Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

SchildersGoden

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Een blad… En weer…. door één streek, één veeg De bloei springt op en lacht uitbundig De lente is voor eeuwig vastgelegd Het doekvenster naar het leven staat open Kijk dan toch, …zie en juich Jubel mee, met de schildersGod De Roos ……zij IS geschapen…..…

‘Vademecum voor de renner!’

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Rij trager dan je kunt, Eddy, maar mijd je voor de kuilen Leef vrij, maar ken je grens, want fietsers zijn geen uilen Rij altijd met een hartslagmeter en onderhoud je bladen Zet j' altijd uit de wind en eet veel koolhydraten Wees dommer dan je bent, Eddy, maar mijd je voor de vrouwen Laat een ander ’t gat maar dichten en spaar…

Aardse bodem

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten, verbinden een ieder die luistert en tuurt, met de eeuwige oertijd van zomer en winter, steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af, terwijl op de grond rottend blad van populieren een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren, heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht, dat wikt en vecht…
Tjoke4 november 2007Lees meer >

Dingen in gedichten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 778
Maar soms is ieder denken mij teveel, mijn pen ligt doelloos op het blanco blad, de dingen lijken van hun zin ontdaan. De nieuwe rol die ik hen toebedeel is die van nutteloze boel omdat geen druppel inkt hen linkt aan mijn bestaan. (Het winnend gedicht van de Cultura sonnettenwedstrijd n.a.v. Gedichtendag 2008)…

Afgeschoten inktpatroon

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.868
ook al is`t een wankel woorden hinken een aarzelend bewegen van mijn onderkin Tot ik sterf mijn liefste, tot ik was mijn schat zullen mijn kreten naar jouw hemel lonken onderwijl van aards noch werelds wijken Elk woord zal te veel zijn of zo lijken want hoe mooi ook letters kunnen pronken jouw schoonheid schuilt in het blanco blad…
WOLF4 april 2004Lees meer >

7-4-2003

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.014
vluchten voor het aankomend noodweer Ik wil dansen langs de huizen maar mijn benen zijn vermoeid ik kan alleen maar vluchten voor de regen op komst De mist is niet zacht om op te lopen ik pletter er steeds weer doorheen en als ik op een wonder zou hopen zou ik vallen door de wolk als een baksteen Ik wil proeven van de glans op het blad…

Elke stadje heeft zijn kladje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.148
goudrands gelegen, in rietkraag gehaakt behangen met kleedjes van kant gemaakt want voor suïcide was je gelukkig te plat En mochten er zich toch complexen verhogen toornen boven jouw schuingebekte Oldehoven dan pleurden de tegels uit de Donau van boven daar grauw `t vrij end krachtig af had gezogen Oh Fries capitool, Gij onbedrukt blad…
WOLF9 mei 2004Lees meer >

in tegendraads

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 831
je eeuwenoude trots kreunt statigheid ringen zullen mij het jaar vertellen seizoenen vol met bloei of matigheid machines zullen snel je bast gaan pellen generaties heb je al voorbij zien gaan van klein tot groot geschiedenis verhalend uit diepe eerbied lieten ze je staan zo werd jij voor dit bos gezichtsbepalend het blad ruiselt een naderende…

Ach, het is maar een eethoek .....

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.933
soms iets scheef, na uitgesproken zinnen net of er een knipoog volgt, met de zinssnede, "hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning, anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen toe oh, mochten deze tafel en stoelen praten een woud met bomen is niet genoeg om de woorden, ooit gezegd, af te drukken de lach en de tranen door het blad…
metha17 juli 2004Lees meer >

Liefdesboeket

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.729
bemind nimmer het gevoel van treurwilg jouw regen blijkt later een gouden - ik blijf van je houden zelden tijden van distels de nectar is dan al in zicht - mijn liefde is aan jou gericht wij, verslingerd als kamperfoelie met de zachtheid van mos - ik laat je niet meer los nooit het gevoel van muurbloem maar dansend als een blad…

Sneeuwklokje

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.118
Schuchter werkt het prille groen vanuit brekend zand naar ’t licht waar het leven tot in volheid knopt als serene schoonheid zich ontpopt dat zich ned’rig naar d’ aarde richt haar pracht buigt zwaar de ranke steel en teer bloemt zij haar blad'ren wijd die puur van kleur het hart ontbloten wit/groen gerokt; de kern omsloten..…
sacrajewa16 februari 2004Lees meer >

afscheid van de kastanje

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.118
drukte zag je onverstoorbaar aan tabee ... barmhartige Samaritaan we kunnen nu geen hart meer in je kerven je broeders volgen één voor één je pad een lange rij van zwijgzame soldaten waaraan de oorlog onvermurwbaar vrat de doden nemen afscheid van de stad de weemoed vult verlaten Haagse straten het boek is uit ... dit was het laatste blad…

Haast

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 684
Het kleine rupsje buigt en strekt zijn lijf Snel…langs het blad en over de rand omlaag de haartjes op zijn rug zijn hard en stijf zal hij het nog redden.. lukt het nog vandaag?…

Augustus

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.349
Leven, dat genoten had, ging al dood in rimpelende bladen. Grijze schaduw wankelt aan. Vreugden willen rusten gaan. ---------------------------- uit: Tochten (1911)…
Jan Prins1 augustus 2025Lees meer >

