Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De nacht stoot haar adem uit over het land een mistig verlangen hangt in de lucht de horizon glinstert in zwevend zilver de dag druppelt binnen op het gras in v verbinden zich de wilde ganzen het seizoen toont zich in de vlucht op het pad dansen vrije blaad’ren in de armen van de vroege bries overtuigend geluk maakt zich meester in…
Jareru25 oktober 2011Lees meer >

Nachtpiano

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
Er is iets gebleven van het idee van de piano in de nacht muziek die in je geest verschuilt en klanken klinken, hol en zacht alsof stilte tussen toetsen zweeft de geest muziek weer leven geeft als adem zich in mist verspreid weer terugvalt in genegenheid en zielentoetsen, woordenstil verliezen zo hun tijdelijkheid.…
Jaap Smet3 november 2011Lees meer >

nachtvorst

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
nu kou de adem nam van zachte bloesems twijfelt leven of ze verder kan, de kille dood neemt kleur uit welig groen de lente wacht alsof ze stilletjes vertellen wil dat uit één nacht geen gram valt te behalen over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders tree voor tree beklimt mijn spijt langs bloemen die er niet toe doen…

in ogen gestreept

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 723
kan ik alles achterlaten nu ik eenmaal weet heb van verleden, dagen aan nachten keten met niets dan adem tekens verdwijnen, de kiem van glijdend geluk wanneer ontkenning breekt in assen doorheen het geweld van vuur kan ik, beroofd van verlangen, liefde in oprechtheid leggen of ben ik al te diep door het gestreepte sterven bevangen…

I've always been decent until now

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.925
Je geur, je lichaam, je warmte De blik in je ogen kom dichterbij Je adem tegen mijn wang, je lippen vol en nat Een zucht, je handen trillen, strelen nog niet voorbij Je rug die kromt, mijn mond die gromt En dan de vlucht we komen los Golven breken op ons neer Je zucht, ontspant en lacht en pleased en zegt, ik wil nog een keer Bostok…
Bostok11 januari 2013Lees meer >

Golvende stilte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
Ik zie je Ver van hier Voel de adem Langs de wang Is het geluk Dat ik vier Of drijf ik op dromen Die bij voortduring komen Aan mijn wimpers voorbijgaan Als mijn ogen, blauw getint, Wagenwijd openstaan En de zee haar zilte Met mijn hoop baart In golvende stilte Als kussen wordt aangereikt Tot wederkerigheid geneigd…

Lente blues

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
me laat gaan Inzien dat het overwicht Zich met mij heeft verstaan Dagen met enkel regen Of bezwaarde wolken De aanwezigheid ervaren Van uitzichtloze wegen Waar ongerijmde gevoelens kolken Die mijn geest niet verklaren Het zou moeten zijn Als dat ik word gedragen In de door mij gevoelde Onderscheidende lagen Doch het ademen…

Snoepvlinder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 824
De lekkernijen die ik in mijn geest verzin zijn immaterieel en door mystiek gezonden snoepvlinder ik praat tegen je in mijn duisterslaap maar wakker in het licht ben je er niet tussen de letters van mijn woorden heerst stilte hongerige zuiverheid van naakte adem daar moet ik het mee doen snoepvlinder jij bent gevlogen…
mobar8 december 2013Lees meer >

Zeilende stenen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
aan mondhoeken kabbelend proef ik een vloeibare wens de lucht te bevolken, te dolen langs een frisse, onbewaakte grens de ideale plek om een offer over bodemloze grond te plengen of mijn stoffig lijf uit aderkalk met gestrekte adem te lengen bij hoog mikken of laag scheren kent deze platgeslagen woestijn noch gebeitelde geboden…

Aards besef

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
De tijdelijke bevriezing verdwijnt in het besef van eenvoudig geluk, leven te ademen.…

Bij mijn graf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Ik ben de vlinder in zijn vlucht, Ik ben adem in je zucht. Laat bij mijn graf geen traan om mij, Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…

Het pad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Ik kan opgelucht adem halen en weer verder gaan.…
Nvds15 december 2014Lees meer >

na Parijs

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
ogenschijnlijk is er rust in weergekeerd ademen, opgelucht bevrijd en kwijt, door harde dagen niet alleen een naam: zijn klank is nooit vermoord niet alleen het vrije woord is ruw verstoord door zwaar geweld het potlood tekent bloed en geldt rond zwarte rouw maar trouw aan alles dat waarachtig is druipt de vernis van valse preken…
switi lobi11 januari 2015Lees meer >

ZICHT EN TOCHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Hoge appelbloesems wiegen losjes in wijde bolle kruinen waaronder kleine krentenbomen luchtig ademen uit hun stil vlammend wit de grote gaard vol zuchtjes is een kluwen flamingo's die op wil vliegen maar steeds laag boven de grond door zich heen blijft zweven blije verwondering geeft met opwekkende vragen en antwoord naar ieders zin.…
Han Messie25 februari 2015Lees meer >

huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
striemende regenvlagen en een op hol geslagen zon niets anders dan de drukkende stilte het snerpen van cicaden de trage vleugelslag van een roofvogel het verweerde tafelblad een atlas met kringen krabbels en datums van de voltooide verleden tijd in deze uithoek van het menselijk bestaan verlangt hij niets meer dan hier te ademen…
J.Bakx1 september 2015Lees meer >

