2623 resultaten.
de baas van het land
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
642 het is weer ochtend
de ploeg staat er nog
fris blinkend met hier en daar
aarde als mazelen op haar blad
donkere kluiten voorspellen
een melig tierende oogst aan
rijp koren en mals graan
de boer kan weer voorgaan
in de hoogmis van zijn land
zijn geloof doet niet onder
voor het gemopper op de regen
niet altijd de zegen waarop
een man als…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Daar is de vrede
voor me, in malingen de bochtpenseelde
lucht en de zon de hoge ongesteelde
bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden.
Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden
strekt zich en lacht met de uitdove weelde
verflauwend tot het niet veel meer verscheelde
van warmte en wolken die het maken heden.…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
892 stilde je dorst
als een klontje van water
dat rilde je tong
waarna jij me later
in heilloos geklater
toen stuk hebt gebeten
en feilloos daarna
in het gras hebt gesmeten
Daar viel ik gemorst
op die bloem in de aarde
en bleek ik voor haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die haar blad…
de tijd in chaos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 mogelijkheden
kijken in de onzekere toekomst
maar eerst leren
van het dubieuze verleden
lopen over asfalt langs beton
lopen onder de nog wat zwakke zon
denken op dit roestige balkon
alleen maar goedheid geef ik u
in deze sociaal onzekere tijd
geef u creatieve spontaniteit
geschreven uit mijn diepste binnenkamer
soms een ongeschreven blad…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar het prille begin
van straks een nieuwe lente
zacht ontkiemt
en paddenstoelen
tooien hun pracht
zo brengt een boom
met vallend blad…
RÊVERIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 We lagen op een vlonder, hand in hand
Met achter ons een brede kraag van riet
Het was hoogzomer, blad dreef in de vliet
We hadden weer een hele sterke band
Luchtig gekleed was ik en bruinverbrand
Zilvergrijs haar had ik maar jij nog niet
Omdat ik je nog lange niet verliet
Vandaar dat beeld daar bij de waterkant
Je droeg een rode, wollen…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Ik hou vast
aan kleine geluidjes die bekend zijn,
stukjes blad, zoals een herfst die ik niet duiden kan.
Ik hou vast.
Mijn vinger nat en glad
en daarmee al mijn herinneringen
als water langs mijn hand gegleden.…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 de droom vannacht
kon ik niet sussen
tussen zwarte waterplanten
dwong hij mij om gebaren
over te nemen
aldoor voelde ik de pijn
van ieder bewegend blad, verward
en opzij gedraaid
klokken lagen verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 buiten sloot,
verloren in de nevel van de atmosfeer,
aan de overzijde lonken groene weiden,
beweeg het aangeboren leven heen en
weer, zwijgzaam roepend, in angst
een andere stem zou horen, als ik
in iemand anders was geboren, om
mijzelf te vermijden, schudt een droom
mij wakker, waarin ik wordt herkend
“Een mens is een gevallen blad…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer vervelend,
met groene bladen al gelend.
Mijn ogen zagen verwonderd
naar 't buitenlicht maar zonder 't
zelf te weten wat of
hun licht oppervlak trof.…
palma sub pondere crescit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 als een boom volkomen zijn, uit één stuk
onbeschroomd rechtvaardig vroom
geen blad valt af in deze zoete droom
en groeien doet een palm juist onder druk.…
Wat had ik dan verwacht…
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 als rond het ochtendgloren
een haan weer kraait
de krantenjongen zich laat horen
hij in een gevouwen blad
even het nieuws van de wereld
in zijn handen had
de lichtstralen weer op de ramen prijken
in liefkozende streepjes
over de linnenbloemen strijken
rond deze zo geriefelijke plek
denk ik aan hoe anders het was
tijdens het avondgesprek…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 langzaam sterft zijn silhouet
tot een stipje aan het einde van de allee
morgen, ja, misschien morgen
wandel ik nog eens met hem mee
dan lichten we de luiken
de zwaarte van ons hart
zoeken we de gouden nerven
op een al afgestorven blad
we zullen ons verlaten
in de rust van de herfst
en dragen de kleuren
de bewonderende gloed
van…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…
Nimmer zwijgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Nimmer bleef het een
onbeschreven blad
waarmee de wereld
werd volgeklad,
onverschillig voor de dood
en voor het “zijn”,
onfeilbaarheid gedoopt
in stromen van inkt
bevaren door de muzen
die daarin verdronken.…
Aardse glitters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het zwijgt, maakt stil,
de dag wordt diffuse
is mij kwijt, ik zie een
schaduw in de spiegel
die met zijn ego vecht,
ik leg de z’n huid af maar
ik ben een vreemde,
een onwillig blad, die in het
uur van de uil, naar zijn
schuilplaats vliegt.…
Lied voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.062 Mis jij het ontwaken van de lente,
de witte rijp op het groene blad.
