2333 resultaten.
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap
tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat.
Een genietmoment
zo maar
door de tijd aangeboden.…
Riviervogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.533 brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
vlieg jij hoger riviervogel
boven het stromend water
naar mijn dromen …
Ik kijk uit over de rivier
maar ik denk aan de zee,
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
oeverlanden zijn het blikveld
uitzicht over levend landschap…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Beneden lijkt alles onbewogen
in de nog onbewerkte grond,
evenwicht in een verzwegen
landschap, broosheid tekent
halo’s rond de zonneogen, die
aan het licht willen ontsnappen,
met deze aanhouder wint de
grond aan eigen dankbaarheid,
dat kind met haar oneindige
dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap
de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven…
Allé, allé
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Koersen wielrenners
in versnelling, door een afwisselend
landschap, onder een aanmoedigend
supporters gejoel.
Moordend kan vaak het tempo wezen,
wielrenners demarreren de pedalen in
het rond. Schakelen wanneer het kan naar
een lager tempo; draaien hun wielen dan
wandelend verder rond.…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.
Ik zie schimmige beelden,
die ik in het felle licht niet zie.
Gedachten die mijn geest bereiken,
zullen overdag niet meer bestaan.
Is dit wel mijn eigen huis?…
Mijn rib
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Ook al vloeien al de rivieren over
En blijft er niets meer van landschap over.
Dat deert me niet,
Mijn liefde is onomkeerbaar en vol eerbied.
Dit gaat dieper dan man en vrouw.
Dit is een ode aan mijn liefde voor jouw.
Dit is niet pas of voor even,
Volgens mij..
ken ik je van een vorige leven.…
twintig graden celsius in oktober
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ach kom - laten wij niet zeuren
tot in de treuren - het is de nieuwe tijd
bekleed met hippe zomergeuren
open ik het venster wagenwijd
een boeket om 't huis mee op te fleuren
wandelend door straten als een jonge meid
zonnebloemen naast een bos met okergeuren
kleuren de ezel in een landschap van krijt
ach kom - laten wij niet zeuren
tot…
Het fraaie ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Waar vogels hun verentooi opnieuw verzorgen
het opstaan van het gloren herboren vieren,
zich niet druk maken over de dag van morgen
met hun aanwezigheid het landschap mede versieren.…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Het mag een beetje nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
waar het landschap in stevige contouren
grensgebied vormt, tussen wildernis
ademt er een woestenij vol emoties
grillige waarheden in de hitte van het zand
en aangelegde beschaving.…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 We leggen je neer in een landschap van vragen
in zeeën van langzaam zwijgen
in de zomen van de tijd
Wat drijft je: rede, twijfel, moed?
We nemen plaats aan de voet van het epos
volgen de grillige sporen van het heldendom
met jou kijken we naar het dansen van de vlammen
Maar hoe lezen we het boek van jouw gedachten?…
winterpracht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
452 De douw knispert onder elke voetstap,
in dit betoverende winterse landschap.
De nacht valt als een fluwelen deken neer,
sterren fonkelen, als een hemels schouwspel keer op keer.
In het winterlandschap, gaan we samen op ontdekkingsreis,
over zachte sneeuw en op glad ijs.…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Daar krijgt de overvloed een plek en helderheid,
in een landschap dat in tederheid herboren wordt.
Kijk eens door mijn ogen naar het dansen van de muggen,
voel de tinteling van groei die alles samenbindt.
Het is een kracht die overweldigt, maar ook opent,
wanneer je leert dat overgave de essentie is.…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Thuis is een landschap
dat zich elke ochtend herschept,
waar het licht langs de muren glijdt
als een reiziger die even blijft hangen
voor hij weer verder trekt.…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 Misschien is dat de verborgen wet
dat niemand een ander uit dit landschap kan tillen,
hoe teder de handen ook zijn.
Sommigen verdwijnen niet.
Ze trekken zich terug naar een oever
die voor anderen onzichtbaar blijft.
Ik,
sta nog aan de rand
en kijk naar de plek waar iemand was.
De afdrukken zijn verdwenen.…
Ukiyo-e
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
234 Zo ontstaat een landschap
dat zichzelf steeds opnieuw vormt, een
drijvende huid van kleur en aandacht, waar elke nuance
haar eigen richting vindt en niets zich vasthecht aan wat voorafging.…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 't land met schoven,
't Groene bos zien wij daar boven,
Heel het landschap afgespiegeld met zijn kwijnend avondvuur.
