2328 resultaten.
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Samen naar boven kijken
wanneer de nacht valt,
vaststellen dat daar
van sterren een diepte bestaat
alsof dat besef lang geleden
verdwaald is geraakt
In de ochtend de bergen
zien liggen, grote ogen
opzetten, hee zeggen,
wist jij dat?…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 Daar waar ’s ochtends de zon ontwaakt
Daar is een land zo fijn
Daar waar de hemel de horizon raakt
Daar zou ik willen zijn
Het ligt vlak naast luilekkerland
Je hebt er vast over gelezen
Het is aardig zoeken voordat je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt…
Schrijvers en anderen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 mensen
De dood, de daad
Grote liefdes, Groot verdriet
Heilige vrouwen die plots verschijnen en verdwijnen
Perfecte lentedagen, 24-25 graden en een fris briesje
Zelfs perfecte herfstdagen die ideaal zijn om je eenzaam te voelen
Alsof schrijvers in hemel of hel leven
Maar nooit ertussen zoals jij en ik
Wij, niet schrijvers, drinken ’s ochtends…
Verliefdheid
netgedicht
3.4 met 53 stemmen
4.769 muziek in dansende noten
weide met landende zwanen
onrustig en snel afgeleid
kronkelende lichamen
pure hartstocht kent geen tijd
zwoele liefdes gedichten
rusteloze korte nachten
blinde vergezichten
smachtend verwachten
liefde kent de dorst
van honing zoete woorden
ik voel me als een vorst
beluister die akkoorden
stralend ochtend…
als uit den hemel
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.126 teedersten lach
zoet, zoo zoet
in mijne biddenden herte woont gij reeds lange tijd
zeg mij toch, onbevreesd, dat uwe perelden blomme
zich zal neêrvlijen in den rooden gloed, gelijk nooit eer
ik zal u eeren, mijne deerne
in den schoot van uwe ruischenden vruchten
zeg mij toch; wilt gij de mijne zijn in het schoonsten woord
nog voor den ochtend…
Nachtelijk gevoel
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
708 Zachtjes glijdt het voort,
trekt sporen in de vochtige grond
Tekenen gebonden aan de tands des tijds
klaar voor ontbondenheid in vergetenheid de volgende ochtend
Vogels zingen stilte in alle pracht
Bomen buigen gracieus hun hoofd,
terwijl de nacht lofliederen schrijft
Het water lispelt met jaloezie
De wind speelt een zachte symfonie
de…
Vervuilende mist
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.224 ’s Ochtends vroeg komt de mist aan mijn deuren huilen
van wie hier toch in ontbreekt. Zijn plingelende snik
en kopstoot tegen de muren en nog antwoord ik
hem niet. Verdriet om wat er niet is, is enkel het vervuilen
van je eigen humeur.…
Een wit vel vol zwarte woorden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
718 In de nachten
Van al dat wachten
Gaan gedachten
Dwalen
Ze gaan tekeer
Triest naar weleer
Emoties zoveel meer
Blij
Erbij
Dichterbij
Dichter je moet wel bij
Het dichten blijven
-Ja, Ik ben weer bij-
In de stilte van de vroege ochtend
Maken ze me erop attent
Waar is je dichttalent
Gaan ze snel weer leven
Om zeven het is maar om…
Zalig spreken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 (verleden en toekomst raken elkaar)
Een mooie morgen was het geweest
toen Jezus ging spreken
het decor van zijn verhaal
straalt ochtendlijke frisheid uit
fonkelende dauw tintelend feest
de onbetrouwbare nacht geweken
we werden omhooggetild
voelbare nabijheid
Zijn woorden
bereikten ons innerlijk totaal
als dan ons hart is geraakt
zijn…
- Toekomst in mij -
netgedicht
4.1 met 51 stemmen
607 De wereld lag te slapen,
toen ik op een ochtend vroeg wakker werd,
terwijl van jou gedroomd, dat gelukkig zijn
de normaalste zaak van de wereld was,
blies de liefdeshoorn zo hard het kon
valse noten terug in de stille wereld.…
WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
677 Opgestaan de ochtend beleefd
indrukken opgedaan
de spiegel bekeken
kleding uitgezocht
de dag tegemoet
het leven weer aanvaard
in al zijn facetten
denken aan noodzakelijkheden
terzijde schuiven van narigheden
die iedere dag weer tot mij komen
mijn gedachten herhalen zich
in een zekere rangorde
daar ontkom ik niet aan
het zijn vleugjes…
Rondrit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 voor tien en in zijn ratelende
stem verdwenen wij voor de tijd die hij ons gaf, geborgen
in zo'n oude kar uit een andere eeuw en sidderend van
jaartal naar jaartal, spottend met een magere begijn,
een griezelige rit door de tijd, via holle kerken en
taaie monumenten - opeens die oude vrouw Julienne C.,
wiens kachel in de fik stond, die 's ochtend…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Ik wil ontvangen van de nacht en schemer,
En van de gouden ochtend het geheim,
Ik wil het nog niet zichtbare doorzien,
Ik wil doordringen dit oneindige,
Altijd wijkende, en fluisterende
Hoog mysteriespel, dat Leven heet.…
Een spiegel Mist
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
603 Nee, dit heb echt niet zelf bedacht
elke dag en ochtend weer, die mist
altijd weer die vraag na elke nacht
waar vind ik nu een “zij” die naar mij lacht
En zie, komt daar tóch een spiegelbeeld
hoop dat zij vandaag mij niet verveelt
maar kijk, zie nu spontaan een glimp
komt goed, vandaag wordt het een mooie dag
ik zie haar....en zij lacht!…
Snaveltje toe!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ik verlang als iedere eenzame man aan het eind
van een moeizaam doorgeworstelde avond ook het
liefste een tedere vrouw nabij, die samen nog
even met je doucht en dan lekker samen onder de
wol, knuffelen tot de vroege ochtend, elkaar
lieve woorden schenkend en blij wakker worden.…
Uit alle poriën,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 Door alle poriën parfumeer
je mij, van beider willekeur
zijn we vrij, handen smelten
op zachte dijen en in donkere
plooien van de nachten, na het
waken van de ochtenden kan
alleen die ene geur mij raken.…
GOUDEN KOOI
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.201 Op een ochtend is de koning ziedend van onmachtigheid
Het prachtig vertrek is omgetoverd tot een vernielde vuiligheid.
