3347 resultaten.
Pandemie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Met een onversperbare vlucht
Werpt het zijn schaduw, sleurt de nacht,
Duikt op in het geringst gesperde,
Holt het inwendig grondig uit.
Het zoogt zijn borst aan vleugjes long
En transplanteert vernietigend
En vliegensvlug zijn vliegerhuid,
Maar valt op slot ook zelf ten prooi
Aan vleugellamme statistiek.…
Het narrenpak
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
807 je merkt het aan de lucht
een rust van licht in late dagen
zo lenig voor het vuistje weg
hijs ik mezelf in narrenpak
en in de leegten tussen regels
kom ik gedichten tegen
een sterveling met koude woorden
verliest gezicht aan zwaartekracht
hij spijkert donkere kamers
kiest de vlucht vooruit
breekt zijn breekbare pootjes
maar hier…
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken van een
stel in stil verwachten
niet zomaar omgedraaid
maar ook hoog in de lucht
een zonnevlinder op zijn
misschien wel laatste vlucht…
Het magische licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 jij deelt het
magische licht
dat alle leven een
gezicht kan geven
een vogel in de
lucht is voor jou
een grandioze vlucht
tussen de wolken
waar in sierlijkheid
en slanke kracht het
dartele diertje ultieme
schoonheid beleeft
het zomers gesprek
dat jij hebt met de
bomen van het bos over
het grondwatertekort
jouw samenkomen…
VERBAZING LEEFT STEEDS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Een grote lege vlakte
dor en verlaten
toont al wat je mist
ontzegd is _ geen deel uitmaakt
van eigen aard of kunde
die troosteloosheid zien
denken aan dat eenzame
maar er niet vandaan vluchten
plotseling
spuit een springbron hoog op
daalt weer in wijde bogen
schept in de rondte
een schone bloeiende tuin
te midden van leegte
die…
De kleine bolero
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
545 je lach
sloot de zak
met tonen die
jij mij aanbood
je had ze
geraapt uit de
melodie die
ik dirigeerde en
jou de kleuren
van harmonie
leerde van de
kleine bolero
waarvan de snelle
dans warmrode
blosjes joeg
naar je wangen
liever wilde jij
ze niet rapen
maar vangen
in hun vlucht
omdat het
akkoord vaak
nog de muzikale
eenheid…
Mantel aan Jas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 R
Wat hebben wij ontzettend veel gemeen
De zware, onderdrukkende gebeden
Wat wij met onze knuffelberen deden
De kleine dorpen, God die niet verscheen
Een dierbare die op een dag verdween
De plannen om te vluchten die wij smeedden
Wat hebben wij ontzettend veel gemeen
Een keel tot aan de rand gevuld meteen
Toen bleek dat Sint al lang…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Gisteren is al voorbij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 soms proef ik
jouw adem
in passerende lucht
als ik dan ook
even mag delen in
je warme vlucht
ben jij even super
intiem bij mij
een momentje
verliefd dat
zomaar uit het
niets langs mij
waait het hoofd
op hol ik draai
en zwaai meer
dan luidruchtig
wilde jou
achterna maar
die race was
al gelopen
ik zocht naar
wat hartjes om…
tot de hand zingt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
648 op het doek blauw en grijs dát is Parijs
zoals geel en rood Spanje zijn
schilderen tot de hand zingt
een indringende krassende groet van
de kraai aan een vlucht woordvogels
en hun terugkeer naar het paradijs
altijd zwerft ergens muziek zonder
voeten aan de grond niet gehecht
tussen aarde en hemel in
door de poëzie zweeft een oneindige…
Tussentijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
950 Laat ons wandelen
Door een woud van dromen
langs kaal geworden bomen
op een met bladeren bedekte bodem
Laat ons wandelen
Door geel gekleurde luchten
Waarheen nevelslierten vluchten
Langs droog geworden vruchten
Laat ons wandelen
Door herinneringen aan wat was
Langs een opgedroogde plas
Op de kleur van stervend gras
Laat ons wandelen…
La Tierra
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
678 De man wilde vluchten
toen de taaie grond
onwrikbaar bleek
De zwarte houten
waterput geen
water meer gaf
Bezieling bloed
en pijn
verstrengelden zich
Hij trapte op de harde
aarde als moesten
zijn voeten de grond in
Hij hoorde de klanken
van gitaren het stampen
van voeten en handgeklap
De man voelde de extase
van passie…
familietrekken
netgedicht
4.4 met 48 stemmen
342 de genetische tekens
en herkenpunten
zijn verdwenen in
de aandachteeuw
waarbij het bekende
gelaat in tal van
andere modificaties
in plaats van de
bekende familie
trekken is gekomen
in de race om de
meeste volgers en
influenzers jaren
geleden heeft de
huidttatouage een
geweldige vlucht
genomen daarom
is men begonnen
aan het veranderen…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Niet vechten, niet vluchten,
alleen zien.
Van vijand naar vriend,
een zachte verschuiving.
Zo breekt de betovering.…
Het palet van jouw dromen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
315 vervolg, de nachten blauw
dacht ik steeds in kleur aan jou
ik voelde mij niet fris of groen
bekeek het glimmen van mijn schoen
ik vond mijn kracht in donkerrood
jouw droom had reeds mijn hart ontbloot
je zei dat ik blauw was
als de hemel en de lucht
maar ik voelde me wit
lichter dan jouw diepste zucht
eindelijk thuis, niet meer op de vlucht…
Verbeelding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
334 Ik zie de rijen wolken drijven
In 't geelwit schijnsel van de maan
Als jaren van mijn leven glijden
Naar 't gindse van 't bestaan
De sterren trekken ruisloos rond
Niet wijkend van hun vaste baan
Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond
In 't eeuwig komen en gaan
Zo trekken sterren in mij voort
In 't licht van dag en nachtelijke vlucht…
Blikveld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Een leeuwerik viel uit de lucht,
Een havik greep de vogel
In een vliegensvlugge vlucht.
Zijn ogen zagen d’apotheose,
In het kille avondlicht,
Die d’hemel kleurde lichtroze.…
VRIJHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 niet zo veel
staat daar maar te staan
loopt zo af en toe met
z’n hoofd in de wolken
maar zal nooit op eigen
kracht de lucht in gaan
hij wil net als wij vrij de
wereld van bovenaf zien
zijn wens nu en als kind
maar de mens kijkt nog
altijd naar de lucht en
denkt het is mooi maar
om alles goed te zien
moeten ze meer tijd
nemen op hun vlucht…
Voorstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.001 Maar is dit niet voldoende, vlucht dan tegen
Het ochtendgloren naar het witte strand.
Ik wacht wel op je, ergens in de regen."…
De dikzak
poëzie
3.4 met 17 stemmen
3.183 Maar lachend vlucht men als hij traag
En hulploos iemand tracht te vangen,
De kudde omdwalend als een bul.
-----------------------------------------
uit: Kaleidoscoop (1927-1936)…
DIGGELS
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.472 jaagt schaduw over opa’s dood
op de vlucht versterkt de huilbui
van moeder schiet dan door naar
broodbezorger met eerste tarvo
kort licht De Toekomst op pa’s
vieze overalls de koude melkthee
in literfles de moffen aan het stuur
schijnwerper op een verlicht raam
herkenbare schreeuw verliefdheid
uitend de lamp springt uit elkaar
in de duisternis…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed…
De berusting
gedicht
2.6 met 25 stemmen
13.321 Op zoek, zoals de vogel naar zijn vlucht,
naar uitdrukking - een bal,
een schommel, een touw: lijnen.
De ontoereikendheid van de ervaring!
Of woorden van die strekking.
Het nut schiet er bij in, maar we leven.…
RAFAELLO
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
846 Met vleugels verlangend naar vlucht,
door wind en langs wolken pastel;
wij kijken omhoog naar de lucht
en wachten op hemels bevel.
En boven klinkt zachtjes een zucht,
van God die verlangt naar herstel:
een schietgebed dat wonderwel
de afstand naar Hem overbrugt;
wij kijken omhoog naar de lucht
en wachten op hemels bevel.…
Loze tranen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.070 Je gaat op de vlucht
voor jouw eigen leugens,
je praat met alle winden mee.
Je slaat een bladzijde om in een boek,
je gaat me gewoon voorbij.
Je schrijft zelf verhalen
waarin je waarheden verdraait,
je gelooft je eigen woorden.
Ik huiver zo van jouw drang
om mij verslindend te kwetsen,
verlang je dan nooit naar onze dromen ?…
Dwarrelend dons
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
878 zomerdag
naar een vijver met fijn eendekroos
pluizig kleine bollen drijven broos
het water gaat rimpelend overstag
ze dobberen onder moeders gezag
de zorg voor het grut is weergaloos
Plots stort een rover met een plons
sierlijk zeker uit de hemel neer
zijn moordende precisie is geducht
hij vervolgt verzwaard met buit zijn vlucht…
Karperzoenen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
846 aan de vijverpond
traag bevaren
gouden schubben
met open mond
de cirkels rond
tot malse regen
kringen maakt
van rimpels
die weg deinen
een houten bank
staat eenzaam leeg
als 't paartje is verdronken
of schuilt het onder bladerdak
al weer met open monden
tot mijn bomen
kruinen buigen
en stille regen
mijn verdriet vergiet
hen vluchten…
Werkelijkheid?
hartenkreet
3.3 met 71 stemmen
4.583 We vluchten voor het leven,
verstoppen ons voor pijn.
Maar als de zon weer opkomt,
zachte stralen op ons schijnt.
Dan stoppen we met schuilen,
komen moeizaam overeind.
De droom is afgelopen,
dit was voor korte tijd.
De week is weer begonnen,
dat is de werkelijkheid..........…
Vieren, vieren!
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.787 Zal uw vlieger stijgen kunnen
Moet ge hem de strengen gunnen,
Of de kans die is verbruid:
Geef uw vlieger vrije lucht,
Geef hem ruimte voor zijn vlucht.
Lopen, lopen, wat je kan!…
Brandende akker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.006 waren we koning, keizer of regent
De sloten waren onze zeeën
we verloren geen enkele slag
pepermunt braken we in tweeën
veroverden de wereld met een lach
Nu de helmen door de halmen glijden
de korenbloemen sterven in het vuur
en het bloed druipt van de muur
rest er geen tijd voor feestmaaltijden
met de laatste kruimels van de vrede
vluchten…