335 resultaten.
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 bij de geesten kan
vertoeven
aan een magische
machine met klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven
aardse pijn te helen
hoe mysterieus is de
pomp die jou als een moeder
zacht en vloeibaar…
Tempel van passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.507 Je bent in mijn tempel van passie beland
en je geniet zichtbaar als ik je streel
heel langzaam kruipt mijn brutale hand
jouw huid voelt als vloeibaar fluweel
Gewillig kronkel je onder mij door
we raken verstrengeld in onze lust
onze lichamen dringen allebei voor
een zwevende vrije val als je me kust
Mijn tempel van passie is door liefde…
Mysterieus moment
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 Ik fluister het frêle ochtendlicht
dat op je slapend lichaam neerdaalt
Met vrije geest
laveer je tussen dromen door
Binnenin voelt alles als vloeibaar
of kneedbaar
Als een witte duif zweef je
langs de verdichte lucht
van het ondenkbare
Intussen dek ik je toe
door liefde aan lijf te binden
uit een andere wereld
Ik neig naar jou…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam wordt vloeibaar…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 tappen uit een
ongeboren geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse portie licht,
waarvoor ik ben gezwicht
waaruit ik de dagelijkse adem haal
worden geaderde gedachten vloeibaar…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Emma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Op school werd zij gepest
als een kabouter,
zij groeit niet meer
haar maag verdraagt nog
slechts wat vloeibaar is -
een rijstwafel is al
haast teveel
geen rijsttafel, zij heeft gastroparese - een deviatie
die vrij zeldzaam is
Toch wist zij zich vocaal
hier uit te redden
zij zegt het zingen maakt
mijn leven mooier
Ze zingt…
Exodus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Om het geitenbloed vloeibaar te houden
Voeg hysop toe, een reinigende plant,
Gebood Mozes hen die hem vertrouwden
En wrijf de deurstijlen aan de buitenkant
Zo weet Yaweh dat het lam is geslacht
Eerlang komt zijn tiende plaag eraan
Als jullie niet doen wat er wordt verwacht
Zal elke eerstgeborene doodgaan
Naar de vrijheid gingen ze wandelen…
Dooi
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud.
Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.
Thuisgekomen verkondigt de buis wederom het weer.…
De file van vlees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
191 Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…
requiem voor George W. Bush
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
875 jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen
van zand, woestijn onder een witheet licht
bommen ontploften, helderder dan sterren
over het stille zwijgen van de palmen
oorlog verbrandt, en ook het fosfor
het bloed, het vlees, het leven
vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem
onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur
kom…
IJkpunt
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
463 Het groeit tot een perfect
omhulsel, kind in de trappelzak,
de huid nog bijna vloeibaar, de
botten zijn voor grote mensen,
daarna wordt de binnenkant
met kleine zinnen beschreven,
oplopend tot woorden die
met hoofdletters met het
bewustzijn worden bedreven,
de soepelheid van spieren, het
timbre van de longen waaruit al
vroeg moraal wordt…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 Jaren later, een beetje ouder
op een klinkende dag, vol met
een herkenbaar geluid en de
geuren van je aanwezigheid
in de boezem van ons huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
In mineur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 In het bos groeien de vraagtekens
gevoed door de geur van dode stenen
waarop levende herinneringen staan gekrast
de kleuren worden weggevoerd
heersers van heden treden binnen
- eens was deze stroom vloeibare liefde
onderweg naar het raadsel van de taal
waar alle dialecten samenvloeiden
waar bij Babel die Liebe, the love en l'amour
elkaar…
Water als taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 Zoals taal
is er geen vorm
dat water niet beheerst
grillige wanden en massieve randen
omarmen zeeën en oceanen
die meedogenloos stranden
duinen en dijken testen
elke golf opwellend uit diepe
troggen is een woord op de lippen
van de branding
daar schuimt het spuwsel
van zeegeesten tot
onleesbare ruige verhalen
vloeibare bladzijden…
Stand houden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 verstand,
als de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
met de hakken in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verhaalt ,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam wordt vloeibaar…
Grenzen bereikt?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
412 aangetast
getapt uit het bloed,
waarin de waarheid
afbreekbaar wordt
reeds voorspeld in de
oerziel, afgedaan als
onzin, klopt het aan
de poort, vaak ontzegd
en komt het ijkpunt
dichterbij waarin ik
droom, soms fataal
waarvoor ik ben gezwicht,
een kortstondig evenwicht
in cumulerend licht,
waaruit ik adem haal
mijn tijd vloeibaar…
Getijde van de leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
171 De wereld eist, maar vindt geen ingang meer,
wat overblijft is vloeibare, diepe rust.
