Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Sporen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
de rouw te treuren Al liet ik wel de troost van een gordijn Er gaan al vreemden rond op het terrein Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn Nu ga ik voor het laatst de akkers rond De lege kassen en verlaten erven Dan voel ik mij van binnen even sterven…

De dood

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.478
als as vervagen tot ik niets meer zie De tijden van ons leven verloren en vergeten Ik heb je nooit gekend Ik heb het nooit geweten Ga weg uit mijn hoofd rot op uit mijn gedachten Ik wil niet meer weten hoe we huilden, hoe wij lachten De dood heeft ons gescheiden Maar dat deel van jou in mij Is met jou in mij gestorven Laat me sterven…

Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht

gedicht
3.3 met 169 stemmen aantal keer bekeken 178.449
haar ogen vochtig, donker en verleidend staan in een vermoeid gezicht - zij bleef de ganse nacht en stamelde mij toe dat zij een offer bracht aan mijn verlangen - en brak in tranen uit en lachte schamper, roekeloos en luid - het was een vreemde trieste nacht Wij lagen samen - O mijn geliefde, zei ik zacht en was zo blij en moe alsof ik sterven…

O engeitado

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.157
Ik voel mij van binnen bederven Nu weet ik waaraan ik zal sterven: Aan de oevers van de Taag. Aan de gele, afhellende oevers, Er is niets schoners en droevers, En 't bestaan verheven en traag.…

Tegendraadsheid

netgedicht
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.856
We wonen in Romeinse en barbaarse steden waar het paleis van wellust mij verder duwt naar een punt achter het verleden maar tegendraadsheid komma’s spuwt Laat mij hier mijn dromen dromen tussen het wit van de volle maan over de bloemen en de bomen bomen niet doelloos sterven maar verder gaan Als penseelstreken zijn jouw blikken over het…
kees keizer24 januari 2005Lees meer >

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.124
en donker dennenbos omgeven door gouden zonlicht paarsviolette heuvels geheven door mistige velden vogels in formatie als miniaturen tegen het blauw boven een stille diepte wegwijzers naar de kosmos naar onze oorsprong sterrennevels lichtjaren ver de wereld waarop jij en ik zijn is onvindbaar deze plek waar we liefhebben sterven…

het klapraam

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.282
ging staan waardoor mijn lichaam tegen de glazen pui viel dat door de zwakke sponningslatten mee gaf en samen met mij dertien hoog naar beneden kwam dit moet stoppen ik ben superman niet, bedenk ik mij tien hoog in het blikveld van de verbaasde postduif terwijl het plaveisel van de 34th street angstwekkend nadert ben ik te jong om te sterven…
erik23 februari 2006Lees meer >

toen en nu

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 942
toen, op de grens van eeuwige jeugd en dreigende ontmaagding leunde ik, de jongeling zelve, tegen de ijzeren paal van verlichting zocht steun tegen de eenzaamheid onder puberale gewelven nu, ingewijd, op het laatste sterven na, in nagenoeg al het aardse, moet ik erkennen nimmer van de pijn der hemelse scheiding te zijn bevrijd…

Tweespalt

gedicht
2.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 15.095
Ik kan wel knielen en mijn schedel breken, kluizenaar worden of wellicht cipier, het kruis vereren, met gevangnen spreken, in regen lopen om een nachtkwartier, of, als Van Gogh, voor de berooiden preken, mijn hemd verscheuren, arm zijn als een mier, en met een scheermes mij het oor afsteken, krankzinnig sterven; maar het helpt geen zier.…

Ongelofelijk

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Besef van sterven bij de mens is groot, waardoor hij soms z'n levensvreugde mist. Hij lijdt door zijn gepieker over dood. 'Ik wil de godsdienst echter niet verdrijven,' beweert de overtuigde atheïst. Hij zal er dankbaar versjes over schrijven.…
Aubrey1 december 2006Lees meer >

Brechtje (deel 7)

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.162
In de kamers van mijn hart Dicht liefde passionele monologen Sterven vereenzaamde gedachten Onder druk van een leger gevoelens Voor de vrouw in mijn psychologe We eindigen het consult Ik weet wat er nu komen gaat Want voordat ik naar huis ga Geeft ze me weer die warme hand Terwijl ze heel dicht voor me staat Kortstondig lichamelijk contact…
Namasté21 januari 2007Lees meer >

al was het maar eenmalig

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 779
onbereikbare zoals vogels in herfst, gevleugeld, de steekwonden in schaduw van eenzaamheid ik zie een schaal van volle manen hoe ze de tijd verzwijgen het zachte kussen, de ontrouw wit of zwart, dat door de nacht liefde weegt, de schepping overeind houdt en waar het bloed vloeit, keert en draait in donkere stromen van woorden daar sterven…

open graf

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 966
ze zijn machtig zij die de lucht versnellen omdat ze de dood beheersen en meester zijn over het leven wanneer ze woorden aan tongen hangen, vorstelijk getooid ze zijn ongenaakbaar zij die in onbegrensde stappen langs reusachtige huizen gaan alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen…

alfa voor omega

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.182
laat maar betijen door wat oprecht geweld tussen gewillige dijen is nog nooit een vrouw geveld hij neemt haar zonder vragen antwoordloos te laten sterven in zijn eeuwige roes tot behagen tot alles in staat haar te verwerven ze maalt er nooit lang om geeft steeds weer schokkend terug zonder ooit de vraag naar waarom immer langzaam noch…

