2838 resultaten.
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
Een vriend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
612 hij voelt zich niet thuis in zijn huis
waar stilte pijn doet aan zijn oren
hij zou zo graag weer stemmen horen
een kinderlach, het leefgedruis
zijn lijf is oud, zijn hart bevroren
maar buiten hoort hij het geruis
van verse sneeuw en windgesuis
hij wil niet langer binnen smoren
hij gaat de bergen in en zingt
weemoedig echoot zijn gezang…
Koning Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer
als hij streng regeerde in die donkere lucht
die boven een star bevroren wereld lag,
op zijn witte paard onstuimig en zo wild,
het regenvocht wit blies tot dikke vlokken
en het sneeuwen liet dagenlang.…
WITTE TULPEN
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
830 Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
En nog door het oude zomervuur gewekt.
Zo maagdelijk rein en onbevlekt
Hebben zij een ware herrijzenis in mij verwekt!…
wie vangt de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 worden donker
de laatste stemmen
het sneeuwnevelen
een deur slaat en een hond blaft
de witte aarde
allerlei leven
begint zich ‘s nachts te roeren
steenuilen huilen
uit wilgenbosjes
rijst een donkere schaduw
een ree rekt haar hals
strekt haar oren
nog vier zwarte schaduwen
betreden het veld
langzaam trekt de troep
door de sneeuw…
Een beladen hemel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 er zaten gaten
in de lucht die
in vrolijke vlucht
lente vierden
met een eindelijk
ontklede zon die
in de lichtste tinten
begon aan het
mooiste seizoen
waarin de nieuwe
kleuren zich nog
moeten meten
met het laatste
hagelwit en sneeuw
waar het prille
groen als ondertapijt
prijkt voor de vroege
voorjaarsbloem
ik heb jouw signalen…
Nu En Later
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
487 als hij in het nu leeft
en het zit hem tegen
dan kijkt hij naar later
in de hoop dat het grauw
plaats maakt voor
het hemelse blauw
als hij nu leeft en
hij kijkt niet vooruit
dan ziet hij hagel regen
en natte sneeuw
kletteren tegen zijn ruit
als hij in het nu leeft
met z’n vele zorgen
denkt hij maar aan later
aan die zeker ooit
opdagende…
KEUKENROL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
633 dan denk ik toch niet direct aan een persoon
Maar aan wat dan wel; ik denk dan aan
DE KEUKENROL
Wat een uitvinding, wat een gemak
Elk kliekkie, elk kwakkie
Direct en op je gemakkie
Als sneeuw voor de zon geabsorbeerd
Verorberd in de zachtheid van een keukenrol-velletje
Doorgaans gebruik ik er 2
Doch als mens, persoon is er maar 1 en…
De weg kwijt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Zag voetsporen in de natte sneeuw,
maar ze gingen plotseling nergens meer heen.
Ze hielden in het niets zomaar gewoon op,
en toen stonden die van mij weer alleen.
Het is dat gevoel als bij een open deur,
niet wagenwijd, wel op een kier.
Wanneer je er te snel doorheen wil glippen,
is dit niet de gepaste manier.…
Gevlochten sporen
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.585 de maan haar hoogste punt bereikt
valt weerschijn in twee felle ogen
worden blikken omhoog gezogen
naar de hemel waar zij lichtend prijkt
Zoals zijn zicht haar gloed weerkaatst
als hij halend passie stemt
zo is zij ook in 't minst geremd
zelfs als zijn schreien eens misplaatst
Gevangen in de manestralen
roerloos bezinnend…
Ongewenst verlangen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.044 Een nacht van berouw en bezinning valt over de getemperde
oceaan, die schichtig maar weerloos de volgende dageraad opwacht…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 de strijd gestaakt
mijn oude huid die past me niet meer
juist daarom doet het overal zo zeer
het besef: het zal anders moeten gaan
ik wil weer midden in het leven staan
ik spin een schuilplaats vliegensvlug
trek me daarin rustig terug
in die zijden witte cocon
kan niemand meer aan me komen
kan me dan geheel bij zinnen
andermaal gaan bezinnen…
myn mûle
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
605 wurden ut
yn floed fan poëzij
ik leafje myn tael
lit my mar yn myn wêzen
ik romje stil in plak foar myn fers
myn finzen yn frije geast
yn rykdom boppe alle gewin
vertaling :
mijn mond
mijn mond in liefde steeds op jacht
in moeilijkheid van leven
in vermoeidheid van tijd
zij is mijn kracht in bezinnen…
Uit liefdesverdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 niet verzachten
want het werden drie maanden vreselijke ruzies
waardoor je je eerste man nog eens extra miste
zomaar psychotisch op je negenendertigste
zodat je mishandeld en vernederd uit het raam sprong
ten einde raad van negen verdiepingen hoog
in die drukke metropool Beijing
zielskoud
langs de ramen gezoefd
te ijzig om nog iets te bezinnen…
Mijn jongske slaapt al zo lang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.874 Dan wordt hij plotsling stil,
Ziet op naar hunne pracht
Of hij op antwoord wacht,
Of zich bezinnen wil.
