5142 resultaten.
Financieel uitgekleed
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
638 De Spaanse prostituee trekt het niet meer
En voelt de hete adem in haar nek
Want ze luidt de noodklok door geldgebrek
Met de Spaanse mannen gaat het op en neer
Het voorspel van de noodklok gaat niet zo snel
Dus geniet ze rustig van het klokkenspel
------------------------------------------------------
…Ook het oudste beroep ter wereld heeft…
Even maar
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.687 overgeven
Aan wat eens onmogelijk bleek
Ik wil helemaal niets meer willen
Niet meer moeten, alleen zijn
En alleen nog verdwijnen
In een stille witte schijn
Ik wil alleen nog waarnemen
Me verwonderen over wat is
En me geen zorgen hoeven maken
Over wat ik wel of niet mis
Ik zou even willen stoppen
Met dit leven, even maar
Om even op adem…
als een lamp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 als een lamp
boven een lege tafel
speelt de tijd het loze vissertje
aan de kant
wie plaatst tegels
om te lichten
wie bouwt huizen
om te slopen
wie legt de weg
om te mijden
wie geeft mij adem
om te stokken
wie de tijd
om af te lopen
als de slaap mij droomt
waar het daglicht naar verlangt
tot de telefoon gaat
vraagt of de stem…
Op de fiets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
641 De stad is versluierd
in een nevel van mist
waanzinnig getoeter
rijden door plassen
ademen longen uitlaatgassen
fietsen met een rinkelende bel
door een kermis in de hel
waar de ziel wordt gepeinigd
het hart verbleekt
vlucht ik naar de oase van rust
door het wiegelied van mozart
in slaap gesust
ontwaken in hemelse - sferen
met hándel…
Even duikt de lente onder...
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
505 Even duikt de lente onder
in een dikke,grijze mist
maar het zal niet blijven duren,
zij wordt nu niet meer gekist
maar ze zal het zeker halen
op het donker en de nacht;
wacht nog even, durf weer dromen
weet waarop je hart nu wacht
en geniet van zoveel weelde,
zing je ziel en adem uit;
kijk naar bomen, bloemen, kinderen,
dans en leef nu…
Vreemde dag
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.061 Vreemde dag
ik bloos en geef een lach
naar een mooie dame
stop even mijn adem
kijk naar de lucht
en hoor dat ze zucht
ik droom dat ze me mag
het is een vreemde dag
ik drijf verder in mijn droom
drijvend zonder schroom
een welkomend gevoel
zou ze weten wie ik bedoel
kan ze het zien in de lucht
proevend van die zucht
kijkend naar het licht…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 als de wind die speels
haar adem op de zomer legt
bewegend, zoekend naar plezier
als de zon die
hoopvol door de wolken schiet
en in alles toch weer warmte ziet
daar
en hier
verlangen
een woord
zo voelbaar in mijn hart
als dauw zo breekbaar
zacht, en teer
en als de dag
haar licht verliest in zwart
leg ik mij
in haar mantel neer…
Zie haar hart
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.269 Verleid vrede om
te winnen van oorlog
Herover macht over jezelf
door daden te stellen
tegenover woorden die
je machteloos maakten
Weet, woorden rollen
over en weer
van zon via wolken
naar donder
Na regenbui adem
je gezonder
Ga naar haar die zei
dat ze je haat
Voel haar smart die
wortelt in jou
Zie haar hart, trouw
en warm kloppend…
Spelvreugde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
606 Ze sneden de spanning
in hele dunne plakjes
om te serveren bij de thee
het was een harmonieus spel
tot de grootste gemene deler
een doorbraak forceerde
waarop hij probeerde
op zijn zwarte paard
de dame te veroveren
die hij zag als koningin
torende hoog boven haar
maar adem schoot tekort
toen hij voor haar viel
zij hem tenslotte kuste…
Hooggehakte lange benen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
637 in lilarood
daal jij
witmarmeren trappen af
een gracieus entree
de parfumvlinders
fladderen met je mee
je danst op
hooggehakte lange benen
zwarte laarzen om de schenen
je robe rokt
tot op de knie
de adem stokt
als jij je draait
met vleugjes lente
in je ogen
langs het witte marmer
weer naar boven
ik begin in hemel te geloven…
spiegelrozen
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
922 kan je
rozenbloesems
laten bloeien
onzichtbaar
in de palmen van je hand
levend water
uit regenbogen scheppen
kleurig zoals je stem
wanneer woorden samenvallen
met het licht
kan je de zomer ademen
in elk bewegend blad tussen de lijnen
van het leven
en zou je dan bij iedere ontmoeting
een afdruk willen schenken
voor hen,…
Oplopende spanning ~ Duo Gedicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 woorden worden weggeslikt
gedachten blijven hangen
slaat de klok gestaag
even irritant als toen
tikt de pen harder
dwaalt de rook in cirkels
korte nagels afgekloven
tot op het randje
langzaam verdwijnen in het niets
als donderslag bij heldere hemel
het hart doet overslaan
wat zijn adem doet stokken
~* Duogedicht met Martien Montanus…
Cycli
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Aarde in een grijze jas,
bomen in het rijp, met
witte adem geschoren,
seizoenen die in de tijd
gemetseld zijn met de
specie van de leegte,
de takken van de wind
zijn dood, in een laatste
kreun verloren, ontbloot
aangepast het zicht, as van
verjaarde bladeren steunt
nieuw perspectief onaangetast
in opkomend licht, vergaan
door te…
Oude liefde roest niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.480 We spreken woorden
die we willen horen
in ruimte alleen
bestemd voor deze tijden
die ons daarin brengen
extase tussen harten
en adem luisterend naar
elkanders liefde brengend
ons gevoel tot zinderend
verlangen in eenvoud
slechts enkel woord
gedreven door hartstocht
hunkerend om weerzien
wat wij waren voor elkaar
in jonge…
op eigen kracht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
713 laten we gaan struinen in het veen
tussen veengras en modder
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
onder de schrale zon
in de stilte van de namiddag
komen zintuigen op scherp
alle poriën open
vogels houden zich stil
wij ademen ruimte en elementen
vinden steun aan de wallekant
op eigen kracht
* herziene versie…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 Een pollen flard
glipt mijn adem in.
