Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Verdronken in oktober

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 809
de trein, dat wil zeggen, de trein neemt ons mee de jaren van volhardend vervoeren druipen van de geharnaste huid een kort signaal blaast de wagons het palet van het seizoen op gesproken wordt er nauwelijks mannen schommelen mee met de dans van de uitgewoonde salonwagen bleke gezichten onder zwarte hoeden schaakstukken achter gebroken glas…
Kees Keizer11 oktober 2014Lees meer >

In passe partout

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
op haar tenen schrijdt zij door een hemelsblauwe zaal bijna glijdend door de lucht geleidt verplaatst de sleep van haar japon Japanse zijde een weinig stof van de zalmgekleurde marmervloer lieflijk geel van glas in lood zeeft zonlicht dat weerspiegelt op haar schoon gelaat amandelogen die door jadegroen zijn aangedaan en welgevormde…

OERWOUD

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.931
komt naar beneden en vertoont een orang oetanvoorhoofd een kleine kale buik die vooruitsteekt en nu al die slordige haren aan armen en benen van zijn heer vader verdwaasde vleermuis tussen kettingen en staven of clochards dichtgevouwen in zijn hoek waar de groene wouden van Borneo en Sumatra niet meer stoven en geuren de mensen achter het glas…
R.Roegholt28 februari 2015Lees meer >

DOODSGEBED

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Heer, als ik sterf en mijn voeten zijn koud als glas, de kaars druipt op mijn hand en de dokter zegt: "'t Is gedaan", als bij de kamer-wand de priester bidt: "Heer, laat hem gaan", dat ik dan bidde: "Heer, neem mij in uw ontferming aan."…

Putven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
Trots, bedaard glijdt de spiegelgrage eik binnen zilver golvend, groen glanzend glas naar het eilandje, dat eens hoog bekroond was; dode bomen maken hier het leven rijk. Om het dorre hout winden zich struiken vol geurende kracht en wachtend zaad; luchtig dak beschut oudereend en kuiken.…
Han Messie17 september 2015Lees meer >

De diepte in

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
tegenkomt Degene die je kent Die je vreest of vermomt Waar je onbedoeld steeds voor wegrent Slaapgebrek, ziekte, of een ander zwak moment Het gevoel besluipt te zijn verdomd Het spiegelbeeld dat je tenen kromt De kracht komt voort uit wat je herkent Een verlangen dat te lang niet is verwend Onbekend gebied lijkt te worden gevormd Snel het glas…

Weemoedig

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Ze drukt een kus op het koude glas van de lijst die immer op 't kastje staat. Alleen liet je me achter, eenzaamheid is zwaar, handen wrijvend over de foto, ach, was je hier nog maar. Ze staat op moeizaam, plaatst de foto terug een handkus, ze zit weer, 't gaat allemaal niet vlug.…

Tanneke

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.070
We zitten tegenover elkaar Kleine meisjes in rechte jurkjes twee lappen coupeloze stof met steile schouderbandjes Brildragend zijn wij en jij een glas mat afgeplakt Je hebt een lui oog en we staren naar het schaakbord tussen ons.…

NACHT-KAPEL

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Heel flauwkens monkel-lachend, Als of 't zijn leste lachsken was, Leek 't lampken Gods, in 't duistre rond, Een blom, die zonder water stond In rood kristallen glas. Daar had ik geern gezongen, Hoog boven al dat oud verdriet, Maar toen ik 't lied beginnen wou, Was 't of ik 't al ontheilgen zou — En daarom zong ik niet.…

Ritueel

gedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 10.549
Iedere dag, wanneer het avond wordt, maak ik de tafel klaar: een extra bord, bestek, je eigen stoel, een kaars, een glas, alsof je enkel opgehouden was. Ik hoor (hoe kon ik denken dat hetgene waardoor ik ben, voor altijd was verdwenen?)…

Vaak vlamt rood

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
ik ben al een tijdje vergeten de stenen te raken hun krachten te voelen verhalen te horen over hoe zij ooit werden geboren ook hier delen zij ongewild in de spanning van leven al zijn zij verstild in bewegen waar steen en glas versmelten kleuren lijnen het intense lijden aan elkaar vaak vlamt rood de nood van te veel energie…
wil melker10 oktober 2017Lees meer >

Overspelige blikken

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
uitgemeten passen die om alle drukte ingehouden lachten met snelle beat in afwisseling met slow wisten ze het aantal dansers heel constant te houden de sfeer was goed al kookte soms het bloed in overspelige blikken steeds proberend mijn en dijn nog een kunstje te flikken bier klotste ook dit jaar weer goed gekraagd in ieders glas…
wil melker22 februari 2019Lees meer >

Treinovergang Ermelo

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Ik denk nog wel eens aan Kees Boek en hoe hij mij niet meer herkende terwijl hij mij nog op een glas whisky had getrakteerd en mij over de stroeve relatie met zijn vader had verteld en hoe hij zichzelf verloor omdat hij zijn bedrijf moest overnemen en hoe hij die ene dag langs mij liep en ik hem groette alsof hij mij wel zou herkennen…

Wat een gedoe

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Een oude vrouw ziet gelijkvloers achter glas hoe kind en kleinkind hun affectie uitschreeuwen. Beter af dan even verder man en vrouw die staren naar een schim twee hoog. Onhandig gezwaai. Wat een gedoe.…

achter uitgang

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
het is mistig geworden de wereld een cirkel waarin jij rondjes loopt je voeten liegen je slaat de damp weg klampt je vast aan water zoekt naar iets onzichtbaars ogen van glas de spiegels gebroken dan hang je aan de zon wil de nevel optrekken handen van was armen te kort je valt uiteen en ik lijm wat en ja, je bent er nog en ja…
Tsila13 februari 2021Lees meer >

