390 resultaten.
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 Uit zijn lippen
ligt de hongersnood
te barsten -vragend
uit een gekrompen spraak
hij vraagt zich af
de wereld
wat je daar van kan meenemen
slechts een doorprikte zijkant ervan
de lijdensweg
een opklopbare knapzak
tot een troostbal
het paar dode dingen
waar je van leeft
het snijden in het overleven
van alles wat
maar geen luchtkastelen…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
Liefdeswaan
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.365 Ik denk dat ik van je hou…
langzaam verandert elk figuur
in jouw lachend aangezicht
als ik zit te lezen, kook of gewoon niets
doe, dwaal ik af, verdwijnt het beeld
en wordt een onrealistisch iets.
Ogen, mond en neus… en als ik
me dan in een paar uitgestrekte armen
wil leggen, veranderen al die beelden
weer in een pagina, een lepel of een…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Als melancholie weelderig bloeit
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
656 Nu de dagen korten
en de pijn eenzame uren lengt
verlang ik weer naar je ommurende warmte
stralend als een nieuwe belofte
En weet je, wanneer de ouderdom
over zijn verleden verhaalt in nieuwe gebreken
heeft het sacrale ochtendlicht de charme
van weelderig bloeiende melancholie
gedrapeerd op de cadans van een onpeilbaar leven
waar ik slapend…
Een puntje in de tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
528 Nawoord bij een fotoboek
Vakantie in zeeland
Een puntje in de tijd
Jullie hadden plezier
Vertrouwen
Onbevangenheid
Springen, spelen,
Scheppen in het zand
Draaien aan een skelterstuur
De wereld bestaat alleen uit
zandkastelen.
Het leven uit een uur
Een grote glijbaan
En zwemmen in de zee
Spannend,
maar er kon niets gebeuren
Want papa…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 De maagdelijkheid van de jonge jaren is verstreken
Geldingsdrang kwam er voor terug
Iedereen raast maar door
Op de hielen gezeten door een onzichtbaar spook
Dat in vele gedaantes optreedt
Geld, macht, bezit
Uiterlijk vertoon versus introspectie
Met het klimmen der jaren wint de melancholie
Steeds meer terrein
De herinneringen worden…
green velvet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
403 de tedere glans
van 't intens groen fluweel
maakt herfst aanvaardbaar…
de zwarte merrie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
590 de zwarte merrie
observeert gestadig
het verkeer
soms beweegt haar linkeroor
jaren heeft zij nog te gaan…
de blaadjes vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 de blaadjes vallen
en ik blijf maar opgewekt
niet normaal toch?…
Jan Pelleboer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
825 “De winter komt terug.”
hoort hij de weerdame in rode jurk
hem welhaast plagend
toeroepen.
En meer nog dan de zon en de eerste lentebloemen,
meer ook dan de lieflijkheid van de eerste plukken groen,
mist hij
Jan Pelleboer
die
–weer of geen weer-
zon, regen en sneeuw
altijd in zwart-wit voorspelde.…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
nu is het herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 onder de rode luifel van Bos
zitten we nog op het terras
maar al in onze regenjassen
huiverend voor de maanden
die nu worden aangekondigd
kijken we naar voorbij jagende
wolken en naar fietsers neergeslagen
in de regenbuien van de toekomst
zoveel regen hadden we nog niet gehad
sinds 1947 en zeker weten komt er nog meer
nog meer melancholie…
Eemland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 In de boomhut zit hij
uren al op wacht.
Het kunstig vlechtwerk
van bamboe verwondert
hem niet meer.
Rillingen van kou brengt
zelfs de tropennacht.
Dan hoort hij
het verre schreeuwen
van brulapen.
Zijn gedachten dwalen af,
terwijl hij lacht,
naar het Eemland
van zijn jeugd.
Slierten mist…
Getogen op de kleigrond,
soms hard dan…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 hoe dikwijls zocht ik niet vergeefs
naar klank en kleur maar vond
ik slechts verkeerde woorden
hadden wij maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms…
Blackpool
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
661 het seizoen voorbij
lopen wij in
kaplaarzen vol onrust
soppend langs de vloedlijn
een onduidelijk verlangen
ontfutseld aan de zee
waait door ons haar
over de boulevard
landinwaarts...…
De milde herfst
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
515 Ik weet het niet, er is zoveel
wat ik niet weet, zoveel melancholie ook die de dagen kleurt.
