Alle inzendingen over woud-bezitter

806 resultaten.

Sorteren op:

Stemmenwoud

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 900
De stemmen in't woud weergalmen en laten cirkels in het meer van Majesteus Goud een vingerwijzing van de oude Koning zou wonderen doen maar maant slechts het hemels rood tot een Lichte boog inslaat op het galmen plein waar het Kind van Recht en Vrede werd vermoord memorerend, het stemmenwoud in een taal waar hemel en…
Stan Rams11 november 2006Lees meer >

Gloed

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.469
De ochtendbries verwaait de eenzaamheid van de nacht die je het gevoel geeft verdwaald te zijn in het dichte woud buiten jezelf waar krachten strijden met je hart het ochtendgloren betovert de stilte van de vroege ochtend geeft inzicht in de passie die op een dag je hart doordringt om eeuwig te blijven branden een…
carin5 februari 2006Lees meer >

Zilverwind

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
neem me mee hoog tussen wolkenflarden dansend op vleugels van satijn en dons laat me zweven boven wereldzeeën boomkruintjes wiegen in het woud van donkere bomen doe me de regenboogbrug blozend kussen tot ver over de horizon waar mijn handen kunnen reiken waar mijn fluister hoorbaar is in het zuchten van jou…… zilverwind…
windwhisper17 oktober 2009Lees meer >

Enkele andere overwegingen

gedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 21.652
Laten we de tijd laten gaan waarheen hij wil, en zie dan hoe weiden hun vee vinden, wouden hun wild, luchten hun vogels, uitzichten onze ogen en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt. Zo andersom is alles, misschien. Ik zal dit uitleggen. ---------------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…

Aangelegen

netgedicht
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 862
het is als het verbloemde sjansen van dichters een tonen om het tonen in tonen die blijven soms hangen op zekere hoogte in zich gekeerd met schroom die geen handreiking doet zo gaan onze paden zijdelings samen en wijken uiteen waar het woud dichter wordt er wordt zoveel geboomd en ook nog geschreven het ontvangen vaak niet…

Het hart spreekt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.043
Laat mij door Uw stilten ommedolen, waar het schendend woord van hen niet is, dat ik – in een donker woud verscholen – bij de geur van Uwe bosviolen word omvat van Uw geheimenis.…

Lichaam IX

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
Eén ding is zeker deze plek is geen blijvertje Het raderwerk zal gaan haperen De wouden van mijn longen zullen vroeg of laat verzuren Als tiener was ik al bang voor de dood en steeds de vraag Wie ben ik, wie ben jij? Zijn we fantomen van onze eigen opera?…
Bobbie15 juni 2022Lees meer >

Verlossing

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 236
worden als een gedicht door de sterren van de nacht verlicht het is ook een verlossing per definitie ongewapend soms is het nonchalant laks waar schijn meer afstamt van deze intieme donkerte waar heimwee licht weerkaatst het blijft zelden in dubbelzinnigheid verkiest telkens de waarachtige eenvoud van toen die eerste keer diep in het woud…

Kleur en geur

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 483
Als de zon ter kimme gaat dalen, De laatste geluiden sterven weg, De nevel rood kleurt in haar laatste stralen, Blijft schoonheid van woud, bomen en heg.…

statio

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 943
hang over mijn schouder, het laken dat mij toebehoort en opnieuw een dag waardig zodat ik mij kan neerleggen in de dageraad van het geweten de ruimte die ik zoek langs schubben van de ziel schuif zeeën naar me toe, het gehoor van rivieren in licht en opgeheven handen en schenk de horizon het water van de wouden…

een wolf in onze stad

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.222
er schuifelt een wolf door de stad dicht langs de huizen, laat door de straten voorbij Blokker en C&A waar de rolluiken zijn neergelaten een wolf vanachter de heuvels uit een Pools woud snuffelt nu door de Nieuwstraat langs slagerij van Hout ik vind het niet zo vreemd dat heb je met een koudegolf daar krijg je sneeuw en hagel van en af…
erik26 februari 2006Lees meer >

Fantoom

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 603
de laan wordt allengs smaller bomen stappen kleiner langszij wanneer het oog blijft puilen is het waas der waan nabij geen vogelkreet bekrast de lucht er zijn slechts wolven, zij huilen vlucht, vlucht, ijlt de noordenwind verdwijn uit dit verdichte woud in de ruimte sluimert het kind zijn bed voelde nooit zo koud…
Hanny13 mei 2009Lees meer >

UFO

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
Het woud verlaten somber, ineens gekraak mijn hond gromt een hoge zoemend, fluitende dreun de lucht gloeit de aarde schroeit stokstijf en trillend verschuil ik mij doodsbang geschokt belevend landend snel secuur ze stappen uit naderen mij raken mij aan knuffelen mijn hond gebarentaal er is begrip meegegaan nooit weergekeerd…

De trots verdronk

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
de jacht naar grond heeft bergen hun bomen gekost waar wouden domineerden dekt humus nu de kale rots het vergeten dorpje in het dal deelde al snel de mooiste vergezichten tot de regens kwamen en de aarde losliet glijdend in haar vrije val de trots verdronk van generaties leven die wel in wortels zijn blijven steken…
wil melker15 augustus 2010Lees meer >

Geketend

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn ziel spiegelt zich aan hedendaags licht van de verloren oceaan in den beginne was er zicht wazig weliswaar nu, scherper doch vaker en dieper ervaar ik de kleur van nieuwe maan ook al is de aarde vol van monden, kent het ontelbare wouden met handen een mens wordt ongevraagd heengezonden, is aldoor verdwaald en als…

