Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

Getekende handen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Vingers aan Zijn handen schrijven in het zand van verlaten stranden en drijvend land Schrijvende Hand tekent op de wand 't rijk geschonden en te licht bevonden Tekende Hand schiep ons leven heeft dier en plant vormgegeven Begerige handen bleven branden vrucht genomen dood gekomen Handen doorboord aan 't kruis geslagen gegeseld…

Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Doelloos dwalend over ‘t strand langs grijze zee van eeuwigheid. Ik deemster weg in ijle dromen fantoom tussen de fantomen.…

Mijn Nederland

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.469
Ik roem uw vrije blauwe luchten De vette weiden van uw polderland Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen En de oude toren blikt op het brede strand Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen De blanke zeilen op het spiegelend meer Het vredig landschap met de oude molen De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer Ik heb u lief mijn land om uw…

Voetstappen in het zand

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
takken tegen een strak blauwe lucht ik huisde niet meer thuis verbleef achter gesloten luiken de wereld buiten ordende zich in verder sluiten gaf mij geen gezicht zelfs het roepen van mijn naam liet ik zeilen strijkend zonder aan te leggen gaan ik dobber rond want het tij is dood de zee droogt op aan een onbekend stuk strand…
wil melker19 augustus 2015Lees meer >

Onder de maan van overdag

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Lezen kon ik dat jij in die bedrieglijke wildernis chaos van zinloze feiten jouw gedichten opdroeg aan de zee van springende vissen blauwe luchten boven het strand en dat je mijn gedichten las met de glimlach van een dolfijn duikvlucht van een dronken meeuw eindelijk vrij en onafhankelijk in de oceaan van dromen kwam je uit het…
mobar12 september 2016Lees meer >

Nostalgie…

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
hoge bergen, tropische landen verre oorden, witte stranden heimwee is niet altijd denken aan vervlogen tijden, soms heb ik heimwee naar je warme handen die zich zoekend een weg banen in mijn wilde haren je bonzend hart dat op hol slaat bij het fluisteren van je naam je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit van ons geliefd…
metske16 september 2016Lees meer >

Zijn laatste plaag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
eindeloos golft water loom en monotoon langs nog opstandige stranden er is weer ruim voldoende zand voorhanden in deze posthistorische tijd geen mensen meer om avontuurlijk te landen en elkaar de schat te betwisten nog hangen sporen van strijd als tekens van haat en nijd in de opgeschoonde lucht zacht zucht het land in weldadige…
wil melker8 oktober 2016Lees meer >

Jouw spoken

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
het zand hoofd gebogen schouders hangend in een diep verdriet armen zwaaiend in een traag bewegen golven zongen droef hun lied het koude water deed je schrikken jij keek op en zag me bij je staan met tranen in de ogen fluisterde je nee ik zou niet verder gaan hand in hand zijn wij rustig terug gelopen over het verlaten strand…
wil melker2 februari 2017Lees meer >

Luistervriend

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Stil maar vriend, het komt wel goed allemaal zijn we mensen van het mensenhart de wereld draait niet om geld het gaat om liefde, onvoorwaardelijke liefde grenzeloos begrenzend in haar zijn we kunnen liefhebben wanneer we willen in de wandelgangen en op het strand we lopen soms naar horizonnen hand in hand met ons verstand luister maar luistervriend…
mobar12 april 2017Lees meer >

Leven..., nu

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Laten wij de wereld weer vol kleuren verven De beken en rivieren met leven vullen En blazen de wolken van de hemelboog Zodat de zon tranen op aarde droogt Laten we dansen onder de regenboog Als kinderen spetteren in plassen Kuilen graven aan het strand En kastelen ergens hoog in de lucht Als bejaarden wandelen over paden Op een bank op…

Badplaats

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
Herboren sopt u terug naar het strand. Wonderlijk wakker rekent u talloze klevende zandkorrels tot uw supporters.…
K.Bladzij9 augustus 2017Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
de hemel lijkt vandaag een glazen boog breekbaar als de schelpen op ‘t strand de branding stuwt de golven omhoog daarachter iets dat lijkt op ‘t moederland was het daar dat ik er een droom had?…
Iniduo23 augustus 2017Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Wandelen met jou is het einde weer naar het begin brengen praten over kwaliteit van leven wat zo heerlijk is op een Noordzee strand tijdens een regenachtige zomerdag ratio in een oase van rust gedachten in een zomers verlangen terwijl wij maar geen afscheid kunnen nemen nog eens terug gaan naar toen we in bomen konden klimmen en zandkastelen…
mobar7 april 2018Lees meer >

De laatste sporen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
duinpan in zijn herfstkleuren wiegend onder straffe wind alsof gods hand ons de natuur liet keuren vers en fruitig direct van het land nog zijn er de laatste sporen van het zomerse seizoen dat iedere dag begon met een stralende zon ontelbaar waren onze stappen in het zand die overvloedig werden weggepoetst voor een maagdelijk strand…
wil melker1 december 2018Lees meer >

containerramp op mijn Wad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
uitgestreken ingeprent laait de dag op nieuwe doch versleten schoenen net als gisteren weer op, reeds ingelopen schrijden stappen achterwaarts met gerafelde veters onnavolgbaar de tijd met zoete elementen het Wad besmeurt met ons vermaak, bekostigt met het loon dat ons nu toekomt watert zich in zoute tranen en containert sprakeloos van strand…
elze11 januari 2019Lees meer >

