7023 resultaten.
Met duizend draden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
528 zoon
Voortijdig mij voorgegaan
Die uit mij geboren was:
Weet dat het goed is,
Eind aan lijden en pijn,
Adem die steeds moeizamer
Zijn weg naar binnen vocht -
Heb die me lief was laten gaan,
In liefde, in vrede,
Maar zie elke dag je lege plaats;
Heb er vrede mee dat jij
Er niet meer bent,
Er niet meer hoeft te zijn,
Afscheid…
Ontluikend verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 waren we hier al geweest
waren we eerder onszelf
in afstand, nabijheid
in gezamenlijk verliezen
hebben we nooit bestaan
na afscheid, herinnering
vergeeld vervagen, vergeten
in dozen op verlaten zolders
in avondlicht langs kale muren
als huisraad zonder handen
zullen we elkaar ooit weerzien
ergens aan zwaarte voorbij
zomaar,…
Grafwaarts
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
778 zo'n ontroerend
afscheid van
jouw geliefde
bewaar dit
dankbaar in
je hart
jij wilde
hem/haar niet
afstaan het
leven is
mooi maar
soms ook
heel hard
onderweg naar
jouw vertrouwde
omgeving kijk
je even
om naar
de met
bloemen overladen
kist
verwerkend wat
jij nu
al enorm
mist
vervul de
wensen die
nog achter
zijn gebleven…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij kwam
het afscheid…
Een ode
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
808 Zij staan overdag paraat
zij waken 's nachts
zij slapen als het gaat
ze zorgen als er gezorgd moet worden
ze troosten als het nodig is
ze doen wat er wordt gevraagd
de zorg eindigt pas als het stopt
de zorg stopt pas als het eindigt
de zorg houdt pas op
als zij zelf komen te overlijden
als een afscheid komt van hem of haar
een leven lang…
Begin tot eind
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
544 anders dan wachten
Wachten tot de tijd daar is
En inmiddels gaan we in onze gedachten
Voorwaarts in licht en duisternis
Dwars door muren van ’t verleden
Brekend in toekomstige tijd
Over onzekere paden treden
Waar het heden ons toe leidt
En geruisloos gaan de tijden voort
Van het leven slecht of goed
Tot men op het einde hoort
Dat men afscheid…
Rozengeur en maneschijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
682 vaster te worden, niet meer nat
en later reden er geen bussen meer
maar in de sneeuw op hoge hakken
was naar jouw huis wandelen
geen keuze, een taxi nog wel
Bij jou thuis dronken we thee
keken naar het sneeuwen buiten
het carillon verspreidde geen licht
In de ochtend keken we naar het wit
er lag nog sneeuw, maar er hing
iets van lente en afscheid…
Ademloos
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
439 Nooit zal er sprake zijn
van een blijvend afscheid.
Vinden doe ik je overal.…
dikke knuffel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 leugens
ik wil dat het leugens zijn
die over jouw gezondheid
mij de waarheid vertellen
pijn
ik noem het pijn
wat jouw waarheid mij vertelt
van afscheid dat komen gaat
deze waarheid doet pijn
pijn die ik enkel verdraag
dankzij houvast van verbinding
in van jou gekregen vriendschap
de waarheid en de pijn
huilen tranen van verdriet…
Droom lustig
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.657 De werkelijkheid
kent vele gezichten
de wereld komt binnen
onrustige berichten
gedachten zaaien nieuwe dromen
droom lustig viert het hart een feest
om het einde te vieren
van een vers begin
afscheid nemen
van wat is geweest
droom lustig
gaat het hoofd
op avontuur
en hangt haar spiegel
aan de zwarte muur
de rituelen worden…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 als een bloem
die nog bloeien moest
nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren…
Tussen de regels door
gedicht
3.4 met 27 stemmen
34.734 Dit moet het afscheid zijn.
(Nu zal ik heel hard in mijn vingers knijpen,
dan doet het me van binnen niet zo'n pijn.)
Zie je, ik blijf er koel en nuchter onder.
Het is het beste, voor ons alle twee.
(Nu zit ik dus te wachten op het wonder
nu zul je opstaan, glimlachen... maar nee...)…
Haar handen onklemmen licht
gedicht
2.4 met 64 stemmen
20.525 Haar handen omklemmen licht. Wind
houdt haar gaande, steeds verder
weg van wat zij weet, van
wat haar voorkomt als echt,
het bestaande,
tastbare: van een lichaam
het gezicht, van eenheid
de breuk.
Verkoolde rest
van wie, brandend,
onverbrekelijk waren.
------------------------------------------
uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…
leef oprecht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.959 vandaag ligt het leven achter mij
ik was er van begin tot einde bij
nu ligt er iets nieuws in het verschiet
laat er vreugde zijn boven verdriet
zij die mij reeds zijn voorgegaan
zijn voor mij altijd blijven bestaan
zoals een rivier stromend in een zee
draag je mensen altijd in je mee
vaarwel zeg ik u dan ook niet
de tijd heeft iets moois…
Het beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.249 Zul je goed op jezelf passen
en voor altijd mijn engeltje zijn
laat al het kwade je niet verrassen
de wereld is groot maar ook zo klein
Zul je ook nog eens aan mij denken
en mij kiezen uit honderd namen
als je mij ziet zul je dan wenken
we hadden het toch leuk samen
Onthoud dat het leven jou zal testen
dat je pijn zult voelen waar je niet…
Hemelvaart
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.098 Het trio aapjes op de schouw
dat altijd alles braaf geslikt had
was het doof en blind zijn zat
en nam de zwijgplicht ook niet meer zo nauw.
