2059 resultaten.
Eigen bed
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.581 Toen onze oudste dochter geboren was sliep ze meestal tussen ons in
En natuurlijk gaf iedereen het advies "je weet niet waar je aan begint"
Dus onzeker als je bij je eerste kindje bent heb ik nachten lang maar op en neer gerend
Na een tijdje ben je zo uitgeput en moe
wil je allen nog maar slapen en naar bedje toe
daarbij komt ook weer het moment…
Dollemansrit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Ik ben moe, zoek een plek waar de tijd stilstaat, parkeer
In de berm van de tijd en zie het misleide werkvolk aan
mij voorbij gaan naar later, waar hun beloning wacht,
maar er is helemaal geen later, weet ik nu.…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 begeleid mij op mijn baan, moe van liefde ..maan..
de schijn, voor ieder mens verschillend
laat regen stromen over mijn voeten, mijn gelaat
wit gewassen..van al het euvel dat mij heeft geschaad
de gewone lage wandelschoenen
ze hebben hun les zeer goed bewandeld..
zien door de vele wandelwegen,
hoe het beter niet gebeurt..…
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 De oren lenende aan die zangen,
Werd mijn harte droef te moe:
Onbeschrijfelijk verlangen
Naar verlossing klonk mij toe
Uit de weemoedvolle klacht,
Waar zich 't lied in had verzacht.…
GOEDE NACHT AAN MIJNE OUDERS
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.056 De mens van werken moe
Sluit de ogenleden toe,
Vergeet de bange zorgen:
De stilte houdt de wacht,
De rust geeft nieuwe kracht,
En sluimert tot de morgen.
Van zorgen afgemat
En alle de onrust zat,
Zult ge ook, mijne ouders! slapen
Een nacht van eeuwen lang,
Waar in men goud, noch rang,
Noch titel acht., noch wapen.…
Eens droegen wij vele namen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 betaalden voor onze oude dag
wij schikten ons naar believen
of wij nu werkgever of werknemer
ook wij baarden kinderen
maar anders dan onze ouders
bleven wij tevens werknemer of werkgever
en niet zelden - eeuwige student
om ons aan te kunnen passen
aan de - steeds sneller veranderende - wereld
en eer we het doorhadden waren we grijs en moe…
Verslag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
148 orerende over de kerk
We wilden hem gedogen
maar toen siste jij
en ik zei:
mensen willen hier bidden
twee meter verderop vervolgde
hij zijn betogen
In een antiquariaat
vond ik een boekje over kastelen,
jij over een landgoed
In de trein had ik het
over eventueel uitstappen nog
om met kleinkind in kinderwagen
en hei, maar te moe…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 Men waant haar fataal
omdat de minnaars uit bed rollen,
uitgemergeld en vaal en moe.
Hij fluistert:
Een glimlach bederft deze dag niet.
Een zwierige tred kan recht zijn
tot men de wrakstukken ziet
van het roekeloos gezwijn.…
Ontsporing
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.299 - En staand en hangend word je moe;
je bent wel aan een dutje toe.
Verlang je op een bank te pitten,
dan blijk je inderdaad te zitten,
al is het met gebakken peren.
Je kunt al staande nog creperen.
Het rammelt met de veiligheid;
het 'safety first' lijkt uit de tijd.…
Zoals ik het zie
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 me te laten
En niet om me heen
Om niets te lopen blaten
Probeer een keer
Me te respecteren
Een weg te vinden
Mijn eigen dingen te leren
Probeer een keer
Niet meteen door te slaan
Mij accepteren
En me me eigen weg te laten gaan
Probeer een keer
Te kijken hoe ik dingen doe
Ook al heb je geen zin
Ik word vanzelf wel moe…
stadse dame
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.117 Ze is moe en haar borsten trillen in de lucht,
de tepels gerimpeld door weer en stijve wind.
Ze maalt niet om vuilnis, massa of gerucht
maar houdt bij het geluid van de sirene haar adem in.
