Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

dementie

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.078
Ik kom binnen, je zit in je stoel en kijkt uit het raam. Je kijkt me aan en roept een naam. Je weet niet meer hoe ik heet, dat is één van de dingen die je steeds vergeet. Je kijkt verward, kijkt door me heen en lijkt heel erg alleen. Soms heb je een helder moment, dan praat je weer zoals je echt bent.…
Irma V.3 december 2007Lees meer >

Loverboys

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.774
hem gehecht Hij die bedorven is met een zieke geest volledig belust op geld en macht over haar zij ervaart het als het allermooiste feest maar dan ineens is zijn agressie daar Veranderd in een monster van lager wal is zij plots voor hem slechts een naam dat gelooft zij niet en in het slechtste geval zwaait zij naar hem...vanachter het raam…

NACHTGROET

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Miljoenen flonkerende sterretjes ze hebben allemaal hun eigen naam, Ik kan ze bij hun naam niet noemen maar bewonder ze vanuit mijn raam. Ik groet ze met een knipoog en wens ze een goede nacht, ze lachen even terug naar mij wanneer ik deze nachtgroet heb gebracht.…
Moeke2 juni 2004Lees meer >

Verdwaald genot.

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Gedeelde spanning achter beslagen ramen, in elkaar verzonken, kreunend elkaars namen. Je sijpelt door mijn lichaam, als een ader van dun bloed. Het maakt me stil, maar mijn god, wat voelt het toch goed...…
Manesz25 juni 2004Lees meer >

Wanneer tot ziens vaarwel wordt

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.544
Daar zit ze, starend uit het raam knikt naar de zuster, hoort mijn naam en in de draai van dat moment stijgt de hoop dat ze me herkent. "Dag lieverd, daar ben ik weer", helaas blijven ook deze keer haar ogen onaangedaan afgewend: reeds 't afscheid, tijdstip onbekend.…

uitgeblust

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.759
op de eerste etage slungelden haar benen uit het raam over het al haast verrotte houten kozijn van een herenhuis met verloren faam ze daagde mij uit met blote benen en lonkende ogen die mijn lust wilden lenen onder het gewuif van een luchtige rok ontsnapte mijn verstand geenszins aan deze ruif en mijn hart haastte zich als…

vreugde voor morgen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 698
wanneer jij naar mijn tranen luistert ze wentelt in je diepste lagen maak ik plaats in mijn armen en wieg je tedere woorden met het hoofd voorovergebogen zoals regen tegen het raam glijden schaduwen van uren zwaar gevuld niet in de verte achter afgesloten deuren maar dichtbij in de eenheid van mijn oorsprong ik kus je ogen, ongestoord…

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
3.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 18.140
Toch was er tussen hen het zachte zingen van de gordijnen een wolk die aan het raam voorbijtrekt en een vogel op de vensterbank, door beide waargenomen. Onverminderd het geringe dat van dag tot dag voldoende was. Alleen de nachten brachten donkere portieken en een onrustige slaap.…
Jan Baeke11 november 2020Lees meer >

Het weten

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 876
de stilte draagt mij terug naar de woorden die ik in de nacht verzameld had nog voor ik aan het sterven dacht toen vogels nog niet schreeuwden dromen speels bewogen en kinderen rode appels uit stoffige bomen toverden ik ging aan mijn huis voorbij zag mijn moeder door het raam en het glas dat ik had verbrijzeld met mijn kleine vuisten…

het afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.700
mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde de laatste tranen ving in haar warme schoot er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel en de kilte van het marmer aan mijn handen ogen vastgeklonken aan het einde begon ik te lopen in de richting van jouw eeuwigheid er was een schaduw, achter de gesloten ramen de bergen die meekeken over mijn schouders…

samen blijven

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 709
heeft een goede reden – het regende die dag en nog dagen daarna, en jij spatte door de plassen op de straat het leek nooit anders te zijn geweest op de glanzende keien trok je sporen in het patroon van je schoenzolen zodat ik je altijd wel herkennen zou zelfs als de maan haar stralen brak op het randje van je linkervoet je sierde alle ramen…

Liefdesverdroot

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Het raam mag open Kom maar binnen, ik bén weer, ik leef weer.…

Anorexia

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Ze wil zich van 't leven beroven vanwege die blaam en ze springt uit het raam, maar ze dwarrelt en zweeft zelfs naar boven.…
Aubrey20 oktober 2008Lees meer >

IJsbloemen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
Ik zal sterven zonder het te weten anders had ik de tijd wel teruggezet, en de ijsbloemen voor het blinde raam gezet om de teruggang te kunnen meten, zou ik het eindig doel maar vergeten, wordt op de laatste adem – tocht de toon gezet om de ijsbloemen te herschikken in een veranderend boeket, vol ongeduld te wachten, rolt zich…
pama1 december 2008Lees meer >