Ogen grijs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
je blonde haren wuiven op het zingen van de wind weerbarstig licht hoogblond het kuifje boven alles uit je voorhoofd glanst de diep bruine zomer kleur samen met het zwart omrande ogen grijs geef jij je schoonheid prijs je rankt nog steeds als het speelse kind dat alles prachtig vindt lacht jeugdig blij op een eindeloos strand…
wil melker20 december 2019Lees meer >

NEGEREN VAN ZEE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
Deels effectief maar een zee blijft alsmaar komen gaat nooit opzij overspoelt je voeten en dromen en trekt zich even terug om dat te voorkomen verlaat het strand om niet steeds voor niets te hoeven boeten laat je wonden niet steeds door het zout verder uitbijten draai je om toon die zee jouw rug…
catrinus11 april 2020Lees meer >

Bemoediging in zware tijden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Morgen schijnt de zon die het donker zal verjagen voelen we weer dat het zomer is de wind ruist het lied van de hoop dat zingt in parelmoeren schelpen op het rulle strand het verliefde paartje al wandelende op de vleugels van het Woord gaan hand in hand zegevierend voort kinderen spelen hun spel bouwen torenhoge zandkastelen…

voltooid verleden tijd van een zeevaarder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 681
Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand. Als een onbekend object waar mensen omheen lopen..... Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist. Lelijk geworden door de tand des tijds. Met grote roest strepen langs zij. Het deert hem niet meer wat men zegt.…

Zeeuws-Vlaanderen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Water, stranden, duinen uitgestrekte polders en kreken zijn hier ook. Alleen de zee slaat haar armen niet volledig om haar heen. Fruitvelden, bomenrijen wortelen in de vruchtbare grond. Kronkelende landlijnen schrijven geschiedenis in de Zeeuwse klei. Hier en daar een huis. Hier een daar een dorp. Hier en daar scheuren in het land.…

Het schip der dwazen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
De reis is onrustig, maar het schip is geweldig een prachtig schip Helaas zonder scheepskabouters om de vege boel te redden, nee er zijn alleen dwazen aan boord die vrijheidsliederen zingen en toosten op verre stranden Ach, we verliezen koers Het magnetische veld wordt zwakker en de noordpool schuift weg Havens blijven ongelezen…
Zywa6 juni 2022Lees meer >

Glas in lood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 425
op de thermiek van de warme middagzon het glas in lood speelde met de kleuren van de dood die onder koude grafzerken begonnen was nog dwarrelden vleugjes wierook in het voorbij gaan van gelovigen die in devote rust de zomer en hitte waren ontvlucht bij een kaarsje baden om regen op het land of een zonnetje bij zee en strand…
wil melker28 augustus 2023Lees meer >

Teveel hoop

netgedicht
1.0 met 348 stemmen aantal keer bekeken 736
hun blikken opstandig handen nerveus nog zijn de vonken niet overgeslagen heeft de overheid enige grip zonder slagen ze bedaren in samen door de somberte weg te zingen op het pad dat een stem in het donker beschijnt waar handen tassen pakken van het strand zonder elkaar aan te kijken want contact is de ziel zien die met…
wil melker20 september 2023Lees meer >

Een wolkje plezier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
veelkleurige vormen gedragen door warme zon of vlaagjes wind maar altijd pal voor ons uit wij haken daar op in met onze blij hormonen worden vrolijk en voelen ons opgeruimd met goede zin vooral als wij ze onverwachts ontmoeten zij zijn er uit het niets geboren een wolk vlinders die de weg wijst en wij hen volgen op een druk strand…
wil melker26 januari 2024Lees meer >

Foto op startscherm

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Op mijn startscherm een foto waarop de einder richting Katwijk, de bocht Ervoor een hondenoppasser met zeven honden die lekker vrij lopen daarachter wij, met z'n drie, maar niet op de foto Jij draagt die wollen pet en hij denkt waar gaat dit naartoe ‘k Wist niet dat ik zo zou genieten van dit uitzicht toen ik hem nam, ‘t strand…
Ralameimaar18 augustus 2024Lees meer >

Lente ontwaken.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Als schaduwen in de wind ontglippen ze mijn handen om in nachtvlucht op mijn huid te stranden. Vochtig nat van het dagwalsen druppelen dromen verloren in het nachtelijk dwalen. De winterwind geurt nog naar bloeiende klimrozen, draagt gestorven leven de herfst en winter voorbij.…
Katty wijns27 januari 2025Lees meer >

Twaalf uur

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
Het is voorbij, het is gedaan We houden lege handen Het slechte kreeg de ruimste baan Het goede blijkt te stranden…

Meeuwentaal.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
ijle lucht was koud en zilt liep waar strand zich liet verdringen door de branding meeuwen kliauwen in hun vlucht hun schaduwen op het natte zand sommeerden mij te wachten hurkend bij een stuk drijfhout waar een veer lag, zilvergrijs achtergelaten met betekenis even was er niets dan adem niets dan huid in de wind licht genoeg om door…

Kunst van de zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
De zee breit haar golven en getijden, kluwt in de voeten van het witte strand, ze boetseert het schuim en het akkerland, die langzaam aan in het donker glijden. In haar handen spannen zich de golven, die in de vezels van schepen snijden, soms de ankers van hun ziel vermijden, en onder vloeken worden bedolven.…
Wijnand Raben18 december 2025Lees meer >

Vindingrijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 244
Hij strandde voortijdig op ’n plek, Hij nooit had verwacht, Hij vond daar wat hij niet zocht, Hij dolgraag hebben wou, Wie had dat ooit gedacht! Hij is nu zeer voldaan, En ook heel tevree, Heeft wat zijn hart begeert.…