als kind
spatten in me
rotjes open;
die knallers
schieten ver
en steeds hoger
de zomer in.…
Voorjaarstango
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Op adem van de wind
danst roze bloesem zacht
de voorjaarstango,
een week geleden
was de boom nog kaal,
in schaarse openingen
wachten appelbomen.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.008 zittend op het duin
met mijn adem om me heen
staar ik naar een oranje bol
en ik ben hier, zonder jou en zo alleen
gekleurd in een zachtroze waas
kust de zon de zee weer lichtblauw
terwijl ik ontdek hoe het kan zijn
hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein
ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar
vrijheid, verwarmd door…
De stilte aan de muur
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
965 Je spreekt van vroeger op dit late uur
als kalend behang
en vergeet bijna te ademen
Het gesprek stokt
in een slok troebele nasmaak
van oud zeer
De pleziertjes van weleer
zijn verdronken in een toevloed
van teveel en te vaak
De passie is niet meer
dan een verfrommelde foto
in een diep verborgen gevoel
Waar de tijd zwijgend
ons…
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 ik ben de letter
aan het begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende…
Abel
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.051 Nog voorbij sint-valentijn
schuurden schopjes
tegen dood aan
in haar zij
tot de vloed kwam
en het beukte tot de branding
tot het eenmaal vrij van vliezen vlamde
tot het tweemaal adem blies
en wij zijn trouw
beamen konden.…
de strijd der liefde
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.208 Naar adem snakkend, maar vergeten kan ik je niet.
Onze legers streden naar gezamenlijk doel.
De strijd der liefde, een veldslag van gevoel.…
Met woorden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Van geuren weet je hoe ze werken
en licht snijdt je ooit de adem af
maar woorden, wat vermogen woorden?
Ze zijn als tulle
en onthullen.…
Pijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
613 Ik hap naar adem
waarmee ik als bezetene
energie bespaar.
Mijn hart bonkt
in zijn ogen
blinkt mijn pijn.
Uitgebalanceerd.
Op het randje
slaan stresshormonen op hol.
Hij zit me op de hielen;
ziet mijn gespannen spiegel:
deadline bereikt.
Op de top van de pijn
valt hij genadeloos
subtiel erkend aan.…
De tiran is dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 in zijn luie stoel
waant hij zich de god
van zijn koninkrijk
zich verjagen laat hij niet
want in zijn lange leven
is zijn wil de wet
de dood sluipt naderbij
hij voelt diens koude adem
als hij ‘s nachts in bed ligt
angstaanjagend klinkt zijn schreeuw
als zijn uur gekomen is
vechtend tot zijn laatste snik
na de praal van de begrafenis…
Duende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
634 Vleugjes adem rozenhout
zinnenprikkelend
Rozenblaadjes dor en droog
door betonnen goten rinkelend
Hier smeken
heet huiverend
onvoltooide gebeden
fluisterend
Dansen escobillas
ontluisterend
Boven- en onderwereld
elkaar kruisend
Het is de held
die hier overwint
Zijn kloppend hart
dat de dans begint
Hees bevend,
het hart brandend…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 in het stramme van bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
wederhoor
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 jij, eindeloze dagdroom,
vereeuwigde tijdzone,
niemand weet of jij
het zuchten hoort, dit
radeloos tikken van
een naar adem happend hart
mondhoek, waarlangs het
water naar beneden loopt
kruimeldief, tortelduif
blijft deze koektrommel
onaangeroerd?…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…