Rundren weiden aan de hemel,
En langs zijn verlichte tin
Voert het paard de kar met garven
Rustig de open staldeur in.…
Natuur .....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 grond
ze vonden het 'n raar volkje
dat buiten de werkelijkheid stond
Ze gaan om met de natuur
als is het eindeloos
ze gooien afval in de sloot
in 't lied waren de vogels boos
Ook hadden ze het over kinderen
spelend buiten in het veld
die bewust de natuur vertrapten
met het nodige geweld
De vogels floten trager
tot 't geluid verstilde…
branding( of op strand bij nacht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.016 onvoorstelbare
verwoestende nacht
ik struikel, een waterige geul
dramatische herhaling
van de herhaling
zout is het water, mijn val
slaat een afdruk in het wad
opnieuw machteloos
verstijvend door kou en herinnering
schokkend licht van
een vuurtoren als kamplicht
godsgruwelijk angstig en verlaten
tot de ochtend zich ontworsteld
verstild…
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 En waart gij nimmer zelf gekomen,
En had geluk slechts kunnen zijn
Van teerst gemis de waterklare pijn
En tegen d' achtergrond der bonte dromen
Lichtschaduw van uw verre schijn,
Uw zon die nimmer boven kimmelijn
Rees uit oneindigheids verstilde stromen, -
Ik zie geen ander doel voor 't eenzaam wachten
Der gouden dagen, der juwelen nachten…
zij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 in de moed
van mijn vorstelijk bekomend slot
ik ben het riet aan de oever van een nieuw begin, het
raakt mijn geheim maar vlucht desondanks naar het
karton met als inhoud de kleine wakers van het einde, een einde
met een vals begin dat ik begeer zoals de vrucht in haar schoot
zij hoeft mij niet te lieven als de kruiken aan mijn ogen
verstild…
Nu achteraf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Gedurende de winter maak ik aandenkens van dit
rijk leven waarin het vervlogen verleden met de daarbij horende
traandruppels heel lang wordt bewaard en zo optimaal mogelijk opgeslagen
Op een dag word ik verstild en versteend, zowaar gekomen en gegaan; waar zal jij zijn?…
Als een huismus
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
518 Toen een eerste lange zoute traandruppel langs de
wangen biggelt, antwoordt zij met een troostend getjilp
Ik ben zeer diep in mijn hart geraakt door haar prachtige verstilde
beweeglijke, melodieuze muziek tegelijkertijd ontroerend en meeslepend.…
Kerstnachtdienst Westerkerk: Amsterdam Alle rede, onder ede: DE VREDE!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
599 '
Want met 1200 verstilde zielen in de Kerstnacht
durf ik de oorlog aan, de strijd voor het goede
de strijd voor gelijkwaardigheid, rechtvaardigheid en vrede
alle rede, onder ede, DE VREDE.…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Hun ogen blijven spreken, vragen zacht om herinnering,
hun stemmen, verstild door geweld, worden in stilte herhaald.
De trein vertrok, verzegeld, genummerd, onomkeerbaar,
de deuren sloten als een vonnis op wat ooit vrij was.…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 Hier mag je even verdwijnen in het glanzen,
tussen rijp, reflectie en verstilde rimpels,
tot je voelt hoe stil geluk kan zijn
als de dag ontwaakt in dit winterwonderland.…
Dans van Bekoring
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.977 De rest raad ik
Dan moet je woorden verspillen aan een daad
Het ging als volgt:
Een versneld kluwen diep in het landschap.
Verstrengeld gescharrel.
Schuimlippen.
Een blozend gevecht.
Hoeven knarsen.
Zweet dampt in kringelende slierten.
Versmolten vlees dat zwenkt en kantelt in een lijnenspel.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 Langzaam vormt zich een schilderij
het landschap ontwikkelt zich tot paradijs.
Ik ben jaloers, het is immers niet van mij
al maak ik dat mezelf wel wijs.
Een simpele boom neemt vormen aan
ontpopt zich als een reus in het wit.
Het wit doet duizelen, ik kan niet staan
ik voel me nietig, zo als ik daar zit.…
De trein loopt prachtig binnen
gedicht
3.6 met 41 stemmen
14.810 Breekt het landschap in,
regen slaat het raam, rechts een huis gegeseld
zag je dat, een tuinschuur klapte open, er golven
hagen op de wind. Onvermoeibaar kuiert
de landweg, wegen binnendoor, staat
onverwacht een ladder, glimmend, hemelhoog.…
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 . –
Een thürings landschap zie ‘k, waar ‘t avondlicht
Scheef op hellende korenvelden ligt;
Hier, onder mijn veranda, wordt ‘t al koel.
Net Mendelssohn: een zoet en warm gevoel
Van smeltend, week verlangen: ‘t is als richt
Zich jongensmijm’ren naar het vergezicht
Van liefde, stil-heerlijk geweten doel.…