2944 resultaten.
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
Spiegeltje aan de wand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 wereld weerspiegelt alles
van iedereen, maar gelukkig
zien we er maar weinig van
Behalve helaas de koningin
die elke dag aan schoonheid wint
Maar jonge mannen zien dat niet
Zij roepen: de prinses
is mooier - hun fantasie
van dagelijks genot, een droom
om zonder moeite koning te worden
Dus vertrouwt Helena zichzelf niet
Ze kijkt in de spiegel…
En de tijd - voor C.M.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 slow motion
jouw poëzie
Een grote muur kruipt
in het duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren
Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn
Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag
Op het binnenplein
jammert een muzikant
een vrouw staat voor de spiegel…
Lentestorm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.300 Soms is er de lentelage zon,
dan doen rossige pluimpunten
aan je haarkleur denken
Je zou de mooiste plukken
We zouden naar huis gaan
Je zou hen met je bleke vingers
schikken,
in een okergroene vaas
Ik zou je vanuit een
stille hoek gadeslaan,
je geborgen gebaren
Zoals het schikken
van je haren, in de
reflectie van de spiegel…
Dezelfde vaas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
386 Het zijn evenzeer
mijn hoogstpersoonlijke
eigen ogen,
blauw en fonkelend
van hervonden vertrouwen,
die ik eindelijk te zien krijg
in de ongeschonden spiegel
van het hier en nu,
waardoor ik weer
van mezelf houden kan.…
Herfstgedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 Deze cyclus herhaalt zich elke keer,
Als spiegel van ’t weer,
Ook ik leg mij net als jij daarbij neer.…
Slagen in het water (4 zeezwemtochten)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
210 Binnen, buiten, heel jaar door
brengen we 300.000 keren
onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
vroeg bezorgd een dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee
Ach dominee, dat is betrekkelijk en
wij zwemmers zijn rekkelijk
IJdele dames doen het vaker
voor stad en ommeland
Op het droge voor de spiegel…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Ze zweven tussen aarde en blinde sterren,
totdat de laatste brief verwaait,
de spiegel breekt,
en alleen hun melancholische schreeuw nog weerklinkt —
het sluitstuk van een liefde die de tijd overleeft.…
Geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.069 Vogels zitten op de zon te wachten,
die gaat spiegelen langs de boten.
Ik woon al lang in deze buurt.
De gevels heb ik met mijn geest ommuurd.
Dit plaatje heb ik in mijn hart gesloten.…
Van balk en splinter
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.346 mens
het bloed vloeit over de betonnen grens
Verbrijzelde ogen staren hem aan
een smekende blik treft zijn gelaat
verlatenheid waar geen maat op staat
een laatste wenk, maar hij blijft staan
in de vervloekte rij van vet en wellust
een laffe Judas die maar raak kust
Dichterbij zie ik zijn goedgekapte haar
terwijl ik al kammend in de spiegel…
Toerisme
gedicht
3.4 met 77 stemmen
40.334 Twee spiegels, tegenover elkaar geplaatst
boden ons een oneindig perspektief.
En toch, dacht ik, er moet meer zijn.
------------------------------------------------------------------
Uit: 'De laatste gedichten' van Jotie T'Hooft (1956-1977),
die in 1976 voor zijn werk de Reina Prinsen Geerligsprijs ontving.…
Seemann
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.506 In de spiegel wrijft een vermoeide matroos
het zeezout uit zijn ogen.
Geluiden op het achterdek.
Kinderstemmen, opgetogen,
prikken de reddingsboten lek.
Van het varen moe legt de zeeman zich neer
bij het leven op het land
en tilt de kinderen door de branding heen
op alweer hetzelfde strand.…
Het bezoek
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.128 In de spiegel zag ik dat ik net
zo grauw was als de morgen
want er hing een nevel van motregen
rondom het huis
snel knoopte ik mijn overhemd dicht
en haalde een kam door mijn haar
maar ze belde al
enfin, het gaf toch niets meer
we waren versteend tot beelden met
de tafel tussen ons in en het dode
oog van de televisie op ons gericht
ik zou…
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
Sneek review
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.206 Bijna thuis en in de spiegel,
slechts de woorden, 'guret ag'.
Daar, de lichten van die kruising.
Lokkend groen, niet stil te staan.
Onverhard naar links en rechts.
Moeilijk, om hier af te slaan.
Daar, de poort in dompel maanlicht.
Spitsen glans, gerenoveerd.
