3244 resultaten.
Sneeuwstorm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 de ganse dag al klagen de winden
bij tij en bij ontij
stuifsneeuw tolt rond
met een onbeschrijflijke snelheid
buien hagel striemen met geweld
vanuit een kudde razende wolken
de weinige meeuwen ineengedoken
hun neus in de wind
altijd maar de wind
die huilt tot oren tuiten
die golven doet wentelen en uiteenspatten
die sneeuw in 't zand…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
had hij niet zijn trouwe vrienden
was hij misschien net zo gek geworden
als al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand…
Twee tattoo's op één bil
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
566 je blik is open
frank en vrij
zweept golven op
tot grote hoogte
maar op de achtergrond
het makkums porselein
de rode tafellopers met
het blank gepoetste koper
je legt de horizonnen
verderop snoept drop
twee tattoo’s op één bil
de navelpiercing is geen gril
toch kus je zacht
je moeder terug die wat
verbaasd tegen het blond…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 eindeloos ver, komen golven
ruisend, over het strand
dat glinsterend als kristal
de koelte graag ontvangt
een witte slinger van plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar…
Ode aan de muziek
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.174 Al word je van het gezang van een nachtegaal kierewiet
En doet een synthesizer je denken aan de zee
Dein je mee op de golven vol met noten
Al sta je te trillen op je benen
Al slaat je hart een slag over
Het is het ritme dat leidt
Je voelt je daardoor bevrijd
Soms wordt het ritme de muze
Het neemt je mee
Mee naar een andere wereld
Je…
Gouden hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 Hij bracht de kleuren van de papegaaien en
de regenbogen onder woorden, soepel als een
lasso, hij zalfde ons met de zachte golven
van zijn geurige lichaam, terwijl aftakeling
hem tergde als een gifslang in zijn bloeds-
omloop, bleef hij tot zijn laatste adem
poëzie halen uit het diepst van zijn longen,
de gouden blaasjes naast het gouden hart…
Varadero
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.142 de wind fluistert je naam
in het ritmisch bonken van mijn hart
het scandeert de woordenpracht
in het maanlicht voortgebracht
het is nu leeg op het warme strand
dat wacht op de koelere nacht
die de liefde zal verzwelgen
als de golven uit de zee
die de lucht zal bestuiven
als de vlinders om mij heen
die de bloem zal ontsluiten
voor jouw…
Vernieuwde kracht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
663 nauwelijks een woord te zeggen
onder het hemeldak zijn geheim
dat moment is van mij, van mij alleen
onder lichtblauwe ogen
torent de tijd om me heen
tot in de geboorte van de ochtend
zon, maan en sterren
geven vernieuwde kracht
om het gewicht van de liefde te dragen
geliefd bij jou
dat laat soezen en dromen
wat ik durf te dromen
gouden golven…
individuele kansen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
789 De glans van ongekende stilte was het feit
van getrooste golven vol gelach waarin de
kwetsbaarheid van het gesloten hart eindelijk
werd geopend door de stralen van onafhankelijke woorden.…
Een dagje wad,
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
582 We lopen door de duinen
heen, het is lang geleden,
dezelfde lucht, dezelfde
golven, dezelfde halmen,
knikkende zeepaardjes in
de wind, daarbuiten de zee
waant zich alleen, dezelfde
kinderen hand in hand, maar
anders, wikkend en gewogen
op het inwaarts land,
blootgesteld aan kritisch
zand, daarboven de zeewolven,
grijs van de tijd…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Om golven te stoppen.
Vlammen huizenhoog
aan rieten dak gevreten,
maar een muur van vuur
stopt een kogel niet.
Jongedame
werpt beelden
van een stervend staatsman
als een kind
en traant
als moeder die haar kind niet voeden kan.
December, januari.
Zij werden tot warmste maanden,
maar zonder warme handen.…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende klanken
de zee van mijn hart die leeft
op zilveren golven…
Parels uit Schelpen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 vanuit de zilte wolkenzee
met de voeten vast omsloten
spoelde jij mij aan
in ruisende stilte herkende ik jou
zag ik golven in je ogen
indrukwekkend
jouw lieve glimlach hart
werd zonneklaar een lied bezongen
in woorden van diepzinnigheid
met wuivende zwarte haren
en door de poriën
van je zwoele lichaam
druppelde je mij naar binnen
zeilend…
Scheiding
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.530 De golven namen het zand mee.
Kleine kindjes bouwden zandkastelen.
Ik keek om me heen en zag er velen.
Jongetjes die met hun vader aan het voetballen waren,
En moeders met hun dochter in bootjes aan het varen.
