2490 resultaten.
ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
583 onzichtbaar
ik zoek en denk en ik verklaar
dat het de blaren zijn die de zon verlaten
en mijn zomer het najaar inpraten
telkens is het onwennig gevoel
ieder levend wezen weet wat ik bedoel
en toch word ik wederom verrast
door het gebaar dat bij deze tijde past
het maakt de oogleden zwaar
wijl rijpe druiven zich herkennen in een nevelig gebaar
trek…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 Nu,
nu we de kust verlaten hebben
en naar de horizon trekken,
getrokken op getijden en wind,
zeg ik je: maan
woont hier, op dit schip,
in haar eigen kwartier…
Er zijn geen grenzen meer, want wie
kan water verkavelen?…
Leef
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
676 mee met mij
Ik ben er nog en wil dat je leeft
Ik ben altijd bij je
Je bent mij niet kwijt
Je hart weet hoeveel ik van je hou
Je ziel hoort mijn liefdevolle fluisteringen
Jouw reis zal ik altijd volgen
Voor eeuwig vlieg ik met je mee
Als een arend boven zee
Ik zie alle rimpelingen in het water
En wanneer de golven te woest zijn, trek…
Rutte's datsja
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
527 Ik durf het
niet beweren
Wel twintig kamers voor een garnizoen
Vol Oekraïners die de taal gaan leren
Maar niet aan grensbewaking willen doen
Dus mannen, trek uw kaplaarzen maar aan
Op naar het Oostfront, Navoveteraan!…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De horizon trekt me, ik herken
haar verlangen om verder te trekken, maar weet dat ik haar altijd nodig zal hebben.
Hoe verder ik reis, hoe meer ik haar
begrijp. Ze neemt me mee, ik groei en verander met
haar stroom. De zee is mijn spiegel, mijn reisgenoot; in deze constante
wisselwerking ben ik nooit alleen.…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Ik trek mij terug met
het landschap, waar het einde van de groei de ware, diepe rust onthult.…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.
In de luwte van deze zelf
gekozen diepe stilte zakt de trilling van
de ander langzaam totdat de grens tussen mijn huid
en lucht vervaagt, en ik niet langer de scherpte ben, maar de ruimte zelf.…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 De trekken van genialiteit
die hij nooit bezat,
konden uitgestorven
noch verdwenen zijn,
alsof hij
al nieuwe kracht gevonden had
in zo’n verdachte uithoek
voorbij de schaduw van oude tijden,
waar niemand verder
zoeken wou,
niemand nog íets voor
doen zou.
Daar vindt hij exclusiviteit
in de schatkamer van vrede en stilte.…
Send me the Pillow
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.442 ik heb trek in pindarotsjes van die pure,
waar jij trek in heb mag je ook kopen.
Pak mijn portemonnee eens’
Toen ik terug kwam was alles weer anders.
Moeder had een plaat opgezet en de pick-up
smeet de country en western music zo de kamer in.
Zij stond in de keuken bij het aanrecht en schrok
toen zij mij zag. ‘Waar zit jij nou?’…
Geschapen naar jouw evenbeeld
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.133 Liggend op mijn rug, starend naar de hemel
De vogels vliegen met de wolken mee
Trekken traag en loom aan me voorbij
De bladeren krullen om me heen
De bomen wiegen in de wind
Draai me langzaam op mijn zij
Ik aanschouw de helft van je gezicht
Nog kijkend naar de vogels en hun vlucht
Bedekt met de prachtigste herfstkleuren
Ik bewonder je schoonheid…
wie denk jij wel niet dat je bent.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.144 Ik trap gewoon niet meer in jouw dreigementen,
trek me gewoon niets meer van je aan.
Ik zou dat er maar goed inprenten,
want op een dag kom je helemaal alleen te staan.…
Geld is Op...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
975 Dat stomme mens
op televisie
krijgt drie jaar
doorbetaald
en die kan makkelijk
praten,
lekker achterhaald
Riante inkomens,
die moeten
ook voelen,
wat het is om
arm te zijn
Nee, als je dat
zegt, dan moet je
boeten
Trek zelf het
boetekleed eens aan.…
Moeilijke woorden....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.763 Als je het niet meer ziet zitten,
noem je het een depressie,
wanneer je 'gezichten' kunt trekken,
heet het expressie.
Als men belust is op ándermans ellende,
heet dat gewoon sensatie,
wanneer je een hekel hebt aan iemand met
een ánder tintje, discriminatie.…
James
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
958 Ik trek de knekels aan en zijn domme kop.
Ik klim op zijn troon tot die het begeeft.