De vogels die naar het zuiden vluchten,
of heb je het aardse wel gehad.
En tussen de grote schapenwolken,
mijlen boven land en zee.
Hoor jij de zuivere hoge tonen,
terwijl ik luister hier benee.…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en
een regenboog de heuvels plooit
kom maar heldere zon
en brandt het laatste tere blad…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
Angst in de schepping
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 ik heb angst
in de schepping gezien
waar nog zon scheen
waaide een donkere wind
mat ruizelt blad
aan takken die hangen
in het kindergeluid
zijn de blijde tonen er uit
de omslag kwam
als een dief in de nacht
nog onvoorbereid bij
het eerste begin van de dag
het rampenbericht
was snel verspreid
in hoog opgelopen emoties
golfde chaos…
Tattoo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
758 .'
dan gaat mijn tattoo uit protest een eenheidsworst zijn,
maar liever blijf ik een onbeschreven blad.…
van lentezonnen tot ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 als alles in de lente bloeit
de zomer binnenschuift en verschroeit
tot de herfstwind met tak en blad stoeit
en het winterijs ten laatste vervloeit
als de lentezon knoppen openbreekt
en later de zomerzon venijnig steekt
de herfstregen jou en mij doorweekt
tot de winter het lijf ruw verbleekt
als de lentebloesem openspringt
en een zomerbries…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed om de zomer
maar
leef met het gevallen blad…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Boven mij jagen wolken
verstrooit in associaties,
als de zaden van de zilverberk,
die elk jaar weer vrucht zal dragen,
veelkleurig blad van groen
en zilver gegrepen door de
wind, in willekeur geplant.…
Dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Is een nieuw blad dan beter dan het oude?
Het oude blijft achter,
maar kent het verhaal van de inkt waarmee het bekleed was.
Het nieuwe is ongeschreven,
maar ook erg leeg.
Leeg is mijn ziel,
wanneer ik verlang naar eenzaamheid.
Maar leeg blijven mijn handen,
als mijn geliefde dichter bij komt.
Dichter.…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis
Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …
Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en…
Novembertuin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 schaaltje herfstcyclamen
Ik ga mij deels in winterrust begraven
Bij buurman nog geen vieren van de teugels
Zijn til zit vol met hunkerende duiven
Die enthousiast naar buiten willen stuiven
Pas in de lente spreid ook ik mijn vleugels
Uiteindelijk verliezen alle bomen
-Pompoen en paddenstoel zijn aangekomen-
Door storm het blad…
STILLE TIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Dan wiegelt en ritselt een levenswijs blad
om krachtig geloof te doen ontluiken.
Over de stroom, tussen takken, verschijnen
in elkaar vloeiende regenbogen,
waarin zeven kleuren opbeurend schijnen.
Hun trillend geschitter toont mededogen
van Hierboven: God wil al de Zijnen
sterken met dansend licht in de ogen.…
Teerbeminde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
502 Hoe schrijf ik je Teerbeminde
aan de rand van de Styx dat ik
veer in het oeverriet
ieder uur de stof van vrede
als een engel van geduld
onzichtbaar met elkaar verbind
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
met een blad voor mijn mond
dat ik me in afgemeten tijd
ademloos vasthoud aan
deze stengel de enige die ik heb
aan de oever van de Styx…