Ook buiten was het over met gedogen
Bevrijd van roze, wit, pluche ultramarijn
had de dageraad zich vol gezogen
met geelgroen, grijs en karmozijn.
Een bars palet dat niet viel in te tomen
en de zachte…
jij was een deel.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 vanmorgen blafte jij nog,
kwispelde met je staart,
jij was ziek, maar toch,
jij was mij nog zoveel waard,
niets kon de dierenarts nog bereiken,
de ziekte zat door heel jou lijf,
met je ogen liet jij mij zo vaak blijken,
baas ik ga niet nee ik blijf,
maar de spuit van die dag,
daardoor ben jij dan toch gegaan,
het leek wel of jij zei toe…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Teller van hartslagen en stemmen.
Grasgroene velden en helderblauwe lucht.
Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen.
De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn.
Het duurde te lang...
Overal glas, bloed en geschreeuw.
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…
De jaren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
619 gisteren
zag ik
jaren
alle jaren vleugels krijgen
hoger
dan de
hoogste
allerhoogste wolken stijgen
vandaag
staan ze
heel even
op de grote aarde
stil
ze zijn voor nu
bereikbaar
niet meer buiten
onze wil
en morgen
doen we
onze
onze warme handen open
de jaren zullen vliegen
en wat rest aan ons
is hopen…
Als stilte valt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
478 Soms voelt afscheid als een deur die langzaam sluit,
terwijl achter het donker een andere ruimte wacht,
een plek waar wegen zich opnieuw kunnen kruisen
wanneer het leven ons daar onverwacht samenbrengt.…
Droomvlucht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
937 Op het einde
Van de dag
Voor de kille
Koude nacht
Zijn wij weer
Verenigd
Zijn wij weer
Van kracht
Tot die schemer
Na het donker
Tot die eerste
Lichte regen
Ben jij alweer
Verdwenen
Jij nooit nog
Bij mij lag…
blauwe Brinta
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
511 de ongewisse tijd voordat hij verdwijnt
uit de gewraakte lichtvlekken
wil hij zijn tong voor ’t laatst branden
aan de verleden schoonheid
gedienstig zal hij ’t beëindigen
al blijft ‘t ver van zijn bed ‘n showelement
en de godverdomse grote bekken in de kerk
vallen verstandig stil
in ‘n oogwenk ‘n papaiea
fluisterend in haar oor
die hen…
Mijn papa in gedachten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
381 Mijn papa in gedachten..
Ik adem dankzij jou
Een leven in zonder jou
Jij gaf mij voorwaardelijke onvoorwaardelijkheid
Mijn ziel weerspiegelde bij elke blik
Een niet te verteren pijn
Onzichtbaar liep ik langs jouw lijn
Op zoek naar de hand vol intimiteit
Droge ogen vingen mij
Doordrenkt met bittere werkelijkheid
Niet meer ben jij…
Anders
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
387 Dat alles zo anders was
en ik zo ben geworden.
Omdat
wat was
zo anders is geworden
en ik zo bleef
zoals ik was
werd alles anders.
Ik ging niet mee.
Ik kon het niet.
Ik deed alsof.
Ik doe zoals ik deed
en dacht.
Ik loop maar wat
verdwaal
in hoe het anders werd.
De weg naar huis
Is er niet meer.…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 Regen knaagt weer aan het raam.
Het onbenoembaar late blauw
kwam vroeg vandaag. En bedolf
de straat met duister.
Windloos weer, ik luister
bij de zwakke lamp.
En hoor de kluiten op jouw kist.
Toch ritselt hoop in dit gemis.
Ik zag een late aster op je graf.
Straks wordt het geruimd.
Maar liefde is nooit af.…
Het afscheid dat nooit kwam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
350 laten vangen
En lopend door warm zand besloop me dat moment waarop ik verlangde
de herinneringen die de zomer bracht in vrijheid op te sluiten
Het daglicht schoof voorbij, de zon maakte haar baan
toen ik de eerste keer vanaf het strand in de wolkenzee staarde
en ineens wilde gaan rennen, omdat de tijd niet stil bleef staan
Ik nam geen afscheid…
Erfenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
366 De kamer ruikt naar oude urine
en afgekoelde soep.
Op het nachtkastje staat zijn kunstgebit
in een glas met kalkrand:
een glimlach die geen dienst meer heeft.
In de zwarte lade tel ik het geld.
Tussen vergeelde elastiekjes
en pennen die weigeren
vind ik een foto van een vrouw
die ik nooit heb hoeven aanraken.
Ik voel geen spijt.
Alleen…
Bittere fles
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
256 Elke keer dat ik lach, krimp je.
Vreugde is verdacht geworden.
Een scheur in je glas
waar je je vingers aan snijdt.
Bij jou lijkt het altijd feest.
Een doorlopend licht.
Ik sta buiten, zonder uitnodiging,
en leer het ritme van de muziek
aan de trillingen in de muur.
“Deze fles,” zeg je,
Heeft mijn plaats ingenomen.
Want jouw stem heeft…
Noorderlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 Het vraagt geen afscheid om waar te zijn.
Het kampvuur knettert door,
terwijl mijn ogen zakken naar de aarde.
Niemand telt.
Niets wordt teruggevraagd.
Het noorden bewaart wat hier werd neergelegd…
Veronderstelling
netgedicht
2.5 met 21 stemmen
1.082 De jongen huilt niet.
Verlies veronderstelt bezit.
Hij huilt om wat nooit begon:
een hand die nooit bleef,
een blik die nooit zei
dat hij genoeg was.
In hotelkamers
met gordijnen die niet sluiten
leert hij zwijgen.
Niet uit gehoorzaamheid,
maar omdat stilte
de enige veilige plek is
waar hij kan wonen.
Lichamen die passeren
als etalages…