EEN HALVE EEUW

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
allerbeste deel En niet de uren van angst en spijt Verman, de beste jaren komen nog Ervaring is met geen geld te koop Laat uw energie de vrije loop Want rimpels zijn slechts gezichtsbedrog Plan en doe vooral je eigen ding De lat moet echt niet naar omlaag Leef niet morgen, maar vandaag En breng straks deze dag in herinnering Hef het glas…

BLAUWE PERIODE

netgedicht
4.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 584
--------------------------- men moet opnieuw en steeds opnieuw zich uitvinden, zich uiteindelijk vinden als op de oude route de wegen lichtelijk vastgelopen zijn dus, vandaag sluit ik mijn blauwe periode af en begin de gele zet het grof vuil aan de straat zeg eindelijk waar het op staat schrijf een brief aan mezelf zet hem tegen het glas…

Je laatste dag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Gedempte stemmen op het terras, in de keuken rinkelend glas. Iedereen mag nog komen, omdat jij dat wil. Ik zie geen tranen stromen, de pijn blijft hoorbaar stil. Gordijnen dansend in de warme lucht. Jonge tenen, prachtig rood gelakt. Vader draagt je tere lijf dat zachtjes zucht. Buiten is de zon gezakt.…
Collé28 maart 2023Lees meer >

De laatste dag in een jong leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Je moeder ondersteunt je innig, terwijl ze je teder kust Gedempte stemmen op het terras, in de keuken rinkelend glas. Iedereen mag nog komen. Met je spreken, omdat jij dat wil. Ik zie geen tranen stromen. De pijn blijft hoorbaar stil. Gordijnen dansen in de warme lucht. Jonge tenen, prachtig rood gelakt.…
Collé30 maart 2023Lees meer >

Domweg Gelukkig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
Geef mij maar liever dit gejaagde nu, Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht, De flarden lucht erboven: déjà vu, Gevangen in dat vlak van glas en licht. De stad vibreert, een stroom van data traag En snel verkeer dat langs de gevels glijdt. Mijn oortjes dempen de constante plaag Van meldingen die strijden om de tijd.…

Eschaton

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
Haar maagdom: een eschatologie van vlees, Mijn credo, een arcanum in vulkanisch glas— Subliminaal krimpt de horizon, een wesp van ijzer, Terwijl de tijd haar memento mori etst in as. Zij draagt de mantel van een palimpsest, Ik, kroniekschrijver van vervlogen chtonisch vuur.…

Inheems dorp

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 275
Een nieuwbouwwijk echter doet dit snel vergeten met zijn kunststof blokken en wanden van glas, daar zo zielloos van bovenaf neergesmeten. Toch zullen uiteindelijk organische kracht en het vuur van oorsprong weer zegevieren over de kale kilte van hebzucht en macht.…

Zonnebril

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 337
Achter het donkere glas vervaag ik langzaam, een schim die niemand volgt— een schuilplaats voor alles wat te fel brandt. Ze denken dat ik afstand zoek, maar de wereld kruipt te dicht op mijn huid, raakt aan wat ik niet prijs, eist wat ik niet geven kan.…
Nathan22 december 2025Lees meer >

Schizofreen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 350
Ik voel mijn gedachten breken, als glas dat zacht valt. Ze verspreiden zich, spreiden zich over tafels, stoelen, tussen zinnen die ik niet volg, tussen de stilte die me opeist. Ik zie mezelf in stukken, versplinterd, verscheurd, onder de schaduwen van ogen die ik niet bezit.…
Nathan12 januari 2026Lees meer >

Erfenis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
Op het nachtkastje staat zijn kunstgebit in een glas met kalkrand: een glimlach die geen dienst meer heeft. In de zwarte lade tel ik het geld. Tussen vergeelde elastiekjes en pennen die weigeren vind ik een foto van een vrouw die ik nooit heb hoeven aanraken. Ik voel geen spijt. Alleen tocht onder de deur. Ik trek zijn jas aan.…
Nathan23 januari 2026Lees meer >

Ongenoegen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 300
Een mooi plafond van glas, koud als een vriezer. Misplaatst advies graag stoppen waar geen zon schijnt. Steeds hoger word de stapel ergernissen. Mijn woede maakt mij tot een slecht verliezer.…

Doe hem ook zo’n roze bril

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
en hij achterblijft met een bloemrijk stofje gedrapeerd in zijn handen waarin hij zijn neus vanzelfsprekend nog één keer steekt Laat hem lekker zijn gang gaan zonder bang te zijn in de veilige schaduw van een fris bladerdak aan die spiegelende eendenplas Het montuur is inmiddels af nu nog de sterkte bepalen van het gewapend glas…

Liegenspiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 255
Hoe ik jou kan nadoen, zei ik tegen de man in het glas, niemand die mij ziet denkt dat ik jou ben. Toch blijf ik oefenen, ik en mijn spiegel, tot de leugen oprecht wordt en het komisch begint te lijken.…
Opera17 april 2026Lees meer >

Dronken duisternis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 135
Zij weven hallucinaties van asfalteer en as, en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas. De hemel scheurt open, een zwart en gapend gat, dat de laatste restjes hoop uit de straten bezat. Geen ochtend die hen redt, geen licht dat hen geneest, de droom is een gevangenis, de waanzin viert feest.…

Foto

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.108
hangt bevroren in ruimte ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak van breekbare herinneringen aan grote verlangens jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven buiten trekt de wereld haar haastige sporen tikt de klok de minuten onverschillig voorbij maar hier binnen houdt de tijd zijn adem in een zonnestraal vangt heel even het glas…
mobar13 september 2026Lees meer >