2969 resultaten.
Getekende handen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
588 Vingers aan Zijn handen
schrijven in het zand
van verlaten stranden
en drijvend land
Schrijvende Hand
tekent op de wand
't rijk geschonden
en te licht bevonden
Tekende Hand
schiep ons leven
heeft dier en plant
vormgegeven
Begerige handen
bleven branden
vrucht genomen
dood gekomen
Handen doorboord
aan 't kruis geslagen
gegeseld…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.
Ik deemster weg in ijle dromen
fantoom tussen de fantomen.…
Mijn Nederland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.469 Ik roem uw vrije blauwe luchten
De vette weiden van uw polderland
Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen
En de oude toren blikt op het brede strand
Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen
De blanke zeilen op het spiegelend meer
Het vredig landschap met de oude molen
De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer
Ik heb u lief mijn land om uw…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op aan
een onbekend stuk strand…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 Lezen kon ik dat jij
in die bedrieglijke wildernis
chaos van zinloze feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Zijn laatste plaag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 eindeloos golft water
loom en monotoon langs
nog opstandige stranden
er is weer ruim
voldoende zand voorhanden
in deze posthistorische tijd
geen mensen meer
om avontuurlijk te landen
en elkaar de schat te betwisten
nog hangen sporen van strijd
als tekens van haat en nijd
in de opgeschoonde lucht
zacht zucht het land in
weldadige…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 het zand
hoofd gebogen
schouders hangend
in een diep verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij rustig terug gelopen
over het verlaten strand…
Luistervriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 Stil maar vriend, het komt wel goed
allemaal zijn we mensen van het mensenhart
de wereld draait niet om geld
het gaat om liefde, onvoorwaardelijke liefde
grenzeloos begrenzend in haar zijn
we kunnen liefhebben wanneer we willen
in de wandelgangen en op het strand
we lopen soms naar horizonnen
hand in hand met ons verstand
luister maar luistervriend…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
Badplaats
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
665 Herboren sopt u terug naar het strand.
Wonderlijk wakker rekent u talloze
klevende zandkorrels tot uw supporters.…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 de hemel lijkt vandaag een glazen boog
breekbaar als de schelpen op ‘t strand
de branding stuwt de golven omhoog
daarachter iets dat lijkt op ‘t moederland
was het daar dat ik er een droom had?…
Wandeling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
ratio in een oase van rust
gedachten in een zomers verlangen
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen…
De laatste sporen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 duinpan
in zijn herfstkleuren
wiegend onder
straffe wind
alsof gods hand
ons de natuur
liet keuren
vers en fruitig
direct van het land
nog zijn er de
laatste sporen van
het zomerse seizoen
dat iedere dag begon
met een stralende zon
ontelbaar waren
onze stappen in het zand
die overvloedig
werden weggepoetst
voor een maagdelijk strand…
containerramp op mijn Wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 uitgestreken ingeprent laait
de dag op nieuwe doch
versleten schoenen net
als gisteren weer op,
reeds ingelopen schrijden stappen
achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen
het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen
en containert sprakeloos
van strand…
Ogen grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 je blonde haren
wuiven op het
zingen van de wind
weerbarstig licht
hoogblond het kuifje
boven alles uit
je voorhoofd
glanst de diep
bruine zomer kleur
samen met het zwart
omrande ogen grijs
geef jij je schoonheid prijs
je rankt nog steeds
als het speelse kind
dat alles prachtig vindt
lacht jeugdig blij
op een eindeloos strand…
NEGEREN VAN ZEE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Deels effectief
maar een zee blijft
alsmaar komen
gaat nooit opzij
overspoelt je voeten
en dromen
en trekt zich even terug
om dat te voorkomen
verlaat het strand
om niet steeds voor niets
te hoeven boeten
laat je wonden niet steeds
door het zout verder uitbijten
draai je om
toon die zee jouw rug…
Bemoediging in zware tijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Morgen schijnt de zon
die het donker
zal verjagen
voelen we weer dat
het zomer is
de wind ruist het lied
van de hoop dat zingt in parelmoeren
schelpen op het rulle strand
het verliefde paartje al
wandelende op de vleugels
van het Woord
gaan hand in hand
zegevierend voort
kinderen spelen hun spel
bouwen
torenhoge zandkastelen…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand.
