2333 resultaten.
Mei-vallei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 Dit landschap moeten we respecteren.
M'n liefje zindert met me mee.
Een bij landt op haar ranke neusje.
Nog even en er staan tien reebokken
te staren naar ons paradijsje!
Wat parelt het water weer prachtig...
Mijn eega bedelt om een kusje.
Ik zink zowat in het klavergroen.
Boven klaroent de blauwe klaarte.…
Mijn weg door de wereld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 Na een lange reis
(tol en schatting inbegrepen
in de kostprijs)
land ik op ruwe hei
en zie
een boom
(off centre in het
verder kale landschap),
aan de voet daarvan,
als een stil meer,
slagschaduw,
waarin ik tranen spui,
tranen die in de zandbodem
wegzinken,
jij bent de aarde
waarin de hei wortelt,
kronkelt, groeit, een…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Vogels houden me schel fluitend gezelschap,
bloemen geuren in een kleurrijk landschap,
een hel geschilderd aquarel dit tuingewas.
Ik geniet van dit alles op het eenzame terras.…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
Nederlanden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 Dit landschap onder torenhoge luchten
ik wil die grootsheid jaarlijks ondergaan
en raak door rust en ruimte aangedaan
mijn ik gevoel verkleint en staak mijn zuchten.…
het gouden meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 terwijl de zon ten onder gaat en zachtrood licht het landschap kleurt
weerspiegeld in een gouden meer dat kabbelt in de milde wind
vergeet ik voor heel even alles wat er om mij heen gebeurt
gevangen door de schoonheid die mijn ogen en mijn hart verblindt
een onverstoorde witte zwaan die statig door het water glijdt
een schichtig hert dat aarzelend…
Plens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Ja, dit jaar is het landschap fleurig en groen,
maar voorkom dat je geest teveel meandert.
Wie materie aanbidt, krijgt een tekort aan adem.
De hang naar hebzucht plakt vast, hij is enorm,
onze leegte brengt slechts vernietigende storm.
Waarom geven we moeder aarde geen omvadem?…
Zelensky, Rutte en de zorgtoeslagenmisdaden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Als morgen zoals verwacht
Het landschap wit is
Omdat april doet wat ie wil
Maak ik geen grappen
Zeker geen 1 april mop
Want het is oorlog, verschrikkelijk oorlog
“De schaduw van Rotterdam”
Hangt over ook mijn land
Mijn Nederland, mijn vader- en moeder land
Zelensky sprak en maakte indruk
Maar maakt Rutte zich echt druk
Om Nederland…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 duizenden, ja duizend kilometers
in een bijna eeuwige tijd
haast tot slapends toe in de verveling
en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd
zonder maar iemand te zien, geen enkeling
langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen
met die eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos
door het oneindige landschap…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten
zweven over het landschap…
oktober
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
750 bloemen
zorgt voor een nieuw decorum
betrapt door terugkerende
betoverde herfstdagen
zwarte kraaien vliegen
onder grauwe wolkenluchten
oude vlinders dansen
uitgeblust het sprookje uit
oktober laat laatste verlangens zwijgen
een man verdwaalt
in een woordenblos
eenzaam
door zijn weifelende wichelroede
zuchtend haalt
het landschap…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Blauwe ochtendlucht
ademt zonder grenzen meer
stilte ontvangt licht
Nu stilte in mij niet langer
een schuilplaats is maar een landschap
waarin ik durf te lopen zonder mijn stappen te tellen.
Ik kan de wereld weer ontvangen zonder haar te moeten dragen.…
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Sterren zonder stem
de nacht houdt haar adem in
een blad beweegt zacht
Wanneer sterren
fluisteren, opent de nacht
zich boven het landschap waar licht
rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt.…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 Jong licht giet zich over de huid die trilt van kleur
waar landschap en lichaam samenvloeien in warme golven
en de Bosweg kronkelt door het groen vol zonnige tinten
terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 onder mijn voeten
de eeuwen
verborgen onder
dikke lagen
leem
ze bergen
bewogen tijden
de
laatste ijstijd
in
uitgestrekte
steppe
maakt plaats
voor zachte regen
in het landschap
groeien bomen
en
ijzertijd nog ver
graaf
in bar verleden
waar nomade
jager is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog…
hoog en laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Toen sloeg mijn landschap om
zijn eigen as: zomer en winter
raakten uit balans.
