2123 resultaten.
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 beelden bleek ongemoeid
veilig verstomd in hun ijzig marmer
de witte schilvers huid zijn
van een mediterrane zomer
een tuin overwoekerd buiten het seizoen
de sculpturen met de traag versteende lijven
niet gewend aan tijd
de stad ligt in een hel gat
dat uit de wolken valt
het scherpe licht slaat op het aanbeeld
een van te voren gesmeed lot…
powervrouw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 geknipt was jij voor het leven
maar het leven knipte jou
als mooiste bloem uit de knop
jou badend in het mooiste licht
van eeuwig blijvende herinnering
dat ons jou steeds weer brengt
al zal de pijn nooit verdwijnen
omdat het hart gebroken blijft
perfect als mens was zij gemaakt
toen het lot zich tegen haar keerde
met in jouw hoofd een…
Vijfenzestig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 vindpad plaveien
waarop wij groot groeien
ik blijf daarom dat doen
wat ik altijd al graag deed
leven met en voor anderen
die mij dat betekenen laten
wat juist zij mij betekenen
samen met onze kinderen
die het met goud omranden
ik golf met de ene kleinzoon
terwijl ik met de ander game
ik schilder nu kiezelsteentjes
met mijn allerjongste loot…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Ik voel mij soms in mezelf verloren
wanneer ik weer
teveel zijwegeltjes ben ingelopen
verdwalend in de dauwende nevellagen
tussen het goud-gele-koperen koren
waar ik mijn gezicht en hart terug kan vinden
in het eenvoudig ritme
door het dagelijkse lot verder gedragen.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 maanlicht etaleerde haar pracht
alsof ik in dromenland geraakt was
Onschuldige ogen, ze wachtten stil
misschien op een blik van mijn hart;
Er was deze nacht ander weer op til
fluisterde een zwervende mistflard
De dag ontwaakte zo aarzelend aan
't duister verloor weldra het conflict
Ik wuifde naar de verblekende maan
tedere liefde had 't lot…
Voorouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Laat het lot hen koesteren,
voeden en vertroetelen,
voor ware wijsheid zorgen:
de voorouders van morgen.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 maanlicht etaleerde haar pracht
alsof ik in dromenland geraakt was
Onschuldige ogen, ze wachtten stil
misschien op een blik van mijn hart;
Er was deze nacht ander weer op til
fluisterde een zwervende mistflard
De dag ontwaakte zo aarzelend aan
't duister verloor weldra het conflict
Ik wuifde naar de verblekende maan
tedere liefde had ons lot…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Overpeinzingen over een toekomst zo ver weg maar
toch dichtbij, met uitgestrekte handen in een bepaalde richting
vertrouwen in het lot, bij toeval zet ik kleine stapjes vooruit tegelijkertijd
laat het verleden zich meestromen met de door veranderlijke wind opgewekte golven.…
Verstilling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Overpeinzingen over een toekomst zo ver weg maar
toch dichtbij, met uitgestrekte handen in een bepaalde richting
vertrouwen in het lot, bij toeval zet ik kleine stapjes vooruit tegelijkertijd
laat het verleden zich meestromen met de door veranderlijke wind opgewekte golven.…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij was voortaan gedoemd met trage voeten
de tredmolen te treden van het lot
en in den blinde, tastend naar 't verleden,
te draaien rond Delila als zijn god.
Toch kwam de dag dat hij zou zegevieren,
want in hem groeide stil een grote kracht.
Hij trok zijn godentempel in de dood
en als een held herrees hij uit de nacht.…
´Wij mensen denken dat we alles weten´
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Zij volgen hun instinct en hun trouw
Zonder twijfel, zonder gedoe
Wij mensen zoeken naar de zin van het leven
Dat we onszelf en anderen kunnen geven
Maar hoe meer we zoeken, hoe meer we beven
Want de zin van het leven is niet te beschrijven
Zij leven voor het plezier en het genot
Zonder schuld, zonder spijt
Zij genieten van elke dag en elk lot…
Pasha miljonair
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
582 zwemmend in het geld
Onder auspiciën van representanten
Van notariaat Jacobse & Van Es
Ten leste mijn rechtmatig legitieme
Erfelijke portie is geworden
Een portefeuille aandelen in suiker,
Groot zestig miljoen hardzilveren knaken
God zij geloofd, geen nachten meer van waken
Verlost van baas, van sloven, beulen, kruipen
Mijn droeve lot…
Landschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 olieverf
vervangt een sprietje
met respect zijn signatuur
wordt de mei langzaam
maar zeker in haar bloei
tot staan gebracht
nu ik de contouren van een
vrouw zie, zittend onder de es
hoe ver is ze van mij
verwijderd in het lentegroen
in roze en wit en voorjaarsgeel
voor hem alleen,
trots aan haar zij
hoe paradeert zij in het lot…
EliMei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
812 voet, je zag hem amper staan
hij trok als keizer nieuwe
kleren aan
want vrouwloos voelde hij zich
halve man
Hij werd naar Elba in de ban
gedaan
die boon apart, die rare wrede snater
en na z'n allerlaatste loo bij
Water
moest hij maîtresseloos naar Helena
Gebroken en gekwetst ook in
zijn eer
vervloekte hij de wereld en
zijn lot…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 Ja, jongen, het lot is een geniepige gluiperd,
die onlogisch wandelt,
als een manke monnik, die danst
met de duivel in de nacht.…
CAFÉ KOCKELMANN
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
500 of is het een sociëteit, een bar, een kroeg
een vergadertafel met zware bureaustoel voor Sven
het is absoluut niet genoeg, zwaar onvoldoende
waarin Anna Gimbrère aan d'r lot wordt overgelaten
Als ze eenmaal de ruimte krijgt
over de ruimte te praten
vervliegt haar betoog in het niets
dit programma is niets, nada, nul, flauwekul
Ik zie ze…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
wachten op Eos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 alvast te roken
