Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

Griezelschimmen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 135
dromen is alles nog maar half Ik moet naar buiten Ik kan alle kanten op maar het is overal hetzelfde De koopjes, de hypes Links rechts vooruit achteruit iedereen in het gelid Links rechts vooruit achteruit daar doe ik niet aan mee Het deugt niet Het heeft niets met mij te maken Ik spuug mijn boosheid uit en ik kruip weg achter het raam…
Zywa15 juli 2026Lees meer >

121

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 99
je even langer aankijkt niet omdat je hem kent maar iets in zijn gezicht blijft hangen een lijn langs zijn ogen hoe hij zijn hoofd houdt je zet er geen naam op en toch neem je hem mee naar huis ooit staat een jongen voor de spiegel ziet een gezicht dat hij kent maar niet van wie zulke gezichten liggen verspreid over steden, achter ramen…
Cor Koene28 augustus 2026Lees meer >

Afwezig

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 113
zij hangt boven de straat valt zonder onderscheid op het trottoir op de ramen op het boodschappenkarretje dat verlaten staat naast de ingang het karretje wacht niet werkelijk het draagt de vorm van wachten, de wielen zwijgend een mens achter de telefoon gebogen over een klein licht dat hem voortdurend naar elders trekt zijn lichaam…
Silann Nara4 september 2026Lees meer >

Verdwenen passagiers

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.378
De ramen en de deuren blijven dicht, in scherpe bochten kan hij schuchter klagen. De ouderwetse tram met aanhangwagen doet alle dagen, rusteloos, zijn plicht. De eindeloze reis gaat doelgericht langs sporen van verdrongen onbehagen. En niemand die de vragen stellen wil. De waarheid wordt, als vroeger, bang ontweken.…

Strelen...

hartenkreet
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.476
Je kust mijn slapende ogen wakker Een zalig gevoel raast door mijn lichaam Nagenietend van die heerlijke storm Staan wij samen voor het open raam Je staat achter mij en houdt mij vast Langzaam strelen je vingers mijn huid Zacht spelen je handen ons liefdesspel En ik voel dat je mijn borsten omsluit Je vingers strelen mijn ronde parels Een…

"New York state of mind..."

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 935
Bijna ademloos tuur ik door de grote glazen muur, roerend met de olijf in mijn Martini… Een denkbeeldige muur van ramen, gewoonweg fantastisch, dat zou menigeen beamen. Nog even en dan: Bright lights, Big city……

DIGGELS

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.472
jaagt schaduw over opa’s dood op de vlucht versterkt de huilbui van moeder schiet dan door naar broodbezorger met eerste tarvo kort licht De Toekomst op pa’s vieze overalls de koude melkthee in literfles de moffen aan het stuur schijnwerper op een verlicht raam herkenbare schreeuw verliefdheid uitend de lamp springt uit elkaar in de duisternis…

kleedden liefde te veel uit

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
het slapen bij je leren woonde je toen nog niet uit eerst tasten, voelen en proberen je lichaam was voor mij de bruid we lieten ons niet meer bekoren kleedden liefde te veel uit de verbazing hebben we verloren in het zweten van de huid want donker zag geen warme tranen liet schreeuwen slechts als passie zien zachte handen openden de ramen…

Het venster,

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 829
Van uit een open raam tuurt ze naar de andere bloeiende tuinen, En, Hopend en verrukt, Droomt van een nieuw geluk nog zonder een naam.…

