2556 resultaten.
AL BELEEFD
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
542 Steeds is daar weer
die eerste keer
voor duizend jaren
of nog meer
een vissersboot, een dorp
de haven met de vissengeur
steeds meeuwen om me heen
we varen uit
zes in getal
de wind heeft kracht
we vliegen voort
de storm neemt toe
reuze gekraak
de mast knapt af
valt over boord
het roer onbruikbaar
nog eenmaal overstag
de boot…
Ik altijd de hare
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.135 Door de zee van het geluk
Zullen wij blijven varen
Samen één stuk
Ik altijd de hare
Storm tegen ons gekeerd
De golven hoog
Wij hebben veel geleerd
Van elk soort betoog
Een zachte wind
Streelt onze huid
Zonlicht is ons goedgezind
De meeuwen zingen luid
Heuvels en dalen
Zo zal het altijd gaan
Soms zullen wij verdwalen
Maar ook naast…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 Laat het je edele wil zijn
om mij onverschillig
om schone doorzichtige tuinen te leiden
door brandende zeeën van storm, van vuur
om de hoogste bergen te beklimmen
hoog boven de wolken..…
- De Wind van vele Vragen-
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.074 want in wind leeft de onschuld
van een nieuwsgierig kind
dat gevuld met zijn honderden vragen
de weg van wereldse stormen
en van emoties nog niet kent..…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en troost bewogen leeft
in een glimlach, waar vlinders
stormen…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 Het woord vader
zit in de klank
van oude hobo's
die melancholisch
het gejaag der harpen
doet verstenen
het zit in het geluid
van brekend glas
dat met koele gratie
de sintels in de as
tot glinsteren dwingt
en na de stilte
en de storm
breekt het door de wolken, soms
als een schitterend conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig…
Onoplosbare zilte tranen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
693 Als de vrouwen in het veld
de zaden schalks uit hun schoot werpen
ontspruiten nieuwe liefdes
Luierend in de bomen zweren de mannen
een te dure eed alsof zij bereid zijn
om voor het geringste te sterven
In hun naïviteit drinken zij
de dag vaarwel en begeven zich naar zee
verstrikt in de netten van de nacht
Er wacht hen een zware storm…
Stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
802 Is de liefde te vinden zoals de stilte na de storm?
Wie begrijpt de liefde zonder de liefde te hebben gekend?
We geven liefde aan ons verdriet, stillen de honger en lessen de dorst.
Liefde komt niet zo plotseling en hard aan, ze daalt zoals het donker en de avond
De liefde is er niet zomaar, ze is niet vanzelfsprekend.…
Lustende liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.214 jij
Man en vrouw zijn wij
Je lichaam als de zee
bij een kalme oostenwind
Beweging van onder af
Beweging van binnen uit
Zachte golven wiegen op je adem
Wiegen op je hartslag
Je kreunt als een vluchtvogel
Je zoekt je prooi met je handen
met je dijen
met je vrouwelijkheid
Je zuigt h'm leeg
Je vreet h'm op
De zee zwelt aan
De storm…
PLANT EN STEEN.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.545 Als de stormwind kruid en halm
Knakt en toch maar de arme plant
Telkens nieuwe knopjes kweekt
Blijft de steen, die storm niet breekt,
Even kalm. Even kalm.…
Decembermaand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.811 Je draagt warmte, licht en blijheid
Maar ook droefheid en alleen-zijn met je mee
Je draagt regen, ijzel en striemende stormen
Maar ook een eerste afdruk in versgevallen sneeuw
Je draagt de uit de grond gestampte kerstboom
Maar ook het nieuwgeboren Christuskind
Je draagt het juk van een consumptiemaatschappij
Maar ook de glans in blije kinderogen…
Vogeltje zingt te vroeg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
678 De weersverwachting; storm, met
winterse buien en kans op gladheid...
Kruip nog maar even weer in je warme
nestje lieve lente brengende lijster,
je mocht eens een rochelhoestje oplopen.....…
Angst
gedicht
3.1 met 11 stemmen
12.029 Ze wachten op de storm.
Uit dode krullen, schreven, lijnen, halen
Ontstaan - geen mens die weet waaraan het ligt -
Schermutselingen tussen de vocalen.
De consonanten brommen mee, ontsticht.
Pas dan ontpopt zich iets als een bericht.
Een sos uit een ver paradijs.
De voorhang scheurt. Je schrikt van het gezicht.
Doe dicht je ogen.…
BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.438 Of volken, zo nu heerschappij werd uwe
Begift'ging, stuur naar hier der driften drang
Dat hier mijn maat haar rustloos stormen stiere.
April 1910.…
Herfstweer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 zware middagen
hevige stormen
waaiend, lawaaiend en verwaaiende dagen
bomen kraken, bewegen op en neer
mensen kijken gaan over lijken op naar werk in dit weer
en ik zie het alweer
slechte, goede, hoopgevende mensen
stromend door de wind
en dan weet je de herfst begint
zittend bij vuurtje hopend op mooi weer
herfstzon gebogen over de horizon…
Expeditie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.932 Daar zal december blijven duren en de storm
zal onze sentimenten aanwakkeren
op een manier die onze geldschieters zal bekoren.
