5774 resultaten.
Zilverpopulier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 het dorp lag stil
in 't zonlicht boven haar
de schapen in de weiden
ter linker en ter rechterzijde
met middenin
een hoge boom
een zilverpopulier
met haar kornuiten
de vogels
ik luisterde
en hoorde ze buiten
uit volle borst
de bloedhond weg fluiten…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 Ik was zelf zo'n kind, tien jaar oud
kwam ik in het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 bedekt
als tijd de eeuwigheid verruild
Mijn stille schaduw vleit zich moe en in berusting neer
ver achter de horizon, niet in vergeten maar in weten
dat de hemel zachtjes huilt…
De verwijdering
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
2.781 Kan het zijn dat deze mens dan
in zijn eigen duisternis,
diep van binnen, met zijn ziel al
aan het afscheid nemen is?
Kan het zijn dat hij in stilte
zonder dat hij dit zelf weet
zijn geliefden wil beschermen,
hoeden voor het komend leed?
Hechte banden worden losser.
Tekenen van stille strijd?…
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 in galilea
vergeet nooit die blik in zijn ogen
hoe hij zag naar petrus
voor zijn beulen bad en
maria nog even bedacht
alles is nu tot rust gekomen
wij zwijgen in de stille nacht
geloof hoop en liefde
zijn liefde overwint alles
bwv 244…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 In de duisternis
laat ik me langzaam dalen
tot op de bodem,
tot mijn diepste kern
waar wat niet wezenlijk is
oplost en vergaat,
waar ik gezuiverd
en herboren word uit de
modder van het meer;
Ik adem vrede
aan de oever van Bala
vol waterwijsheid.…
de weg van herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan
in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt
wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen
ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen
met jouw gezelschap in mijn gedachten…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Na lange reizen
bereikt ons hun gezicht:
een stille terugkeer
van verhelderend, statig licht.…
verlichte duisternis
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.583 nooit tevoren had ik dit gvoel
een gevoel iets te beleven
zo echt en puur
dat het waard is
ervoor te leven
ik ben van jou en andersom
jij bent jij voor mij volmaakt
en als je bij me komt
vergeet ik zo gauw jouw huid
de mijne raakt
zacht zo met oneindig veel geduld
zoek je met je vingers
mijn figuur
en ietwat ruw heb je me lief
maar…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 ik lig hier al een behoorlijke tijd
om mij heen het hout
hard drukt het tegen mijn rug
en ik duw terug
tegen de duisternis
voor het licht
ik weet nog hoe het verdween
met een stroef geluid
de laatste lichtstraal
overspoeld met duisternis
tot er niets meer scheen
en ik duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet…
de duisternis van het verleden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
889 de lichte vlinder
die me lichtvoetig
door het leven van de liefde
liet gaan
is inmiddels een donkere
schaduw geworden
die me vanuit het verleden
blijkt gade te slaan…
Door duisternis naar licht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
746 Ze schreeuwde.
Bonken op de trap.
Huilend pakte zij de pijn en sneed.
Rust van binnen.
Lange trui en een lach.
