Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Levensmoe.

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.288
Ik voel me de laatste dagen zo depressief Ik zie alles zwart en negatief Ik verzet me er steeds tegen Ik heb het voor iedereen verzwegen Ik hou dit niet lang meer vol Ik word van binnen helemaal dol Ik zou het liefste willen sterven Ik ben toch ieders leven maar aan 't bederven Ik word van dit alles zo moedeloos Ik vind m’n leven toch…
Lion Queen12 augustus 2010Lees meer >

Die avond bij het meer

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.032
die late wandelaar die het Koud had en naar huis wilde Langzaam stopte je aan de rand van het Meer en keek rond je Niemand, alleen mijn schaduw Onopgemerkt verborgen die Probeerde te weten, te Raden waarom jij daar Stond zo stil en ik Twijfelde en zag toch Uit je ogen Vloeiden tranen langs je Wangen om dan te breken op het IJs en te sterven…
WildChild1 september 2002Lees meer >

Onbegrijpelijk

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.901
jouw foto Heel eventjes gesnikt En lopend richting auto Mijn tranen ingeslikt Mijzelf nu voorgenomen Dat ik niet meer zo verzaak Met naar jou toe te komen Jij kwam bij mij zo vaak Maar pa Het het gaat iets beter Ik mis je elke dag Soms wou ik dat ik God was En dingen overzag Ik zou dan accepteren Waarom het zo geschiedt Want met 62 sterven…
Hookie16 juli 2003Lees meer >

Aan de liefste onbekende

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Kussen onder straatlantaarns en samen dwalen door de regen, wéér verliefd zijn, wéér verliezen, bijna sterven van verdriet - dat hoeft nu allemaal nog niet. Ik ben nog niet aan ons gehecht. Ik kijk bepaald niet naar je uit. Neem de tijd, als je dat wilt.…
retl@W3 januari 2003Lees meer >

Zwarte doos

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 974
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht De tijd houdt de sleutel geborgen in haar hand En mijn ziel is een golf, gedoemd om te zwerven Het wordt nooit meer stil als je op zoek bent naar rust Tot ze in de branding als rimpels zal sterven…

zwart

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 872
woorden voel ik de kilte Ondanks jullie warmte ken je ook verdriet Maar hoop mogen je tranen me niet geven want ze worden gedroogd in eenzaamheid Je laat me niet binnen in je leven Mijn vlinders beantwoord door onbereikbaarheid Langzaam kroop je hierbinnen Onvindbaar is de weg naar je hart Tegen je stilte kan ik niets beginnen Vlinders sterven…
vanja25 oktober 2003Lees meer >

Hoe is 't daar...?

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Hier fluiten de vogels allang niet meer De zomer heeft plaatsgemaakt voor de winter Kaal gewaaide bomen komen tot inkeer Hier waar de klok niet meer verder wilt tikken Hier vind je geen hoop… geen dromen Straten worden versierd door rondslingerend afval Maar nergens insecten die er op afkomen Want hier sterven zelfs iemands herinneringen…
Tulay27 oktober 2003Lees meer >

Klacht van de kleine Willem

poëzie
3.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 3.722
Morgen zal ik — maar voor mij ook is ’t gevaar van sterven groot. Gistren liep zij met mij spelen; gistren nog! en nu -- reeds dood!…

eindelijk

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.162
aan te gaan al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen je weet: nu is het pompen of verzuipen een engel heeft ook vleugels om te slaan de verre diepte laat zich luidkeels horen er daagt een wereld die geen mens nog kent de sluier op het ziekbed afgezworen je rug is nu niet langer meer gebogen en eindelijk ontdek ik wie je bent we sterven…
Daan de Ligt22 augustus 2003Lees meer >

de dood

hartenkreet
0.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Gedenk te sterven! Aanschouw de gek die met zijn dode loden last, al staande op een muur verwoesting propageert en niets meer leert aan wie al brandend en doorstoken lichamelijk verteert en toch nog declameert: O death where is thy sting-a-ling-a-ling and where thy victory?…

Moeders krankheid

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.506
"Zo moeder eens moest sterven," Zei 't oudste van de drij, "De grote klok zou luiden, De kindren zeggen 't mij." Zijn broerken sprak: "Dan zouden Wij nooit naar school meer gaan En al de boomkens verplanten, Die in het hoveken staan." En 't kleinste riep, wijl 't denkbeeld Zijn hertje kloppen deed: "'k Zou mijn pop een rokje…

Smeltijs

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.660
troosteloos vertoeven het huis gekraakt verlaat en het koude laken blijft nog even bitter haken aan de rechte hoeken want het grote plein was wit ooit helemaal wit gedicht mijn woorden klonken er toen ook helder en het ijskristal was fel verlicht en land verloren meeuwen stelen nog wat resten brood van schrale duiven op sterven…
Verdano2 maart 2004Lees meer >

hijgende vlucht

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
als stilte overgaat in doelloos zwijgen en dagen zich van licht naar schaduw naar nacht aan elkander rijgen dan sterven bladeren aan de huid bevriest het levenssap rond de ziel stokt de adem in een wezenloos geluid zo beschrijft zich de uitgeholde lach nog slechts verkrampt waar te nemen naast diepe kassen een…

La Méduse voorbij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Uitgetolde zon vermoordt dromen van stormen en heroïsche gevechten, we sterven in mineur ongehoord. Alles verzindert tot waaiers zout ontspringt in onze narcisblauwe melancholie. Het is slechts God die om ons huilt. Het einde is binnen handbereik gezonken.…

