Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Noorderlicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
met het noorderlicht in aanschouw vliegt het voorbije leven langs mij heen zo dierbaar en voor altijd in mijn hart zoete herinneringen suizen langs mijn oren om voor immer op mijn vleugels mee te dragen met mijn ogen gericht naar de horizon trekt de ijskou aan mij voorbij zie ik aan de evenaar de zon weer schijnen…
elinora25 januari 2010Lees meer >

biografie van het tegenlicht

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 615
dit is mijn stem, zei je ik zwijg en graaf me in jou omdat niets ontbreekt aan onze stilte ook al sijpelt water uit de achterflap; uit noodzaak omdat tijd zich verontschuldigt bij het stervend licht en ik me lokken liet door de verste grenzen zoals koude bladeren langs een winters strand die in de horizon verdrinken dit is mijn…

In overvloed

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 632
en zorg minzaam aangereikt het meedenken gewraakt tot zwijgen de massa volgt indolent in het menselijk zijn verwurgd is de tolerantie alles te verkrijgen In Soedan vraagt een kind om water in een leven waar het nooit voor koos in India zoeken gezinnen een slaapplaats biddend dat het deze nacht niet hoost Een grauwe sluier daagt aan de horizon…

Glimlach van het avondland 2 ( zen)

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
Blauwe regens aan de verre horizon, valt zonder druppels. Veel schapenwolken hemel vol verwachtingen, waar is de herder? In meditatie dwalen verholen blikken naar werelds schoonheid. Rode klaprozen bloeden als ze rijpen, rouge op gezichten.…
pama26 mei 2010Lees meer >

Als hymne door seizoenen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 581
in de taverne van haar dichtwoorden kan ik wonen als hymne door seizoenen een lied van zoetheid verstild dat woorden nooit kunnen vertellen de stappen die zij zet uit het alfabet klinken zacht en soepel ik voel het in mijn ledematen wat ik niet beschrijven kan met dichterlijke moed ontwaken woorden relaxed aan de horizon dat is genoeg…
Quicksilver29 augustus 2010Lees meer >

Schaatsenrijden

gedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.461
. -------------------------------------------- uit: De rand van de horizon (1954)…

Peinzen in de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
De horizon wordt klein, de wereld comprimeert zich in gedachten die om de voorrang strijden binnen de stilte van verdwenen licht en raken aan zin en waarde van omfloerst bestaan dat zich verliest in nagedachten, rust hervinden drijft naar perspectief in oud gesproken woorden die alle eeuwen dragen, het biddend hart smacht naar Gods…
jan mul15 maart 2011Lees meer >

op ooghoogte

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 672
op de dijk ligt een perspectief dat enkele dagen later zou gestraald hebben in het zonlicht met precisie omkadert hij de lijnen die hem voor zijn gegaan en wendt zich dan af van wat meer en meer op een droom begint te lijken regen vult de diepte reist langs een bedrieglijke branding langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt als een…

Kluwen?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Haar wereld geprojecteerd in het prisma van een druppel dauw, balancerend aan een wilgentak, trouw bleef aan een voorbestemde sprong die ze afwoog tot haar horizon. Een vlinder die ik wilde vangen in een gesponnen web van woorden en verlangens, die ze begreep maar ontweek, voordat ik sprak.…
pama14 juni 2011Lees meer >

Kleine dingen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Mijn dromen gaan over meren verder dan schepen kunnen gaan valt mijn hartstocht niet te keren tot aan de horizon van mijn bestaan zweven wil ik over bergen en dalen stil genieten van een vergezicht zelf mijn vrijheid te bepalen dat mijn levensdoel verlicht met de duizenden vogels zingen in bossen en bomen her en der van het geluk en nog…

Wereldkinderen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
Langs de grenzen van het stille avondwater gaan schepen over een spiegel naar de horizon. Daar ginds rekent men af met de mensenhater die niet terugkeerde toen het nog volop kon. Het is het jaar van de bloemenkinderen, spelend in de tuin van beloftevol samenzijn.…
Iniduo3 augustus 2011Lees meer >

Ooit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 971
Ooit stond ik grenzeloos in het leven geen beperking aan de horizon alles was mogelijk om te beleven er was niets wat ik niet kon Ooit lag de wereld aan mijn voeten ik vloog op vleugels van de wind iedere dag kon ik vol blijdschap groeten volwassen, bleef ik dat blije kind Nooit gedacht wie zal bepalen of mijn leven is voltooid is…
Elly Mans11 augustus 2011Lees meer >

Een net zonder mazen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
in mijn strijd, gaandeweg een bedeling heb ik geen spektakel ontmoet in jouw blauwe ogen, het was mat en zelfs de horizon kiemde naar het verticale het was vreemd, jouw naakte silhouet te mogen aanschouwen in het afgebrokkeld maanlicht, ik streelde de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid we stierven in het kielzog waar de herfst…
elze24 december 2011Lees meer >

Levensreis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Het onbekende land ligt voor mijn voeten Mijn reis leidt verder voorbij de horizon Alles wat ik op mijn pad mag ontmoeten Vertolkt het avontuur waar ik aan begon Het spoor naar voor mij bekende wegen Draag ik steeds al op mijn weg terug Het is mij nu als waar voedsel tot zegen Vormt voor mij als het ware een goede brug Dat gene wat in mij…
Henk12 juni 2012Lees meer >

