3834 resultaten.
Het eerste silhouetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 het kouder
kaatste blauwer
uit het lege firmament
spelden prikten
licht goedkoper dan
het leds equivalent
daar waar zon
in geel en rood haar
huishouden viert
spoort ook maan
gesikkeld zijn talloos
laatst kwartieren aan
vreemd dat mensen
zonder tijd door
maneschijn verblijd
gaan feesten met
familie en vrienden
op gezag van…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 Toen jij bij me kwam
was zij net om de hoek verdwenen
of was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd…
Turbulentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 werkelijkheid en mijzelf, de waarheid
van mijn bestaan, mijn wie ik ben:
turbulente wolken
in mijn slaap
en roekeloze piloten
van medicinale stofjes
die met mij spelen
me heen en weer gooien
door de hel
die ze kneden uit mijn leven
en ik kan slechts toekijken
Soms vliegen ze ook overdag --
uit mijn bloedeigen geheugen
word ik door vreemde…
Lente..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Schemert het allerprilste groen
Ik ben al wat verbrand
Het hoort toch dat ik nu geniet
Die hemelsblauwe schone lucht
De meeuwen in hun felle vlucht
Het is beperkt krediet
Een flinterdunne laag geluk
Die in een flits aan flarden scheurt
Van huis en haard en lief gesleurd
Je hele wereld stuk
Bij alles wat je kent vandaan
En op een vreemd…
Binnenste buiten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
492 ik streelde
over je strakke
huid besefte
dat buiten ook
gewoon doorloopt
naar binnen als
hechte verdediging
het is fijn
te weten dat
binnenste buiten
ook in ons lichaam
zich als contact
manifesteert en zo
ook vreemden weert
toch is er meer
als wij van alles
het buitenste
naar binnen keren
het fysieke leeft
ook in de metafysische…
Zichtbaar
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
685 je hoeft me niet te melden
als vermist na mijn vlucht
vandaag of morgen kom ik
getooid in vreemde kleren
terug met brede glimlach
zo mag je me strelen
alsof ik een ander ben
laat dan je handen rusten
op de hoogst bonte kleuren
zodat ik weet: je bent een goed mens
van missen en liefde spreken we later
als mijn ogen en mijn lippen
zonder…
niemand anders dan mijzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 plots staat hier een vreemd object
storm er niet op af pas op de plaats:
eerst denken dan doen
niet over één nacht ijs
met mijn slurf mijn ware zelf
een verkennend onderzoek nu
de achterkant van het object
is gesloten wellicht de onderkant
wacht…kijk eens even
zie mijn oorflappers
mijn slurf:
masseur en krachtpatser ineen…
Wilde zwanen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
556 Over wilde zwanen
wil ik nadenkend fluisteren
het laat me niet onberoerd
hoe het met deze vogels
vliegend in den vreemde gaat
tussen zachte somberwolken
van genadeloze tijd
en de zegen van boven
ik raak ze niet kwijt
uit mijn gedachten
het duurt honderddertig minuten
want ik vertel oude verhalen
die wilde zwanen verstaan
in alle…
Jij kleine gup
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 zo kwam je in ons leven
maar moesten jou veel te vroeg laten gaan
met gebroken hart hebben wij jou aan
Moeder aarde toevertrouwd
daar waar jij vredig lag, tot eergisteren
hebben vreemde handen grafschennis gepleegd
jouw voor altijd laatste rustplek
verstoord, kapot gemaakt
ons hart breekt opnieuw
wat voor onmens doet zoiets
wij gunden jou…
DICHTERS
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
777 dichters gebruiken vreemde woorden om
bij je onbewuste te komen.
hypnotische woorden, onconcreet,
bezwerend.
dichters omcirkelen,
vallen van de zijkant aan.
en soms, bij een enkeling,
die het voelt,
valt het kwartje op zijn kant.
dat, dat is poëzie.
-----------------------------
-----------------------------…
Prinsesje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 Klaar voor het betreden van dat verre en vreemde land.
Waar nog koningen en koninginnen wonen.
Waar stoere ridders boze draken doden.
Kom meisje geef me je hand om met mij mee te dromen.
Te lopen, rennen langs wilde woeste stromen.
Naar de bron die alle leven kent.
