit, heen door de grote zaal -
En ik volg haar - van het stralend Heelal.
En toen is 't of zij, als een gordijn, hief de
Lucht, en ik zag daar voor ons als kristal,
Stralend en donker, en donker als de straal
Van licht in sneeuw en regen, Mensen die leefden.…
Nieuwe weg II
poëzie
4.8 met 5 stemmen
2.421 Zij wil enkel inniger doen worden
Het salet waar zij leeft,
En zo volgen haar zegenzware klankenhorden,
Sluiten zich op in de kamer,
Die gans gevuld wordt door 't getrappel hunner innigheid.…
Regina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.382 Dan volgen aller gretige ogen
Het ranke maagdelijn getrouw,
En murmelt menigeen bewogen:
Dat meisje wilde ik wel tot vrouw!
Is hare schoonheid uitgelezen,
Haar hart is mede louter goud:
Dat zegt haar rozig, blozig wezen
Elkeen, die 't eenmaal heeft aanschouwd.…
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Vroeg uit mijns vaders woning
Dreef mij verlangen uit
De woningen te vinden
Van harts beloofde bruid:
Om liefdes woon te vinden
Wou 't trotse hart voortaan
Wel eigen wegen volgen,
Op eigen paden gaan...
Naar welke woestenijen
Versteeg het dolend pad?
Mijn voeten werden 't stijgen
Mijn ogen 't staren mat.…
Nacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.129 Zijn strelend wiekje omschut de leden
Van haar, wier blijd ontwaakte goed
Weldra de scheemring met hem groet,
In ’t zoet van ’t ogenblik tevreden.
’k Gevoel me alleen: geen sluim’ring houdt
Die blikken, die aan ’s hemels bogen
De starren volgen. 't Hart, bedrogen
Door de aarde, zoekt waar ’t zich vertrouwt.…
De laatste rit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
900 In de wagen volgen we de stoet
voor de allerlaatste keer.
In de zaal kijkt iedereen naar je foto
een kiek waar je minzaam op stond
Toen was alles nog heel normaal
was je tevens nog kerngezond
De laatste rit die we samen maken
jij liggend en wij rechtop
daarvan is echt een ding zeker
jij, jij staat nooit meer op.…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Liefde kent géén leeftijd en dat werd wel dik bewezen
Ik volg je tot het eind der tijden, zonder geld of nepkleding.
Zoettie, van het zonlicht leven, meloenen eten en elkaar opvreten
Bij zon en dauw, hete zoen zo waauw, warme minnenspel.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 doet gezichten krimpen
maakt hard wat eerder leek te pimpen
dat winterse gevoel in vertrouwen omarmen
door de vlokkendeken heen je laten verwarmen
ik hoop dat de vlokken mij willen vertellen
wie ze dwarrelend tot ons zond
misschien moet ik ze eerst wel even bellen
voordat ze opgaan in de grond
traag landende vlokken zal ik tellen
ze volgen…
de honingbij en de strontvlieg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
680 naar mijn woning
ik heb dit lang genoeg geduld
mijn maagje is nog altijd leeg
waarop zij zich in zwijgen hult
en van de vlieg dit antwoord kreeg
jouw woorden klinken nogal kil
maar dat zal ik van je pikken
en als je nog wat eten wil
zou ik die eerst maar inslikken
mijn smaak is misschien niet zo puur
maar ik heb nog wel fatsoen
ik volg…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Ik volg de waterlijn, levenslijn.
Angst komt als twee koude handen...
Veelkleurige strandhuisjes, ik zoek naar nummer 47,
ergens in de eindeloze rij.
Blauwe luiken, kunnen wel een verfje gebruiken.
En ik keer terug naar de open ruimte.
De branding wist mijn voetstappen uit.
Ben ik hier ooit geweest?…
Het stormt in mijn hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Al met al verdwijnt ongehoorde en ongeziene fenomeen
zodat heldere kleuren en zachte klanken zullen opkomen in de hemel
waar ook verlangens in bereikbaarheid en toegankelijkheid worden waargemaakt
Opnieuw volg ik mijn breekbare-en-kwetsbare waar slagen in regelmaat en ritme te horen zijn.…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Hoe ik haar steeds weer probeer te volgen tegelijk verdwaal
in mijn hoofd waar op hetzelfde moment mijn denken op de vlucht slaat
Met schrijvende vingers veeg ik haar nog even weg van het canvas met donkere
achtergrond en geef haar de ruimte waar wij samen zijn tot diep in een volgende morgen.…
Dit is waarom ik jou nodig heb
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
473 Hoe houden van in een toekomst en leven in de tegenwoordige tijd
worden vervoegd tegelijk laat men verleden achter om nooit meer te vergeten
O Liefde, ik blijf jou boeien en binden naar vinden, volgen en verbinden, want jij maakt al
het mooie mooier maar vooral het vervelende minder vervelend; dat is toch precies wat jij allemaal doet.…
ram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 vloedgolven volgen, tsunami’s en plagen?
Europa een slagveld of steppe met wolven vooral?
"de mens is een blinde die wroet in een pijp
weg van zichzelf", verzucht nu in rust het
stokoude ik. met ter staving het kreng
van een mol in de hand.…
Mijn spontaniteit, ja, ja, maar ik ben een artiest, een verwarde!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
459 rationaliteit vice versa mij niet vreemd is
en ik ook stevig, standvastig en streng kan reageren
Doch als mij dan de woorden ontbreken blijft de stilte
En in die stilte zit ook veel verdriet doch ook vreugde
om mijn innig geliefd kind, mijn dochter Giulia
Giulia Liefje is 18 jaar en is meervoudig gehandicapt
maar ze straalt en haar prachtige ogen volgen…
vertraagde regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
236 Te weinig vingers om te tellen,
maar in mijn hoofd schreef ik
altijd mee met de golven van
de zeeën die zich schreeuwend
openbaarden, nader verklaarden
door de klappen op de donders
te laten volgen, strandde alles
op de kust van ‘t kabbelende
gemoed van mijn bewustzijn.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
De wind
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.536 Volg me!…