Alle inzendingen over verborgen

2287 resultaten.

Sorteren op:

Kwan Yin

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Hier heb jij gezeten, rug geleund tegen de oude tempelboom van zo'n duizend jaren oud Je ogen waren gesloten keken in de verre diepten van een uitdijend heelal Spinrag verbond jouw gedachten handpalmen opengevouwen naar boven hemel en aarde verbonden door jou Het lichaam zat verborgen in het donkerblauw, haast zwart aan jouw gezicht viel…

De innerlijke zomer

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
dat ons allen het licht nu gunt van donkerte lijkt nu niets te duchten Het is de keizerlijke maand die voor ons de hemel baant de stralen vallen in de warme aarde die de oude krachten steeds bewaarde zij houden zo ons leven gaand Ik voel de kracht van binnen zoek de woorden en de zinnen in de kern herken ik de pit waarin ons wezen verborgen…

Broos geluk

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
zag jij een bloem in mij die pas ontloken en alsnog onder het groen verborgen lag. het werd hunkeren in hemels –zoet -verlangen naar een lieve glimlach op je mond als een lentefee ging ik mij in roze en wit omhangen zodat je in mijn verschijning een behagen vond.…
Greta Casier31 augustus 2017Lees meer >

Wellicht bracht liefde je al naar deze deur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Gaf de geboorte je een vanzelfsprekend gezicht jij straalt nu gevoel uit met het je eigen gemaakte, soms zo vreugdevol of dat met verborgen verdriet. Niet de rouw van wat we innerlijk dragen je blekere huid of je haardos kleuren de dagen, het is om wat we soms zelf tonen of zelf zo zien. Zien en voelen met eigen ogen, met ons hart.…

Anachronisme

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Verborgen blijft het schoon van vrouwenbenen en and're vormen, zelfs hun lief gelaat zij hullen zich occult in zwart gewaad in wiens moraal en welk dictaat, in welke kluister waant zij zich, gebukt onder een klaaglied, zonder wenen?…
Olean13 augustus 2019Lees meer >

Perfectie bestaat niet?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Naast – hand in hand - mijn lief, vast te houden, niets te missen, van de onbevangenheid in haar natuur alles hield de adem in, de wind in het ruisen van de bomen,zelfs de zee verstilde in de boezem van het hart in deze periferie kregen zelfs beton en staal zachtere vormen, hardheid verborgen in milde aarde van elke ondoorgrondelijke…
Pama13 januari 2020Lees meer >

Twee koffers

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 673
en Groot-Brittannië verdeelde internationale zone van de hoofdstad van het rijk dat toen te boek stond als de Democratische maar de facto communistische door Moskou en het Warschau Pact bestuurde Republiek; de andere ten westen van de door de Brandenburger Poort rücksichtlos getrokken waterscheiding ergens diep verborgen…
Maxim14 januari 2020Lees meer >

Bestendige madelieven?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
In het oog van de pauw waarin al mijn dromen zijn verborgen, als magische spiegel van een nieuwe dag te pronken met zijn veren als dat mag.…
Pama27 juli 2020Lees meer >

Eenling zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
bewust wordt van de mogelijkheid van zijn niet-bestaan zich bewust wordt van het wonderlijk onherroepelijk eindig-zijn zichtbaar in het licht van het oneindige dodelijk getroffen midden in het leven worstelend zoekend naar onsterfelijkheid het mysterie ziende - heilzaam getroffen door onbegrensd aanwezig zijn in een wonderbaarlijke verborgenheid…

boeken

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
Ook als ze gesloten zijn en hun geheim voor ons verborgen houden troosten zij woordeloos, helen ze onze wonden, begrijpen ze ons stil verdriet. Hoe langer het leven duurt, hoe korter Het lijkt.…

Ode aan de herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Met mijn onschuldige handen heb ik haar wangen gestreeld tegelijkertijd lees ik op het gezicht speelse simpelheid, vloeiende lijnen Zo helderrood en zuurstofrijk het is hoor ik warm bloed stromen door het lichaam aangevuld met breekbare en kwetsbare toetsen gelijk een vlinder verborgen tussen het gras.…
CB1 oktober 2022Lees meer >

Waar is de zon

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 480
Hoe mistig is de ochtend, waar is de zon toch heen, waar zijn zijn warme stralen, verscholen achter steen, verborgen in de struiken, bewaakt door dauwnat mos, alsof de wolken vallen op 't zilvergrijze bos.…

ALLERZIELENAVOND

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Als de laatste kerkhofgangers huiswaarts keren… dooft de wachter de lantaarns en de kaarsen in de kapel werpt een vlugge blik over de graven Sluit zorgvuldig het hek af en bergt de sleutels op in een kluisje die onder een sluier ban groen liggen verborgen de vroege avond valt in zware mist hangt in de l grijze straten op de voetpaden…

Ultiem plezier

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 467
van de zorg als AI handje vast info aan de route gekozen en gaan met die licht gebakken batterij op wieltjes uitgelogd en wel gaan wij als stel de hort op en bij aankomst geen wachtwoorden maar gezichtsherkenning ja ze maken er wel een bijzondere show van want even wennen is het wel en mijn plezier haal ik uit mijn eigen verborgen…
wil melker25 november 2024Lees meer >

