6043 resultaten.
Vergankelijkheid
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
746 ik heb dit jaar van
het versgemaaide gras
de geur nog maar
één keer opgesnoven
zeker,
de zon heeft het groen
wel degelijk verwend
en spattend nat
heb ik ook wel herkend
toen regenbuien
zonnestralen
van licht en warmte
wilden beroven
*
thans kleurt de hemel
anders blauw
en sloten lijken geulen
zelfs de wilg weigert zijn…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
Vlinderloos
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
647 Altijd maar
die gecultiveerde eenzaamheid
en het gemak waarmee mensen
opzij worden gezet
weemoedige dromen
alleen maar verlangen
in zoet duister tastend
zijn plicht niet verzakend
als een eenvoudige heer
met verstand van zaken
eigenlijk kan hij
geen vlinder meer zien
alle vleugels leeg gelezen
in het oog van de nacht
verwijdert uit…
Verlichting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
558 nu ik ouder ben
niet meer gedrogeerd
door de natuur
niet meer opgefokt
gaten sla
in ijle lucht
ben ik vrij
geen knecht meer
maar ’n gelukkig
verlicht mens
enige verlichting
die er is…
maanmoed
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
727 alsof de nacht zwaait
in het licht van de maan, het gejubel aanhoort;
voor jou geplukt
zwerfsterren, vol poëzie
en de roep van de Kleine Beer
hoe ze vanavond de wind vergezelt
haar naar het noorden lokt
klop zacht, mijn vriend
en drenk me in het moedige duister…
Affiche
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
440 Ik ben niet bang voor
wat gebeuren moet,
en denk je dat mijn
weerstand dat vermijdt?
Als ik anders denk,
ben ik het dan kwijt?
Ben ik echt wanneer
ik mezelf dat verwijt?
Een stenen muur is
dat een reden om
ommuurd te zijn,
de angst om bang
te zijn is dat genoeg
voor nieuwe moed?
Ik bekijk mijn muur
tot in z’n voeg, ik lees…
Senior
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 Na voortplanting
m’n taak volbracht
laat de natuur
z’n teugels vieren
mindert onderhoud
aan afgeschreven
geesten en lijven
Mijn tweede leven
woon ik in m’n ziel
kan er mezelf zijn
en in gezondheid
ervaar als leven in
aards paradijs met
vroeger vergeleken…
Loslaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 Laat nu de dag maar los
de nacht kent haar eigen regels
het raadselachtig herbeleven
van schoonheid, angst en pijn
Maak je hoofd nu maar leeg
de zon geeft alles over aan de maan
draait zich om in haar wolkenbed
tot ze de nieuwe dag begroet
Geef je zelf maar over nu
al zit er blijkbaar veel verborgen angst
maar die lost niet op bij…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 als ik ben, gelijk
de doorsnee mens
en dat ben ik
wijk ik niet af
van uw goed en kwaad
of lief en leed
in luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik…
DSB
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
547 Dirk Scheringa. Bank of bedrog of rots
In de branding. Zalm was de beer vet voor
Frank de Grave had het net te laat door
Verloor als Den Uyl de macht over trots
Maar de mammon gaat gewoon door, heel goor
Krediet op krediet naait hij oor aan oor…
Ontmoeting in het bos
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
502 Er komt je iemand tegemoet
Aan de andere kant van een
Lange laan omzoomd met linden.
Mompelend oefen je alvast een groet.
Wat zal de ander van mij vinden,
Of wat vind ik van de ander?
Misschien moet je er helemaal
Geen aandacht aan schenken
Maar aan de bomen denken.
Als de ander dat ook doet
Komt het vanzelf wel goed.…
Opgepakt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
596 het ging trapop ja
en ik was snel vergeten
zat daar nog
beneden in de smalle gang
al te lang om na te vragen
wat aan mij zo anders was
dat het hart voluit kon stromen
zag mezelf in schaduwdromen
huilen om wat van mij ging
met vaag nog de herinnering
dat ik blij was in die tijd
blijk dat toch niet kwijt
was haast daar in mijn verleden…
tuindansers
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
657 als een zomerdag
slingert het thuisgevoel zich rondom
de oude schaduwlinde
lome wolken wijzen naar de stilte
terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt
uit het blauwe landschap van lievende ogen
luister dan; zo dichterbij
hier schept vriendelijkheid
meer dan ruimte
een tijd van dromen
langs Giessche kaarsjes met…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 Het vaderland was destijds een moeras,
Aanslibbing van de zee en van rivieren,
Bevolkt door vissers, jagers, Batavieren,
Wier leven al te gader ruwheid was.
De Batavieren waren opperdieren,
Zij stamden uit een sterk en blond oerras,
Hoe vaak reeds draait onze aarde om zon en as,
Voordat de bloemen der beschaving tieren?