Het verlichte bestaan van de passant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
Blauwe sproeten Op een roodgeverfde muur Best een mooie kamer Als ik er binnen gluur Mooie mensen Lopen heen en weer Schuifelend voorbij de ramen Dan weer eens een dame, Nu dan toch een heer Ik dim de lichten En aanschouw het spel Veilig vanuit mijn donkere kamer Veilig vanuit mijn donkere cel Het verlichte bestaan van de passant Verbleekt…

grijnzen uit hetzelfde gezicht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.447
ik ben verdwaald de huizen zijn me vreemd met ramen zonder ruiten deuren die niet sluiten maar open blijven staan ik kijk de mensen aan die langs me lopen niemand ziet me staan holle ogen in het matte licht grijnzen uit hetzelfde gezicht ik pak een hand waarvan de vingers breken de arm heeft te los gezeten om te slaan de schouder…
wil melker17 augustus 2003Lees meer >

de laatste hakken echoën geluid

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.128
ramen worden zwart de ruiten ondoorzichtig het dichtgaan van een deur klinkt niet meer zo voorzichtig want sluiten gaat op slot waar net de zon nog warmte scheen waait nu een kille wind de steen voelt koud alsof het huis van niemand houdt drukte die gezellig stapte in geroezemoes lost op in haast, de laatste hakken echoën geluid de…
wil melker24 oktober 2003Lees meer >

Verlichting

netgedicht
2.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 8.776
Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

Zoals ik je daar zie

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.484
zie ik een flauwe lach Zoals ik je daar zie kent eenzaamheid zijn waarde verwrongen vingers van een mens een trieste vuist vol dromen gevuld met zelfbeklag Zoals ik je daar zie de knieen opgetrokken vanuit het zachte groen verschijnt een ander wezen dat om je schouders glijdt Zoals ik je daar zie met goud omfloersde lokken in een raam…
sephus8 maart 2003Lees meer >

Roodborstje

gedicht
4.5 met 308 stemmen aantal keer bekeken 9.798
Soms tikt een gedicht op het raam Ik sta op en laat hem erin Een enkele keer heeft dat geen zin Ik voed hem en geef hem een naam Maar soms denk ik: ach laat maar staan Al regent het nog zo hard Vandaag ben ik boe en geen bard Hij mag naar een ander toe gaan.…

Het Zwarte Schaap

gedicht
3.5 met 151 stemmen aantal keer bekeken 25.689
Des nachts kijkt niemand uit het raam, want wie weet waar het dan kan staan en als het ooit wordt weggebracht, laat het een vuurspoor in de nacht. Het zwarte schaap staat in de sneeuw, het staat er langer dan een eeuw. --------------------------------------------- uit: Verzamelde Gedichten (1947)…

Tijdelijk – nog niet (1)

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.098
zullen zeggen Daar woont hij En ik die schouderophalend Het slot open doe En binnenkom in dit ergens en denk Hoe lang woon ik hier nog Hoe lang moet ik hier blijven Hoe lang zal ik ondergaan Dat dit het is Weer stoot ik mijn voet tegen De openstaande deur Waar er te veel van zijn In deze te kleine ruimte Ik kijk door het te lage raam…

Commentaar

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 776
met grote stappen voortbewegend word ik indringend aangestaard door karakterpanden met hun ramen ruiten deuren als kritische ogen de huizen en andere accommodaties volgen mij stilzwijgend tot het einde van de straat geven uiterst voelbaar commentaar over de manier van voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt iets onverstaanbaars de molen verderop…

Winterbloesem

netgedicht
3.9 met 66 stemmen aantal keer bekeken 5.358
Ik laat mijn tuin nu maar met rust, want elke voetstap maakt dit winterse prentje stuk en tuur verstild uit mijn raam bewonderend en bedachtzaam. Alstublieft nu even geen dooi daarvoor is dit veel te mooi.…
Janna Nendels14 december 2001Lees meer >