Haiku 4#1

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
Erosie Het regent woorden in een onbegrepen woud de modder spoelt weg. --- Vondelpark Verduisterde maan schijnt in het Kattenlaantje stil valt er een traan. --- 31 april De tuin schiet in bloei moederlente spreidt haar vleugels de sneeuwuil blijft thuis. --- Vogel Kwinkelerende haiku gebouwd uit woorden wiegend op de…

korreltje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
op een lichte kalme dag lig ik in een woud van blauwe bloemen los van de aarde golft de stilte als een blaadje met alle winden mee deze dag is een mer à boire waarop woorden dromend over water glijden een gewichtloze kabbelende dag is het zout der aarde ik neem alles met een poëtisch korreltje zout vandaag…
J.Bakx30 april 2018Lees meer >

Boswandeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Dampend woud, bruisend van het leven. Eeuwenoud en toch natuur gebleven. Rustgevend tot in de hoogste top. Traag verder slenteren de heuvel op. In de schaduw zit stilte gecamoufleerd. Groen herleeft ongecontroleerd. Vrijheid, langzaam voortbewegen. intimiteiten, geheimen verzwegen. Eindeloos, geen mens te bespeuren.…

Amazone

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
De grande dame onder de rivieren met armen donker als de rio grande vernoemd naar martiale vrouwenstammen een niet te temmen volk op edele dieren in duistere wouden van een mythisch verleden trokken vrouwelijke ruiters onversaagd ten strijde een reuzenslang meandert tot in de haarvaten van groene longen als grande…
Max6 december 2022Lees meer >

onze tijd

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 625
achter het schuttend scherm van haag en struik en boom van bloem en geurend gras weet ik in de brakgekapte dolgedraaide tuindergrond tussen hok en stal en pergola onze zonbeschenen hoogtevlakten onze wouden donker diep onze oeroude koele vijver de steen het stille water het rimpelen van onze tijd…

Volksbevrijding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 217
Dorre kleuren kale grens- heuvels na de winter kleine vlekken, gatenijs en bevroren modder Oefenen om het land te verdedigen tegen barbaren altijd tegen barbaren die van binnen zijn wat wij van buiten lijken te zijn: primitief in takkenpakken machtige Enzilochmannen het klassieke lopende woud met grote warme handen en wapens bewezen…
Zywa24 april 2026Lees meer >

Gebogen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Opeens waren de bomen in het woud verdwenen. Weg was het weiland, geen gras noch kruid.…

Eikeldichtje

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.532
groenglanzend naar bruin, netjes verankerd aan in grondgeworteld hout Morgen valt het gelijk de zijnen in het aardse slijk als voer voor de zwijnen of vergaat tot stof onder dicht kreupelhout Maar, misschien heel misschien dat dit éne eikelwichtje niet zal plezieren tot levensonderhoud van een van de dieren in dit ondoordringbaar woud…
Rina van Dijk31 augustus 2006Lees meer >

verdwalen

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 849
Schaduwen stromen voorbij door de takken bladeren Alsof ze op de aarde vergaderen bruin rood op natte klei Nevels hangen in de lucht de herfst in al haar geuren Takjes die langzaam verkleuren breken in een zachte zucht En mijn voeten nat en koud laten me steeds verder verdwalen Gedachten worden mooie verhalen in dat wonderlijke woud…
car31 oktober 2010Lees meer >

Koningswater

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Als een jager staar ik naar het woud waar het goud glanst het is nacht en dag Ik heb het in mijn hand bijtend spoort het mij aan het begroeide pad te betreden maar ik bied weerstand want onvoldoende uitgerust Mijn retina geïmpregneerd keer ik huiswaarts Nog voor halverwege hou ik halt Ik doe mijn ogen dicht een siddering trekt over…

LAIS CCXXVIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Guirlande is de kronkel in heur haar, spiraal van zwart in goud, en haar gelaat vertaalt de wouden in haar zwijgen daar, het ogenblik waarin zij leesbaar staat, maar zij getrouw hem haar niet lezen laat. Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent. Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went, maar wel bekend met wat er is, bestaat.…

verdwaald in de natuur

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
Stilte van het woud huis, werk, bestaan verloren natuur als schuilplaats Winkelwagentjes een vuurtje dat warmte geeft takken verbranden Schaduw van het groen Onbegrepen, psychisch stuk vechten om balans Afval hoopt zich op een schreeuw om zonder oordeel de weg te bieden De echo van pijn vraagt mens en natuur ruimte wie hoort en…

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
het licht sterft langzaam in de wilg waar het water de wortels met zilver beslaat de zwaan is een koning van marmer en trots die traag door de diepe rivierkuilen gaat groen is het woud in zijn knoestige vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt…

Eenzaam

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Ik wil de zon niet meer zien schijnen, laat het donker zijn, guur en koud laat mij voorgoed in het niets verdwijnen of sterven in een donker woud.…

Oerkreet

gedicht
3.0 met 43 stemmen aantal keer bekeken 10.620
Stuur jezelf op patrouille door de dichte wouden van je schroom. Verken de plek waar zelfs geen zonnestraal meer door de bladeren van je bedeesdheid dringt. Hef daar een oerkreet aan, zo'n volslagen authentieke brul, die zich als een laaiende loper uitrolt door het struikgewas.…