2287 resultaten.
Kwan Yin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Hier heb jij gezeten, rug geleund
tegen de oude tempelboom
van zo'n duizend jaren oud
Je ogen waren gesloten
keken in de verre diepten
van een uitdijend heelal
Spinrag verbond jouw gedachten
handpalmen opengevouwen naar boven
hemel en aarde verbonden door jou
Het lichaam zat verborgen
in het donkerblauw, haast zwart
aan jouw gezicht viel…
De innerlijke zomer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 dat ons allen het licht nu gunt
van donkerte lijkt nu niets te duchten
Het is de keizerlijke maand
die voor ons de hemel baant
de stralen vallen in de warme aarde
die de oude krachten steeds bewaarde
zij houden zo ons leven gaand
Ik voel de kracht van binnen
zoek de woorden en de zinnen
in de kern herken ik de pit
waarin ons wezen verborgen…
Broos geluk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
711 zag jij een bloem in mij die pas ontloken
en alsnog onder het groen verborgen lag.
het werd hunkeren in hemels –zoet -verlangen
naar een lieve glimlach op je mond
als een lentefee ging ik mij in roze en wit omhangen
zodat je in mijn verschijning een behagen vond.…
Wellicht bracht liefde je al naar deze deur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Gaf de geboorte je een vanzelfsprekend gezicht
jij straalt nu gevoel uit met het je eigen gemaakte,
soms zo vreugdevol of dat met verborgen verdriet.
Niet de rouw van wat we innerlijk dragen
je blekere huid of je haardos kleuren de dagen,
het is om wat we soms zelf tonen of zelf zo zien.
Zien en voelen met eigen ogen, met ons hart.…
Anachronisme
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Verborgen blijft het schoon van vrouwenbenen
en and're vormen, zelfs hun lief gelaat
zij hullen zich occult in zwart gewaad
in wiens moraal en welk dictaat,
in welke kluister waant zij zich,
gebukt onder een klaaglied, zonder wenen?…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 Naast – hand in hand - mijn lief,
vast te houden, niets te missen,
van de onbevangenheid in haar natuur
alles hield de adem in, de wind in
het ruisen van de bomen,zelfs de zee
verstilde in de boezem van het hart
in deze periferie kregen zelfs beton
en staal zachtere vormen, hardheid
verborgen in milde aarde van elke
ondoorgrondelijke…
Twee koffers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
673 en Groot-Brittannië
verdeelde
internationale zone
van de hoofdstad van het rijk
dat toen te boek stond als de
Democratische
maar de facto
communistische door Moskou
en het Warschau Pact bestuurde
Republiek;
de andere ten westen van de
door de Brandenburger Poort
rücksichtlos getrokken
waterscheiding
ergens diep verborgen…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 In het oog van de pauw
waarin al mijn dromen
zijn verborgen, als magische
spiegel van een nieuwe dag
te pronken met zijn veren als
dat mag.…
Eenling zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 bewust wordt van de
mogelijkheid van zijn niet-bestaan
zich bewust wordt van het
wonderlijk onherroepelijk eindig-zijn
zichtbaar in het licht van het oneindige
dodelijk getroffen midden in het leven
worstelend zoekend naar onsterfelijkheid
het mysterie ziende - heilzaam
getroffen door onbegrensd aanwezig zijn
in een wonderbaarlijke verborgenheid…
boeken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
811 Ook als ze gesloten zijn
en hun geheim voor ons verborgen houden
troosten zij woordeloos, helen ze onze
wonden, begrijpen ze ons stil verdriet.
Hoe langer het leven duurt, hoe korter
Het lijkt.…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Met mijn onschuldige handen heb ik haar wangen gestreeld
tegelijkertijd lees ik op het gezicht speelse simpelheid, vloeiende lijnen
Zo helderrood en zuurstofrijk het is hoor ik warm bloed stromen door het lichaam
aangevuld met breekbare en kwetsbare toetsen gelijk een vlinder verborgen tussen het gras.…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 Hoe mistig is de ochtend, waar is de zon
toch heen, waar zijn zijn warme stralen,
verscholen achter steen, verborgen in de
struiken, bewaakt door dauwnat mos, alsof
de wolken vallen op 't zilvergrijze bos.…
ALLERZIELENAVOND
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.056 Als de laatste kerkhofgangers
huiswaarts keren…
dooft de wachter de lantaarns
en de kaarsen in de kapel
werpt een vlugge blik over de graven
Sluit zorgvuldig het hek af
en bergt de sleutels op in een kluisje
die onder een sluier ban groen liggen verborgen
de vroege avond valt in
zware mist hangt in de l grijze straten
op de voetpaden…
Ultiem plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
467 van de zorg als AI
handje vast info aan
de route gekozen
en gaan met die
licht gebakken
batterij op wieltjes
uitgelogd en wel
gaan wij als stel
de hort op en
bij aankomst geen
wachtwoorden maar
gezichtsherkenning
ja ze maken er wel
een bijzondere
show van want even
wennen is het wel
en mijn plezier
haal ik uit mijn
eigen verborgen…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Aan de rand van de mist
wacht een voet op de eerste stap, de overkant
verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.