Storm aan het strand

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Verzuip hen die fatsoenlijk als mannen behoren te sterven, hun vrouwen en kinderen beschermend, oude steden verdedigend, hen die in plaats daarvan hun zondagen luizig in plastieken kuipjes verklitten, blikken uilenzijk zuipend, onmachtig lallend: ‘’Aanvalluh !!’’ ‘’…
boeuck14 januari 2007Lees meer >

een eeuwige zucht

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 881
mijne en ieder woord bond zich aan onsterflijkheid je was nooit vreemd niet in verdriet, niet in pijn niet in nauwelijks verstaanbaar gefluister dat het dichterbij kwam, te dicht om slechts in jou te willen leven zoals zon in rozen of in ademhalen zo geef ik je nu mijn laatste wens liefste, mijn lief geef je hand en leg ze op mijn sterven…

Tussen leven en dood

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.409
vertellen, woorden te vinden hoe snel de dood van zich spreekt het wilde roosje aan `t begin van de dag weet wel, als morgen mijn hart open gaat is het voorbij, schoon ik bloei, ik ga dood `t zal de tijd zijn die mij verslaat de morgendauw spreidt en tranensluier op het mos en over het leven heen gevoed uit wat de hemel biedt, voor het sterven…
maria-johanna24 februari 2007Lees meer >

Straks als wij...

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 987
Straks als wij zullen slapen en onze ogen dicht zijn gevallen zullen ergens in de wereld honderden geweerschoten knallen straks als wij zullen slapen en niks om ons heen meer horen zullen er vele mensen sterven en wordt er nieuw leven geboren straks als wij zullen slapen en niets van dit alles bemerken zijn er overal op de wereld mensen…
Moeke2 juni 2007Lees meer >

NACHT

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.818
Waarom ik, die zal sterven met de andren? Ik teken de karakters zonder eerbied. Verteren zal mijn hand die schrijft en ’t blad Dat op zich neemt de klacht van deze nacht. Het regent redeloos en droef. Vanwaar, Waarom en waartoe zijn deze mij deze reeglen Ontvallen . . . . . . . . . . . . ?…

Tussen herfst en winter

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 644
Een leven het sterven voorbij.…
Cor Pierik20 november 2007Lees meer >

als een meester gaat

netgedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.042
is vraag niet naar de dag, mijn vrienden mijn tijd en morgen zijn reeds van slag door de dwaling in mijn hoofd bijna naar gister gebracht of nog verder in de eeuwige vergetelheid geborgen zo moet hij hebben gedacht in heldere momenten het scheppen is hem door geboorte ingehaald op zoek naar een nieuwe lente slechts het sterven…

Romance

poëzie
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.933
En evenwel, ik wil daarom niet treuren: Voor u te sterven, engel, is zo zoet! Zo gij slechts nu en dan mij op woudt beuren Met éne blik, wanneer ik u ontmoet. Eén blik van medelij uit Uw bruine ogen, En in die blik één enkle zilte traan!…

clown en trieste circusdirecteur

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.141
. --------------------------------------- uit: 'En gingen uit sterven', 2005.…

herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 892
wat ben je dichtbij, dat andere licht hier alsof bladeren verguld zijn, aaibaar soms uitzichten sterven voor mij in lange stiltes hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap je bloemenlach en heerlijke huid kropen hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen “which way the wind blows”, ik hou van jou zei je, op afstand gadegeslagen door…
Rieg3 november 2008Lees meer >

Reiziger reist

gedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 13.251
Daar is de zon wat schijnt-ie je verbergt je in het licht pakt je koffer schaduw tegemoet wanneer je weg bent valt de nacht valt wanneer je weg bent niet eens zorgvuldig slijtage is te zien er wordt gegeten gedronken gedanst twee-armigen in blekere tinten je hebt al je vingers tel maar na gegeten gedronken gedanst anderen sterven nog…

the seven bridges

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
misschien doet het antwoord sterven en zijn de vele verloren woorden het alibi; de rivier naar zee die onder de zeven bruggen van waarheid gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen en waar het zout de horizon verschroeit tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin en schuld aan beide kanten van gisteren; het halfdonker…

Gaza's lot

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Uit azuurstof blauw gedragen vogels dalen helvuurbollen in fosforsneeuw scherp geslepen wapens van de hebreeuw smelten moordend traag, wreder dan kogels zandstrook in rokend beton bedolven draagt de druppels van een verloren volk lekkend over land, doorkliefd met een dolk geen strijder stopt, zij sterven in golven vrijheid is in de tunnels…

Geluk is levenskunst

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 710
ruimteschip Aarde’ met weekeinden als levensritme bepalende baken in een zee van tijd voor ouderen hebben alle dagen hetzelfde gezicht verliezen soms de oriënterende grip op ‘t leven gevaar van sleur onbewust bestaan in ‘n flow ligt op de loer op wegen zonder pleisterplaats van vermaak de kale stilte is een dood zonder sterven…
Custor1 april 2009Lees meer >

Ruiter, paard en hond

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.178
Ik ben gepantserd, zij leevren hun huid Naakt, dapper, aan de schunnige dood uit, Ik aarzel en zij weigren niet te sterven. Zij spitsen de oren als een hoorn weerschalt. Zij schreeuwen als de zege mij toevalt, diep dankbaar dat ze een liefkozing verwerven.…

de dialoog in mij

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.037
wat ik in verbeelding zie warme wind en weemoed laag op laag, zacht op zilt weerloos wanneer dat woord dode bloesems draagt, gebonden aan de schijn van tederheid hoe kunnen wij blijven in deze ongelijkheid van stilte, bonken op die brandende schreeuw voortgaan in alles en in elkaar als ik alleen mezelf overhoud in het sterven…