379 resultaten.
Sinterklaassonnet
netgedicht
2.4 met 295 stemmen
52.937 En kon mijn toverstaf elk mens genezen
van wat ie maar niet laten kan, helaas
Dan zou ik ieder mensenhart van steen,
en ieder hoofd verstard tot ijskoud marmer,
wat zachter willen maken, ruimer, warmer;
zodat de vlam weer uit de ogen scheen.…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen
49.131 In marmeren armen
murmelt het zacht tegen schepen aan. Stad,
leer mij het onverstaanbare, het openbare,
de sporen van kleine roeiers over de Taag.
-------------------
uit: NWT, 1997.…
TRANSFORMATIE
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 vlak boven het geultje van haar stuit
waar de rivier ontspringt van haar twee benen
staat iets getekend op haar huid
gebeiteld als in marmeren stenen
het lijkt gegroeid van binnenuit
en biedt een uitzicht voor degenen
die haar als minnaar hebben buit-
gemaakt en balanceren met hun tenen
het prikkend ornament prijkt als een stempel
op haar…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Ik moet daar lezen een oneindig boek
Vol marmeren tekens grillig uitgehouwen,
Bij iedre bladzij gaat mijn zien verflauwen;
Het wordt al donkerder in gindse hoek;
Ik zou wel willen, maar het licht,
Het teerbeminde licht gaat mij verlaten;
Tochtig en somber-trots zijn deze hallen.…
bijna dragelijk
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
778 en daarna,
fluister je
wat komt daarna
ik voel de herfst
door me heen gaan, enkel de herfst
en geen andere vragen die sporen dragen van holle huizen
waarin niets zich kan hechten
behalve de onmacht, immer herhalend
zoals witte kruisen, lijf aan lijf
nooit uit marmer
of uit letters van leven
wel liefde, liefde, zoveel liefde…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
Amsterdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
755 parels van pleinen
Slenterend door grauwe straten
voel ik onvoorwaardelijk geluk
Elke klinker kennende
zal ik toch gaarne in jou verdwalen
Trekt aan mij als een magneet
en heelt al mijn wonden
Zoveel moeten zoeken
maar immer gevonden
Liefde kwam en liefde ging
jouw warme jas telkens gevoeld
Sprakeloos ervaar ik rust
mijn stad op marmeren…
De aristocraat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 hovenier besproeit de bloemenzee
Zijn Maître zwaait de scepter in de keuken
De dienstmaagd dekt de tafel vrij van kreuken
Zijn butler regisseert strak het diner
Een strijkje speelt sonates van Fauré
Om ’t copieus geheel nog op te leuken
Doch als des morgens de natuur gaat roepen
Verlaat hij kreunende zijn hemelbed
En spoedt zich naar het marmeren…
ogen kleurden leven tot boeket
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.383 paleizen
van emoties, pure lust
je sluit om passie
nog intenser te genieten,
de volle lippen vochtig rood
bloot om te verdiepen
was het onschuld dat je bood
de afgelegde kleding waar je
jeugd in meeging onthulde de
volwassen warmte van je schoot
je handen plukten bloemen
ogen kleurden leven tot boeket
ik heb me samen met je op het
marmeren…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 Verweerde graven in zwarte grond verzonken
Kleurrijke korstmossen groeien op
de oude grafmonumenten
Laaghangende takken van de treurboom
bedekken de uitgehouwen naam
Voor het diepste verdriet zijn geen woorden
Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet
Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld
Gespreide vleugels van een marmeren engel…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij,
hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers.
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 Een levend marmeren beeld ontstaat
van een fel tintelend helderwit.
Mijn mond valt open en versteent.
Dit schone doelwit had ik niet eerder
voor ogen
onder deze bruine zon.…
Straat in Frankrijk
gedicht
3.4 met 28 stemmen
10.436 Bonbons,
bloemenwinkelgeur en marmeren frontons:
alles is geluk. Je zoekt problemen.
Je vindt de grote olifanten, open-
gewerkt door roest, toch torsend de fontein,
het nutteloze water spuit de hemel in.
Je mist, dwars door de zomerstilte heen, de zin
van dit Arcadië. De tijd doet pijn.…
Zo leek het toch…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 tijd verglijdt
zo vaak in spijt
van woorden voor de naaste
nog steeds niet uitgesproken
hoe werd de wereld
toen in mei, zo leek het toch
in vredelievendheid
opnieuw geboren
ja, hoe nu de morgen
door de ogen van de zon
in een oranjegloed
de gedenksteen opnieuw verlicht
vele bloemen kleuren
de zinnen van hoop
het diep in het marmer…
Een grote stilte
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.483 En deze vracht, dit groot benauwen wordt
voorsmaak van het gebeente dat verdort
onder het marmer, in de rèchte tombe.…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Mijn porseleinkast
sculpturen breken er doorheen,
in kristal en marmer.