Vlindervleugels

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.417
Zonder schaamte schijnt de maan, haar schone schaduw door het raam. Als een prachtig pronkende orchidee, geniet ik je prijzende prikkels gedwee. Trillende trance geeft me kracht, trekken tralies uit mijn macht. Zwoel zweven we naar hemelse lichten en leer ik door jou voor mijn zwakte te zwichten.…
Vlindervleugel28 september 2005Lees meer >

waar woorden beten zonder tanden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 773
ramen dubbel glas de wereld was er pas toen jij haar binnen bracht de lucht in scherven stak wind in rinkelende stukken de vloer zijn bodem gaf het was de kooi waar ogen zonder mededogen je ontkleedden zonder handen woorden beten zonder tanden en de glimlach die nooit miste bij het spuien van vergiften gevangen in een lijf je geeft…
wil melker7 november 2005Lees meer >

een rode roos

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.203
er groeit een rode roos op mijn graf ik ben al vroeg gestorven het geloof in mijzelf is mij niet geschonken heb mijn ziel ook nooit gevonden : is in mijn ontluikende dageraad verdronken er groeit een rode roos op mijn graf zonder dat ik hem ooit water gaf ik zie de zon door het zwarte raam voel de kou door hete vuren…

Sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
En kijkend door het kader van het raam, zie ik een wereld, maagdelijk en rein, ervaar ik vrede en intens geluk. En lijkt het, ondertekend met mijn naam, en voortgekomen uit mijn eigen brein, een wonderlijk, nostalgisch schilderstuk.…

eendjes in de kast

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 853
het was altijd stil in mijn kast én veilig het werd ook nooit dag of vlammend rood; het geschreeuw verdween samen met de stemmen van voortbewegende ramen die wolken droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen en het maagdenvlies dat zich verborgen hield onder de gescheurde kousjes en jurkjes van mijn pop klaverblaadjes…

Vlinder

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Ik kijk uit het raam En zie tomeloze somberheid. De kilheid bevangt me tot het bot. Ik loop buiten en lopenderwijs Dwalen mijn gedachten af naar zomerse streken Waar de druiven rijpen En honing vloeit. Ik keer terug in de realiteit En de sleur grijpt me bij de keel.…
Piet van Dijk14 februari 2008Lees meer >

Voor 't venster

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.271
Voor 't open raam, omrankt van wilde wingerd - Een loverlijst, begloord door de avondzon - Zit, mijmrend, Grootmoe met haar oude bijbel. De koperen sloten vonklen in het zonnelicht En 't koeltje krult een hoek van 't gele blad om, Waarop, gevouwen, 't handenpaar nu rust.…

Zomerweelde

poëzie
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.094
Wagenwijd de ramen open, Kamers vol met licht, Alle straten vol van zon, Wat een mooi gezicht! Uren, uren, uren lang Happen van geweld Lekker frisse buitenlucht In het vrije veld! Heerlijk liggen op je rug, Om je - geen gerucht, Onder - koel en mollig gras, Boven - blauwe lucht!…

Patroon

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Haar stoel staat nog bij het raam twee handen op een verschoten leuning plukken nog steeds in het niets het tapijt waar voeten rust vonden is versleten, verbleekt en wel kleurrijker dan het laatste mooie boeket rozen haar schaterlach en ondeugende ogen worden gevangen bij het sluiten van de lange velours overgordijnen die de grond net niet…
metha19 juli 2008Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
4.1 met 67 stemmen aantal keer bekeken 2.725
Vandaag kronkelt het lachjes in het huis ze springen zonnig door het venster raam, al glinsterend vrolijk op mijn tafel thuis hun licht spiegelt zich dansend zacht tekent kleurige rondjes op het blad gemaakt van schitters in mijn glas Vandaag heeft de lach het leed verjaagd versnipperd al met kwinkse slagen die elke traan nu weg wil dragen…
chatfant1 februari 2007Lees meer >

Schemer Licht

hartenkreet
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.379
De nacht voorbij gevlogen Schemer licht mijn ramen Mijn geest helder en scherp Uren die gedachten namen Zoete pijn in stilte gedragen Vervlochten met jouw zijn Mijn liefde zo intens groot Jouw hart voor mij te klein Gevoel te zijn leeggezogen Van alle energie ontnomen De waarheid harder dan ooit Leugens verminken dromen Woede woelt…
car22 februari 2007Lees meer >