5142 resultaten.
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Nachtpiano
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
758 Er is iets gebleven van het idee
van de piano in de nacht
muziek die in je geest verschuilt
en klanken klinken, hol en zacht
alsof stilte tussen toetsen zweeft
de geest muziek weer leven geeft
als adem zich in mist verspreid
weer terugvalt in genegenheid
en zielentoetsen, woordenstil
verliezen zo hun tijdelijkheid.…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 kan ik alles achterlaten
nu ik eenmaal weet heb van
verleden, dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen…
I've always been decent until now
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.925 Je geur, je lichaam,
je warmte
De blik in je ogen
kom dichterbij
Je adem tegen mijn wang,
je lippen vol en nat
Een zucht, je handen trillen,
strelen nog niet voorbij
Je rug die kromt,
mijn mond die gromt
En dan de vlucht
we komen los
Golven breken op ons neer
Je zucht, ontspant en lacht
en pleased en zegt,
ik wil nog een keer
Bostok…
Golvende stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 Ik zie je
Ver van hier
Voel de adem
Langs de wang
Is het geluk
Dat ik vier
Of drijf ik op dromen
Die bij voortduring komen
Aan mijn wimpers voorbijgaan
Als mijn ogen, blauw getint,
Wagenwijd openstaan
En de zee haar zilte
Met mijn hoop baart
In golvende stilte
Als kussen wordt aangereikt
Tot wederkerigheid geneigd…
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 me laat gaan
Inzien dat het overwicht
Zich met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende lagen
Doch het ademen…
Snoepvlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 De lekkernijen die ik
in mijn geest verzin
zijn immaterieel
en door mystiek gezonden
snoepvlinder
ik praat tegen je
in mijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
tussen de letters
van mijn woorden
heerst stilte
hongerige zuiverheid
van naakte adem
daar moet ik het mee doen
snoepvlinder
jij bent gevlogen…
Zeilende stenen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 aan mondhoeken kabbelend
proef ik een vloeibare wens
de lucht te bevolken, te dolen
langs een frisse, onbewaakte grens
de ideale plek om een offer
over bodemloze grond te plengen
of mijn stoffig lijf uit aderkalk
met gestrekte adem te lengen
bij hoog mikken of laag scheren
kent deze platgeslagen woestijn
noch gebeitelde geboden…
Aards besef
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 De tijdelijke bevriezing
verdwijnt in het besef
van eenvoudig geluk,
leven te ademen.…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Ik ben de vlinder in zijn vlucht,
Ik ben adem in je zucht.
Laat bij mijn graf geen traan om mij,
Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…
Het pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik kan opgelucht adem halen en weer verder gaan.…
na Parijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
556 ogenschijnlijk is er rust
in weergekeerd ademen, opgelucht
bevrijd en kwijt, door harde dagen
niet alleen een naam: zijn klank is nooit
vermoord
niet alleen het vrije woord is ruw verstoord
door zwaar geweld
het potlood tekent bloed en geldt
rond zwarte rouw
maar trouw aan alles dat waarachtig is
druipt de vernis
van valse preken…
ZICHT EN TOCHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 Hoge appelbloesems
wiegen losjes
in wijde bolle kruinen
waaronder
kleine krentenbomen
luchtig ademen
uit hun stil vlammend wit
de grote gaard vol zuchtjes
is een kluwen flamingo's
die op wil vliegen
maar steeds laag boven de grond
door zich heen blijft zweven
blije verwondering geeft
met opwekkende vragen
en antwoord naar ieders zin.…
huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 striemende regenvlagen
en een op hol geslagen zon
niets anders dan de
drukkende stilte
het snerpen van cicaden
de trage vleugelslag van een roofvogel
het verweerde tafelblad
een atlas met kringen
krabbels en datums van
de voltooide verleden tijd
in deze uithoek van
het menselijk bestaan
verlangt hij niets meer
dan hier te ademen…
Uit de verte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Nachten zonder jouw hete adem in mijn nek
jouw barmhartigheid in de kilte is verloren
zonder jouw empathische arm om mijn middel
heb ik jouw hartstochtelijke woorden bevroren.…
Herdenking
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Hier sta ik in de wind van het land aan de zee
ik herinner me jouw schoonheid als een bloem
een bloem die schoonheid niet vergeten kan
jeugdig als de lente, weldadig als de zomer
in de heimwee van de herfst en stilte van de winter
hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in
om even de stilte te ervaren die ik in me voel
omdat je er niet…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
Ik mis mijn ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
596 Ik mis mijn ik
nu jij er niet meer bent
ik zuig mijn longen vol
maar stik
immers
een ander in mij
heeft mijn persoon
verstoord
Ik mis mijn ik
omdat jij mij en die ander
zo goed kent
snap ik best
dat jij mijn ware ik ook mist
zoals het was in het begin
ik mis mijn ik
kom bij mij terug
en blaas me adem in
ik wacht
niemand anders…
Rode Lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Verdiept in rode lakens
adem je lentissimo
de verspreking van verre dromen.