Het rumoer wil niet sterven, bomen worden gekaald
en het ongedierte krioelt verdwaald in de goten.…
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.743 Je was te moe daarvoor, te zwak en je ademhaling
werd trager en maar trager.
En je werd koud als een sneeuwklokje.
Maanden daarvoor schilderde mijn oudste broer
nog een schilderij van jou in mijn armen.
Je ogen had je daarbij gesloten
want zo vertrouwd was je met mij
Met mijn leed.
Met mijn pijn.
Jij dove witte poes met mij.…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 viel;
en het rillen van de kou, de pijnlijke handen
en voeten waarmee je moest boeten die waren pas
later aan de orde bij de kachel die snorde en
dan was er voor even andere pret, want die kachel
bood troost en hij warmde zelfs een kliekje van
aardappels met daar bovenop van die glazige
stukjes ui, sissend in boterachtig vet;
en je was moe…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.439 gouden passievruchten preken
van eigen vlees en bloed
laat haar alle talen van de aarde spreken
verhalen verzinnen voor het slapengaan
almaar door herhalen hoe bewaard het woord
hoe wit op zwart de sneeuw van zinnen
laat haar alle stormen stillen
spelevaren op een zee van meeuwigheid
met eeuwenoude kinderogen kijken naar
het wiegend zogen moe…
MATTEN VLECHTEN
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.803 Van biezen stram, van biezen moe,
De beide zieltjes vallen toe
En worden dan begraven;
Voorbij de kreek, daar wacht de hof,
Waarin geborgen wordt de stof
Der beide biezenslaven,
Zij liggen achter biesgeruis,
Gevouwen, in hun dodenhuis,-
De biezen groeien aan de kreek,
In 't binnenland, de heidestreek,
Nabij ons Genemuiden;
Zij waaien,…
Verjaardag
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.531 Jaagt gij dan uw rossen moe
Om de slagboom te eer te winnen,
Waar ons rusten zal beginnen?
Waar dan (zeg het) stuit uw draf?
En gij antwoordt: ‘Aan het graf.’
Daar, helaas! en daar alleen
Loopt dan 't hobblig rijpad heen,
Dwars door bui en onweersvlagen;
Daar eerst einden pijn en plagen
Daar ontsluit de rust de poort...…
CHRISTUS OPGEWONDEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 vrijplaats voor
al die Hem lief zijn of worden
Alwetend, overtuigd of twijfelend
allochtoon of autochtoon
ho, he, bi of wat voor sexe
of klederdracht of uitdossing
authentiek , excentriek en intrinsiek
Allen allen allen, ook zij
die de discriminatie van de stilte
op zo vele publieke plekken
maar ook in hun privé-domeinen
voor even of langer moe…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 Vaak denk ik, moe van arbeid-in-gemis,
(Daar geen uit eigen kunnen dichter is)
Dat somtijds in een zeldzame enkeling
Door onvoorzienbare begunstiging
De geest wel plots de sterke vleugels rept
En in zijn feilloze opvlucht schoonheid schept, -
Zodat, visioen waar de ademtocht voor faalt!…
ONDER 'T APPELEN SCHELLEN
poëzie
3.9 met 7 stemmen
4.244 En ielk dee de schoen' van de vuutjes,
Liep langzaom en stil naor haor toe,
En vroeg dan heel zuutjes, heel zuutjes:
"Zeg, mag 'k nog 'n appeltje, moe?"
