3717 resultaten.
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 Een vlucht van bonte kraaien
Strijkt neder in het bos,
En nog een enkle vlinder
Zweeft waprend over 't mos.
In 't effen water spieglen
Twee zwanen, blank van veer,
Uit dons gewrochte gondels,
Zacht wieglend op het meer.
De haan steekt op de hoeve
Zijn heldere klaroen,
Terwijl nog tortels kirren
In 't laatste beukengroen.…
Februari
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.289 Komt, laat ons eens naar buiten gaan,
Naar 't bos en naar het veld;
Daar zien wij nergens bloemen staan,
Maar 't is er naar gesteld.…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Daar aan de rand van dat bos waar ik toen stond
genoot ik een tijdlang onbewogen,
van de vredige harmonie op dat moment bewust.
Ik keek langzaam in het rond
en streelde wat ik zag met mijn ogen
dat prachtige stuk natuur in volle rust.…
MAX MAGAZINE, gids van Omroep Max
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Max Magazine
Gaat mee naar de zon
Dan noem ik het
Max MagaZON
Max Magazine
Gaat niet zomaar bij ’t oud papier
Pas na nauwkeurig lezen op ’t balkon in de zon
En uitknippen van wat ik wil bewaren
Max Magazine
Is televisie in bladformaat
Luchtig leesvoer voor lang of even
Max Magazine ’t mega zonnetje onder de gidsen!!…
WIE GEEFT KRIJGT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
555 een bloem
twee drie
vier of vijf
zelfs een heel boeket
het maakt niet uit
hoe groot hoeveel
maar dat weeë zachte en
zo warme gevoel erbij
van voor en door
de gever aan mij
maakt ons allebei
ook al is het eventjes
toch maar weer
een beetje blij…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 binnen weet
dat hij de poëzie aan kan
maar zij onthaarden
en gaven zich op
slinkse wijze bloot
ontaardden in een hels
kritieken geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder vleugels
streelden schaamteloos het
hete lijf langs wulpse heuvels
hij was ontzet en boos…
Maître Renard
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.007 De vos
met zoete stem
en droef gehuil
al oud der dagen
zei hem:”Stuur maar met de handen los
in de richting van zoiets als woud of bos”
Dat doende viel hij in de vers gegraven kuil
met open ogen, die niet zagen
Ze hielden hem
horende doof
met woorden kozend lief
als “positief en perspectief”
voortdurend in hun greep
Nu rest nog…
mijn maatje
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
1.938 Ik zag mijn maatje lopen
Werd vervuld van diepe trots
Voor alles waar je in mag hopen
Dat is echte liefde, bedacht ik plots
Zelfs als je boos bent, ben je mooi
Geniet ik van iedere seconde
Verlies ik graag ieder pleidooi
Moeiteloos naar de volgende ronde
Ik zie jou zo graag
Wil het wel iedere dag fluisteren
Voel steeds vlinders in mijn…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 Een wolk
Fijngestampte druppeltjes
Water in zijn dampende zelf
Golvend als de zee
Deinend onder de zon en
Spelend met het morgenlicht
Een berg
Opeengepakte stukjes aarde
De wereld in zijn reusachtige zelf
Standvastig als een sterke wil
Krachtig onder de lucht en
Overvloeiend in het bos
Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte…
Zefir en chloris
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.965 O, hoe geurt het van rondom;
Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen!
Chloris lokt, vol zoet verlangen,
Hare Bruidegom.
Zie, daar zweeft hij 't lover uit!
Door de struiken afgezegen,
Plengt hij dartlend bloesemregen
In de schoot der Bruid.…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 En 't avond, is de zon gegaan -
Zie hoe het bos zijn schatten houdt:
Zij zijn gestold op boom en blaân,
Als stille plekken zonnig goud -
't Is goud!
O hart bewaar uw grootste goed!
Wij worden zachtkens, zachtkens oud:
Bewaar die glimlach van 't gemoed,
Die stil-gedegen schat van goud -
't Is goud!…
De Dapperstraat
gedicht
4.8 met 7117 stemmen
79.027 Een stukje bos, ter grootte van een krant.
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.
Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.
Alles is veel voor wie niet veel verwacht.…
ik laat je gaan
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.717 die niet eens wilde meegeven
de snelheid, waar jij voor ging
kostte je meer dan je leven
Genoeg tijd hoopte je nog te hebben
maar vechten tegen tijd is zinloos
jij leefde nog meer dan hard
en je lichaam was te broos
En ik weet het heel zeker
jij bent kwaad op die boom
vergeef me mijn gedachten
maar zo was je gewoon
Ik ben niet meer boos…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
De geur van september
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
997 Er huivert dan iets in het hart en de ziel:
we weteen dit leven zo kort en zo broos,
waarom dan zo angstig zijn, bazig of boos
terwijl alles zegt: vertrouw maar en kniel.…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik drijf in nijd:
Waarom vonkt er
uit het rondom
van zon en avond
bos en vogels
zoveel muziek
waar ik geen
vat op heb of
maat mee weet.