Uit de verte

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Nachten zonder jouw hete adem in mijn nek jouw barmhartigheid in de kilte is verloren zonder jouw empathische arm om mijn middel heb ik jouw hartstochtelijke woorden bevroren.…

Herdenking

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Hier sta ik in de wind van het land aan de zee ik herinner me jouw schoonheid als een bloem een bloem die schoonheid niet vergeten kan jeugdig als de lente, weldadig als de zomer in de heimwee van de herfst en stilte van de winter hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in om even de stilte te ervaren die ik in me voel omdat je er niet…

Zwijgende zon

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Over jouw zwijgende zon heb ik gelezen het was bijna tastbaar en het regende zacht een stille trom vroeg om vergiffenis maar het bleef duister als de nacht mensen haalden adem uit in het landschap staande bomen maar ook het levend hout bleef zwijgen verlangend naar een bloesempracht onder jouw pratende maan heb ik geschreven…
mobar14 mei 2016Lees meer >

Ik mis mijn ik

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
Ik mis mijn ik nu jij er niet meer bent ik zuig mijn longen vol maar stik immers een ander in mij heeft mijn persoon verstoord Ik mis mijn ik omdat jij mij en die ander zo goed kent snap ik best dat jij mijn ware ik ook mist zoals het was in het begin ik mis mijn ik kom bij mij terug en blaas me adem in ik wacht niemand anders…
Cor van Vliet30 september 2016Lees meer >

Rode Lakens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Verdiept in rode lakens adem je lentissimo de verspreking van verre dromen. Ik sta nog niet op, wil nog niet uit bed. In omhelzing neem ik de sluipweg terug naar de diepe lyriek van brede samenslaap. De dagoever vrees ik niet, noch het aanspoelen uit de droomzee of het felle licht van de bestaansformule.…

Sneeuweenzaam

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 951
lucht heeft avond legt haar adem over sneeuwland het land der eenzamen. zij jongleren met woorden om ter mooist tot bijna niets.…
Guy Aarts11 december 2016Lees meer >

knuisten als sluizen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
ik ruik geen zoete avondlucht langs het pad dat oeverloos mij de verte aanreikt die ik toch nimmer had kunnen belopen er grenst tijd veel tijd aan de meerpaal van mijn schorre gedachten, want hoe zilt mijn adem ook de zee verwacht, drijven dijken als valse gronden door de sluizen van mijn knuisten…
elze20 november 2017Lees meer >

zoveel meer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
ik word kleiner dan de woorden vanzelf minderen ze met me mee ik groei dichter naar de aarde zoveel dichter dan voorheen ik word ruimer dan de woorden ze ruimen rustig met me mee ik leef lichter op de aarde zoveel weidser dan voorheen ik word stiller dan de woorden ze ademen geruisloos met me mee even leef ik in vertraagde…
J.Bakx21 december 2017Lees meer >

daar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
voor hen die struweel bezoeken takjes in het haar en hij die denkt aan de vorige waar de tijd bij stil blijft staan en morgen wanneer alleen de afdruk rest in plat gewalste laagjes gras gestaag en staand soms nog buigend als de wind er even langs heen enkel de deur nog op een kier licht scharnierend als jouw adem mij schielijk toch bezoekt…

Februarivers

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
Volop puur te ademen. Straks zal er weer een lach uitbreken: de aarde is ook een aardige mop!…
K.Bladzij13 februari 2018Lees meer >

Rood in de regen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
ik heb de mensen gezien hun lach en kracht in geestdriftig betogen een lucht vol kleur in samen plezierig de vrijheid weer dopen pas toen gingen zij langzamer lopen geschrokken door schoten angst verlamde geluid hoorde ontzetting in ademen niemand kwam meer vooruit de stilte nam toe van niet meer bewegen zag schoenen rood in de…
wil melker21 februari 2018Lees meer >

Saamlichaam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Weerzien zonder woorden eerst zijn flanken aftasten zijn handen over mijn rug met gesloten ogen tegen elkaar gedrukt wie weet hoe lang Dan met alle spieren pratend ons blote zelf weerspiegeld in de liefde van elkaars ziel: we zijn onaantastbaar sterk (al hebben we onze twijfels) Over de grondtonen van ademen en eten zingen we…
Zywa25 april 2018Lees meer >

verplaatsen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
kunnen wij in beweging komen de liefde voorrang geven onze stilte ademen de poëzie laten bloeien de wraakzucht verschroeien kunnen wij wortelen als een boom de doden voort laten leven onze dromen bewegen de stormen laten razen de vogels zien herrijzen wij kunnen de aarde koesteren we kunnen haar verplaatsen…

Leesadem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
Zoals de wind soms mijn buik tekent in de stof van mijn jurk lees ik met de adem van mijn ziel de jouwe ontdekt mijn hartstocht de jouwe, wie jij bent en de jongen die je was lees ik jouw verlangens en jouw liefde voor mij af aan de golvende gloed over jouw kloppende lichaam in het geurig broeiende bed van herfstbladeren waarin jij…
Zywa16 mei 2019Lees meer >

Een gouden gloed

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
sereen wolkt avondlicht met lange schaduwen voorbij de drukte van een hectische dag nog speelt een gouden gloed door je krullend haar waar wind zijn laatste adem blaast vaag ritselt wat verdwaald papier op luwte plekken in het definitieve setten een verre schreeuw wiekt weg in echo kaatst de kreet het is voor vandaag wel…