Ik sta nog niet op,
wil nog niet uit bed.
In omhelzing neem ik de sluipweg terug
naar de diepe lyriek
van brede samenslaap.
De dagoever vrees ik niet,
noch het aanspoelen uit de droomzee
of het felle licht van de bestaansformule.…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 lucht heeft avond
legt haar adem over sneeuwland
het land der eenzamen.
zij jongleren met woorden
om ter mooist tot bijna niets.…
knuisten als sluizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 ik ruik geen zoete avondlucht
langs het pad dat oeverloos mij
de verte aanreikt die ik toch nimmer
had kunnen belopen
er grenst tijd veel tijd aan de meerpaal
van mijn schorre gedachten, want hoe
zilt mijn adem ook de zee verwacht, drijven
dijken als valse gronden
door de sluizen van mijn knuisten…
zoveel meer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 ik word kleiner
dan de woorden
vanzelf minderen
ze met me mee
ik groei dichter
naar de aarde
zoveel dichter
dan voorheen
ik word ruimer
dan de woorden
ze ruimen rustig
met me mee
ik leef lichter
op de aarde
zoveel weidser
dan voorheen
ik word stiller
dan de woorden
ze ademen geruisloos
met me mee
even leef ik in
vertraagde…
daar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 voor hen die struweel bezoeken
takjes in het haar
en hij die denkt aan de vorige
waar de tijd bij stil blijft staan
en morgen wanneer alleen de afdruk
rest in plat gewalste laagjes gras
gestaag en staand soms nog buigend
als de wind er even langs heen
enkel de deur nog op een kier
licht scharnierend als jouw adem
mij schielijk toch bezoekt…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 Volop puur te ademen.
Straks zal er weer een lach uitbreken:
de aarde is ook een aardige mop!…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
Saamlichaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Weerzien zonder woorden
eerst zijn flanken aftasten
zijn handen over mijn rug
met gesloten ogen
tegen elkaar gedrukt
wie weet hoe lang
Dan met alle spieren
pratend ons blote zelf
weerspiegeld in de liefde
van elkaars ziel: we zijn
onaantastbaar sterk
(al hebben we onze twijfels)
Over de grondtonen van ademen
en eten zingen we…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
Leesadem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Zoals de wind soms
mijn buik tekent
in de stof van mijn jurk
lees ik met de adem
van mijn ziel de jouwe
ontdekt mijn hartstocht
de jouwe, wie jij bent
en de jongen die je was
lees ik jouw verlangens
en jouw liefde voor mij
af aan de golvende gloed
over jouw kloppende lichaam
in het geurig broeiende bed
van herfstbladeren waarin jij…
Een gouden gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 sereen wolkt
avondlicht met
lange schaduwen
voorbij de drukte
van een hectische dag
nog speelt
een gouden gloed
door je krullend
haar waar wind zijn
laatste adem blaast
vaag ritselt
wat verdwaald
papier op luwte
plekken in het
definitieve setten
een verre schreeuw
wiekt weg in echo
kaatst de kreet het is
voor vandaag wel…