Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Haar diepste verlangen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
herinnering,als zilveren balletschoentjes gedragen door de wind zij op blote voeten in het natte gras de liefde lijkt te verdorren achter het huis op de heuvels aan haar horizon…..ruist de zee vliegen de meeuwen haar vrijheid hou van mij…..zingen de golven bruisend is de branding rivieren monden uit,meanderen om te eindigen in het zand…

Zeemoedig

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 502
ze heeft de zee gekust wijl haar ogen dronken van verlangen over de deinende golven naar de branding staarden ze heeft de zee gekust met schelpjes in haar beide handen zand tussen haar tenen de wind fluisterend in haar oren, wapperend haar haren ze heeft de zee gekust denkend aan hem die ze zojuist een groet bracht haar vriend nooit…
windwhisper10 december 2009Lees meer >

Wat nadert is stilte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 713
Zij droomde mooiere dromen dan in dromen noodzakelijk was jij dichter bij haar dan in een zomerfilm in heimweejeugd verloren zij zag je ten onder gaan achter een horizon verdwijnen in droombeelden zonder graan hijskranen die zand verplaatsten ik zag je met illusies schijnen tegenwerpen, argumenten slijten begon geen woordloze discussie…
mobar16 december 2009Lees meer >

Spectrum

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
Op het duinpad waar wind de schelpen gruist staat een woord met zand geschreven waarmee alles is gezegd, zich tijdloos op het aanbeeld van de zeeën kuist, voor mij onleesbaar, kruist haar essentie in de ruimte tussen beider oren, moeite niet te vergeten, wat ik al bezat, bezetenheid mij omsluit, een kans behoedzaam de zinnen in de…
pama21 maart 2010Lees meer >

de zee die altijd terugkomt

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 422
zo ver boven duinen uit eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim dat duizend schelpjes brengt en korrels oude tijd helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei scheidt vlinders van het zand vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus in zonlicht, achter maanbeschenen woorden streelt een hand neem maar wat er komt en neem…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Maar in de annalen van het zand stonden jouw voetstappen, hand in hand...…

In kraak en ritueel

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
ik verdwaal in jaren ben de maanden kwijt seizoenen krijgen nog respijt dagen hebben geen gezicht uren glijden als los zand door vingers van mijn koude hand alleen de zon geeft mij m’n dromen terug haar warmte stuurt mijn vlucht dan zie ik weer het laaiend vuur van pure hartstocht in je ogen breek jij de hemel voor me open in…
wil melker26 augustus 2010Lees meer >

Tijdserosie ?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
Tijdschokken van voorbijgaande aard, stuwen beken bloed door de beddingen, slagaders in hun strijd, we plaatsen merktekens die zullen eroderen door de jaren om die om te zetten in woestijnen van zand, gerangschikt in de archieven van het hart, mijlpalen hebben woorden nodig, hoe vaak zeer ontluisterend om de ontstane leegte in te vullen…
pama9 november 2010Lees meer >

verlangen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
Het glipt weg, als zand door je vingers Het kan anders worden en breken als glas. Niet meer in vervulling gaan. De tijd beslist. Kan een andere wending nemen. De hoop van mijn verlangen ligt hoog. Het is mooi maar met de doornen van een roos.…

Korzelig ?

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 487
De luie dag is weer gekomen, mijn blik op de tijd is weids, ik peddel fietsend huiswaarts om verder uit te dromen, neem afscheid van het korzelig zand, het duin en horizon zijn beknopt, de lucht gefopt door wolken bijeen gedreven schapen.…
pama14 april 2011Lees meer >

maar door zichzelf en door elkaar niet meer

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.129
onstuimig-verre oceaan rolt vloedig-dikke lagen zand over een - van God verlaten - strand om open wonden toe te dekken alsof zij nooit hebben bestaan en diep onder de aarde waar zij hun vleugels zandig nat door tochten langs het donderpad naar het domein van helledromen onmogelijk verzwaarden waar zinnen niet meer in beheer bewegingen…

SILENCE

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 691
Silence Een hoopje zand Kleine verhoging in het land Verstopt achter boerderijen Ligt daar het kerkhofje Van Zwartewatersklooster Hier zou ik mij neer willen vlijen Bomen en hoge zerken die een schaduw werpen op een voorbij leven Niks meer te streven.…

Overvragen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt? Er verandert iets, wezenlijk niets. Lief, dat het zoeken kwam vragen.…

Indigo

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Ik zou je graag leven willen geven vol levensechte dromen waarin we mooie dingen beleven genieten waar we aan toekomen eindeloos wandelen over de hei vliegen naar tropische oorden plukken we gezamenlijk bloemen in mei bezegelen ons zijn met de mooiste woorden versmelten we in een nacht vol indigoblauw liefdevol kleurt het zand op je gezicht…

wat moet ik dan

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.515
in spiegelend gebaar zag ik mij wonen in ons woordenthuis een dromen- waarmaak-huis een -elke- dag- speeltuin-in - zand - en -water verboden voor onbevoegden niet aanraken, niet voederen dat doen we zelf wel in onze schelpen woonde de zee wie is er bang voor Virginia Woolf riep je soms lachend jij niet we speelden uit en keerden thuis…

