Alle inzendingen over vermoeid

757 resultaten.

Sorteren op:

reis naar Parnassus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
toen hij van de fiets viel dwarrelden uit zijn dichtersziel de laatste letters het vermoeide hart legde de poëzie met zachte handen neer iemand schreeuwde iets tussen donkere kastanjebomen aan het einde van het pad het dichtershoofd draaide opzij onder het asfalt golfde de toekomst de zee was hoorbaar in de verte zijn gedichten…
J.Bakx18 november 2022Lees meer >

Geklopte hartslag

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 731
nimmer braken golven harder dan in de branding van vandaag klotsend als een wilde hartslag tegen een onverzettelijke geraamte bij elkaar gehouden door wilskracht maar ze laten sporen na onuitwisbaar fel getekend in gebroken dromen soms tijdelijk verblekend door lichte waakzaamheid geen gedachte zal zich verslapen door vermoeidheid van…

ik haat de werkman

hartenkreet
0.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.582
handen werken laat met zijn zuurverdiende centjes zijn aardappelprak en een teevee die altijd aanstaat ik haat de werkman met zijn stof en werkschoen met zijn “niet lullen maar doen” ik haat de werkman met zijn puberzoon en labrador zijn wijfie en ‘daar doe je het voor’ ik haat hem met ze kratje en ze shag zijn slaafse houding en vermoeide…
erik13 januari 2007Lees meer >

Finish

netgedicht
4.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 871
Ik zie mijn Elfstedentocht palen zijn geslagen om waterverzet te vertragen ijs te laten leven en met zicht op de finish de Bonkefeart waar het koperen kleuren zonnedalen de eenzame molen hemels doet bestaan wij koek en zopiekraampjes zalig geurend hartverwarmend doen verrijzen tochtrijders pijn en vermoeidheid vergeten in het helpend…
Roland Hainje22 december 2007Lees meer >

Schepen vergaan....

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Ik hou haar stevig vast een vermoeide en een zo jonge geest, zij, nog zo enthousiast. Ik zie, het -verlies- kan zij nog niet aan en smeek God, laat mij nog iets langer bestaan.…
Nicoline6 september 2010Lees meer >

de zwerver

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
stroomopwaarts in een drukke straat zijn woorden hoorde hij alleen hij sprak ze uit in zacht geluid en vielen snel uiteen als letters op een witte steen gescheiden van hun zin en zwijgend ging hij verder en dan stroomafwaarts kwam hij terug vermoeid maar bij de witte steen sprak hij ze toe en reeg ze weer aaneen en sprak ze uit in mooie…
geer6 november 2011Lees meer >

zwerver

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
stroomopwaarts in een drukke straat zijn woorden hoorde hij alleen hij sprak ze uit in zacht geluid en vielen snel uiteen als letters op een witte steen gescheiden van hun zin en zwijgend ging hij verder en dan stroomafwaarts kwam hij terug vermoeid maar bij de witte steen sprak hij ze toe en reeg ze weer aaneen en sprak ze uit in mooie…

Geluk zoeken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Wat kun je moe zijn op je zoektocht naar vrede, maar wat helpt die vermoeidheid als je daardoor het zoeken staakt ? Bedenk dat wat wíj maken van dood materiaal ooit levend is geschapen. Nee, geluk brengt geen wijsheid, wijsheid wél geluk.…

De aarde schudt

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
Een vermoeide god dooft het licht in het zwart blaffen honden Poseidon aardschudder van het eerste uur jaagt ons naar de ijskoude nacht Nu de ene steen tot de laatste van de andere valt gloeit onze huid van angst de mensen van de dag verdwijnen Waar komen we vandaan? Is er wel een vroeger geweest?…
J.Bakx8 februari 2023Lees meer >

Dag mijn lief

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.965
Pijnlijk laten bloesems hun schoonheid los Vogels roepen je van 's morgens vroeg tot 's avonds laat Aarde bedekt de werkelijkheid De zon verschuilt zich in verbijstering Trappers vertragen de weg Plassen verdriet takelen zich omhoog Vermoeide wind baant zich een weg Bomen hebben hun leven weg gegeven De kist omsluit ons leven.…

Witte rozen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Mijn vermoeid hart legt zich neer in een bedding van witte rozenwolken. Het rust uit in de geuren van een vederlichte wind. Verfrist door het wiegen in handenvol dons, brengt een luchtstroom mijn bezwaard hart tot ongekende hoogtes, waar het zwelt door een hemels gegons.…

Het einde van de avond.