De brug rust op alles wat
nooit werd gezegd, op blikken die aarzelden,
op brieven die bleven liggen.…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Ze roept mij niet hard, maar
in de verborgen ruimte waar de tijd stil staat
en de gedachten wegglijden als bladeren die neerdwarrelen
op het pad van de ziel, en ik, als een echo, antwoord met een kalmte die alles zegt.
Ze weet van het verlangen in
mijn diepste wezen.…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 in tijdloze moerassen van strijd
zoveel onschuld gaat verloren
er is een afgrond heel dichtbij
in het kille duister van de ratten
waar mensen op redding wachten
huizen geen verlichting kennen
verdriet klinkt door verlaten straten
de sombere emoties van de nacht
in het benauwde van de barre verlangens
liggen in dieper eenzaam leed verborgen…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Wat gefragmenteerd lijkt,
blijkt juist vollediger te zijn, het kleine tilt het
grote, het broze draagt het sterke, en in de ruimte tussen wat
zichtbaar is en verborgen blijft, wordt de kern van het leven onverwacht onthuld.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Wat gefragmenteerd lijkt,
blijkt juist vollediger te zijn, het kleine tilt het
grote, het broze draagt het sterke, en in de ruimte tussen wat
zichtbaar is en verborgen blijft, wordt de kern van het leven onverwacht onthuld.…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
326 Aan de rand van mijn bewustzijn
herken ik onaangeraakte dromen
die bevangen in desillusie
wervelen als een razende tornado
Onaantastbare naakte fantomen
beschimpen mij ongenadig
door mijn angsten bloot te leggen,
diep genesteld in mijn wezen
In een draaikolk van bevroren beelden
waarin alles verloren lijkt,
zoekend naar een verborgen…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 Fluitenkruid
een ode aan het verborgen voorjaar
met het stille lijf
in grauwe grond
waar ze ooit
het leven vond
wacht ze geduldig
met ijzig kille kluit,
op een teken, …
een geluid
wanneer een vroege vogel
het voorjaar fluit
trilt de grond weer
met genoegen.…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Mijn aandacht wordt langzaam
fijner, hoe elke kleine beweging van jou
een spoor achterlaat in een verborgen ruimte die
zich in stilte opent, alsof mijn gevoeligheid jou al langer herkent.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Bij het zandmeer, waar
verborgen zang door dicht riet beweegt,
ontstaat een rustige helderheid waarin mijn lichaam
opnieuw begrijpt hoe het voelt om deel te zijn van het landschap.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Soms raakt hij dieper en
verschuift iets broos dat lang verborgen
lag, een richting die zich langzaam toont aan wie durft
te wachten tot haar dunne grens breekt en een opening zichtbaar wordt.…
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Hitte opent wat in stilte
verborgen blijft, alsof de dag mij uitnodigt
te luisteren naar wat onder elke adem nog even
blijft meeklinken, een aanwezigheid die zich niet laat losdenken.…
uitlaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
183 doen
ik probeer het wel eens bij die hoge bomen
die staan langs de door mij begane route,
raak ze enkel aan, ik geef van ouds,
hout geen zoen
daar komt zij weer, die van goede morgen,
goede middag en goede avond en wat ooit meer komt
uit beleefdheden met de opvoeding meegekregen
nee, het is niet mijn smaak
en houd mijn verlangen verborgen…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobaltblauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Langs het natte pad
een paddenstoel vangt het licht
niemand die het ziet
Wanneer de herfstwind door de bomen fluistert
en het zachte tapijt van bladeren vochtig wordt,
verschijnen onopgemerkt kleine wezens uit de bodem,
als stille wachters van het verborgen rijk.…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders. Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.
De dromen mogen blijven, ze reizen
met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben
een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 de hond springt en springt
zijn ogen haken diep aan
de mijne
hij zoekt daar antwoorden
welke in mij verborgen
schijnen
maar verstrikt raken
in een wanhopige kring
Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in…