3836 resultaten.
doekte stof in ruime zwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 dat eindelijk
jouw spiegel kon vervangen
je spic en spande
zuchtte vol verlangen dat
dit beeld voor weken bleef
doekte stof in ruime zwaaien
dweilde vloeren zonder aaien
schudde bedden op en ineens
was er die sanitaire stop
keek het bad je lachend aan
in een kalkrijk vergeten
deze dag dag heb je geweten
een eerste lente in je bloed…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 in een graf vol bloemen vindt
de dood haar aards bestaan
ze staat een levenlang te bloeien
te wachten op verlaten gaan
je lachte om de snelheid
die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide…
Stil mij
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.787 Stil mij - stil de stem
in mijn hoofd, ik hoor mezelf niet langer
gisteren weerklinkt in elke hartslag
vult mijn holle oogkassen met het zout
wat mijn tranen toebehoort, ik huil niet
En stil me met je handen door mijn haar
omvat me met je lichaam, wees de warmte
het bloed, ik heb je nodig
mijn zwakte erken ik met gebogen hoofd
al zwijg ik…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
prinsjesdag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
817 vandaag bijzonder uitgesloofd
een zwaarbeladen vrachtschip sappig ooft
genoeg om heel het ziekenhuis te voeden
’t is fraai, zo’n rariteitenkabinet
een exhibitie van verzamelwoede
de lachlust werd gewekt, ten overvloede
het leven leek een kleurrijk feestbanket
toen kwam de vrouw van Jantje met de pet
ze droeg alleen een doekje ... voor het bloeden…
Voor Neeltje
netgedicht
4.2 met 40 stemmen
3.442 niet gaat verloren
Geluid van de koeienhoorn
De oproep fel en stom
Tot het heidendom
Heb ik geweerd
Ik ben bekeerd
Tot wat ik altijd was
Een degelijke grapjas
Wel met christelijke waarden
En moppen zonder baarden
Nu moeten mijn vrienden
Mijn droefheid dichten
Omdat ik zelf uitkiende
Even zal dichten niet verlichten
Maar ach het bloed…
Echelle*
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
810 Op dat moment stopte ik
Leunde tegen de balustrade
Haast dodelijk vermoeid
Terwijl muziek mijn
Ademhaling stroomde
Boven de blauw-zwarte fjord
Hingen de wolken rood als bloed en
Tongen van vuur
't Vermoeden dat ik
Slechts en enkel droomde
Mijn vrienden hadden mij
Verlaten en alleen
Trillend van verdriet
Mijn gedachte die
Heel irritant…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 Gezwegen, naast je in het bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,…
Kruiend ijs
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 met
de magere lijven om die naar
de kille boezem terug te drijven,
rook dat waart langs vagevuur
en blinde gaard, dooft de
gulle lach om de vastberaden
lippen, kan ik alleen verklaren,
dat ik in dit verduisterd uur niet
zal zwijgen, ongezien, ongehoord,
en niet beluisterd, aan mezelf
gekluisterd, de hete as wordt grijs en
het warme bloed…
Neda
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
531 ik zou eigenlijk iets moeten
zeggen over politiek, maar
kan helemaal niet spreken:
ik zie 't bloed in twee sporen
over jouw gezicht heen lopen,
je ligt achterover met je handen
in een kramp en je bent dood,
dat is helaas de werkelijkheid.-…
Mijn luister in het nieuwe kind
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.395 Als in mijn geschonden gewassen
het nieuwe leven riekt naar dood
die zonder adem de nacht laat werken
zonder licht en op tast het duister
wordt verwoord
leeft plots het kind
al is het schreien nog onverhoord
en druipt het bloed dat zich drong
in moeder en kind uit wonden
die zichtbaar door de tijd zijn gehoond
doch wanneer het leven…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard bereikt
de nacht wordt onthoofd
en bloed…
wees echt
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
710 Wees onbevreesd je bloot te geven
als mens van vlees en bloed.
Juist die openheid
ontroerd,
voelt echt,
en dat gevoel doet "goed".