Tussen twee seizoenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De natuur weet het niet zeker Blaadjes verkleuren wat Het is nog steeds zomer Maar het weer verkleurt het blad Een fris windje waait er Het regent lekker nat De zon breekt door de wolken Een regenboog wijst het pad Het wonder aan de horizon Wijst een weg vol kleur en pracht Een paddestoel schiet uit de grond De struiken wiegen zacht…

De heide

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd23 augustus 2012Lees meer >

In de wilde wilgen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
somber als hij was wilde hij zijn hoofd in de wilgen hangen maar iets weerhield hem waren het de treurige blikken van de andere wilgen rondom die nog somberder leken dan hij of het afwachtende roodborstje op de picknicktafel vlakbij die met zijn kraaloogjes verlangend hoopte op wat verdwaalde kruimels de horizon verkruimelde in kleine…
geeraardt26 oktober 2012Lees meer >

Oude vriend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
We zijn elkaar met de natuur op het eiland in jouw droom verzonnen we vergeten nooit het avontuur aan zee is de lente begonnen en waar jij vragen had bloeien nu bloemen in de wind in weemoed van het talenbad ben jij het allernieuwste kind kom, lees nog eens voor uit het leesvoer van het niemandsland dan vergeten we de horizon verloren…
mobar5 maart 2013Lees meer >

in de cirkel van stilte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
het begint met een golf en met jou er middenin of ben ik gewoon verliefd en doe jij mij nog meer dromen dan alle duinen waarrond een warme damp hangt je glimlacht nog hoger dan de horizon ik geef je een naam en wijs naar het zandkasteel waarin ik raadsels schrijf over stof en zand, zevenkleurige garnalen en hoe het voelt om vol…

gelijk aan de zee

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
ach, lief hoe kan ik je vertellen dat ik ook aan de zee mijn hart geschonken heb hoor dan, ze maakt mijn dromen waar golft een schelpenpad van echo's die ik opraap zie het golvend ritme alsof elke dag mijn leven begint met een glimlach van de meeuw die regenbogen hoog boven de horizon optilt ach lief, luister dan hoe onafscheidelijk…

Onheilsprofeten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
het lot De ander oreert over de beste stuurlui die geen ijzer kunnen breken met gebonden armen als ze de put moeten dempen waarin het kalf is verdronken terwijl het roer uit handen glijdt Maar niemand zegt dat het moeilijk is je niet te laten misleiden door pest en mist Nog ben ik verleid door het lichtpuntje ginds aan de horizon…
geeraardt10 september 2013Lees meer >

Welterusten.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
En we zullen verder gaan, verder naar de horizon. Dan ga je bloemen plukken, speel je de hele dag en maak je me gelukkig met je schitterende lach.…
HH. Uitdewaard15 september 2013Lees meer >

Op de rails

gedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.927
Maar dan verbreedt de horizon en blijkt dat ik mij liet misleiden: De trein is weg ter linkerzijde en ik sta nog op het station. Zo worden wij wel meer bedrogen: Wij zijn op reis, zo menen wij en maken voortgang zienderogen, doch richten wij de blik opzij dan staan wij stil en onbewogen. Het leven gaat aan ons voorbij.…

Leenschilderij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
We dwalen in een vierkant land onze gezamenlijke waarheid kent geen verfstreken meer het leenschilderij is veranderd in een maagdelijk doek droom niet, verzin niets verlang niet meer lijkt het namens de kunstenaar te zeggen we schaduwdansen achter de horizon waar herfstvogels afscheid nemen met nieuwe moed als levensbloed ben jij…

Romântico

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
geliefde krul je in mijn armen dan laat ik je de vertes zien bovendien het lieve leven voorbij de horizon laat mij je dragen over jong groene akkers bloemrijke velden en glooiende heuvels waarover ik je vertelde laten wij oprijzen van de aarde hangen boven turquoise zeeën zwevend met de vogels mee tot wijzelf vleugels krijgen transparant…

spiegel

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14.272
spiegel nimmer zonder vreemden volière die de inbreuk van ontheemden begroet met een beurtzang tussen buiten zonder binnen en het zich buitensluiten droge regen koude zon en een stom naar elkaar staren tot aan de horizon vol woekerende meubels en muren sneeuwend in hun evenbeeld je bent snavel aan snavel roofvogel belust je dood te plukken…
Lucebert13 maart 2014Lees meer >

Verwaaiend in de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
ik zeg, Wat ik denk, of wat ik doe Je kijkt er dan steeds Ongemakkelijk bij - Hulpeloos zwijg ik in antwoord Op jouw klagen, op jouw zuchten, En heb maar een verlangen nu, Dat al het klagen en zuchten Zal verwaaien in de wind Zoals het zachte mergelstof Gewichtloos door de wind Weggedragen wordt tot achter De zichtbare horizon…

Aangelijnd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Als een vlieger laat ik het eiland op ik draaf de grote leegte binnen een zilveren draad verbindt mij met opstijgend strand de dorpen zijn in zee gegleden het vee is door de horizon verzwolgen alleen galopperende paardenhoeven achtervolgen mij het wad toont de sporen van dode golven de wind baart stuifzand en fluisterzang slechts één…

Opnieuw de heide

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd22 augustus 2014Lees meer >

Grootste wonder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Haar laatste knipoog omarm ik als een slaaplied mijn droom balanceert aan de horizon om mijn grootste wonder aan mij te koppelen. De bemiddelaar als bedreven kunstenaar laat in één gloeiende lijn mijn zegen vieren haar opkomst is mijn persoonlijke interpretatie.…