2413 resultaten.
De Vredesnacht
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.335 In decemberstraten groeien
groene dennenbomen
langs grauwe huizengevels
blakend in 't gouden licht
' Stille Nacht' galmt
vanuit de klokkentoren
een kerstengel brengt
een heuglijk bericht
een Goddelijk Kindje
wordt geboren
herders haasten zich
op 't besneeuwde pad
verkondigen aan allen
die 't willen horen
wonderbaarlijk
wordt de Vredesnacht…
Over de jaren heen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 soms, ook wel onbewust
de koude afstand moet vereren
de tijd waarin hij thans verkeert
schreeuwt nog steeds om waardering
die in het oude voorheen
nimmer openlijk is getoond
nimmer is aangeleerd
zelfs vaak nu nog als kinderlijk
wordt weggehoond
of dat hij nog steeds het gelijk
van het duistere geweten beloont
zo leeft menigeen op haast…
Wissel van dag en nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Des nachts ben jij het licht der dag en rooft mijn slaap
zo wordt mijn dag haast nacht en sta ik te kijk als aap.…
Dode grutto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 kan maar zo
Daar lag je dan
met jouw fantastisch mooie snavel
omhoog stekend als een vlaggemast
een vlaggetje kon halfstok
want je bewoog niet meer
en met jouw mooie oogjes
keek je mij nog even aan
Daar lag je dan
en ik bewonderde jouw kleurenpracht
de veren die jou warm moesten houden
je lange snavel voor de wormenpikkerij
je woog haast…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Dodelijk giftig maar schoonheid suggereert jouw naam
Als een rode papaver die we in een wilde tuin zien staan
Geschrokken haastten wij ons langs de andere kant
Met brandende voeten op 't lichtende pad ontkomen aan drijfzand
Scholen en Horeca gesloten kan het nog wel?…
De zware oogleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Wat een zware liefde voor de Tour,
inmiddels haast een week een feit
zit ie op de bank ik kijk opzij
zie dat ie ‘t voor elkaar krijgt:
zittend de oogleden te laten zakken!
Een schaterlach mijnerzijds
brengt die leden weer omhoog
hij schrikt en ik zeg:
spannend best wel hè, die Tour
maar ook zolang!…
London Bridge is down
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Het lijkt wel haast de wet van Murphy. Wat overkomt de Britten allemaal...eerst Boris die zich gehaat heeft gemaakt bij z'n oude kameraden op het vasteland en sinds kort zijn afgang uit Downing Street.
En nu is hen Queen Mom ontvallen, de grootste stabiele factor die de wereld sinds WO II heeft gekend.…
Ven-nevelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Het veen heeft geen haast,
het wacht geduldig,
maar niet op mij.
Pijpestrootje en mos,
groeizaam in het water,
hier en daar een plukje bos.
Bij betreding grijpt het water je bij de strot,
een natte voet is wel het minste,
het veen heeft je in de macht,
je voeten nat, je schoenen kapot.…
Het album
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.365 Haast iedereen is gestorven, die foto’s
zijn meer dan 60 jaar oud.
Opeens denk ik aan wat vandaag weleens
op doodsprentjes staat.
Hij leeft voort in onze herinnering.
Een troostend alternatief in een samenleving
waarin het hiernamaals niet meer bestaat
of minstens tijdelijk gesloten is wegens werken.…
Kijk op 't jat
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
423 De last die ook óns volk draagt
is haast loden
Gebukt gaand onder al die onheilsboden
Ooit scheen de zon in d'Oude
Kijk in 't Jat
Toen elk z'n natje en z'n droogje had
...…
Achter de einder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 van bevestiging, ongeacht de oorzaak
en was nauw verbonden aan het tijdsbeeld met herstel en opbouw
van een geleden verleden en bouwen aan de hoop van morgen
waarin ook een nieuwe intimiteiten moest worden ontdekt
soms zei iemand, het is loskomen in de vorm van rouw;
teleurgesteld in machten en krachten van weleer
die de mens opzadelden met haast…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Langs de oever waar het
gras wuift en riet zindert in lichte stroming,
vindt haar brede snavel een moment tussen het groen
en neemt ze het landschap in zich op als een fluistering zonder haast.
Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag.…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 Onze verbinding is als zachte regen
die groeit, die de wortels van ons bestaan vindt
zonder haast. We hoeven niet altijd te praten om elkaar te voelen,
zonder menig last, om in stilte samen te zijn, zonder woorden, zonder oordeel.…
gastvrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 de ruimte tussen jou en mij
gastvrijheid…
is geen open deur alleen
maar het openstaan —
voor wie jij bent, voor wat ik ben
voor wat daar nog tussenin gebeurt
het is niet het geven van ruimte
maar het samen maken ervan
een plek waar jouw verhaal
naast het mijne mag bestaan
zonder haast, zonder oordeel
gastvrij ben ik
wanneer ik jou zie…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Ik kijk, ik luister, ik adem — en
zie hoe de levende natuur mij voorgaat, zonder
oordeel, zonder haast, eenvoudig aanwezig in het nu. Ik hoef
niets toe te voegen en niets vast te houden; lente vindt mij precies zoals ik ben.…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Een roos opent zich niet in
haast, maar in vertrouwen, laag voor laag,
zoals een hart dat voorzichtig spreekt. In haar vind ik een taal
die ik al kende vóór woorden, een begrijpen dat stil is, maar glashelder aanwezig.
Ik zie het kleine en pure dat
vaak wordt overgeslagen — de scheefhangende
knop, het licht op een teerlichte bladnerf.…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Ze groeien zonder haast,
zonder oordeel, onder de ongeduldige zon,
elke steel een fragiele poging om overeind te blijven in wind
en regen — en toch: wat een vastberaden pracht in hun kantelende silhouetten.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Van middernachtblauw naar
turkoois glijdt het pure licht, een teder wonder,
drijvend op het vergezicht, dat zich haast onmerkbaar aan het oog
onttrekt — toch rust een belofte in wat overblijft: de nieuwe dag, die zacht de nacht verkiest.…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 De lucht draagt
de geur van vochtige aarde, en de tijd lijkt even geen haast te kennen.
In volle bloei spreidt ze haar
kleuren als vanzelf, niet om te overtuigen,
maar omdat het zo bedoeld is. De zon verwarmt haar
zonder belofte van morgen, en elke beweging in de wind voelt als genoeg.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Ik laat bewuste tranen stromen, geen oordeel,
geen haast. Alleen aanwezigheid. En een stille belofte — dat verandering mogelijk is.…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Langs de rivier is er geen
haast, alleen het wiegende gewicht van zijn
bijzondere bestaan. Hier kan ik mijn tedere, ontvankelijke
zintuigen langzaam openen en de stilte ervaren zoals een tweede huid.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Uit schoorstenen stijgt een trage
warmte op, een stroom die zich zonder
haast mengt met het grijs. In het samenvallen van
ochtendlucht en rook wordt zelfs het gewone even ongewoon licht.
De dunne nevel houdt de wijde
wereld op armlengte, maar laat toch genoeg
door om verder te gaan.…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 De eenvoudige genade
van ademhalen zonder haast.
Ik hoef de dagen niet meer te veroveren,
ik hoef ze alleen nog te ontvangen.
Terwijl buiten de seizoenen hun wetten herhalen,
blijft diep vanbinnen iets onverzettelijks groen.
Alsof er onder de bevroren grond
altijd weer water beweegt.…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 Zo wordt Ma een stille metgezel,
een opening waarin ik zonder haast mag
bestaan, een veld dat zich spreidt tussen twee hart-
slagen waar ik ontdek dat leegte mij draagt met blijvende zachtheid.…
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 Boten ademen
tegen de steiger,
alsof haast hier
nooit heeft aangelegd.
Onder het water
schuift een oud ritme.
Touw langs paal.
Een plank die kraakt.
Een zak graan
tegen een schouder.
Tarwe.
Uien.
Aardappelen.
Steeds dezelfde oversteek
tussen wal en schip.
Op vrachtbrieven
bleef soms een vak leeg.…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Krekel in het gras
avondwarmte draagt zijn toon
nacht zakt dieper in
In het trillen van de avond-
lucht hoor ik hoe de krekel een dunne
opening maakt in mijn aandacht, alsof zijn zachte ritme
een deur is waardoor mijn binnenwereld zich zonder haast laat zien.…
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
123 Geen haast om verder te reiken
dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart.
In regen, wind en wortels
herken je opnieuw wat onder de drukte
stil is blijven ademen. Jouw gevoeligheid draagt
geen tekort in zich, zij opent lagen die anderen soms niet horen.…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 De hemel vertraagt tot een kalme ademhaling
waarin elke gedachte milder wordt en zonder haast voorbijdrijft.
Verderop verschuift het licht
naar een zachtere toon. Het wolkentapijt
volgt geen richting, maar een innerlijke beweging
terwijl de avond langzaam neerdaalt en ik in alle rust blijf kijken.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast. Ritselende
bladeren en tere vogelgeluiden dragen een rust die
dieper reikt dan gedachten en langzaam van binnen wortel schiet.
Langs slingerende paden
vangen dauwdruppels het eerste licht.…