allen vreesden ‘n verzengende Tsunami
en niet iedereen was nu al Zen genoeg
om te vallen als ’n ware Anagami
Klotho stond op voor de angstige Menigten
en spon en spon als ’n Spindocter van Aton
tot de Chardonnays en zelfs de Teslaclans zich verenigden
Lachesis hield de Rechtstaat voor ieders Neus
en haalde daarmee ’t Lot…
Twee werelden, Twee kinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
374 Dit is geen lot.
Dit is systeem.
Dit is selectie vermomd als toeval.
Dit is een wereld die fluistert:
Jij telt niet mee.
en die fluistering klinkt
in elke klas,
in elke wachtkamer,
in elke stilte waar geen naam wordt genoemd.
Twee kinderen.
Eén toekomst gestut.
Eén toekomst gestolen.
Wie weg kijkt, is medeplichtig.…
Dark side of the moon
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
352 op de kale berg rust a godinne
In het veld dat mij draagt zijn demonen
de kinderen der rekening
als bloemen verwelkt in de goot
voor de echokamer waar ieders lot
doorweegt als reality soap
in het derde persoonsperspectief
zijn dwaze moeders in een niemandsland
bloesemdrift voor verdwenen geliefden
bloembeddingen in duizend uren
Aperta…
Aan Oscar Wilde
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.761 Is niet beter 't lot van wie in zijn cel
Al de ijdelheid zag van zijn bont bestaan
En heeft met machtige handen afgedaan
Wat kort bekoort en laat rustloos gekwel?…
Westenschouwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Hierna keerde Schouwes lot,
al haar vissers vingen bot,
schepen vol met lading zonken,
vele mannen verdronken,
Schouwes haven slibte dicht
d’ handel werd totaal ontwricht.
En bovenop deze rampspoed
dijkdoorbraak bij stormvloed.
Westenschouwe zonk in zee,
hoge golven sleurden alles mee.…
de mensendaad
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
992 ik verhaal vandaag
van het immense grote
in het schrijven een
omvangrijke mensendaad
scheppen van de wereld
met al zijn loten
een wonder laten geschieden
zonder enig verraad
slechts ik ben daar
in bescheidenheid
toe in staat
het is aan de geringe
echt genade gegeven
van het alom
omvangrijke niets
een geheel te…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers
uit een schimmenrijk, verloochend door de mens
De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten
We leven als dolende zielen
geen herinnering
geen dromen, geen verlangens, geen hoop
De horizon van onze ogen is asgrauw geworden
het grijs van een bewegingloos meer
zoals ons stille voorhoofd…
Papillion(2)
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
824 Papillion(2)
vlinders fladderen alle kanten heen
op zoek naar honing als geen een
ze bestuiven wilde exotische bloemen
maar ook inheemse gaan ze zoenen
wat is de zin van het bestaan van een vlinder
ze geeft beslist niet beklemmend hinder
maar toch waar komt die vlinder nou vandaan
ze blijft maar fladderen reizen met lot begaan
vlinders…
een eigen plek.......
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
8.662 het lot gaat met mij op de loop.
elke keer ben ik weer blij.
eindelijk een eigen huisje.
eindelijk een plekje voor mij.
op het laatste nippertje.....
vallen ze gauw weer af.
het was maar een slippertje.
ik vindt het gemeen en laf !
ik ben niet goed genoeg.
ik ben geen miljonair.
mijn blijheid is steeds te vroeg.…
Aan Betsy
poëzie
4.4 met 17 stemmen
11.712 Intussen leunde ik schilderachtig op de tronk
Eens duizendjaargen eiks en vroeg mij heimlijk, wat
Voor smaak wel 't lot had, dat het aan een veldfles schonk,
Wat dromend slechts mijn dichtermond genoten had.…
Stof de sterren af
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.124 coupletten en refreinen
de nachtwachters vertellen
de geheimen
Een oneindige lijn door de ruimte heen
als een horizon op deze vlakke groene vlakte
waar ik vannacht sta
af te lakken
Dan stof ik de sterrren af
en zeg vast achteraf
he wat maf
de sterren lijken wel rood
deze nacht
kijk
en smacht
Rode dwergen
rode reuzen
de keuze
om het lot…
- Arm geboren -
hartenkreet
3.7 met 36 stemmen
2.177 Moedig arm geleefd, arm zal sterven,
moedig rijker, een speling van het lot.
Arm is deze consumptiemaatschappij,
geboren zonder mogelijkheden, vrij.
Vrijheid vult verder geen grote monden,
vult het bescheiden opgebouwde leven.
een beeld te schetsen met betekenis...…
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 Ik ga door de dagen, maar overal
Is haar ruimte en vreemd ruisende golvenval,
Zij roept me als gebod
Van mijn eigen lot
Uit de stemmen der liefde, de zee.
Zij wenkt me uit de blikken die liefde ontsloot,
De blikken van vreugde en lachende dood...…