Voor de buitenwereld,
die haar pijn nooit zag.…
Overzeese duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 ik vier de verandering
de eigenheid van continenten
op voorhand naast een houten palissade
het korrelig zweven van een ballon een uitgetelde
zon op zich
komt u ook
uw glas klinkt alvast
uw antwoord hangt als een avond
in de bomen, zo duidelijk onzichtbaar
de knikkerige twijfel die huilt om kennis
‘de wereld is lang geleden al
gestolen…
val van de duisternis
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 fraai staat de zon in lichterlaaie
als zij vuur schiet over de duinrand
schurend langs helm en slapend zand
lijkt ze de aarde te willen verfraaien
als messen snijden meeuwen
daar waar ik hitte vermoed
strepen door een wijdse gloed
alsof het wonder even wil geeuwen
zij gaat echter stijlvol en tergend traag
haar herhalende ondergang tegemoet…
Licht in de duisternis...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.375 maar het licht in de duisternis,
was meer dan welkom!…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 Kan ik zelf nog kiezen
tussen licht en duisternis?…
Hallo duisternis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 Je ontglipt bijna aan de tijd
en nu, een februariavond, drie eeuwen later
is er eigenlijk niet veel veranderd
onder grijze wolken boven de stad
met een brok in de keel
wacht ik op een laatste treinreiziger
en alle heimwee van jouw hartsverlangen.…
De blinden en de duisternis.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 wanneer zij even kijken
het vuur geblust
ogen als uitgedoofde restjes kolen
als dromen niet waargemaakt
door slapeloze nachten
beloften gebroken
te vaak geloofd
opgelicht en bedrogen
te vaak de ware liefde
nooit de gewone
o beseften zij zich maar
zonder licht geen schaduw
in treurnis
zij zochten wat ze vonden
de blinden en de duisternis…
Vallende duisternis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
572 Hoog op de top van het duin
ontwaart men een prachtige
zonsondergang
een vuurbal weerkaatst
boven het golvende water
de schemering valt
en de maan werpt zijn lange stralen
over de zee
die zich koestert in de vallende duisternis
lijkt het bij vloed of het een meer is
de zee kabbelt voortdurend
op het roze met zilveren zand
het zilte nat…
Witte duisternis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 voor even
is de hemel gesloten
waad ik door
witte duisternis
bid in
aardse termen
waarom doet gij
niet open
weet dat ik
hier eenzaam zit…
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 Ik heb de dag van heden doorgebracht
zoals hij voor een oude vrouw kan wezen:
wat gewerkt, wat gewandeld, wat gelezen,
en over vele dingen nagedacht.
En verder heb ik met schaamte erkend
dat ik te snel naar de pen heb gegrepen:
had ik mijn oordeel wat fijner geslepen,
ik had mijn medemensen niet gekrenkt.
Nu is na de avond de nacht gekomen…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…
Vorst van de Duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Hoewel...
....daders nooít zijn gestraft
is hun wáárheid inmiddels
gelogenstraft
't Gelijk draagt de sporen
van hun kennis in zijn duim
Uitgezogen
Heel typisch dat juist dan
op hun moment van heengaan
de Vorst van de Duisternis
(samen met die Ander)
verstek laat gaan...
....ongestraft
Op de grens van millennia…
Over het licht en de duisternis.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
533 Als het licht de duisternis verlicht
Verschijnt alles voor ons aangezicht
En heel misschien
Gaat u dan zien
Hoe de Natuur is ingericht.
De Natuur die op ons is gericht
Hoort daarom in het volle licht.…
Een handvol duisternis
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 met wat
streepjes licht
en een handvol
duisternis zit ik
op de rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak…
Duisternis ligt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 De droom in de slaap
het licht wordt gedoofd
sterren verdwijnen
in nachtblauw
op ongebaande wegen
De aarde wordt gevoed
stopt zich vol aan goed
wacht op zaad geboren
waaruit het vuur ontstaat
van weer een nieuwe dag…
De buitenste duisternis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 Subtitel: 5 liter
'Weet je'
zei ik opnieuw
'jouw flamoes is mijn verlang
jouw daad zeker die van mij
gezamenlijk de onze
in opgesomde tijd van nooit
meer samen'
Hermans' NOOIT MEER SLAPEN is er
praktisch niets bij
gevoerde oorlog met
terroristische muggen
die zoemen, steken
slechts belemmeren
en irriteren, opzoek
naar meteoriet…
in waarheids duisternis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
593 nee
niet in het duister
duister vindt
waarheid in het licht
vindt licht in
waarheids duisternis
weinig woorden
dragen waarheid
vluchtig
als een groet
ze verwaaien
worden niet gekend
ze gebruiken
is men niet gewend
een vreemde
dolend in het land
van eerlijkheid
herkenbaar
opgetuigd als echt
maar niemand
die toch voor
haar…