As moeder dan slaopende knikte,
Alschoon ze niks heurde en niks zag,
Nam ielk da veur jao op - en pikte
Een appel - en schoot ien de lach.…
Arbeidsvitaminen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
909 Ray die huilde Cry en later
sloot Jo Stafford aan met Jambalaya
en werd ze daarna door fans gebeld
en zei ze: Thank You For calling
The Four Aces, Bing Crosby, Pia Beck,
Frankie Blue Eyes, Dean Martin en
Annie de Reuver, Sammy Davis en
Eddy Christiani liepen de Polonaise
af en toe sloot Heleentje van Capelle
aan met haar pa en moe…
herfstsprookje...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
729 hij weende, was bang, zijn ogen werden moe
en viel verderop in slaap onder een boom in het mos
die ochtend werd hij wakker mede door de felle regen
keek vluchtig naar de waterkant en begon te treuren
kon zijn tranen niet bedwingen, begon luidkeels te zeuren
de regen kwam nu met bakken in volle vaart naar beneden
de oude beuk kreeg hartgevoelens…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Droom, schoner dan ooit zagen slapende ogen, teder
Over moe staande duine' en zeeëweemlen spreidt;
Wake van rust, van veil'ge stille tederheid.
- In 't diep doorzichtig Ver roeit weg het slank geveder...…
GEBROKEN VOGELTJE
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
629 toen dacht ik: eigenlijk moet ik
die kat zijn werk maar laten doen
- zó rustig om zich heen kijkend -
alsof hij zich overgeeft,
moe is van alles en meer
van dat soort sentimentaliteiten.
en toen kwam ook nog eens mijn zoon thuis
hij had glanzende ogen. pap!…
ollie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 laat
met jouw neus en maag
het spoor én wat eetbaar was
wat pardoes soms leiden kon
tot een duik naar appeltaart
met een grijze snuit getooid
werd jij van Duuk’s leerling
zomaar op een dag zelf leraar
toen Nacho als jonger ‘broertje’
door jouw lieve vrouwtje gespot
naast jou zijn nieuwe thuis vond
te snel en te vroeg komt de dag
dat moe…
HET SCHRIJVERKE
poëzie
4.2 met 60 stemmen
8.644 Wat zijt gij toch, blinkende knopke fijn,
dat nimmer van schrijven zijt moe?
Gij loopt over 't spegelend water klaar,
en 't water niet méér en verroert
dan of het een gladdige windje waar,
dat stille over 't waterke voert.…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Gezinnen uit elkaar gerukt
Vernieling, chaos lijkt niet meer te stuiten
Een wereld kijkt toe
Een wereld doet niets
Een land gedreven door onvrede en armoede
Een land diep in Afrika
Verscheurt door een conflict
Twee maand strijd kleurt haar aarde roder
Een kind, eenzaam in een veld
Een stik in plaats van haar geweer
Rustend tegen een boom
Moe…
Minerva
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.207 Het mastbos staat van rondom stom,
En wordt niet horens moe:
Het windje plooit zijn vlekjes toe,
En speelt met blad noch blom. —
Maar de Echo vangt een toontje op,
En alles vliegt in roer:
Nu hupplen veld en heuveltop,
Met schaterend rumoer.
Iö, wat klinkt die zangtoon schoon!
Zie daar de rechte trant!
Dit klatert over bos en land!…
KINDERSPROKE
poëzie
3.7 met 60 stemmen
15.644 Tien, zes, honderd… Ik ben te moe
Om je allemaal te tellen…
Als ik wakker word is de hemel toe…
En ‘k heb nog… zoveel… te… vertellen…
----------------------------------------
uit: Aquarellen ( 1887)…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 liefdes hof betreedt,
de wonder- wonderschone,
wie om daarin te wonen
het verdere vergeet,
wie 't ogenblik bemint
en aanziet hoe, bescheiden
in ons gewekt, bij tijden
opnieuw geluk begint,
wie onbaatzuchtig leeft,
zijn aard zich overgeeft,
wie list en opzet haat
vindt hier zijn toeverlaat:
hoe zich de paden winden,
hij wordt het nimmer moe…
Gezondheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.500 Waar, moe van 's levens lange baan,
De Grijsheid nederzinkt,
Terwijl vernoegdheids zachte traan
In 't zwellend ooglid blinkt.
Waar Lente speelt en argloos stoeit;
Waar Zomer schatten gaârt;
Het Najaar van zijn wijnoogst vloeit;
Of Winter zich bij 't haardvuur gloeit,
Met pegels in de baard.…