Als een onbekend object waar mensen omheen lopen.....
Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist.
Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote roest strepen langs zij.
Het deert hem niet meer wat men zegt.…
Zeeuws-Vlaanderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 Water, stranden, duinen uitgestrekte polders en kreken zijn hier ook.
Alleen de zee slaat haar armen niet volledig om haar heen.
Fruitvelden, bomenrijen wortelen in de vruchtbare grond.
Kronkelende landlijnen schrijven geschiedenis in de Zeeuwse klei.
Hier en daar een huis.
Hier een daar een dorp.
Hier en daar scheuren in het land.…
Het schip der dwazen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 De reis is onrustig, maar
het schip is geweldig
een prachtig schip
Helaas zonder scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
er zijn alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 op
de thermiek
van de warme
middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op het land of
een zonnetje bij
zee en strand…
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 hun blikken
opstandig
handen nerveus
nog zijn de
vonken niet
overgeslagen
heeft de
overheid
enige grip
zonder slagen
ze bedaren
in samen door
de somberte
weg te zingen
op het pad dat
een stem in het
donker beschijnt
waar handen
tassen pakken
van het strand
zonder elkaar
aan te kijken
want contact
is de ziel zien
die met…
Een wolkje plezier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 veelkleurige
vormen gedragen
door warme zon
of vlaagjes wind
maar altijd pal
voor ons uit
wij haken daar
op in met onze
blij hormonen
worden vrolijk
en voelen ons
opgeruimd met
goede zin
vooral als wij
ze onverwachts
ontmoeten zij
zijn er uit het
niets geboren
een wolk vlinders
die de weg wijst
en wij hen
volgen op een
druk strand…
Foto op startscherm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Op mijn startscherm een foto
waarop de einder
richting Katwijk, de bocht
Ervoor een hondenoppasser
met zeven honden
die lekker vrij lopen
daarachter wij, met z'n drie,
maar niet op de foto
Jij draagt die wollen pet
en hij denkt waar gaat dit naartoe
‘k Wist niet dat ik zo zou genieten
van dit uitzicht
toen ik hem nam,
‘t strand…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Als schaduwen in de wind
ontglippen ze mijn handen
om in nachtvlucht
op mijn huid te stranden.
Vochtig nat van het dagwalsen
druppelen dromen verloren
in het nachtelijk dwalen.
De winterwind geurt nog
naar bloeiende klimrozen,
draagt gestorven leven
de herfst en winter voorbij.…
Twaalf uur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
676 Het is voorbij, het is gedaan
We houden lege handen
Het slechte kreeg de ruimste baan
Het goede blijkt te stranden…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 ijle lucht was koud en zilt
liep waar strand zich liet
verdringen door de branding
meeuwen kliauwen in hun vlucht
hun schaduwen op het natte zand
sommeerden mij te wachten
hurkend bij een stuk drijfhout
waar een veer lag, zilvergrijs
achtergelaten met betekenis
even was er niets dan adem
niets dan huid in de wind
licht genoeg om door…
Kunst van de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De zee breit haar golven en getijden,
kluwt in de voeten van het witte strand,
ze boetseert het schuim en het akkerland,
die langzaam aan in het donker glijden.
In haar handen spannen zich de golven,
die in de vezels van schepen snijden,
soms de ankers van hun ziel vermijden,
en onder vloeken worden bedolven.…
Vindingrijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
244 Hij strandde voortijdig op ’n plek,
Hij nooit had verwacht,
Hij vond daar wat hij niet zocht,
Hij dolgraag hebben wou,
Wie had dat ooit gedacht!
Hij is nu zeer voldaan,
En ook heel tevree,
Heeft wat zijn hart begeert.…