Alle inzendingen over lijden

1982 resultaten.

Sorteren op:

Naschok

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 587
Droge tranen schrijven nullen op een gapend massagraf kon mijn giro maar verhullen dat ik veel te weinig gaf Laat mijn bloed toch sneller stromen bij het zien van grote rampen nachtmerries zijn roze dromen onder televisielampen Schuif mij op de schaal van Richter door naar menselijke actie maak mijn eigen lijden lichter als hulpverlener…
dick panman22 januari 2010Lees meer >

Lijdensstrijd

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
God, waarom is er zoveel lijden? Waarom is er zo’n verdriet? U kunt het toch bestrijden? Waarom doet U het dan niet? Ik heb al zoveel gedragen, al zoveel pijn geïncasseerd. Had ik het dan alle dagen telkens weer verkeerd? Open toch in mijn hart de deuren om Uw Naam te willen loven en niet langer meer te treuren.…
Laura6 februari 2010Lees meer >

SCHEMERLIEDJE

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.014
Schemerliedje, tintel-fijn, mocht ik met uw wijsje klein, geven stil verblijden wie lijden.…

een lange dood

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 859
de schrale troost van een mogelijk hiernamaals geeft slechts minder schaduw over het nu een vroege dood is genadevoller dan dit te lange levenslijden als er een god is die dit aan kan zien of aan wil horen dan is die machteloos of gewoonweg wreed het lijkt hopeloos je bent zo machteloos vlucht maar mijn kind de eeuwigheid is…
gerardo19 augustus 2010Lees meer >

Veilig in Jezus’ armen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 728
Als Hij Zijn Zoon is heeft Hij macht waarmee Hij toeliet dat jouw gezicht langzaam verziekte Kon of wilde Hij jouw lijden – erger dan dat van Zijn moeder omdat zij wist van Zijn genade en jij jouw jongste verloor – en dat van jouw zoon niet voorkomen?…

SCHEPPINGSDAG

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 760
Rest mij nog u mee te delen uw vorig leven was tekort herhaling is uit nood geboren ontmoetingen zijn identiek de ergernis, de valsheid en 't geniep worden nu echter goed bestreden de overwinnaar is nu reeds bekend het lijden, de tranen en het groot verdriet al deze persoonsgerichte zaken zijn de deuren naar een toekomst, die overvloeit…
Hans Uding7 september 2010Lees meer >

jouw geloof

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 822
En toch is er iets of iemand – dat weet ik niet Een gevoel diep vanbinnen, sterker dan alle pijn Komt het door wat jij zei, hoe jij leefde – wat jij deed voor hen van wie je hield was toch datgene wat Hij jou voorhield? Als jij die ik zo vertrouwde Hem trouw bleef tot het bittere eind dan moet jouw geloof ook het mijne zijn…

Zodat ik uitzie

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.014
Zodat ik uitzie door het oog van mijn naald en sneeuwblind herken de zwerfsteen, sterfsteen onder mijn tong: splinter voor splinter slaagt hij erin niets te wegen, niets voor te stellen. ---------------------------------- uit: 'Gedichten 1962-1990', 2010.…

Rembrandt cyclus 2: anno 1632 mijn vertrek uit mijn geboorteplaats Leiden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
het is niet dat ik je veracht mijn stad waar ik toch ook het daglicht zag de stegen, molens, hogeschool die mij lijdend, schetsen zag ik wil verder, veel verder dan mijn ronde neus kan zien, veel verder dan het licht en heel misschien kan ik er ook mee spelen in duisternis en schaduw van de grote stad Leiden gegroet, laat mij niet lijden…

zij in stilte lijdt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 688
Ik dacht de nacht te horen vallen in duister waar het was gebleven zo zorgzaam was de dag en nu verlaten schimpt de schim dwars door ‘t donker heen geen sterrenlicht voorziet in dromen geen akker omgeploegd waar velden dun bezaaid met bloemen de ware trots van slechts de éénvoud zoent hoezeer de rust van binnen stilt de storm de bomen…
elze25 maart 2011Lees meer >

communicatie

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 892
viel en de sneeuw - zichzelf - ontdooide o - communicatie jij prachtig levend schepsel jij bent het begin en het einde van al het lijden...…

Lucky Man

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Rook benevelt me, mist van de koude sambucca dampen, ijsklontjes die tranen huilen in het glas, waar ik niet janken kan, een onzichtbare man, verscholen achter een brandend licht, als motten naar de incomplete leegte, flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb, omdat ze moeten, omdat ik moet, om te branden, niet alleen in het glimmende lemmet…

onvoltooid geleden tijd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
struikelend over losse rafeleindjes van wat een tapijt had moeten worden stenen die een huis zouden bouwen woorden die zinnen moesten vormen doden die zouden moeten leven liefde die een leven had kunnen vullen resteren slechts de flarden van illusie het voorbije verleden leek bijna geleden tot je het weer liet leiden door vooral het lijden…
geeraardt19 augustus 2011Lees meer >

BEN HET ZO ZAT

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Ik ben het zo zat, dat lijden en dat sterven en al dat vechten. Ik wil het geluk voor alle stervelingen: mens, dier en plantje. Kan ik het helpen, kan god het helpen misschien, kan jij het helpen?…

De stille plantage

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Bij 't zien van de blik in zijn zwarte pupillen het helrode vocht onder striemend geluid voelt ze hoe diep in haar huilende hart haar tranen vermengen met liefhebbend zwart. Nooit meer die ogen, dit lichaam beminnen de lippen beroeren van wie lief heeft gehad, ontroostbaar als Rachel, één met de slaven voelt ze haar ziel als levend…

afzien is zijn

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
afzien is zijn de mens lijdt dikwijls barre ontbering daarvan veroorzaakt hijzelf ’n groot deel soms trekt hij daaruit nog tijdig lering en krijgt zo de zaak weer op de rail fysiek lijden aan een gemene kwaal vraagt echter een heel andere moraal wie de idee beslist ver van zich werpt dat de geest door lijden wordt gescherpt verwerpt…
ADAMANT19 november 2011Lees meer >

PLANT EN STEEN.

