1982 resultaten.
Naschok
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
587 Droge tranen schrijven nullen
op een gapend massagraf
kon mijn giro maar verhullen
dat ik veel te weinig gaf
Laat mijn bloed toch sneller stromen
bij het zien van grote rampen
nachtmerries zijn roze dromen
onder televisielampen
Schuif mij op de schaal van Richter
door naar menselijke actie
maak mijn eigen lijden lichter
als hulpverlener…
Lijdensstrijd
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
700 God, waarom is er zoveel lijden?
Waarom is er zo’n verdriet?
U kunt het toch bestrijden?
Waarom doet U het dan niet?
Ik heb al zoveel gedragen,
al zoveel pijn geïncasseerd.
Had ik het dan alle dagen
telkens weer verkeerd?
Open toch in mijn hart de deuren
om Uw Naam te willen loven
en niet langer meer te treuren.…
Liefdehonger
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.848 De trots, die mij eenzaam doet lijden,
Die geeft ook tot lijden de kracht.…
SCHEMERLIEDJE
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.014 Schemerliedje, tintel-fijn,
mocht ik met uw wijsje klein,
geven stil verblijden
wie lijden.…
een lange dood
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
859 de schrale troost
van een mogelijk
hiernamaals
geeft slechts
minder schaduw
over het nu
een vroege dood
is genadevoller
dan dit te lange
levenslijden
als er een god is
die dit aan kan zien
of aan wil horen
dan is die machteloos
of gewoonweg wreed
het lijkt hopeloos
je bent zo machteloos
vlucht maar mijn kind
de eeuwigheid is…
Veilig in Jezus’ armen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
728 Als Hij
Zijn Zoon is heeft Hij
macht waarmee Hij
toeliet dat jouw gezicht
langzaam verziekte
Kon of wilde Hij jouw
lijden – erger dan dat van
Zijn moeder omdat zij wist
van Zijn genade en jij
jouw jongste verloor –
en dat van jouw zoon
niet voorkomen?…
SCHEPPINGSDAG
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
760 Rest mij nog u mee te delen
uw vorig leven was tekort
herhaling is uit nood geboren
ontmoetingen zijn identiek
de ergernis, de valsheid en 't geniep
worden nu echter goed bestreden
de overwinnaar is nu reeds bekend
het lijden, de tranen en het groot verdriet
al deze persoonsgerichte zaken
zijn de deuren naar een toekomst,
die overvloeit…
jouw geloof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
822 En toch is er iets
of iemand – dat
weet ik niet
Een gevoel diep
vanbinnen, sterker
dan alle pijn
Komt het door wat
jij zei, hoe jij leefde –
wat jij deed voor hen
van wie je hield was
toch datgene wat
Hij jou voorhield?
Als jij die ik zo
vertrouwde Hem trouw
bleef tot het bittere
eind dan moet
jouw geloof ook
het mijne zijn…
Zodat ik uitzie
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.014 Zodat ik uitzie
door het oog
van mijn naald
en sneeuwblind herken
de zwerfsteen,
sterfsteen onder
mijn tong: splinter
voor splinter
slaagt hij erin
niets te wegen,
niets voor te stellen.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1990', 2010.…
Rembrandt cyclus 2: anno 1632 mijn vertrek uit mijn geboorteplaats Leiden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 het is niet dat ik je veracht mijn stad
waar ik toch ook het daglicht zag
de stegen, molens, hogeschool
die mij lijdend, schetsen zag
ik wil verder, veel verder dan mijn ronde
neus kan zien, veel verder dan het licht
en heel misschien kan ik er ook mee spelen
in duisternis en schaduw van de grote stad
Leiden gegroet, laat mij niet lijden…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
communicatie
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
892 viel
en de sneeuw - zichzelf - ontdooide
o - communicatie
jij prachtig levend schepsel
jij bent het begin en het einde
van al het lijden...…
Lucky Man
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 Rook benevelt me,
mist van de koude sambucca dampen,
ijsklontjes die tranen huilen in het glas,
waar ik niet janken kan,
een onzichtbare man,
verscholen achter een brandend licht,
als motten naar de incomplete leegte,
flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb,
omdat ze moeten,
omdat ik moet,
om te branden,
niet alleen in het glimmende lemmet…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie
het voorbije verleden
leek bijna geleden
tot je het weer liet leiden
door vooral het lijden…
BEN HET ZO ZAT
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.196 Ik ben het zo zat,
dat lijden en dat sterven
en al dat vechten.
Ik wil het geluk
voor alle stervelingen:
mens, dier en plantje.
Kan ik het helpen,
kan god het helpen misschien,
kan jij het helpen?…
De stille plantage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Bij 't zien van de blik
in zijn zwarte pupillen
het helrode vocht
onder striemend geluid
voelt ze hoe diep
in haar huilende hart
haar tranen vermengen
met liefhebbend zwart.