Jacht naar vette buit
daar waken vleermuizen,
dunt de speurtocht uit.
Littekens van nagels
ruisend glas van haren,
tijger in gordijnen.…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Een volheid die de lust lessen zal onder
duizend pluizen op het marmer van de nacht
en de rust in evenwicht met licht betaald, de
echte werkelijkheid schuilt in de schoonheid en
uit dichters pen waaruit verwondering stroomt .…
Gevleugeld forum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 De stad van voorheen schraagt het verleden
in marmeren brokken
de jaren hebben de treden van de keizer
van het marktplein gewist
luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden
in oude kleuren begraven
alleen de pilaren rijzen nog ten hemel
de eerbied ligt gebroken
en verborgen onder de alles vertredende
voetstappen van heden
elke…
Voeten in klei
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
319 Wat zij maakte was hier nog niet geweest,
en had slechts het oog van haar vader bereikt;
het marmer had de fouten weggehoest.…
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 De kustlijn verandert niet voor de visser
die dagelijks zijn netten uitgooit
en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt
Het land was steeds land voor de boer
die over haaienkerkhoven heen
zijn wiede afstapt
Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer
voor het kind dat metershoge
tot kiezels afgesleten rotsen
over het wateroppervlak…
Kriebel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
4.076 Ik hunker naar een glimp van jouw dij
Jouw tepels – rozen op marmeren heuvels
Smalen teder in de schemer
‘Meer en nog’ bedel ik en buig voor de oprisping van hitsig kwijl
De ogen gesloten
Verwaait jouw mond in een maanglans.…
wees lief voor de dichter
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.164 zijn zwijgende stem
want er is niets om te schrijven
geen lach of een traan
er is geen reden om te blijven
er is geen reden om te gaan
en kinderen op het schoolplein
breken zijn hart met gelach
als de ochtend is geboren
van een zinloze dag
wees eens lief voor de dichter
strijk je hand door zijn haar
noem zijn naam in gebed
voor het marmeren…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 symfonie
van dwarrelende sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem
het theatrale marmer…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 Het oude houten hekje kreunt
zijn matig onderhouden luid
als ik hem traag achter me sluit
toch lijkt het of de stilte leunt
tegen bejaard gebogen bomen
die knikkebollend tijd verdromen
ik zie de jaren vaag vergaan
uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar…
Zomernacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
725 Papier, een pen, hier buiten schrijven
het marmer van de tafel koel
en zo geschikt als onderblad
de straatlantaarn geeft licht
genoeg om koelte vast te leggen
want vóór de buien uit vakantieland
wordt alle warmte weggeduwd
dus alleszins aanvaardbaar is
mijn glas pastis met ijskoud water
en wel: binnen mijn handbereik
over de Singel klinkt…
sterfelijkheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.696 op het verveloze bankje
enigszins naar achter gezakt
door jaren van steun
zet ik me neder
terwijl ik tegen planken
achterwaarts leun
voorzichtig weliswaar
ik hoor immers
ouderdomsgekreun
een onvoorspelbaar gebaar
van dragende flanken
ik tuur voor me uit
zie de rustende aarde
waar graven met marmer
zijn aangeduid
in…
Oneindige liefde
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.428 Met je gezicht vol op de harde ijskoude marmeren vloer.
Terug in de ‘echte’ wereld.
De echte wereld, waar geen hemel bestaat.
En waar je keihard met je neus op de feiten wordt gedrukt.
Mijn liefde voor jou is breekbaar,
maar is en blijft oneindig.…
Lekker luchten
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
2.429 draai toch
terwijl je haar,
in vlechten geknoopt,
zwiert langs de duinen
van mijn verlangen
waar mijn handen
zich strekken tot
regenboogkleurige
vingertoppen
in fluitende gezangen
ik heb geen idee
oh, jij zeker wel dan
wanneer jij of ik,
kan ook beiden,
weer op het koudevoeten
marmer…
Nevelvingers
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 Waar zich ooit de velden uitstrekten
Met de kleuren van een bont palet
Ontstaat een nevel, grijs en star
Schoonheid onttrekkende zielenspinsels
Nevelvingers
Steeds dichterbij
Intense waanzin
Omhelsde je steeds meer
De marmeren poort naar
Het schaduwwoud
Uitnodigend en
Zonder vrees
Trad jij daar binnen
Op zoek naar...maar
Besef van…
roerloos wacht de schaamte
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
715 net toen het licht
een lichaam kreeg, mij streelde
barstte het kind terug in de muur
en tekende marmeren pijnbomen, als herhaling
van losgehaakte dromen
ik zal je blijven zoeken
zei het licht
met bloemen en tederheid
in ieder verlangend hart, in iedere vrouw
die jou met druppels bloed ontvangt
waar schaduwen bewegen
weer dichter…