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.545
Als de stormwind kruid en halm Knakt en toch maar de arme plant Telkens nieuwe knopjes kweekt Blijft de steen, die storm niet breekt, Even kalm. Even kalm. Witbevroren, roodgegloeid, Heeft de steen het koud noch warm; Als het fijngevoelig kruid (Dat maar altoos kiemt en spruit…
J.P. Heije21 februari 2024Lees meer >

Liefde overwint lijden

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
Laatst ben ik me toch geschrokken Ik had een nachtmerrie zo bar De hele wereld was erbij betrokken Afgunst, haat, verdriet, complete naties volledig in de war In ons eigen kikkerlandje, ’t is ongelogen Mensen om geloof of huidskleur uitgejouwd Het dagelijks leven kostte een vermogen Rijkdom, bezit, kapitalisme nota bene als ideaal beschouwd…

DRIE KRUIZEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Twee metgezellen willen strijden tegen harde heerschappij van Romes macht. Wegen vol geweld hebben ze overdacht om hun onderworpen land te bevrijden. Bloeddorst en vurige leeuwenmoed leiden beide oproerkraaiers tot wrede daakracht, die zich toont als felle Romeinenjacht door rijke steden en woeste bergweiden. Ondanks woedend vervolgen en…
Han Messie21 december 2011Lees meer >

De Zwijgzaamheid

gedicht
2.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 13.557
Eer vindt men nog een roos die stinkt, Eer ruilt men stenen voor juwelen, Eer breekt men ijzer met zijn handen, Eer zal men stijgen in valleien, Eer legt men een garnaal aan banden, eer leert men geiten kousen breien, Eer plant men bomen op de weg, Eer zal men kakken in zijn hoed, Dan dat ik u mijn ziel blootleg En zeg wat ik thans lijden…

MOOI ROTTERDAM

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Waartoe lijden kan leiden: Rotterdam is mooi een plaatje van een stad!! EO-RKK TV-verslag Passion Rotterdam, 5 april 2012…

Houten kruis

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Houten kruis gekanteld Tegen een stenen schuur Knuffels, kaarsen, bloemen Herinnering aan een noodlottig uur Het lijden van nu en van de eeuwigheid Bij elkaar gebracht in de tijd ----------------------------------------------- In Memoriam Kees-Jan Dusseljee die in nieuwjaarsnacht door een eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…

In de tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Houten kruis Gekanteld tegen 'n stenen schuur Kaarsen, knuffels, bloemen, Herinnering aan een noodlottig uur Het lijden van nu en van de eeuwigheid Bijeen gebracht in de tijd Boerakker, Nieuwjaarsnacht 2011…

BEWUST MAAR VOLGZAAM

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
In Uw handen beveel Ik Mijn geest de bekende woorden van berusting waarmee de Heiland aan het kruis stierf veel mensen vinden het een grote eer om eenmaal met dit gezegde het aardse bestaan te voltooien moge dit evenzeer een spreuk zijn op de levensweg in het vooruitzicht waar Gods volgelingen moeizaam langs gaan zich daarbij toevertrouwen…

Het Woud

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Schoon, majesteitvolle Woud, Statige tempel der Godheid, Wellekom is mij 't geheim, 't Somber geheim der gewelven Die, met een wenk zijner hand, Miek de Alvermogende Bouwheer. Schoon, majesteitvolle Woud, Rustig en vredig naar buiten, Zegt ge wat binnen gebeurt Slechts wie vertrouwd is met U. Lachende omringen uw zoom Kleurige…

bij het overlijden van Gerrit Komrij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 924
Het boek ligt opengeslagen op de grond. Plat open, waar zoveel dichters in leven, en nu zijn schepper, verzamelaar dood. Een groot schrijver met een groot hart. Komrij, hij is niet meer, op het nieuws een stilstaan, en ik denk aan de vele blad- zijdes die ik gelezen heb, aan zijn venijn, zijn spot en zijn humor, ongeëvenaard. De bladzijdes…

De herdersstaf

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Ook nú nog, maar wie klaagde of morde, Niet ik, die 't lijden alles gaf, Want onder 't werk zie ik hem worden De slanke, gave herdersstaf.…

de aarde is rond (2)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
de aarde is rond, fluistert de kameraad Shin lijkt het niet te horen, tuurt onbewogen naar de koeienpoep en peutert de maiskorrels eruit elke korrel telt in deze verborgen schaarste er bestaat nog een wereld, klinkt het zacht, voorbij de hekken van het kamp Shin verbergt zwijgend zijn verwarring zijn leven hangt aan een martelende draad…
J.bakx28 maart 2013Lees meer >