De nacht voor het vertrek richten we ons
met bloeddoorlopen ogen en bevroren neuzen tot de sterren.…
Ondergedompeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 dat ik iets gedaan heb,
Gewerkt heb, terwijl mijn ogen
De vooruitgang nog niet kunnen zien -
Geduld, eeuwig geduld heb ik
Tot jij af bent, altaar
Van Limburgs mergel
Naar Italiaans model
En dan een etmaal lang
Ondergedompeld in veertig liter water
Waardoor jouw boterzachte buitenkant
Verandert in een betonharde deklaag
Die storm…
Omtrekkende beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 ik sleep de hekken achter me aan
het prikkeldraad, het stervende water
uit onverwachte hoek komen de trollen
met hun Zeemantassen, hun onbeduidende
bijrollen met voor de hand liggende frasen
gericht aan elk dovemansgehoor
geen pas uit het gelid, de graven onbedekt
het gras gemaaid, de stilte in storm gezaaid
venijnige draden zijn aan…
Reanimatie?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd,
Onderga de aderlating
die het ademhalen insemineert,
ik belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
door tranen gestold
in kleinschaligheid, ik nummer
de kiezels een voor een als
een levend bewijs,
onvermoeid voor ik afdaal,
Daaraan kleeft de onrust
van mijn vrede als storm…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Als onze ziél niet zong,
En vreugdedansen sprong,
Zouden dan wel de vógels zingen,
De bronnen uit de rotsen springen,
En had de storm een tong?
Als onze hoop haar schat
Niet rustloos zocht, en bad,
Zou dan de boom zijn bloei en twijgen
Zó innig hemelwaarts doen stijgen,
Dat hij het blauw omvat?…
Vormvast
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
626 Het zit gebakken in mijn brein, dat constant wil bewijzen
-met windkracht negen, dat is storm,
het waait dus in mijn kop enorm-
dat ik er wat ik ook probeer nooit bovenuit zal rijzen.…
Vogel 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 Mooie vogel, vaarwel
door de storm je nest uit elkaar
vlieg je weer weg uit het zicht, ver,
geen veer, lichte ruis of bericht.
Al eerder voelde ik je gaan,
je gehaastheid, geen tijd meer te vertoeven,
'k zag plots een patroon in je houding, in groeven.
Maar geen spijt, want al wat we gaven en kregen
ruim naar behoeven.…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met wier en zout
boeken die zijn
verhaal kennen
flessenpost
met storm…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 En lijk de storm aan 't toppunt van zijn kracht,
zijn duizend stemmen breekt in ene, éne
oneindge kreet van woede en toch weer zacht
gaat strijken en aan 't strand in kreunend stenen
uitsterven, zink ik neer uit al die kracht,
in hopeloos gebed en machtloos wenen.…
Allesomvattend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Vroeg donker op het
roerig water, wij voeren
vooruit op een naderende
storm uit de wetenschap
van het altijd ongewisse, in
iedere emotie verwoord
troostige verten, verstomde
schimmen, lui verstrengeld, niet
in beelden te onderscheiden
in mijn dualistische gedachten,
schuiven schaduwen ineen tot
gebeeldhouwde dichters
omvatten…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik de morgen als wens
in het bevel, ga en sta en belief het moment
dat het licht het verleden berust met rozen
waarvan ik de doornen eens had gekust
het is me vreemd, een hand op mijn schouder, iets
dat me loodst door de storm…
Stemmen van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Vol afschuw
En weer vergeten
Dan weer een afschuw
En weer vergeten
Totdat het jezelf treft
En daardoor
Je stem verheft
het spreken
De stem
Is dan van waarde
Daar wanneer
Je in iets ten diepste
hebt beleefd
Ondervonden
dan heeft je stem
Oprechte gronden
want een stem
Die in de storm
Zijn zeilen houdt
Is een stem
Waar de wereld…
Gelukkige.
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.404 Die schokk' de storm of blaak de Zuiderzon;
Hij derft geen steun, geen zuivre lavingbron,
Maar overleeft de val der zinkende Aarde.
1822…
November
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 Nu en dan verras je ons met zware buien
En storm rukt de bladeren van de bomen
Die door de straten dansen langs de puien
Om ergens in luwe plek tot rust te komen
Maar ook dagen straal je met volop zon
Benader je bijna de warmte van zomer
En ieder geniet in ‘t park of op balkon
Of ergens op het gazon als een dromer
En verder willen wij niet…
Naast honderdvijftigduizend kelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Stormen van gebrul steken op
en de zee wordt overvaren.
Meer dan je inhaler, blijft het ideaal
je kompas voor een zoveelste benauwde overtocht.
Hoe te spreken met honderdvijftig kelen,
en het gehuil van Sirenen achter rotsen verscholen?
De kamerbode in jacquet, de glimlachende beveiliger;
ankers van ridderlijke mildheid.…