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.776
Met verdwaasde blikken en vermoeide ogen werd er rondgekeken. Waarop zij me aankeek en zei: "Denk niet alleen aan mij, maar ook aan ons." "Zo zou je moeten eindigen". Verzuchtte ik.…
Mulder11 februari 2005Lees meer >

Rendez-vous

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 715
heen en weer aan mijn raam voorbij voorover gebogen armen op de rug misschien morgen, mompelt hij met een oude hand en versmalt langzaam de stilte wanneer hij me te vroeg verontschuldigend aankijkt hij klimt weer verder daalt op en af breekt de wijzers van een vermoeide dag misschien morgen, mompelt hij en steekt de tijd terug…

Adembenemend

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.996
Hoor… de noordenwind roept kil mijn naam nog even en ik zal haar volgen waarheen de vlucht ook gaat nee, ik voel geen angst het leven was gelijk een bloem geknopt, ontloken, volle bloei maar nu vermoeid aan rusten toe dus laat ik mijn laatste adem wiegend over aarde dragen kus nog één keer al wat raakte voordat ik eeuwig slapen ga…
sacrajewa4 oktober 2006Lees meer >

Zigguramurdi

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
In je kamers huizen heksendromen slaapdronken duik je op terwijl ik nachten wakker lig je ingewanden voel verstenen in mijn vermoeide lijf je verhaal broeit onderhuids laat zich lezen in een glazen bol waarin vleermuizen luchtledig schud me wakker leg je stenen ziel bloot laat de zon het uur aanwijzen het is tijd om terug te keren…

WENKEN EN WEGEN

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
's Avonds of bij vermoeidheid noodt het bed heerlijk languit te liggen in gedachten en slaap wegzweven naar bevrijding brengt het prettigste ogenblik van heel het etmaal bij het ontwaken geeft de zalige legerstede zegen of tegenzin voor het snelle opstaan stemmingen en boodschappen van de geliefde slaapplaats komen steeds…

Op de heupen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.564
liever hadden zij zich thuis in de bank geboord bij hun vermoeide kont zij gaan niet vaak naar feesten maar er zou dans zijn en bekenden dus wie weet werd het wat droge wijn aan de rand van de zaal waar het ritme begon was die kont niet stil te krijgen moesten zij wel die voeten volgen naar die vloer, werd alles wakker konden…

Hypothyrioidie

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.481
Een ziekte met een naam maar zonder gezicht Van buiten niet te zien, wat het bij mij van binnen heeft aangericht De vermoeidheid, de lusteloosheid, de pijn worden niet begrepen in een wereld waar alles te zien moet zijn Ik lach, doe ´vrolijk´ maar niet altijd even oprecht Het sloopt me van binnen, het is een lang en eenzaam gevecht…
Little-me22 augustus 2006Lees meer >

chemin de fer

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 767
nooit ergens zoveel in onbruik geraakte stukjes spoor gezien als onlangs in Frankrijk restanten van idyllisch gelegen lijntjes van weleer waarover moeder natuur zich met liefde ontfermt sporen van oxidatie op vermoeide rails geven kleur aan woelige geschiedenis van jaren her...…