Ik denk dat
god gaat meten
met zijn maat
wanneer een spiegeling
weer uit zijn hemel valt:
als mensenblad
O Mensch
Gib Acht…
Lenteklacht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.462 Helderblauw is de hemel
De aarde in jeugdige dos,
En het bontste gewemel
Speelt in 't luchtige bos;
Ach mijn hart is een droefheidsbron,
Nimmer straalt er de lentezon.
Waar 'k mij wend, is er leven
Ener bruisende jeugd,
En het vurigste streven
Naar de vluchtige vreugd.…
kwestie van weer in blazen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
914 blijvende leegstand is onbezonnen
zagen we eerder al in slochteren
de prijzen van huizen en de bodem dalen
voelt niet veilig zodat de bewoners balen
inblazen kan en lubbers zegt niet dralen
bovendien met die loze ruimte onder de grond
zeg je tegen CO2 importen toch geen nee
goed voor de vastigheid en de portemonnee
bos geeft aan de zorg…
Jouw ogen
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.816 Liefste, als ik in jouw ogen kijk,
zie ik een hemel vol met sterren,
een bos vol met bomen,
een weide vol met bloemen
en een hart dat nooit bezwijkt.
Liefste, als ik in jouw ogen kijk,
Dan zweef ik even weg,
zie ik liefde en begrip,
en dan lijkt alles zo onwerkelijk,
te mooi om waar te zijn.…
De wind blaast..
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.012 Zachtjes blaast de wind zijn adem
Door het bos van bomen heen
Laat de blaadjes plagend ritselen
In het serene ruisen van de wind
Wiegen de bomen hun melodie
Zachtjes blaast de wind zijn adem
Over de uitgestrekte rivieren
De golven laten hun kracht zien
In een donderende waterval
Laat de wind zich meevoeren
Zachtjes blaast de wind zijn…
het trollenkoor en gnoomorkest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 jij puntmutst mijn bos
ik tover kabouters
uit hoge bomen op mos
hang elfen vleugels op de rug
draai de wereld zo een
kleine kwartslag terug
de wind is weer vrind
spreekt met veel stemmen
maanstralen landen in zacht verwennen
vuur speelt dartel
zonder branden en magie
vonkt glitters aan de handen
liefde rolt haar loper…
dichtersleed
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
649 ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren
en erger nog ... wie zal applaudiseren
gelooft u mij, ik ben ten einde raad
geen mens wil op mijn werken reageren
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
het maakt me boos, verdrietig, obstinaat
mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren
wie laat zich…
Wortels
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
973 Tussen twee snelwegen in
staat de oudste boom van Amsterdam
Z'n stam kent alle stemmen
en alle graveertechnieken
Z'n takken kennen alle winden
en hebben oude fietsen,
hevig onweer en kerstverlichting
doorstaan
Deze boom wil z'n leven in
het rijke bos, waar hij vandaan kwam
Het kwam er nog niet van
en het zal niet snel gebeuren
Z'n…
Als je je verstopt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 als je je verstopt in bomen
vind ik jou in het gezang van vogels
roep en hoor ik je
in de glimlach van het bos
als je je verstopt in zee
ga ik mee met de meeuwen
volg ik de wind
en vind jou in nat licht
als je je verstopt in stilte
zal ik je net zolang bezingen
totdat jij je niet langer kan bedwingen
om mee te zingen
als je je verstopt…
Monnik aan zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
787 Hij heeft zijn handen ineengevouwen
en vraagt zich af hoe hij hier kwam:
van abdij de keien op
en over het smalle pad gelopen,
door het bos de duinen door.
Nu hier aangekomen.
Nu pas mag hij monnik heten.…
De elfen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.198 Ik wandel door het bos
Daar zie ik ze vliegen
Zo mooi vrolijk en los
De kleine elfjes fluisteren in mijn oor
We gaan je niet verlaten,
zeggen de stemmetjes,
die ik liever niet hoor.
Dan open ik mijn ogen
Moeder zit naast mijn bed
Ze zit daar onbewogen
Te bidden,
Opdat ik het red.…
God was een zachte vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
623 Jij schreef alleen
wat je niet wilde zijn
geen figurant in een droom
of een derderangs dichter
zonder geweten
bergen, rivieren
bruggen van taal
domeinen vol liefde
omgrensden jouw brein
op de heuvel in het bos
bloed stroomde angstig
bloesem bloeide listig
je ademde voorzichtig
in angst en leegte
van wat je niet wilde worden…
De page
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.173 In ’t donkere bos hebt gij mij gevonden,
Mij, mat van wonden,
En mijn lippen lachten nog over mijn zonden.
Op uw blanke tel hebt ge mij geheven,
Mij, bleek van leven,
En mijn ogen haatten u om uw geven.
Door een groene wei hebt ge mij doen rijden,
Mij, flauw van lijden,
Nauw zocht ik uw schouder mij bijzijden.…
Een Lange Reis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
850 Ik vecht met leeuwen en panters,
gewond ga ik verder,
door een donker bos
met spokende wezens.
En als laatst beklim ik
de hoogste berg.
Uitgeput sta ik op de top,
en dan zie ik het doel
van mijn reis,
de mensen waar ik van hou.
Jullie vangen mij op,
verzorgen mijn wonden.…