Stenen hoop voor prille aarzel,
door de eeuwen niet verweerd.…
die geschreven staat in steen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
817 zon brandt openingen
in de tijd zie profeten
het volk laten weten
dat de schepping eindig is
ze spiegelen een
eeuwigheid die verder reikt
dan ondermaans bestaan
slechts doden pleiten hun gelijk
geloven is de boodschap
die geschreven staat in steen
hopen op hiernamaals want
waar moeten mensen anders heen
bezit en macht
nemen zij…
Ik wil mijzelf zijn .....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.185 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendlicht
Op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
Ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond zijn
de sproeten in je gezicht
Ik…
bespiegeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.801 soms als ik voor de spiegel sta
en kijk in vreemd groenbruine ogen
die ik, zo lang al, heel goed ken
is ’t net alsof ‘k een ander ben
te mooi om waar te zijn
soms als ik naar die ander kijk
- ze staat dan naakt en fier voor mij -
voel ik de bewondering
ik vind haar best een lekker ding
te mooi om waar te zijn
wacht eens: ik zie geen slanke…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik denk dat
god gaat meten
met zijn maat
wanneer een spiegeling
weer uit zijn hemel valt:
als mensenblad
O Mensch
Gib Acht…
Wij zijn voor altijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.318 schachten zich stoïcijns
op jouw gelaat en letteren
onze honger in een eeuwenoude daad
de avond is nog niet te laat
en toch is de straat ontoegeeflijk
in zijn gift om mij te laten dromen
of is het vals en laat ik
de beelden tot mij komen
ik was de boekanier en jij mijn schip
wij kielhaalden de verstekelingen
één voor één totdat de spiegel…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 Kijkend op het water
naar spiegels zonder lijn
ontrafel ik de aanblik
van ogen zonneschijn
die spelen op het water
met de jouwe en de mijn
die zoeken naar de eenheid
een blik te kunnen zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij…
Tijd verdwijnt onder m'n voeten
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.347 Deze dag is
zonnig en warm
Tijd verdwijnt onder m'n voeten
De weg nog nieuw en teerzwart
Deze dag is ook
donker en koud
De ijspegels ontzoeten
dat wat bloeide in m’n hart
Ik herkauw jouw woorden
De noten kraken tussen m’n tanden
Spiegels in m’n hoofd
Spreken de taal van jouw ogen
Gevoelens die me vermoorden
Tranen die ogen laten…
Ik heb geprobeerd een vlinder te aaien.
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.054 aaien
hoe dom dat was zag ik pas
toen ze daar met haar beschadigde vleugels
reddeloos verloren lag
Ik heb geprobeerd een vogel te vangen
geen nuttelozer daad dan dat,
ik besefte het pas toen ze wegkwijnend
ineen zat, zielig en terminaal
Ik heb geprobeerd mijn hart te vermoorden
het was me bijna gelukt
ik zag een verbitterd man in de spiegel…
nu ga ‘k met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.102 Ik
geef mij over aan de stilte
van golven die verzen volgen
en verterende lust wanneer
ik de spiegel neem
van woorden en tijd
ontwerp licht-
opaal, nachtjasmijn
‘s middags in de kamer
in de straat voor dit venster
onberoerd, op de rand
van begrijpen
van liefde.…
Lichte nacht
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.735 De oneindige hemel geleek
In zijn diepe beminde
Stilte een spiegel - waarin de
Eeuwigheid keek.
Als een kille zee van wijn
Dreef de hemel met stille
Golven - ik wilde mijn lippen optillen
Om te drinken en rein te zijn.…
ochtendziek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.532 mijn leven met haar schamel toebehoren
voelt steeds meer als een klap in het gezicht
en toont daarvan de afdruk in de voren
als ik mij 's morgens tot de spiegel richt
ik krijg al diarree bij 't ochtendlicht,
want elke dag tegen mijn zin geboren,
met telkens weer die nieuwe levensplicht
kan mij op nucht're maag echt niet bekoren.…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 kijkend jochie
met een grote stok in een plas
vol halfvreemde spiegelbeelden
waarop een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan het beeld
dat de volle maan nu weerkaatst
spiegelend…
overschatting
netgedicht
3.9 met 35 stemmen
7.396 iets van mij zich in jou herkende
iemand voor de spiegel staat
naar de grijze lokken staart
een kleurspoeling echt nodig
niet zomaar meer een modegril
je kijkt hoe de hand omlaag
wijst, prikt, tikt en keurt
ziet de borsten, buik
verward haar om schamel naakt
twee handen in elkaar op navel
diep in mijn put was jij er
altijd een weg naar…
geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren
ze tonen ieder hun gezicht
de statigheid van zwaargewicht
de geur vertelt per deur verhalen
passanten moeten tol betalen
ramen geven slechts een vluchtig zicht
generaties hier zijn voor het geld gezwicht
bomen dromen langs de grachten
vogels zitten op de zon te wachten
die gaat spiegelen…
door halfgoden in verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 links rijdend alle stoepen mijdend
met een uitgestreken kop
scheurt die het verkeersplein op
hier en daar wat auto's snijdend
moed en een groot hart
adrenaline neemt de risico’s apart
de spiegel kaatst beweging langs bewegging
het pookje als pikkie in verheffing
bewustzijn is vernauwd tot de cabine
alleen de weg het razend remmen
zijn…