Eindeloos gevecht

netgedicht
5.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 777
Daglicht haalt uit, vermoeid en gehavend, de rode handschoenen nèt iets te laag een klap, een draai met rollende ogen en plotseling wordt alles zwart. Stilte valt over de ring, licht verdwijnt door de touwen, morgenochtend is er weer een ronde, dan zal er een andere winnaar zijn.…

zondagsmens

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.200
hij luimt zich loom zijn arm over haar dij zij deint zachtjes weg naar het andere eind van het ledikant ergens loopt een mens met een wens, wie weet sleept de dag zich voort eindeloos, betekenisloos een dozijnen dag als anders kraakt een veer gespannen in antwoord op het gekreun van een vermoeide zondagman die zijn arm te lam bevindt…

Het betrekkelijke

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 677
het bestaan En wandelend over die weg In een afgebakende visuele cirkel Ziet men dat alle begin het einde is En haalt het voorbije uitzicht u in Met moeizame schreden koud en schraal Komt de mens steeds dichter bij begin Vertwijfeld is men heen en weer geslingerd Ervaart zo de betrekkelijkheid van bestaan Dan ziet men zichzelf vermoeid…

Onnadenkendheid

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.523
Dan kijkt hij met vermoeid gezicht, naar de brieven, niet aan hem gericht, maar toch, hij gaat even later, de postzegels weken boven ’t hete water. Zijn wereldje is heel klein geworden, de kinderen druk, zijn belangrijk geworden, voor hem bezoeken hebben zij geen tijd, of is het gewoon…onnadenkendheid.…

doorgaan

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 670
buiten trilt de dag nog na, er loopt een meisje, tussen alle anderen ze wuift haar haren zachter door het open raam binnen slaapt vermoeidheid, rond de steeds verlegen naam van kleine kinderogen morgen mogen we weer leven morgen mag ik alles geven, aan mijn doorgedraaide lach en buitelt door de nieuwe dag het weven van haar vrije…

Afscheid van Japan

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.484
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed; vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ... — waar gaat gij heen ? — naar het land dat mijn hart heeft bemind en de zee die zijn kusten omdruist ... nu is het er zomer; nog in de herfst ben ik thuis. —…

lui

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
de zon draait haar ellips in een transpirerende ruimte en het veld golft in vermoeide cadans vee herkauwt schaamteloos de dag voorbij een horizon verjaagt een anonieme hond het geluidloos uur en schaduwen strekken zich lui van boom naar boom waar vogels schuilen die zien hoe de avond het vuur vergeet dan sluit ik de vensters ga…
Kees Visser20 augustus 2011Lees meer >

het jaartal slaapt nooit

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 861
langs de spoorweg vijftien kinderen, beschreven in boeken het kan niet anders dan oorlog zijn zijn vermoeide hoofd knikt naar het bruine water, rimpelt maar kan geen vergeving beloven; de sloten uitgegraven gedempt is het geweten op vaderlandse grond hij leest verder de dodengang in sluipt onder prikkeldraad, trapt op de einder met…

Verdwenen vriendschap

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 872
Alsof het dicht bij het vertrouwde bed ligt het verdriet en het vermoeide bedrog wanneer ik mezelf denk te troosten keer ik de gemoedswaarde om naar een oude kringloopwinkel in het moerasland van een gevallen engel eindelijk nuchter, en alleen op de grond schrijf ik jou over eenzaamheid onze vriendschap blijft in mijn genegenheid een…
mobar31 januari 2016Lees meer >

Memento Mori

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Vermoeid slaat een klok: traag tikken op de gang looprekjes van maaltijd naar maaltijd naar bed. Ongekende kleinkinderen, vergeten geliefden komen en gaan; het verdriet blijft voelbaar hangen. Er wordt gedwaald in mist, gebeden, geleden, gewacht in zware stilte; hier duurt het leven lang.…
Jack Stoop2 december 2019Lees meer >

Dromerijen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
In het schijnsel van vroege maan, dansen silhouetten tussen vermoeide bomen waar wolven huilen en durven te komen, dan bront mijn stille waan Bij het dwalen door het leven. Eén bewegen waardoor spiegels breken en het gelaat smeekt om te vergeven door alles met liefde te strelen.…
Marcus Dehond22 februari 2022Lees meer >