Een slinkse wachter bezat het sleuteltje en aanhoorde haar woord
Beiden de laan uit, rennend naar een prachtig mooi oord!
Genietend van het leven bij dag en dauw
Een poppetje veranderde in... een vrouw.…
Midden in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.004 En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk
dan vertakken mijn gedachten terug
naar de vruchten van jouw tijd,
naar die boom vol met blad
op een stam reikend
tot in de oneindigheid
waarin je zo veilig kon opklimmen,
altijd wel een tak
binnen handbereik.…
Ramses Shaffy
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.831 Het is ochtend geworden.
Bedankt Ramses voor wat je wilde vertellen.
Aan mij, aan ons allen.…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 Nu hem de ochtend zelfs wil dulden
En bij bloem en dier vertrouwt,
Wijl zij mild voor zijn onthulde
Ziel haar klare spiegel houdt,
Zal hij zich dan langer pijngen
Met het kwaad door hem bestaan?
Moge dauw de handen reingen
Wie verjongd aan 't werk wil gaan.…
Dan wordt het weer stil
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.685 zacht onder lakens
hij daalt en hij klimt
en hij kneedt haar en smeedt
hij opent zijn ogen
hij kijkt en bereikt haar
hij wandelt zijn vingers
langs bergen en dalen
naar mossige diepten
en vochtige dwalen
zij kreunt en ze steunt
en ze kronkelt en draait
en ze rekt en ze strekt
en ze spint in zijn oren
dan is ook voor haar
de ochtend…
jou feesten wij - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.007 als ochtend vandaag kondigt
dringt zich het besef
meer dan andere dagen
van jouw bestaan
vieren wij dat jij leeft
vandaag als het even kan
feesten wij – groot en klein
dat jij gevierd mag worden
om wie en wat jij bent
voor de wereld om je heen
heden vieren wij het moment
waarop wij stilstaan mogen
bij jouw geluk in het voorbij
dat…
Rondrit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Ik denk nog vaak aan die oude vrouw Julienne Coecke,
haar kachel stond in de fik en ze tikte iedere ochtend
een speelgoedhond op de beweegbare kop en ze deponeerde
haar eenzaamheid op een valse piano, maar spelen kon ze,
godallemachtig, wat een temperament!…
lente bekoort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 wat heerlijk zijn de melodieën
in de stilte van de ochtend
waarmee ons de vroege vogels
steevast hun serenade brengen
aan een nieuwe lentedag
bevederd nestelen zij zich
met zorg zich een thuis vlechtend
in het breekbaar roze van bloesems
die ons geurend als rozenparfum
de komst kondigen van fris groen
de zon breekt goudgeel schijnend…
Woordnomaden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 waarin zij zuchtend delen
willen matheid, onverschilligheid, hun huis ontnemen
als een zuiver woord wordt weggezet, wankelen de benen
van de eeuwenoude schouders die ons dragen
vol verbeeldingskracht, spraken onze reisgenoten
op de grote en de kleine wegen, soms in 't open veld
blijvend op hun hoede, sterrenpracht bij nacht, tot het ochtend…
Hoofddoek, kruis of kandelaar
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
560 nooit eens stil
ik maak het stuk en niet meer heel
ik luister niet naar goede raad
en raak de draad kwijt in mijn metaforen
Ik kom geregeld ongelegen
hou niet van sportief bewegen
kan er stiekem ook niet tegen
als ik niet weet waar het over gaat
omdat de kans bestaat dat men mij ook wil horen
Ik ben rechtlijnig
slaap te weinig
‘s ochtends…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht te snel verzadigd raakt
de wandeling langs sluimerende straten
waar nevel het nachtcafe verbergt
geluiden dempt en wij
de swingende pas reproduceren
van Mulligan's "walking shoes"
en dan weer de kamer
waar handen en lippen
de weke plooi strelen
tot de ochtend…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Wakker worden terwijl het nog nacht is, de ochtend
vermoeden maar niet zoals bedoeld, zoals je het
eerder voor je zag. Hier is het altijd rustig, gebeurt er
weinig van betekenis, af en toe beweegt een mens, een
dier, slentert er iemand door de straten. Je denkt aan
vandaag, welke antwoorden de juiste zijn.…
moederhanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 de handen van een moeder
na maanden van afwachten
zij koesteren ons als eerste
als wij het levenslicht zien
de handen van een moeder
wiegen ons in rust en slaap
voeden en verschonen ons
leren ons kruipen en fietsen
de handen van een moeder
zij staan en liggen nooit stil
van vroeg al in de ochtend
tot ver nog na het schemer
de handen…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 Hoe mistig is de ochtend, waar is de zon
toch heen, waar zijn zijn warme stralen,
verscholen achter steen, verborgen in de
struiken, bewaakt door dauwnat mos, alsof
de wolken vallen op 't zilvergrijze bos.…