Zo stom vind ik het van mijn ouders,
Dat ze gingen scheiden.…
STEEDS BIJ GOD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 Veerkrachtig geloof is een zwak zuchtje
dat al dansend voortzweeft van bloem naar bloem
omhoog zweeft _ de wijde lucht tegemoet
waar verrassende vrijheid wenkt
door ruwe stormwinden geslagen wordt
vermoeid op brullende golven neerzakt
onder vernielzuchtig schuim verdwijnt
bijna zinkt maar stootsgewijs verder drijft
lang ronddraait - tenslotte…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 In hart en gedachten
strooi ik stralen over stranden
om de duisternis te breken
schaduwen schetsen mijn pad
achter de einder baart
een jonge storm nieuwe golven
het deert mij niet
dit strand biedt tomeloos
onbegrensde vrijheid.…
Van je wicht.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
785 Ons bootje was haast gezonken door de woeste stormen
De zee was heftig, de golven hoog en krachtig, akelige vormen.
Mijn ziek brein maakte hem tot mijn grootste vijand
De grijze, vervormde nevels trokken op en ik werd iemand.…
Wolkenpak
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
3.782 De vraag die mijn benauwde hart zo tart:
wanneer verdrijft de Zon het wolkenpak,
waaruit zo plotseling de storm opstak
die mij, door golven overspoeld, benard
in het woelige wateroppervlak
deed grijpen naar een halm, die ik, verstard
op zoek naar redding, gretig voor mijn part,
aanzag als vlot, een hand die Hij uitstak.…
Ode aan de zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
807 saffraan kleurt de oogst
van zonnebloemen
de geur van nootmuskaat
doet je naar huis verlangen
ver weg in warme regens
van salamanders, zeg je
dronken van het land, het koren
de bloemenhuid in Pruisisch blauw
in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin
je voeten dansend op de golven
ga oogsten, het koren is rijp
kinderen…
De moed der wijsheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.814 Daar komt al een beeld en het beeld zegt
dat ik je belichten moet,
al spring ik daarbij in zoiets algemeens
als water misschien wel op een rots,
geen ironie, rechtdoorzee, niet dat dociele,
en geen zwembandjes, we willen: echte golven!…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…
HARRY VLEK VOEGT DE DAAD BIJ HET WOORD.!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
957 Als een olievlek op digitale golven verspreid
zich op het eerste oog een ongelofelijke tekst
die bij nader lezen een intrinsieke aanzet geeft
tot het oplossen van de huidige krediet-crisis
Waar èèn zaak, èèn man sterk in kan zijn;
waaruit het gehele midden en kleinbedrijf
geloof, hoop en kracht uit zal gaan putten
waardoor het de liefde…
Chemisch verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 een pulserend strand
in een neon verlichte hemel
maan en golven slijpen
verborgen gedachten
door de nacht geroken
verlaten wij opnieuw
deze warme progressie onder de sterren
chaos ritme en muziek
penetreren overal om ons heen
fragmenten verdelen
als vuurwerk
de film achter gesloten ogen
langzaam dwalen we af
naar dit bezinksel…
Handleiding voor telefonie
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.448 Woorden zijn lasso's die golven, curven van
echo's in kamers die klinken.
Zeg ja, met mij. Hou het kort.
Overweeg dat iedereen brult
en roep dan mee.
Wees gewiekst, weet dit:
je praat wel hard
je gaat wel hard terwijl je woorden plukt
terwijl je zegt:
zeg ja, met mij.…
Wie we waren (en wat we werden)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
775 als kind droegen wij
zeeën aan land
in dunne emmers
wij bouwden kastelen
met water en bloed
en drukten gaten
in muren van zand
van ramen en deuren
wisten wij niet
dan kwamen de golven
luid en ongrijpbaar
liepen wij weg
op magere benen
wij vluchtten naar later
naar morgen en beter
vonden huizen
met winddichte luiken
gingen naar…
Onder bewust zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 Hoe diep ligt het zielenmeer verscholen
met zijn gevoelens als opstandige golven,
aangedreven door huilende wind: roedel wolven
en waarop boten draaiend ronddolen.
Hoe troebel het levenswater,
zonder einder, zonder lichtbaken.
gevoelens waaraan men niet kan raken
noch bewaken: enkel rusteloos geklater.…
vrouwe Wad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.026 als mijn spreken me vertaalde
met de boeg als scheepsgerei
dat aangemeerd aan de stroom des levens
me vertolkte daar mijn stem
is weggehoond door tij en onraad
verliet ik de zee der woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten
daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs…