247 resultaten.
Herfststilte
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
777 De dood speelt geen theater met de stilte
zeg maar niets meer, nu is het bittere ernst.
Alles wat er toe deed is verkeerd gegaan
alsof de heimwee met het vergeten speelt
en liedjes kantelen door de aai van de wind.…
miesie van hesewiek
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
929 me skilt ende bertrouw
siet ghie mie anne
dun ernst maoke oew
gesichte mere oawer
dun least dien skouder
gedraeghe unne ganse lief
is oe an te siene
als geliecke verskole piene
die werme skout sich
slegts in wienig telle
as diene oge glaense
doch seltsame kere
die klostertuune
onrinkt oewe siele
alwaere ut oe self
ut is er so stille…
Paul Verlaine †
poëzie
3.8 met 13 stemmen
4.121 I
Men mocht wel willen in donzen woorden
van hem te horen, nu hij pas
dood is en wat zijn leven was
voor 't eerste stil gaat worden; stoorden
nu woorden niet in zijn beginnen
der vredigheid hem toegebracht
en in de schuwe ernst betracht
door ons, die ons willen bezinnen
over het sidderende, dat wij vonden
in ons; zó het opeens…
oude vrienden van weleer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.336 beloften
naar elkaar
we raakten in de samenleving
een snaar
Konden onze talenten benutten
en uiten
gingen onze eigen weg
We bleven in ons hart kornuiten
Dikke maten
die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten
niet te evenaren
zouden we onze levens
doorleefd bevaren
Met wortels diep
in de aarde gewroed
we hebben in alle ernst…
Een Dichter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Het kind in de dichter, maar met
bangheid in zijn ogen ziet hij zwanen
in de vijver en is ongerust over de
bedreiging van de schoonheid in het
leven dat zo kil is, onverbiddelijk
en waarin men wordt gekastijd.
Hij voelt de pijn, het verdriet,
terwijl hij in de ogen van een kind
vreugde ziet en luistert naar een
merel en zijn lied.
Ogen…
De Val
snelsonnet
3.3 met 46 stemmen
3.228 Na jaren polder-doofpot aan de macht,
enquêtes voorgekookt en filmpjes zoek,
valt met Srebrenica het Paarse doek,
wat als morele zege wordt gebracht.
Eén maand voor de verkiezingen vertrekken...
Ze wisten het toch lekker lang te rekken!…
Torenbewoner
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
984 'Ernst en luim, broeder Joanan, dat is
het leven!', zei hij. Ook hij was ooit
protestant geweest, ik zie nog voor me
hoe hij met zijn kruk de houten celdeur
open sloeg. Hij bewoonde de top van het
klooster, dus moest hij uitzonderlijk
wijs zijn, dacht ik als symbolist.…
AAN ARABELLA.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.527 Is mijmrende ernst op uw gelaat te lezen,
Of stoort de smart uw blijdschap en uw vreugd;
Blinkt daar een traan van weemoed in uw ogen,
En is die wang, zo blozend anders, bleek,
Dan maakt uw schoon 't gevoelig harte week
Van die u ziet door droefheid neergebogen.…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 De ernst van de zaak is mij bekend,
tot nu toe ben ik niet voor zwaarte gezwicht.
Gaat het om de plaats van het onbekende
of heeft het gevondene nog geen plaats?
Mijn aanwezigheid voelt als bezwaar
en ik vraag me af of ik hier moet blijven.
Wat dan nog rest is dekking zoeken
en klein blijven zodat niets mij kan raken.…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 In alle ernst, groot is zijn formaat. Geweekt,
gewit, gepapt zijn pipse daad. Bleekjes
bezigt hij allemans kleur in zijn roomwitte
villa waar hij met ronken spraak maakt,
tranen in kristal laat, de dood in dingen
vertaalt. Onsterfelijk in grut en beuzelen.
Schappelijk voor hoofd en kloddeman.
Te geef.…
KPMG ondertekent naar tevree
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
735 ‘Accountants doen maar wat,’ zo schreef ons blad
Ze zetten overal hun krabbel onder
KPMG - en dat is echt geen wonder -
was nummer één. Bravo! Proficiat!
De and’re drie - en daar kunt u op bouwen -
Die strijden om wie ’t mínst is te vertrouwen…
Mensenmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 We dansten naar een nieuw jaar
in de utopie van de muziek
en de Gouwe Ouwe
liederen van liefde
verlangen en verdriet
die in onze longen wonen
en onvoorspelbaar ineens
uit de diepte van onze adem
naar buiten komen
strelend of stormend vol
ervaringen die ons laten
voelen wie we zijn en waar
het om gaat, de eeuwigheid
van ons leven te…
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Hoe je als een speelse ernst in teerheid, vluchtigheid en
lichtheid met een bijzondere aantrekkingskracht hier bent gekomen
ben jij ook weer gegaan in een wereld waar drukte en minder jezelf zijn heersen
Al met al hebben wij een mooie tijd samen gehad terwijl de herinneringen blijven bestaan.…
BALLADE VAN DE WACHTKAMER
hartenkreet
4.9 met 32 stemmen
1.548 Het leek in aanvang niet catastrofaal
maar weldra bleek de ernst der situatie,
de vraag klonk, met gepaste intonatie:
“Is er misschien een dokter in de zaal ?”
In kleine kring, maar ook op groter schaal
zien wij het blinde lot de mensheid treffen
hetgeen ons somber peinzend doet beseffen:
wij zijn een prooi van ongeluk en kwaal.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 vriendschappen
nooit uitgekomen dromen
mijn lijf een beeltenis
liet mij laag overvliegen
als blanke schavuit
hart op de tong, flapuit
probeerde mij te imponeren
zonder liefde te bekeren
in lethargische leegte en onbeleefdheid
schilderde heimwee, tekende mij
voor het eerst zonder hart op straat
in zoete vakantieherinneringen
woorden voor de ernst…
adres vergeten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
175 gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en…
we zouden kunnen zeggen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.362 lieft mij
en ik je fiere borstjes waarop je tepeltjes geplant
en ‘k beef in jou wanneer mijn hongerend zoeken
zich heel diep in je nestelt en ik je vind
jij warme vrouw
ik lief ook allebei je ogen die open zijn en mij
heel teder in zich drinken, jouw vragen ook
en ook je zoete stem en niet alleen wanneer zij verzen
spreekt maar zelfs in ernst…
DE TWEE GENIUSSEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.448 Zij staarden lang zich aan, in diep gepeins verloren,
Dees, met een hoge ernst, die, met afkerigheid.
En bange stilte scheen op eens Natuur te omzweven.
In 't eind vraagt de eerste, wijl een traan zijn oog ontvlood:
'Wie zijt gij?' 't Antwoord is: 'Het Leven.'
'En gij?' vraagt de andre. - 'Ik ben de Dood'.…
Ze ademen een andere geur
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
608 mijn leven mee
later kwam de eerste schaduw
foto's werden donkerder van kleur
alsof de zon niet wilde schijnen
ze ademen een andere geur
ik weet nog wat er toen gebeurd is
ineens mocht ik geen kind meer zijn
moest mij richten op de toekomst
onzeker was ik en zo klein
het eerste fronzen van mijn voorhoofd
strakke lijnen langs de mond
ernst…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Ernst moest spreken uit mijn ogen.
Belangrijk wat een ander vond.
Het kind in mij, dat wilde spelen,
gewoon, veel leuke dingen doen.
Weer onbezorgd kunnen lachen.
Helaas was er geen ruimte toen.
Ik heb het maar in slaap gehuild.
Ben als volwassene gaan leven.
Het kind in mij is nog heel stil,
ik wil het ook zijn deel gaan geven.…
Hazenpad
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
769 Na Kaag en Uslu is nu Kuipers weg
De ratten hebben ´t zinkend schip verlaten
D66 heeft goed in de gaten
Hoe je moet zorgen voor je broodbeleg
Bij winst uitbundig op de tafel dansen
Maar bij verlies zie je snel nieuwe kansen…
Jansen was de naam
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
1.006 Een arts met zeer besmette reputatie
- Geschrapt uit de registerlijst van BIG -
Vertrok naar Duitsland en verschafte zich
Tot driemaal toe een baan door malversatie
Pas nu is Jansen (met of zonder Steur)
Voor íeder ziekenhuis een nonvaleur…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 Ernst. Beschamend bewijsstuk.
Nat zijn de straten rond mijn reis. Wat wil ik?
Tranen als olie, straf, verlangen naar straf.
Het gebeente, het geknekelte van bomen, reumatisch
en geborneerd vadert, de laatste, om die actie.
‘Ik geloof alles wat je zegt.’…
Zwarte nachten.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Warm dekbed zo hoog mogelijk opgetrokken; afschuwelijke zwarte gedachten verbannen ook verwenst
Zo geliefde vriend tevens soulmate toeft in gevangenis, een stuk van mijn hart lijdt doodsbang en alles wordt pure ernst.…
Vrouwengeluk
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.869 Vooreerst: ze spelen heel lang met de pop;
Om daarna in een kostschool huis te houen;
Daar leert men frans en engels in galop;
En om haar hartsgeheimen te vertrouwen,
Doet elke mooie een hele lelijke op;
Die schrijven zij dan 's zomers lange brieven,
Zo lang, zo lang -- totdat ze in ernst verlieven.…
Lina
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.104 Wat kan het u baten
Dat de ernst van het hart op uw schoonheid zich wreekt? ...
Is 't niet of de roos aan de ruiker ontbreekt?
O! is 't mij gegund in uw ogen to zien?
Uw trekken verklaren mij 't raadsel misschien;
Maar 'k zie het gelaat door een blosje bedekken
Gij wilt u onttrekken?
Foei! dat ge der vriendschap zo bloo wilt ontvliên!…
kerkbezoek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Iemand als ik, een teleurgestelde
een stiltezoeker,
iemand met honger naar ernst?
Religie is dood, allang gestorven
in deze opgesierde benauwende gebouwen
waar dwanggedachten de sfeer bepalen.
Is God ook dood
gestorven wegens gebrek aan belangstelling
of is het geen religie
maar relatie die opnieuw
geboren moet worden!…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 En zó’n goddelik genot met de ernst te zwetsen:
de hoed van een parlementslid vijftig meter ver te dragen
Of legendaries akelig te doen achter schilden en uithangborden!
Een grote dag die de kristelijke liefde bezingt in een nog heidense roes.
Als gister misschien schijnen bomen even dood.…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 Angstige ernst en majesteit
Zweeft mij van uw grenzen tegen;
Onbekend zijn hier de wegen;
Vreemd, het oord dat mij verbeidt
Eeuwigheid! Eeuwigheid!
Vol van spijt, snelle Tijd,
Zie ik, nu ge ontvloden zijt
Hoe ‘k zo weinig Gods leefde;
Niet naar ’t ware doel steeds streefde!
Gij, die mijn toevlucht zijt!
Zie die spijt, zie die spijt!…
Bedenking op mijn eigen verjaardag
poëzie
3.1 met 18 stemmen
8.625 één vijand werpt mij neer.
’k Heb duizendmaal, o God der goden,
Aan u met ernst mijn hart beloofd,
Ja zelfs gewillig aangeboden,
Doch duizendmalen weer ontroofd.
Zal ik, o God! altoos dus zwerven?
Nooit vast staan op de weg der deugd?
Uw gunst en ’s werelds vriendschap derven?...
Vaar wel dan, vrede en kalmte en vreugd!…