Mei

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.183
Hakhout op zode'omsloot ze, zwaar bemost, Daar hingen zoals onder zee in 't bos Koraalbomen, nog dode bladen los, Verbruind. Daarin scheen nog de zon vuurrood, maar in 't gebloemte ging de kleur al dood…

Een mooi sonnet

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 851
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten: elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Adeleyd16 juni 2010Lees meer >

In de stilte van de zon

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 563
Prevelend en fluisterend een zuchtje warme wind verdord blad dat troosteloos dwarrelend de ronding van de aarde vindt. De grond is verhit de zon verzengend heet druppels op gloeiend heet getinte huid geen water maar zoutig zweet.…
Katty5 juli 2010Lees meer >

nattigheid

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.364
alles helder schoon wat hij op zijn weg maar vindt spattend en spetterend roffelt hij op de daken stroomt over wegen en land naar sloten, die verzadigd raken dan plots met de wind in de rug striemt hij het gouden korenveld halmen buigen en knakken voor het hozende geweld is de boze bui voorbij ruist de regen zachtjes neer, op het blad…
lijda23 juli 2010Lees meer >

Woordkeuzes?

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
Woorden wonen niet in boeken ze leven in het hoofd, onder stenen, tussen rottend blad en struiken, witte sporen van paddestoelen wel gesponnen, niet klaar om te gebruiken, vloeken over herkomst en afkomst in regenplassen te voorspellen of om in schaduwen van het schemer hun gelijkenis met de maat der dingen, een ongelijkheid als onvoltooide…
pama28 augustus 2010Lees meer >

Onderscheiden.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Ik hield mij vast als het laatste blad aan een tak, zoals anderen vallen val ook ik omdat binding ontbrak.…
Jantje Tee.14 oktober 2010Lees meer >

Haard en herfst

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
In de herfst verzamelen wij de zon jij diep in de kleren ingepakt en ik wat luchtiger achter de rolstoel aan Met de venkel is het haast gedaan proeven voorzichtig de zoetheid van het blad In de hof plukken wij het groen van de pisseblom voor de hoenderen in hun ren, zij kakelen als altijd bij het zien van ons er lustig op los Ik…

Vlinder zonder vleugels ?

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Je kwam liefde te kort, een woord waarom gelachen wordt, het blauw wordt ijs, daarna grauw, niet in meer staat innerlijk te bloeien, in de kou wordt alles ontkend, de regen berijdt het blad waaronder de vlinder geen tehuis kon vinden en tot in de lente zal zwijgen, een kale boom op een oude prent, dat in elk seizoen van kleur verandert…
pama7 november 2010Lees meer >

Flos Susannae*

gedicht
2.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.933
En deze vlinder, in de vlucht gevangen, voorgoed aan blad en stengel opgehangen, is hagelwit; de vleugels van een fee. Of beter nog, een witte negligé, wijd golvend en de rand omzoomd met lange frivole franje, teken van verlangen naar wild en nachtelijk plezier voor twee. Aleen de bijen komen snoepen, overdag.…

de gevallenen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
vanochtend, staande op de koude sloot, zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs de herfst lag daar gevangen, eigenwijs in bonte kleuren: geel en donkerrood en bruin, met her en der een vleugje groen elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend en stil, van leven, dood en mij vervreemd, bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen ze vielen toen…

Meigeluiden

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.567
daar waar de IJssel stroomt was er een dichterlijk ontmoeten een kunstenaar met zwarte hoed toverde er warme welkomstgroeten de zon belichtte de ramen het uitzicht op de Hanzestad bloemlezingen leken te blozen op elk beschreven blad dichtmaatjes van ver brachten rust zo heel dichtbij muzikanten speelden vol souplesse de mooiste…

STUNTELIG SONNET

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Bezwaard ligt de pen naast frommels, scheldt gemeen: "Het gestriemde blad vol slaafse woorden haat jouw ijdel streven. Weet een zuigeling raad met kunstminnende taal? Verlang slechts de speen!" Die drukkende vernedering verzinkt bij plots opkomend kindervertrouwen. Zie, ledigheid van papier en wezen sterkt.…

Herfst en dan...

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Bomen kalen Wolken jagen late zonnestralen De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw Een noord wind werpt zich tegen muur en dak rukt verstoord aan ieder blad en tak haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren krijst, wervelt, blaast zijn kille adem door alle holten, kieren, gaten heen, een kou die aan mijn botten knaagt.…

Kamerplant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 802
Jonge bladen schieten recht omhoog gaan gedurende de loop van hun leven buigen steeds meer hangen totdat ze aan het einde naar beneden hangen, verticaal niet veel anders dan toen ze nog jong waren alleen nu andersom.…
Marco Miceli22 september 2011Lees meer >

Advent

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
De bomen gaan in rust, hun blad valt op de aarde, Steeds vroeger op de dag verdwijnt het licht. Met regelmaat vriest nu het water dicht. 't Is of de dood bewust zijn heerschappij verklaarde. De mensen zijn belust, slechts geld en goed heeft waarde. Voor vreemdelingen gaan de deuren dicht.…
Joop Treep21 november 2011Lees meer >