De brug in de mist

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Aan de rand van de mist wacht een voet op de eerste stap, de overkant verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag, een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen. De brug rust op alles wat nooit werd gezegd, op blikken die aarzelden, op brieven die bleven liggen.…
CB31 maart 2025Lees meer >

De fluistering van de aarde

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Ze roept mij niet hard, maar in de verborgen ruimte waar de tijd stil staat en de gedachten wegglijden als bladeren die neerdwarrelen op het pad van de ziel, en ik, als een echo, antwoord met een kalmte die alles zegt. Ze weet van het verlangen in mijn diepste wezen.…
CB22 april 2025Lees meer >

Duister van de ratten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 378
in tijdloze moerassen van strijd zoveel onschuld gaat verloren er is een afgrond heel dichtbij in het kille duister van de ratten waar mensen op redding wachten huizen geen verlichting kennen verdriet klinkt door verlaten straten de sombere emoties van de nacht in het benauwde van de barre verlangens liggen in dieper eenzaam leed verborgen…
mobar2 september 2025Lees meer >

Scherven van geluk

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 455
Wat gefragmenteerd lijkt, blijkt juist vollediger te zijn, het kleine tilt het grote, het broze draagt het sterke, en in de ruimte tussen wat zichtbaar is en verborgen blijft, wordt de kern van het leven onverwacht onthuld.…
CB10 oktober 2025Lees meer >

Scherven van geluk

netgedicht
1.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 578
Wat gefragmenteerd lijkt, blijkt juist vollediger te zijn, het kleine tilt het grote, het broze draagt het sterke, en in de ruimte tussen wat zichtbaar is en verborgen blijft, wordt de kern van het leven onverwacht onthuld.…
CB9 oktober 2025Lees meer >

Toen de Werkelijkheid Week

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 326
Aan de rand van mijn bewustzijn herken ik onaangeraakte dromen die bevangen in desillusie wervelen als een razende tornado Onaantastbare naakte fantomen beschimpen mij ongenadig door mijn angsten bloot te leggen, diep genesteld in mijn wezen In een draaikolk van bevroren beelden waarin alles verloren lijkt, zoekend naar een verborgen…

fluitenkruid

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 265
Fluitenkruid een ode aan het verborgen voorjaar met het stille lijf in grauwe grond waar ze ooit het leven vond wacht ze geduldig met ijzig kille kluit, op een teken, … een geluid wanneer een vroege vogel het voorjaar fluit trilt de grond weer met genoegen.…

Kalverliefde

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Mijn aandacht wordt langzaam fijner, hoe elke kleine beweging van jou een spoor achterlaat in een verborgen ruimte die zich in stilte opent, alsof mijn gevoeligheid jou al langer herkent.…
CB19 mei 2026Lees meer >

Tussen vogelgezang en wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Bij het zandmeer, waar verborgen zang door dicht riet beweegt, ontstaat een rustige helderheid waarin mijn lichaam opnieuw begrijpt hoe het voelt om deel te zijn van het landschap.…
CB24 mei 2026Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 214
Soms raakt hij dieper en verschuift iets broos dat lang verborgen lag, een richting die zich langzaam toont aan wie durft te wachten tot haar dunne grens breekt en een opening zichtbaar wordt.…
CB19 juni 2026Lees meer >

Verzengend

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 317
Hitte opent wat in stilte verborgen blijft, alsof de dag mij uitnodigt te luisteren naar wat onder elke adem nog even blijft meeklinken, een aanwezigheid die zich niet laat losdenken.…
CB28 juni 2026Lees meer >

uitlaten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 183
doen ik probeer het wel eens bij die hoge bomen die staan langs de door mij begane route, raak ze enkel aan, ik geef van ouds, hout geen zoen daar komt zij weer, die van goede morgen, goede middag en goede avond en wat ooit meer komt uit beleefdheden met de opvoeding meegekregen nee, het is niet mijn smaak en houd mijn verlangen verborgen…

Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 138
Kijken naar al die lichtpuntjes in de kobaltblauwe duisternis met alleen de geur van magnolia en tedere muziek klanken om ons lichaam heen geheel alleen in de stilte van de zoele nacht daalt de vrede en rust neder om de pen op papier te laten schrijven wat diep verborgen zit en naar boven komt borrelen daar waar de subtiele lucht…

De sieraden van de herfst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 75
Langs het natte pad een paddenstoel vangt het licht niemand die het ziet Wanneer de herfstwind door de bomen fluistert en het zachte tapijt van bladeren vochtig wordt, verschijnen onopgemerkt kleine wezens uit de bodem, als stille wachters van het verborgen rijk.…
CB9 oktober 2026Lees meer >

Verhuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 47
Ze liggen verborgen in de koffers op zolders. Tussen vertrek en aankomst groeit de maalstroom. De dromen mogen blijven, ze reizen met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar ben ik, iemand.…
Wout Joling21 oktober 2026Lees meer >

De Aanraking

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 21
de hond springt en springt zijn ogen haken diep aan de mijne hij zoekt daar antwoorden welke in mij verborgen schijnen maar verstrikt raken in een wanhopige kring Gedachten zoeken naar het begin niet naast maar slechts tegenover elkaar wie wijkt voor wie wie houdt hierin nog stand de wanhoop zoekt nog slechts houvast in…
silann Nara26 oktober 2026Lees meer >