Wij allen stammen…
Openstelling
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
560 stel ik kan mijn zielenpijnen
herleiden tot verstarde lijnen
in schier nekkende patronen
van dulden en gewonen
deze vatten en vervormen
zodat een opening ontstaat
waar warmte in kan stromen
die angst en spanning vlieden laat
zacht schakeert dan in het licht
een stroom bevrijde levenskracht
verlossend van de harde kluisters
gepaard aan…
Meisje
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
696 jij, een meisje nog
wist het weten
van dat wat naar
het koude wees
zeker niet
de ruwe hand
glad gestreken
zijde, meestal wit
vlocht rode linten
in jouw huid
meisje, hoe licht
valt jouw stem in het water
versteent zij
gestaald in diepe vrees…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
soms nog
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
634 soms boeit mij nog de zelfkant
het rauwe in de mens
zoals de onverhulde sex
schuw voor de liefde
soms is het zachte hard
op zoek naar al wat echt is
of uitgesproken plat
een lastig ruime grens
voor jongeren om te verkennen
het duurde mij een leven
die zwarte kant in mij
ook te bekennen
blij om te kunnen kiezen
voor menswaardigheid…
Dansende Grootmoeders
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
618 Vandaag mag ieder voorgaan
om daar de dood te vinden
die mij werd toebedacht.
In het witte land van wolven
beschermd door louter liefde
draag ik de talisman,
die mij slechts toebehoort,
en ben zo vrij te komen
naar wie dit teken gaf.
Het zwaard achter de boom
tweesnijdend als het is
hoef ik niet mee te dragen
het baant zijn eigen weg…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 poëzie
en een vlaag van buiten, een vraag
verdwijnt in glans
verandert het korte lot; zacht
in dromerij
leen mij de stilte
ver weg van het gevloek, krabbend
aan mijn wang
hard en kort
door nachten geslagen
want jij
en alles in deze cirkel
verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard…
Kwelanker
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
502 koel neem ik afstand van de verte
laat het verduisteren gaan
ondergronds meert de dood
mij een witte horizon aan…
Andere kijk
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
669 Als niets is
zoals het lijkt
is alles dus
ook mogelijk
een nieuwe start
staat op in de morgen
lichter zonder angst
alle ballast
tijdelijk verloren
jezelf wegcijferen
maakt je kleiner
dan je bent…
Nevelvrouwen
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
654 weeklagend om de dode stronk
dansen blauwe nevelvrouwen
op klanken van een herfstsonate
langs violen en bosgeesten
vlechten zij schimmeldraden
doorheen het vermolmde hout
wentelend in bladerwater
zullen zij mossig vergroeien
in de plooien van het woud…
Het leven is als een achtbaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.331 Het leven is als een achtbaan
als je genoten hebt van de rit
is het niet erg dat hij
vanzelf tot stilstand komt…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
hoofdrekening
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
669 ik kreeg er oude rillingen van
hoe ik de herinneringen
vergeten was
de koude sloeg toe
vanuit ondergrondse meren
het hoofd van vertrouwen
werd uit mijn onderbuik gesneden
wat was er dan
van de idealen overgebleven
en al het blinken
in heroïsche dromen
al die medestanders
die onderweg de reling
genomen hadden - overboord
elk mijmeren…
bespiegeling
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
704 als licht
komen ze aanwaaien
ze schateren even in de zon
en heuvels lijken
te dansen
met de verste vogels, een roep
op zondag om te zijn
te strelen
aan je oor, de zachte wind nog
niet voorbij of bewaard
in een nachtkus
op je vingertoppen, armen
rond schouders, je buik
in slaap
ze buitelen in eenvoud
vergankelijk
en achteraf…
gelijkenis
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
969 ik kijk door het raam
en zie
wanneer ik even niet verdwaal
een vreemd licht
op het gras liggen
het is veel zachter dan gisteren
ik ga voorbij, blootsvoets
onzichtbaar
als een reiziger met koortsige handen
die wolken bedenkt, heen en weer
druppel voor druppel
er waait wind
misschien ben ik het sterven
nog niet gewend
in…
Hij die, na een langdurig lijden
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.629 Hij die, na een langdurig lijden,
Tot grote welstand is geraakt,
Zal onbevreesd de dood verbeiden,
Die straks de ban des levens slaakt.
Want hem is duidelijk geworden,
Dat ook het hoogste goed op aard’
Gedoemd is steeds weer te verworden,
Elk naar zijn eigen, vege aard.
En als de ziel, omhoog gestegen,
De lasten van het lichaam derft,…
Ik zong zo menig minnelied
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.775 Ik zong zo menig minnelied!
Dan zag ik naar de mensen niet…
Want toen ik henwaarts heb gekeken,
Verstomde ’t lied voor hunne valse streken.
De daad voor ieder schoon gedacht,
Daar heb ik altijd naar getracht;
Maar toen ’t gedacht begon te schijnen,
Moest het weldra voor dom geweld verdwijnen.
Een eedle ziel in elke borst,
En troost aan…