Om te achterhalen of je werkelijk een prinsesje bent!…
Niet naar hun beeld
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
332 ook al is het niet waar
want mijn vruchteloze streven
houdt me desondanks in leven
Wandelend en schrijvend
in schriften en brieven
uitleg na uitleg wie ik ben
Boek na boek om te weerleggen
en te vervangen wat zij willen
denken over mij, dat
afbreken en nuanceren
Woord voor woord gewikt
en gewogen en geweigerd
nu te koop voor vreemden…
Mysterieuze mascotte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
544 Heel in de verte waert zij rond
daer aen den rand der ochtendstond
waer zij mij om heur vinger wond
'k was haer mascotte, lieve hond
die zij mij aen heur zijde bond
een vreemd en mysterieus verbond
dat ooit in heur paleis ontstond
himmelhoch jauchzend, mond op mond
wat niet voltooid werd maer inbond
door tand des tijds - die ons heen…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Ik kijk ernaar met een vreemd mededogen,
maar geen van hen laat zich
door mij gevangen leggen –
Zij hebben niets te zeggen,
de minnaars van de nacht,
want jij houdt hier de wacht.…
Zij tilt zich overeind (1897)
poëzie
4.1 met 22 stemmen
2.722 Zij tilt zich overeind en in
het licht en maakt een stil begin
stil met zich zelve, langs het smalle
lijf liet zij het hemd afvallen,
dat zakt tot in een dunne kring
van plooien, een weinig mijmering
zet zich, zij ziet naar beneden
de blootheid van haar eigen leden,
het vreemde van het nu gebleken
lichaam en de schemerbleke…
Belgie bovenal
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.829 Laat de vreemden loven
vreemde zede en aard:
't vaderland gaat boven
alle land der aard.
Eigen wegen,
eigen zegen;
geen, die 't ooit verleren zal!
Fier vooruit, en, overlegen,
Belgen! Belgie bovenal!…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen,
het avond-rood en 't zingen van de wind,
het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
Winter 2
gedicht
3.5 met 41 stemmen
13.389 langzaam glijden hier de uren
in een bestaan waarin het spreken
al bijna onmogelijk het lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd samengaan…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine. Onbewogen,
Onder de koperrode maan,
Aanschouwden onze ontroerde ogen,
Onmetelijk, de Oceaan!…
de voorhuidmonologen
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
2.047 de goede God, hij zorgde voor een wonder
onmisbaar bij de schone paringsdans
hij schenkt de liefdesdaad de volle glans
een reepje huid, doch zonder meer bijzonder
hij past om maatje pink en volleponder
bescheiden als hij is, maar zoveel mans
al klinkt het vreemd, onmogelijk bijkans:
de moslim en de jood, zij doen het zonder
hij is het speelgoed…
ELF-tal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.081 Ik wil twee lansen breken voor 't onzijn
een dichtvorm van elf regels: drie maal drie
-dat is volgens een kinderliedje negen-
daarna een duo, voor de harmonie
met een gedachte om te overwegen;
het rijmen gaat in paren: twee aan twee
de eerste rijmt op negen daarentegen
de vreemde symmetrie erin werkt mee
aan 't spiegelbeeldeffect: schijn…
Het
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.114 tijd
van jouw ware ik ontpopt
het is het andere deel van je ziel
die nog nooit echt is benoemd
maar ook wel in gefluister
je alter ego wordt genoemd
zou het slechte zich vertonen
dan wordt het meester van de gedachten
en zal dit monster zich belonen
waar het zolang op heeft moeten wachten
en als de storm dan over zou zijn
zou de vreemde…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je niet gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde
de wijngaard is verwilderd
de helling minder geel
je blijft voor mij een vreemde…
kom breek het glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.135 kijken naar je spiegelbeeld
jezelf willen pakken
het stoten tegen glas
dichtbij en onbereikbaar
je zien bewegen
zonder touwen
in vreemde handen
op de maat van radeloos
het schreeuwen
wordt gefluister en
de huiver is je angst
dat jij het niet meer bent
jezelf niet meer kent
en naar die ander kijkt
die op je lijkt maar zonder hart…
ik zie me in je ogen staan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.506 ik ben verdwaald
handen kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog, maar
in je…
trouwen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
3.876 Het is vreemd om zo in ene,
meer te denken, en te verwachten,
zo is zelfs liefde niet bij machte.
Trouwen zegt slechts sterk te menen,
dat deze vriendschap steeds zal trachten,
te zijn zoals we liefde dachten...…
Halloween!
netgedicht
2.3 met 107 stemmen
5.839 Het donker omsluit mijn lichaam,
een vreemde sterrennacht...
Wie loopt hier nu zo eenzaam?
Je weet naar wat ik smacht!
Een tinteling bruist in mijn lijf
en wordt een wervelstorm...
Je weet je met jezelf geen blijf,
mijn lust wordt nu enorm!
Ik neem je vast, neen, geen verzet,
jouw lichaam voelt zo goed...…
Volle maan in oktober
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
746 De lichtbaan reikt van mij naar ’t andre kussen,
glijdt naar die mond in ’t nu zo vreemd gezicht,
verlicht de donkre holten met de groef ertussen
van man die, ‘t wonder missend, vast te slapen ligt.…
Vaderdag
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.830 Af en toe ontmoet ik jou
In je dochters ogen
Als ik haar in mijn armen hou
Omdat ze je zomaar mist
Ik heb nog nooit met jou gesproken
Daarvoor heeft de tijd
Onverhoopt een stok gestoken
Maar iedere dag ben jij
Er altijd een beetje bij
Je bent voor mij geen vreemde meer
Al heb ik je nooit gekend
Ik voel de leegte net als zij…