Maar laat de herfst maar mild zijn, zonnig even ook.…
Wilhelminalaan
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
572 Waarom die melancholie?
Welke herinnering kleeft
er aan deze uit steen getrokken straat?
Ik zie een blonde jongen,
vijf jaar oud naast een oude vrouw.
Ze kust hem op het voorhoofd,
‘’Dag lieve jongen, slaap zacht.’’…
Mijn lief ging uit fietsen
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
648 Je weet
het huis wacht.
Geef me.
Geef me
nog even warmte voor ik ga.
Voor de reis naar de stad
van dromen.
Lief,
mijn mooie, schone lief.
Je weet
ik kom altijd veilig thuis
voor jou,
bij mij.…
Het Kind
gedicht
3.8 met 9 stemmen
5.414 Sedert de droomspin mij omspon
met duizend parelende webben,
zie ik hem spelen in de zon,-
het kind dat wij nooit zullen hebben.
Zijn ogen die het zonlicht vangen,
zijn klaar en helder als kristal
en onvertroebeld door verlangen:
ogen van voor de zondeval.
Hij glimlacht schuldeloos en wijs.
Zijn vogelstem streelt licht mijn oren.
Zijn…
ik toon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 ik toon mijn verslagen ziel
dewelke mij telkens schoffeert
wanneer mijn innerlijk zwijgen
zich opoffert aan de beweging
van de dag, die weer ontredderd
langs de oneindige horizon
telkens tracht om balans vinden
- ergens tussen hemel en aarde -
er hangen graven tussen de grauwe nevels
waar de dood zichtbaar in een snijdende taal
wordt onthaald…
november
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 groen krijgt vat op wit
langzaamaan drukt het seizoen
zwaar op november…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Al had ik boven niets besteld noch te verlangen,
keek ik net naar het thans zwijgende groene talud
de echte grijzere voorjaarshemel met lichte mist,
ik vroeg me meer en meer af hebben ze zich vergist
ongeduldig bewolkt onvervuld zich dit weer voorgenomen.
Al die samenpakkende druppels voelen plots zo raar.
Moest iemand te lang wachten, had iemand…
Chopin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Het ene moment bruisend van energie,
het volgende moment stil en vol melancholie.
Zo was jouw leven,
niet altijd gelukkig, zo ik weet.
’t Is jouw muziek die ik nooit vergeet.
Wat was je toch voor een man.
Jouw gevoelens betoveren mijn hart telkens weer.
Ik luister naar jou altijd weer.
Violen voorzichtig, zachtjes en teer.…
stilte wrokt melancholie
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
869 verhalen
dat jij liefde bent, jij de
diepte in mijn ogen kent
ik kan niet praten
over jou, als ik je
ga verlaten, merk ik
hoeveel ik van je houd
je zindert in mijn lijf
duizend vlinders kussen
je gezicht in alle kleuren
maar mijn mond blijft dicht
jij bent mijn lief
in tranen van muziek
beluister ik je liefde
stilte wrokt melancholie…
Ik
gedicht
2.6 met 122 stemmen
38.339 ik, de bij gebrek aan beter
dan maar mezelf zijnde: een soort
De Slegte voor tweedehandse
onverkochte emoties,
ik kwam mezelf tegen, je was zo lief
voor mijn melancholie, dat soort
reuma van het gevoelsleven,
maar als ik het warmhield,
bijvoorbeeld in jouw armen,
viel het best te harden.…
Vrienden voor het leven.
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
3.230 Als ik dat kale koppie zie,
Denk ik vaak vol melancholie,
Even nog aan vroeger terug.
Want de jaren vliegen,gaan veel te vlug.
Het werken is over, dat is voorbij.
Tijd is er genoeg, want we zijn vrij.
De liefde van vroeger is nog altijd aanwezig.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
627 Een boom gestild
verkleurd verschiet
verdriet achter de huizen
buigt eenzaam met de wind
geef hem die hand, mijn vriend
en tracht onachtzaam
mee te zaaien
deze droeve melancholie
heel af en toe
tussen het zwerven
het is nu voorbij
de grote trouw
blijft behaaglijk
binnenshuis
waar haardvuur knettert
en weer een jaar
bedachtzaam wordt…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…