En het geluk vluchtte, een zieke kraai,
zwart, kreupelig, verwaaid.…
beneveld
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.887 de muren van de wolken in
los van alles
lijkt me
terwijl ik alles zie
als in een droom te voelen
waarvan ik
het recept niet ken
wakker
en met spijt weer nuchter
snijdt de afdaling dwars door mij
waarbij de remmen
niet meer op mijn vingers
kunnen rekenen
een beetje honger
maar vooral de kou,
versterkt heeft me nu beet
het landschap…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 Deze nacht verdonkert en kleurt mijn gevoel
als gedachten vertranen in nachtelijk dauw
en staar wezenloos, verlamt voor me uit
bevangen door sterke innerlijke kou
Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 "Bleke maan niet, maar het weten
Dat mij, reizende in de nacht,
's Morgens weer een ongeweten,
Grijs of kleurig, landschap wacht,
Maakt mij angstig niet, maar rustloos,
Daar mijn droom vooruit wou zien
En nu raadselblind en lustloos
Mat wordt van 't herhaald misschien.…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 oogleden en een diepe
ademstoot opent ze weer, diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint zacht te schuiven
en vertraagt het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig door de
met kerstsfeer verlichte stad tot
het landschap…
Diemen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
834 nu, ik was al vijftien
en wist er zou een ringweg komen langs de stad,
een opening naar Diemen,
maar uit het niemandsland
dat toen ontstond zie ik opnieuw
oom Anton komen, zijn paradijs voorgoed beschadigd
en met de laatste oogst op weg naar huis -
Zoveel gedane zaken,
de dingen die beloofd zijn en dit is er
van mij geworden in een landschap…
we groeien weer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.415 overal is braak
van landschap boerderij
natuur pleinen geschiedenis
vaak nog in wording
nauwelijks nog kristal
geen vorm in herinnering
men ziet 's anderen daags
aanleg van
grote leegten
voor de toekomst
grote kantoren
glas grote planten
men wurmt zich door
storm en wervelwind
glazen draaigevallen
die mensen vangen
onzichtbaar daar…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest
bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie
landschap van pieren en dijk en scheepswrak.…
Confiteor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het landschap een feest geworden.
Straalt koninklijk blind onze
vrede naar de horizon. Daarvoor
was ik niet
meer aansprakelijk.
De god in mij luistert
aan het gonzen van de wolken.
Geen berg verzet zich. De hemel
buldert heeft vrij spel draait ons bestaan
kadul. Het rollen het tollen het is zijn trots.
De wereld zijn religie.…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde
door het onuitsprekelijke te laten
als het vanzelf spreken
slechts het zachte zingen
van wiegeliederen gaf rust
oude herinneringen
passeerden als ademtocht
ons ruwe gehemelte
ook de vrouw van zijn leven
en liefde in tijden van oorlog
tot het landschap…
Vlucht uit de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 Soms stapt hij even ‘t heden binnen
begroet me ‘n uur na m’n aankomst
om weer achter z’n - op het zuiden
gerichte - telescoop weg te dromen
in de tijd, waar zijn wanen malen -
terwijl hij op beschaving wacht die
zijn selectief geheugen creëert: een
groen archaïsch landschap, witte
stranden, steden in diffuus licht.…
Dolende
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
616 speur ik door schoenendozen
maar al ik zie, geen foto's
je lijkt verdwenen
vlieg door het dakraam naar buiten
in de volgspot van de maan
mijn weg vervolgend
lange lanen bedekt met sneeuw
bomen wijzen vragend omhoog
blijven mij het antwoord schuldig
voor de laatste keer jou
in mijn armen sluiten
jouw geur weer in mijn neus
landschap…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 Het schilderij vertelt
op een ochtend
tijdens een koude bries
beroerde een penseel mij
het groene gras en de blauwe lucht
schakeringen in kleur
gevoel en techniek
fascinerende fantasie
landschap in wording
de zon breekt door
de dauw glinstert
druppel in een bloemkelk
gedachten weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 Hun vele kledingen versieren
't rustige landschap. - In het rond
zijn zij tezamen, en zij vieren
het feest van deze avondstond.…
station
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
617 woorden overbodig
wanneer hij het donkere stadspark binnenfietst
op een zeepbel tussen gieren en kadavers
in vlucht gekromd
ik reis voorbij en zie een haai opduiken uit het gras
naast Rome en moerassige stilte, hoog verlicht
door een dief van bliksemschichten
een vrouw met zicht op haar leven
zit tegenover me en bestudeert
het snelle landschap…