Nooit meer die ogen,
dit lichaam beminnen
de lippen beroeren
van wie lief heeft gehad,
ontroostbaar als Rachel,
één met de slaven
voelt ze haar ziel
als levend…
afzien is zijn
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
533 afzien is zijn
de mens lijdt dikwijls barre ontbering
daarvan veroorzaakt hijzelf ’n groot deel
soms trekt hij daaruit nog tijdig lering
en krijgt zo de zaak weer op de rail
fysiek lijden aan een gemene kwaal
vraagt echter een heel andere moraal
wie de idee beslist ver van zich werpt
dat de geest door lijden wordt gescherpt
verwerpt…
PLANT EN STEEN.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.545 Als de stormwind kruid en halm
Knakt en toch maar de arme plant
Telkens nieuwe knopjes kweekt
Blijft de steen, die storm niet breekt,
Even kalm. Even kalm.
Witbevroren, roodgegloeid,
Heeft de steen het koud noch warm;
Als het fijngevoelig kruid
(Dat maar altoos kiemt en spruit…
Liefde overwint lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Laatst ben ik me toch geschrokken
Ik had een nachtmerrie zo bar
De hele wereld was erbij betrokken
Afgunst, haat, verdriet,
complete naties volledig in de war
In ons eigen kikkerlandje, ’t is ongelogen
Mensen om geloof of huidskleur uitgejouwd
Het dagelijks leven kostte een vermogen
Rijkdom, bezit, kapitalisme
nota bene als ideaal beschouwd…
DRIE KRUIZEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Twee metgezellen willen strijden
tegen harde heerschappij van Romes macht.
Wegen vol geweld hebben ze overdacht
om hun onderworpen land te bevrijden.
Bloeddorst en vurige leeuwenmoed leiden
beide oproerkraaiers tot wrede daakracht,
die zich toont als felle Romeinenjacht
door rijke steden en woeste bergweiden.
Ondanks woedend vervolgen en…
De Zwijgzaamheid
gedicht
2.5 met 36 stemmen
13.557 Eer vindt men nog een roos die stinkt,
Eer ruilt men stenen voor juwelen,
Eer breekt men ijzer met zijn handen,
Eer zal men stijgen in valleien,
Eer legt men een garnaal aan banden,
eer leert men geiten kousen breien,
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken in zijn hoed,
Dan dat ik u mijn ziel blootleg
En zeg wat ik thans lijden…
MOOI ROTTERDAM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 Waartoe lijden kan leiden:
Rotterdam is mooi
een plaatje van een stad!!
EO-RKK TV-verslag Passion Rotterdam, 5 april 2012…
PLEASEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
659 Teveel pleasen
'lijdt' veelal
tot persoonlijk
verliezen!…
Houten kruis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Houten kruis gekanteld
Tegen een stenen schuur
Knuffels, kaarsen, bloemen
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bij elkaar gebracht in de tijd
-----------------------------------------------
In Memoriam Kees-Jan Dusseljee
die in nieuwjaarsnacht door een
eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…
In de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
851 Houten kruis
Gekanteld tegen 'n stenen schuur
Kaarsen, knuffels, bloemen,
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bijeen gebracht in de tijd
Boerakker, Nieuwjaarsnacht 2011…
BEWUST MAAR VOLGZAAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 In Uw handen beveel Ik Mijn geest
de bekende woorden van berusting
waarmee de Heiland aan het kruis stierf
veel mensen vinden het een grote eer
om eenmaal met dit gezegde
het aardse bestaan te voltooien
moge dit evenzeer een spreuk zijn
op de levensweg in het vooruitzicht
waar Gods volgelingen moeizaam langs gaan
zich daarbij toevertrouwen…
Het Woud
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.183 Schoon, majesteitvolle Woud,
Statige tempel der Godheid,
Wellekom is mij 't geheim,
't Somber geheim der gewelven
Die, met een wenk zijner hand,
Miek de Alvermogende Bouwheer.
Schoon, majesteitvolle Woud,
Rustig en vredig naar buiten,
Zegt ge wat binnen gebeurt
Slechts wie vertrouwd is met U.
Lachende omringen uw zoom
Kleurige…
bij het overlijden van Gerrit Komrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
924 Het boek ligt opengeslagen op de grond.
Plat open, waar zoveel dichters in leven,
en nu zijn schepper, verzamelaar dood.
Een groot schrijver met een groot hart.
Komrij, hij is niet meer, op het nieuws
een stilstaan, en ik denk aan de vele blad-
zijdes die ik gelezen heb, aan zijn venijn,
zijn spot en zijn humor, ongeëvenaard.
De bladzijdes…
De herdersstaf
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.571 Ook nú nog, maar wie klaagde of morde,
Niet ik, die 't lijden alles gaf,
Want onder 't werk zie ik hem worden
De slanke, gave herdersstaf.…
de aarde is rond (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 de aarde is rond, fluistert de kameraad
Shin lijkt het niet te horen, tuurt onbewogen
naar de koeienpoep en peutert de maiskorrels eruit
elke korrel telt in deze verborgen schaarste
er bestaat nog een wereld, klinkt het zacht,
voorbij de hekken van het kamp
Shin verbergt zwijgend zijn verwarring
zijn leven hangt aan een martelende draad…