2002
gedicht ooit uitgegeven in een lesbrief door het oranjefonds
als aanzet tot dichten voor kinderen
op basisscholen in heel nederland in 2005…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
Stille wenken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
644 Op deze plaats komen zij samen
hier hangt de vlag halfstok
wij eren de verloren namen
als wijzers rond de zwarte klok
waarom hoor ik mensen krijsen
als we doden gaan herdenken
wil de vlag in vrijheid hijsen
op het veld van stille wenken
in alle stappen die ik zet
zijn jullie voorgegaan
vergoten bloed kleurt mijn baret
tot vredesveteraan…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 Ik drijf waarheen geen hand mij gadeslaat
zal wederkeren naar de stille stee
angstvallig mijden een te groot entree
of u en iets dat anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken…
BEDE
poëzie
2.2 met 9 stemmen
1.884 Zo klinkt mijn lied wederom gedempt,
Gelijk een zachte zang van rouw
En weder is de glimlach flauw,
Terwijl het bloed thans schijnt gestremd.
Helaas, helaas, moet ik U derven,
Zijt Gij een beeld, een hersenschim
En moet ik eenzaam verder zwerven?…
gouden kalf.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
814 Een gruwel documen-
taire van jewelste, beste buiten-
landse film of een gouden kalf,
en die leeuw met bloed aan z'n
tanden, maar daarna weer onrustig
in de kooi heen en weer lopend,
dreigend als altijd en zichzelf,
bewaakt hij z'n territorium weer.
Met een happy ending dus.-…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
697 ranzige vel zo kaal en versleten
hebben herinneringen zich vastgebeten
vanaf het moment dat zij werd geboren
aan zijn poten altijd meegesleurd
door de wereld van het kleine leven
werd hem plechtig een naam gegeven
die ze huilde als haar hartje was gescheurd
op het ritmisch veren van d’oude twijfelaar
speelt ze met een beest van vlees en bloed…
Gouden hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 Hij bracht de kleuren van de papegaaien en
de regenbogen onder woorden, soepel als een
lasso, hij zalfde ons met de zachte golven
van zijn geurige lichaam, terwijl aftakeling
hem tergde als een gifslang in zijn bloeds-
omloop, bleef hij tot zijn laatste adem
poëzie halen uit het diepst van zijn longen,
de gouden blaasjes naast het gouden hart…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
alles was evenaar in jou
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
723 jouw spil was niet de as
waarom je draaide, het was de plaats
het moment waar het sterven in jou
de dood ontmoette
het klikte, het voelde als geslachtsrijp
het genieten van een ontembaar verlangen dat
werd gesluierd met witte vlokken die de daad
verhulden met kou en wonden waarvan
het bloed reeds was gestold
jij evenaarde zoals het vuur…
Prins
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
628 Men wil Prins Bernhard uit het straatbeeld weren
Want wapenhandel, Lockheed, overspel
En teveel invloed op het staatsbestel,
Straks moh'n we hem niet meer imiteer'n
Maar ook al was hij niet van 'Neerlands Bloed'
Het blijft wel ónze schurk, begrijp dat goed!…
ik hou van jou
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.379 Ik zou mijn hoop jou willen geven
zoals je mij dat telkens doet
mijn kussen wekken jou tot leven
de smaak verzacht tot warm en zoet
Je zou mijn liefde kunnen voelen
in elke van mijn ademtocht
jouw ziel en zaligheid doorwoelen
en de vreugd weer in je bloed.…
Kapotgemaakten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
436 Ze vonden elkaar een tijd terug in ware liefde -
maar de scherven van het verleden bleven scherp
en snijden nogmaals hun lichamen kapot,
doet hun geesten bloeden.
Het residu is ontkenning van alle liefde
en alle passie. Alles wegmaaien, het graf inkelderen.
Immers, wat was is nog steeds en daar verandert niets iets
aan.…
Pijnbomen*
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.581 In achterstallig onderhoud gestrand
weet ik mij met de pijnbomen verwant
en zal ik met bloed, zweet en tranen boeten.
Met het gevelde hakhout aan de kant
blijf ik ondanks doorbrekend licht bevreesd.
Het continent dat mij wijs de les leest,
zet mij op voorsprong en op achterstand.…
het mankement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik heb gekozen, het bloed op de veranda
vlekken op mijn witte sokken beuken stralen
trots en het aquarium is inherent aan
het verlangen om alle schoonheid te omhelzen
oven zonder vuur de geur van verbrande cake
een strak gespannen roede die de liefde
niet meer herkent in de ogen van het
werkelijk beleven
een kind dat nooit zal lopen staat…