Op het linnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
heb mijn doeken gevuld met alle tinten groen maar de lente wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer…

Vergankelijkheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
De sporen die we trokken in het zand Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen Ze claimen onze plek daar op het strand Ons zandkasteel met zijn robuuste toren werd weggeblazen door een drieste golf Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren Burchten…

Illusie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Krampachtig stapel ik mul zand waarin de bron spontaan is opgedroogd, om nog iets van zeggingskracht te redden. Helaas moet ik wederom machteloos en zoveel pogingen verder in de tijd erkennen, dat geen echte dichter in mij woont, maar wel een wens, een hunkering, illusie.…

G.P.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
de tijd valt er om je heen een stilte raak je wat je net nog voelde in een paar momenten kwijt Tonen,klanken,melodieen maken soms wat in je los zoals de wind in bomenkruinen bladeren ritselend in het stille bos Het geluid van zee en golven eindeloos neerslaand op het strand in het zweven van de meeuwen hun schaduw scherend over het zand…

Naakt vertrek ik

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
ben de sporen kwijt verdwaald in de woestijn van zonde waar zand als waarheid langs je vingers glijdt hebzucht van de wind blaast slijk der aarde droog in verduisteren van licht de oase van rechtschapenheid zit dicht alsof de duivel er mee speelt in helse spiegeling van lucht wordt het lieve lijf gelaafd terwijl de ziel voor eeuwig…

Geef niet op.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.177
Je gevoel kan soms bedrieglijk zijn, denk aan de voetstappen in het zand. Het gaat erom dat jíj leeft zonder pijn. (Voor Marie-Anne)…

één leven

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 659
wind volgen besta je nog nu alles stromen zal of ga ik enkel door een schaduw van tijd en licht ik wil je meenemen, denk ik dan stilte met jou maken, sporen diep verzonken zodat ik elk moment kan voelen, veel meer dan zien veilig in verdriet de lokroep van het samen reizen wanneer de eerste zeilen ruisen tussen schelpen in het zand…

jouw zonde

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
oude avond ik herken je van lang geleden struisvogels in `t zand zover kijk je deze waanzin is ons beide vergeven dit spel kent wegen geen dageraad de morgen in regen de boulevard liep je af niks gevonden niets verloren zo valt je pet beetje maf zo raast het voorbij geen ander woord kan een mens vinden voor een computerspel…
marcus neuborg20 september 2013Lees meer >

Herfst waarden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
Daar, waar ’k over IJssel zie terwijl ik met mijn blik veerkrachtig 't water oversteek zijn het al de uiterwaarden die hier dravende in kuddes fascineren Natuur, haar eb en vloed bij hoog en lage waterstanden ontplooit het land langs dijken kleiend tot het zand knedend met haar handen Nu dit seizoen het groen laat krimpen…

Voorwaarde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Wie vrouwen mint om schoonheid is niet wijs, het is als tunnels graven onder ijs of bouwen van een woning op los zand, zulke domme dingen vragen toch hun prijs. Maar minnen wat niet schoon is, is van Lotje, niemand woont graag in een smerig krotje of neemt verheugd een koeienvlaai ter hand, wie wordt verliefd op neuzen met een snotje?…

Domein van dromen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
blauw is de lucht geen zuchtje wind in de zomer van herinnering een kind speelt zorgeloos met water wat schelpen en veel zand zacht ruist de zee zijn zonnemelodie uit het eeuwige getijdenlied pas later wordt het strand domein van dromen liggen wij uren hand in hand natuurlijk licht verbrand want wie van liefde weet vergeet waarvoor…

halloween aan zee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom geven met een gulle hand dwaalzicht loopt nog mijmerend langs vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop - de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven altijd wel dat volle ogenblik meeuwen kijven dat het allengs later wordt terug op schreden loopt de middag ver vooruit en het zand…
switi lobi31 oktober 2014Lees meer >

Nocturne

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.858
De avond heeft niets lieflijks in dit land; het licht vergloeit als in ontstoken ogen, de lucht weegt grauw en bitter als nat zand op bomen, in de Noordenwind gebogen. ’t Cholerisch bruisen in de naakte kruinen vervult nachtlang, naargeestig en alom de schemering en in verkleurde tuinen waart regen, ijzig, als een ziekte om.…

De branding breekt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Het buldert als de branding breekt Het zand zuigt waar ik sta Dan glijdt het water glinsterend weg De branding achterna Het blauwe open watervlak Zo nieuw en toch zo oud Het ademt golvend op en neer Is met zichzelf vertrouwd Ik geef het eb het oude mee Al mijn versteend getob En rustig neemt de zee het aan Het water neemt het op Ik…

Druppel des Levens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Ik liep laatst nog dwalend door de woestijn toen ik op het zand een druppel zag die vlak daarvoor er nog niet lag en nergens van gekomen kon zijn. "Drink toch, drink!" is wat mijn lichaam riep, maar de tocht is zo oneindig lang en de dorst te groot, zo ben ik bang dat ik hiervan onmogelijk geniet.…
Josua18 januari 2015Lees meer >