O.... verder en verder gaan
Zijn vluchtende voetjes!... Ik hoor ze!....
'k Wil mee!... Maar de gouden toortsen
Der sterren zijn uitgegaan!…
Soms
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
876 pregnant bij het laatste thuiskomen
Eufemisme blijkt een heikel woord,
in het allergrootste boek der betekenis
Is makkelijk moeilijk of gestoord akkoord,
en blijkt de Déjà vu der mensheid,geschiedenis
En een ziel begrijpt de eenling,
waarom het daglicht naar avond streeft
Wanneer manen waaien als een zonderling,
op een berg die rust en bezinning…
Een hopeloze brief
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Doch, als je me niet kan beminnen
dan wil ik mijn leven lang bezinnen
geen ander wil ik in mijn bestaan
dan zie ik mijn droom met jou erin vergaan.
Misschien zal ik nooit geen antwoord krijgen
en zal jij voor mij eeuwig zwijgen
dan is jouw mysterie even groot
als het leven, als de dood.…
Barre woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 hoe moeizaam is het
om te beginnen
veertig dagen en
veertig nachten lang
in een dorre woestijn
te gaan bezinnen
het maakt ons droef
en ontzettend bang
kunnen we die moeilijke
gevaren trotseren
welke 'n inspanning
wordt van ons verwacht
komt er een beschermengel
op onze wegen
of biedt Gods Geest
ons sterkte en kracht
we moeten…
Ode aan een watervogel
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
510 Hoe ik stilte hoor die als een vloeiende lijn getrokken en
ononderbroken kronkelt op de rug, op weg naar een poot in ranke
evenwicht op hetzelfde ogenblik voel ik bezinning en bezieling kruipen in
het staande lichaam waarlangs de vleugels in ontspannen, relaxte houding hangen.…
Wintersporen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Donkere dagen doorkomen
met enige bezinning en rust verspreid over stad en land
Sneeuwtranen lopen over bleke wangen, een bevroren verdriet
Het winterse laat zijn sporen na.... diepgeworteld in een verkleumd hart.…
Bij volle maan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
766 Kijken naar boven
adem bezinning en rust
tijdens volle maan
Een schittering in donkere hemel waar
zij puur en zuiver een ongerepte nacht aankondigt
Stap voor stap word ik door haar begeleid en ondersteund om
diepe rust en stilte te bewandelen, een kans die je niet zomaar laat liggen.…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Zo ontstaat bezinning
zonder dat zij wordt afgedwongen.
Integere woorden kunnen helen.
Zij vragen geen gehoorzaamheid,
alleen aandacht.
Corrupt gemaakte woorden daarentegen
snijden, verdelen,
en verraden wat zij beloven te beschermen.
Er is poëzie
voor wie bereid is te kijken.…
Thuis
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
3.161 Soms denk je met verlangen terug
Aan hoe het was
Die eerste sneeuw
Die eerste dag
In maart
Maar dan kijk je om je heen
De kinderen zijn al op
Je bent intens gelukkig.…
WINTERREIS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 bijtende bergkam zichzelf
verwacht obscuur nog een zwachtel
van verder aangroeiend sneeuwpak met meeuwen
heden
reik ik vervliegende vrouw
wiens uniciteit in de dromen geheim blijft de hand
om samen op kadeplankieren
ons voetspoor te drukken in wit
eenzaam
verslik mij in de portrettuur
aan boord van een zeilboot geklit
veegt iemand sneeuw…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Uit as en sneeuw bloeit de roos,
rood over wit, bloed dat sneeuw kust
zonder vlek, zonder smelten.
Kelk ademt één:
wit hart drinkt rood sap,
rood fluweel houdt wit licht vast,
geen scheiding meer.
Doornen, ooit prikkend in zwarte lust,
nu kroon rond openheid,
scherp maar teder strelend.…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
Al ben je er niet
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.609 Ik zal brieven aan je schrijven
ik zal omschrijven
hoe warm de zon was
hoe koud de sneeuw
hoe prettig de zachte wind
Ik zal je laten voelen
hoe het was.
Ik zal je missen
maar waar ik was
was jij
door mijn ogen zul je zien.…
Afstand bewaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
7.711 Dus stap ik uit te Y
en kom te voet weer thuis
bij de werkelijke liefste
die ik vrij,
die bijna winter is
en ondanks alle weemoed
sneeuw zal worden.…
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 Jij zit de dooie school te overleven
daar op dat bankje op dat doodleeg plein;
er komen vlokken op je haren sneeuwen
als word je zienderogen oud.…