Voor de verre prinses

poëzie
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.777
Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam, Maar andre sterren zien we in andre tijden. Uw land is zo ver van mijn land verwijderd: Van licht tot verste duisternis - dat ik Op vleuglen van verlangen rustloos reizend, U zou begroeten met mijn stervenssnik.…

de stille herfstavond

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
waar eerder de onrust van een stormachtig verleden op lag uitgestald het brengt de mensen buiten trotserend de koeienkoppen boven de mist zij waren nergens zo thuis geweest de stille herfstavond gaat van tafel boert een bescheiden bries en ruimt af stemmen zijn weggestorven mensen schuilen weer in de huizen waar mist voor de ramen…

tot in de oneindigheid

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.152
zeewind waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed tussen duinen en het dwalen, druppels en rozen, geknield in een keel vol tranen waar hij de liefde verheft in schoonheid tot in de plooien van donkerte zeelucht of wat er morgen komt en waar ik hem slechts kan bewonderen, de poëet met zijn moegestreden hart 'kantel het raam…

Oorlog

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Bladeren vallen van de bomen Het is een korte dag Mensen haasten zich terug naar huis En sluiten alle deuren en ramen. Zonnestralen breken door de hemel Het is een nieuwe dag Mensen lopen fluitend over straat En vergeten voor een ogenblik dat er oorlog is.…
Michael10 maart 2009Lees meer >

De bushalte 1963

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 490
Elke dag zelfde tijd stopt de bus voor de bakkerswinkel vanaf m’n vaste plaats aan het raam flirt ik met de dochter van de bakker die mij reeds verwacht en teleurgesteld als de bus met mij vertrekt als ze me wenkt zwaai ik terug ik stap niet uit de rol van elegante ridder speel ik maar kort val snel door de mand bang…

laat me varen

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 711
ik sluit mijn wereld verberg de deuren van het huis en wanneer de avond alle ramen verbrandt tot een donkere reis zwelt de nacht als een brede rivier met pijnlijke gewrichten de rust zal komen ik weet het zeker; binnen in mij zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken zich openen met niets om over te schreien met paarse…

Storm

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
De wind heeft volop storm gezaaid en de vele natte en dorre blaren, die zich in zo'n storm vergaren zijn tegen de ramen aan gewaaid en binnen, wat onderuit gezakt zittend, kijk ik wat melancholiek naar een alsmaar groeiend mozaïek dat op het venster wordt geplakt.…
H.J.Breuren8 september 2009Lees meer >

CANON IN D

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 801
Ik breek mijn raam open en kom uit op dezelfde straat. Daar is het zuiden, wijs ik. De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel. Het is een keerpunt. Misschien was jij wel mijn eerste liefde. (titel: Pachelbel, Canon in D)…

wat er rondgaat.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
En ook het raam uit (als laatste). Ja, het is allemaal wat.-…
c. paris16 januari 2010Lees meer >

Zonder woorden

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 924
De jongen komt binnen en gaat zitten bij het raam Hij ziet haar in de ruit en denkt: aardig meisje, ogen blauwachtig, net als ik een beetje zenuwachtig Zou zij ook iets voelen voor mij?…

Dansen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Sta voor het raam kijk naar de tuin die wordt beschenen door het licht van de maan. Tussen bloemen en paadjes zie ik een meisje sierlijk dansen in het maanlicht. Donkere haren omkranst als een boog om haar hoofd, haar jurkje zweeft om haar benen.…

Stedelijk nat

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
absorberen te midden van het steen en neergeslagen stof het is stil in de stad een eenzame paraplu haast zich verdwaasd op weg naar onbekend twee verslaafden paffen hun genot onder de brede luifel van een verlaten terras ik kuier langzaam nat richting een droog huis met een handdoek en een warm bed waar regen dan natikt op te schuine ramen…

Binnen-kamers

netgedicht
4.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 743
er klinkt een schreeuw om aandacht zonder geluid wanneer zij deuren en ramen sluit snakkend naar lucht, op zoek naar het licht liever doet zij de gordijnen dicht, een vlucht naar de veilige stilte binnen het buiten van angstig vergeten waar stemmen roepen, blikken doden en vingers wijzen naar bomen die krijsen...…

Hemels geluid

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 924
En diep in mijn hart fluistert een stem van oh, wat mooi en de stem vliegt door de kamer naar het raam richting horizon.…

Het stenen liefdespad

netgedicht
4.6 met 44 stemmen aantal keer bekeken 2.191
De wereld staat in vreemde gloed, jaloezieën schakeren de geborgen liefde dat eerder zo rijk en grenzeloos licht het gebrandschilderd raam bescheen..…

- Het leven door het oog van een lens -

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
ontleend aan een middeleeuws raam zonder bril door het leven willen gaan, enkel aan je hand, de realiteit of werkelijkheid volgend door het donker bij gebrek aan visueel vermogen waardoor het zachte licht waziger wordt en jij in verre zicht gaat staan, vergeten zijn alle onverklaarbaarheden het verheerlijkt gevoel van emotie.…