Graven groeten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
ik ga de gouden blaren leef het loslippig loof zie de doden staren vanaf hun stenen alkoof zullen we vandaag de vaders vinden tussen tinten van de tijd die herfst heet, tussen linden en platanen, langs lanen eeuwigheid en moeders die we minden broze briesjes blazen of woeste waaiewinden lijk droeve oude dwazen ik stap het stille sterven…

't is de wind die ieverans klinkt

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 657
dorpen verbannen stilte met vlas vrijt zonder buiging later gekwetst, geslagen in vezels wordt gevlochten ik speel mijn handen vrij proef jouw hand in dit zoute land waar wind verhuist tussen de dijken, klokken luiden over riet het is dit schone land dit vlakke land waar tranen ogen wassen in 't verschiet, mensen leven, sterven…
Rieg11 november 2007Lees meer >

De bloem is een gehavend blad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
De bloem is een gehavend blad de liefde raast door de nerven omdat alle liefde er wil sterven de mens tot vreugde waardig acht. De bloem is een gehavend blad waarop tijd zich laat schrijven die ons slechts een moment beklijft het graf toedekt dat allen wacht.…

Pianospel

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Victoriaanse huis Een terts Verandert de harmonieuze muziek Tot een ongemakkelijke compositie Een zacht gekraak Van de houten trap Doorbreekt de melodie Vol bewondering kijkt ze toe Naar zijn uiting van gevoel Weerklinkend door de vele kamers Een magnifieke apotheose Wijst op een naderende breuk Tussen man en snaarinstrument Klanken sterven…

een geboren einde

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.321
te zijn vergaan torens van gestapelde beelden bouwde ik om me heen het was slechts mijn gegeven tijd inkleuren het waren de momenten van stilte die ik met leegte deelde ik verfde lucht met dichte deuren om op illusies te kunnen bouwen maar het innerlijk getuigde al vroeg dat ik over de toekomst zou rouwen ik was geboren om te sterven…

Rookmelder

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.252
Het is lang geleden dat er stappen klonken de kraan, soms ruzie, een daverende lach Tocht betrok de woning naast ons heden waar stof het voortgaan van de tijd verzacht Maar nu klinkt dus sinds kort een nieuw geluid de schrille stem die om de twee minuten van een ingeprent circuit spreekt dat voorbestemd met de bijna lege batterij niet sterven…

Het Bestand van Water

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 962
De zucht naar vrede werd geslaakt in verontwaardiging Het was de buitensporigheid ditmaal Alleen het water waarin zij na afloop nog hun handen wasten dacht daar anders over Niets rechtvaardigde de gedachte voor een onsje minder te willen sterven ook niet voor iets meer Niets zou het water donkerder kleuren dan vermeende onschuld…
jan haak16 januari 2009Lees meer >

Diepgeworteld

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
Dagen worden langer uit verlangen waar ook sterven steeds meer nadert ondanks de lach en het plezier klanken van Vivaldi met verf van Vermeer geschilderd. Het palet des levens kent naast kleuren ook zwart en wit.…

Klokgetik

poëzie
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Maar groeien, Bloeien en allengs vergloeien, Eindlijk sterven, wat is schoner? Schoner dan als aardbewoner Brandende in het levensfeest Zulk een mens te zijn geweest, Zulk een lichaam, zulk een geest.…

Eindhalte Gdomsk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 642
ijskoude wind roffelt op de luiken van de laatste winkel, gesloten voor alweer zeven dagen een oude vrouw lijkt met het desolate landschap te vervagen sneeuw stuift in haar marmer gelaat geen spoor van leven in de ogen het harde geknars van de trein die het einde van de wereld verlaat laat haar koud, zij weet van sterven Gdomsk verdwijnt…
Hanny23 december 2009Lees meer >

Als de stilte schraagt

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 652
terwijl mijn stof nog door een zware deken wordt toegedekt blijkt in de hemel een nieuwe maagd geboren; naïef nog en onbevlekt waar droefenis heerst blijken bloemen te groeien terwijl houten planken nog moeten worden gezaagd zie ik elders al leven bloeien zelden ervaar ik bij het sterven van de winter de lente zo vroegtijdig ontspruiten…

De geboorte van een moeder

hartenkreet
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.232
tot mij te komen Hardvochtig strijd ik tranen Oh, moederziel van weleer Laat mij los om waar te maken Waar een moeder zich verliest Strijd niet voor zoons en dochters Die u voor zijn gegaan In de nacht van donkere tranen Strijd dan voor bestaan Help mij moeder om te leven Laat mij leven tot de dood Woon in mijn verlangen Laat mij sterven…

Zeeën van azuur

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 600
Eeuwige zomers, badend in zeeën van azuur, daar wil ik sterven. In sterke winden, waar natuur nederig buigt, om niet te breken. Illustratie: Bron: Paul Martens…
pama18 juni 2010Lees meer >

Hij sprak en wij:

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 619
Hij sprak van ziek zijn en ook sterven, hij sprak van lijden maar ook met een korte ei, hij sprak soms liefdevolle woorden, voor jou voor hem, misschien voor mij? Hij sprak over zichzelf in tweede instantie, want op de allereerste plaats, daar sta je zelf en zit je er in een enkel geval wel eens naast: Je krijgt altijd een nieuwe kans.…
An Terlouw10 oktober 2010Lees meer >

Nu weet ik wat het allerdroevigst is

poëzie
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.773
het kwaad, Dat anderen ons aandoen, of 't gemis Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat En jeugd èn schoonheid, eer genoten is Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad Die men beweent in rouw en droefenis; 't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet En toch die schone droom niet sterven…