Laat de peilloze diepte de naklank maar smoren.
Geen flikkerend licht dat de bodem raakt.
In het heldere water gaat de ruis verloren,
terwijl de stilte de verbinding maakt.
De stroom keert om, de nacht ademt in.
Geen bereik is hier het grootste goed.…
Littekens
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.167 litteken op een hagelwitte huid
Schrammen nog zichtbaar
Pijn, zo duidelijk aanwezig
Over het sprankelend blauw
Een grauwe grijze dauw
Zwart, ook in jouw bezit
Zo contrasterend met het vuur,
Het felle rood van passie
Weerkaatst
Weerspiegelt niet in sprankelend blauw
Slechts een paarse stip vaag zichtbaar in de mist
De vuurzee raakt het vloeibaar…
Olla Vogala
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.511 Maar ik, ik kleef hier vast aan perkament
vol zwart en traan en voel het blanke vel
zo vloeibaar op uw borst hier in mijn cel
tot alles stolt - alleen gemis is permanent.
Alle dingen worden mij te inghe.
Wie geneest de smart van geest en hart ?
Het dicht in moedertaal ? Ben ik een bard ?
Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen...…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 vriend en vijand zie
hier het oor gekromd
aan een pot vol koffie
vloeibare verzoening om
samen mens te zijn
met vogels gekooid om te zingen
over tapijten vol geschiedenis
twee voor de prijs van één
ware wereld, erg ver weg,
met het raam altijd open
de geur wil je tegemoet
hier ligt het welkom altijd
op de loer voor offers
te slachten…
Gecastreerde utopieën
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.161 De balans wankelt
als het gedachtegoed
verder reikt dan de kim
en gecastreerde utopieën
vloeibaar de wegen bevuilen
waar het leven tot uiting komt
*
Gekend als een waarheid
zijn de emoties zalig makend
en is het vertoeven erin zo zacht
als het vaginale vlees
De lippen strak en gebalsemd
met slijk is het ongenaakbare
in de stem de troef…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart
overstroomt, maar nee
De smart kleeft blijvend
aan mijn ziel
Ik hoop op troost voor later,
als gezongen vloeibaar…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
791 mee
naar waar wij weten
de komende en de gaande
de krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden
mij tegemoet
heft haar armen
naar mijn hemel
en verlies mijzelf
in stilstaande tijd
ik pas,en bewustzijn
wordt vloeibaar…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 letters klonteren aan elkaar
tot zuurdesem van woordenbrij
inkt is stroperiger dan vloeibaar
lichtende wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend…
Lach om kennis
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
407 Ik slikte haar intieme sappen
als honing, vloeibare heroïne.
Ik verslikte mij.
Ik kotste mijn darmen eruit
en mijn maag bleef steken in mijn
verkrampte keel, waardoor ik stikte
en in die ademloze momentopname
lachte ik stervend al mijn kennis weg,
niets wetend als een pasgeborene
werd ik herboren. Lachte God mee.…
Onmacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Tot de vuurtoren met inscripties weer verrijst
malende wegwijzer naar de draaikolk van fortuin
naar de tegenovergestelde richting wijst
van de waarheden in vonken vloeibaar licht.…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Een ogenblik lang
was de zee zonder branding
het strand van beton
en scheen de zon met
vloeibare stralen huiver
over mijn huid.
Toen verdween je uit mijn gedachten
als een van de dingen in het leven
die bewust worden weggeschoven,
zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
Verpakt met lint
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 jouw wereld is papier
je knipt en vouwt
versiert het leven
met de mooiste kleuren
verpakt met lint
het dagelijks gebeuren
voor mij
was hout
het fijnst om
mee te werken
het voelde aan
als vloeibaar goud
ik draaide
freesde en polijstte
de mooiste jaren
bij elkaar
zag niet hoe jij
in stof vergrijsde
je zag mijn vrienden
komen…