[naar James Ensor]…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 Verdriet, met tranen gevulde ogen
Een wegkijkende blik
Schaamte, angst, en onbereikbaar
Niet tastbaar, niet toereikend
Tekortkomend en onmacht
Het boze gevoel
Die aanraking, warm, heet
Het voelt als warm water
Dovende vlammen verdreven
Niet meer voelen, niet meer weten
Verwarring, verdoving en stilte
Haal me hier uit, geef me je hand
Trek…
BIODANZA-2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
960 Huiveringen van genot trekken door ons bekken heen,
gecombineerd met de sensuele blik vanuit onze iris.
Daar, waarin drang van meegaan is genesteld,
met het innerlijke verlangen van een zachte ‘touch’.
Genietend van kleine druppels op je voorhoofd,
die sprankelen als bergkristallen en
schitteren in je intensiteit.…
Chenopodium Bonus-Henricus
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.128 voor op de boterham vers bij de dis
groentjes als vitamientjes in de soep
Rond boerderijen werd vrij los gelopen
door beesten nu allemaal vast op stal
wij zeken zelf ook nog normaal overal
tot normen hier kruisopwaarts kropen
Zijn wij niet doorgeslagen in cultuur
want wie weet nog van zure plekken
waar je plast om brave hendrik te trekken…
Een wereld voorbij
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.184 mee met alle pracht
Mijn ogen glinsterend van blijde tranen
Wereld na wereld
Ontvouwt zich naast, onder, boven
Een universum van druppels
Tegen een serene hemel van glas
Toch voel ik dreiging
Komend van heel ver
Aangevuld door nieuwe impulsen
Krijgt de zwaartekracht vat
Langzaam snelheid winnend
Zakt de druppelwereld naar benee
Snel trek…
Moed
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.510 De rijkdom moog de zucht van lage zielen trekken,
En in verbasterd zaad een vuige hoogmoed wekken;
De Moed veracht die glans, en ’t geen zijn boezem vleit,
Is ’t zelfgevoel der deugd in al heur waardigheid.…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Ik voel alleen je hand strelen;
geïsoleerd als een verenpak
trek ik onderhuids kippenvel.
Ik ben een bang dier dat rilt.
De vrouw die mij bemint
bestaat alleen als een geheime wens
in een wereld die mijn zinnen voedt
gelijk massageolie mijn spieren.…
valschermsprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.040 toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing
de roes van het gevaar
dan zweefzwemmen we bijeen
tot een scheefvertakte ster
de cirkel die drie tellen duurt
een handgreep verlost het doek
opgevouwen in een rugzak
hanglijnen trekken…
valschermsprong
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.149 toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing
de roes van het gevaar
dan zweefzwemmen we bijeen
tot een scheefvertakte ster
de cirkel die drie tellen duurt
een handgreep verlost het doek
opgevouwen in een rugzak
hanglijnen trekken…
Het huis van de moskee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
991 In een plechtige stoet
trekken de mieren
zich terug
in de kieren
van de oude muren.
Voor ons
niet te volgen.
*) uit de Koran, de soera AL Namal op blz. 377.
Gedicht n.a.v. het boek “Het huis van de moskee” van Kader Abdolah,
Geïnspireerd door het 1e hoofdstuk over de mieren, voortbordurend op de prachtige beeldspraak van de schrijver.…
De reis van eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.135 wolken die het zonlicht verstopten
voorspelden zwarte uren met veel pijn
de lange gang duurde eindeloos
niemand stond hen op te wachten
alleen de laatste kamer gaf een teken
haast je, het leven glijdt langzaam weg
en tussen helderwitte lakens
was je geest reeds van je weggegaan
wat ik hoorde was hoe adem hijgde
en ik zag verkrampte trekken…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt in
schuld en boete als geile heksen
trekken…
Met God aan mijn zij
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
803 Ik neem nog een trek van m’n sigaar,
En, voor me uit turend, nog een slok.
Ik blijf nog even hier, nog even maar,
Jij ging al snel met de kippen op stok.
Het vel waarop ik iets wou schrijven,
Bleef leeg, leger nog dan mijn leven.
De angst dat het voortaan zo zal blijven,
Dat het me niet langer nog is gegeven.…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt in
schuld en boete als geile heksen
trekken…
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 In het wemelen van het licht aan de einder
doemen jouw lieflijke trekken op,
de glans van jouw gezicht ontstaat.
Ik open de droomsluizen van de tijd;
simultaan met mijn aards bestaan
leeft jouw droomgestalte in mij voort,
begiftigd met verborgen, immer groeiend leven.…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 op het gras, nog nat van dauw
dwarrelt, uit de geleide groene kruin
als stervende zwaan, wel roestig bruin
een eerste blad van de plataan
zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht
storten zich met z,n allen in de vlier
eten zich rond, kwetterend van plezier
dan trekken zij weg, hoog door de lucht
eikels in de dop, een wilde framboos
fel gekleurd…
Buitenspelval
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
790 .’
-------------------------------------------------------------
Volgens ingewijden heeft Cruijff woedend gereageerd op de afwijzing en dreigt hij z’n hele medewerking aan het project-Ajax in te trekken.…