3050 resultaten.
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 De wind van het jaar tweeduizendvijftien
zwerft door het grote bos bij Breda's Zuidkant,
fluistert in hoog lover, op begroeid zand
geschiedenis, lang vergeten misschien...…
Een zonderling heb ik gekend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
916 Een zonderling heb ik gekend, een vrek,
De echte , lepe, wrede gierigaard,
Zo boos als deze was wel nooit een gek,
Hoe talrijk doe ook zijn mogen op aard.
Hij hokt nog steeds in zijn bedompt vertrek,
Terwijl zijn glimmend oog in het ledig staart,
Zijn ziel gelijkt een oord, dat riekt naar drek,
Want afval is het al, wat hij vergaart.…
Huilen als een klein kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Het huilen van een kind,
een moeder weet wanneer het " menens is"
het kind huilt omdat het boos is,
omdat het zijn of haar zin niet krijgt,
vanwege onbegrepenheid, vanwege straf,
OF om zijn gelijk te halen.…
Terminaal leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 In oorlog, in haat of altijd boos?
In anderenverwijt of in zelfbeklag?
Geniet toch van uw terminale dagen!
'Dien het wijf dat moeder heet!'
Omhels de vent waarmee u strijdt.
Begraaf uw bijl! Bevrijd dat kind!
Alsof u binnenkort al wordt begraven!
Leef met wimpel en met vlag.
Leef als een vrije vogel.
Pluk de dag.…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze bos…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 We laten onze sporen achter
in de vorm van letters
en het bos laat zijn sporen achter
in onze ziel
tekent op het netvlies
sporen die niet uitgewist mogen worden.…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 'k Zie weer de glinsterende mugjes dansen
In held'rer zon neersprankelende glansen;
De wolken varen rustig langs de hemel,
In bos en water krielt een nieuw gewemel.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Je droge hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 'k Zat aan je bed, doelloos, je ogen open, radeloos
Je hand frunnikte aan de lakens, rusteloos
Ineens sloeg je hard op het matras, heel boos:
Ik ben het zat, 'k wil niet meer, redeloos!…
Herfstcharme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Als doorzichtige tule over weiden
Bestrooid met stralen blinkend goud
Komt vanaf ‘t water zich verbreiden
Vult met zilverstralen ’t schemerwoud
Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint
Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 Het was doodstil rond jouw graf
er hing een donkere schemering
In mij kwam jij die trap weer af
met in jouw ogen die glinstering
Het was doodstil op je kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Het regent nu, wolken
van neerslaand water worden door het bos
geslagen. Ook op de binnenvaart is er
herademing. Rivieren kunnen weer stijgen
boten varen, ladingen verder gedragen.
-------------------------------------
uit: 'De aarde, de aarde', 2013.…
Dagdroom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
628 Vanmorgen was ik blij je weer te zien
Ik schaamde me voor alles
Maar toch ook niet
Er werd boos naar me gekeken
Het deed me pijn dat je verdween
Ik treurde heel even maar moest verder
Gelukkig volgde je mij en zei ik ben bij je
Iets waar ik niet aan twijfelde
En je wou heel erg graag helpen
Het werd me ineens duidelijk dat je het soms…
Verborgen verleden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
877 ik ga steeds meer op mijn moeder lijken
dus haar familienaam Van den Bos
voeg ik toe aan die van mijn verwekker Krediet
want ik ben van genen zijden
maar verder ben ik uniek
dat geldt voor alle mensen
want alle mensen zijn ongelijk
met doorgaans, veelal unieke
verborgen verledens!…
Aanraken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
647 Ze konden het binnenland niet aanraken
die warme zomerdag, nevelwind
in de duinpan zonder schuilhut
toen hij naast haar zat in dagdromen
uitgeput door een gehaaste eruptie
van doorwinterde corrupte emoties
een vertrekkende zon voorvoelde regen
die hen vergezelde toen ze terugreden
op roestige paarden door het bos
met overal fluitenkruid…
Met licht betaald?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 Wat hier is lijkt stil, zo
stil als het in een bos kan zijn
regenbui van gevallen bladeren
als speelbal gedragen door de wind
het wordt stiller in mijn klein domein.
Refrein met grondgeur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als daarnaar wordt gevraagd.…
Alles van de wijs tussen zon en ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 het boerenland
och; wie bemerkt het in deze
negorij denkt hij
onverstoorbaar als altijd
wanneer hij al dat
moois voorbij ziet gaan
dat hij
niet kan weerstaan
pakt de zweep en slaat daarmee
het paard dat
hinnikend van schrik
op het verkeerde been gaat staan
alles van de wijs
tussen zon en ijs
de wolf verdrietig
huilt in 't bos…
De natuur ontspruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 In het bos en het veld overal ontwaakt nieuw leven
de mensen trekken er met een glundering op uit
ontzien ze wel het ongerepte schoons als gegeven
in de nieuw verjongende wereld die thans ontspruit.…
Gedag...?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Haar maagdelijkheid, intens verdriet om het brute verlies
Boos en toch machteloos
De buren horen gerucht, maar houden zich doof
Ze weten het, ze hadden het verwacht
Ze bieden geen hulp, want die meid zegt toch nooit: "Gedag..."…
NATUURLIJKE MONUMENTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 natuurlijk geen beginnen aan
- er zullen te veel van komen
en daarom maakt iedereen
voor zijn moeder een
monument in zijn hoofd
naar eigen wens
dat staat niemand in de weg
en blijft altijd staan
bomen vallen om –
als ze goed ziek zijn
of slecht geworteld –
door de wind
leggen zich neer – alleen door
bekenden in het wilde bos…
Leermeester Here Jezus Christus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ik heb uiteindelijk nu als ongelovige
toch wel veel en meer geleerd
van de Here Jezus Christus
met name niet boos worden
maximaal aardig blijven
de vriendelijkheid zelve
want het is nog niet uit
het is nog niet mijn einde
ik ben UITEINDELIJK nog geen lijk
veelal zijn de vragen die mensen mij stellen
ook hun antwoorden, hun zekerheden…
Geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Brengt geluk aan alle werelddelen,
waar het in boos geweld gesmoord.
Laat geluk niet een vaag begrip zijn,
een relikwie voor hen die zijn vergeten,
hoe het was vòòr al het geweldsvenijn.
Het kan anders, laat het kinderen weten.
Waar er overal mensen worden vermoord,
luister naar de kinderen, kijk in hun ogen.…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar dichtbij
.....Soms is jouw stem er weer
.....in de films die me laten voelen
.....hoe het was, maar veel verder weg
.....dan toen we ze samen bekeken
Jouw leven ruist nog
in de geuren van het bos…
WILD CHRISTENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Terecht boos zijn, naderhand vergeven,
weldoen aan wie jou beschouwt met vijandschap:
het hoogste, steeds te onthouden streven.…
JOHNNY MEIJER, ZWARTE RIEK, WILLY ALBERTI
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 gestaan
In de maand oktober 2021:
Johnny Meijer, Zwarte Riek en Willy Alberti
Klinkende namen, krachtige personen
En je bent pas echt dood
Als ze niet meer aan je denken
Gedenken, effe bij je stil staan
Daarom sta ik heel graag stil
Niet bij hun dood, maar bij hun talenten
Welke verrassend springlevend blijven
Jan Jacob Krediet van den Bos…
Marcel Lüske
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Ben je boos,
bedroefd of bang of blij (1 der 4 B’s),
beschaamd of voel je haat of voel je nijd?
Voor mij is jouw gezicht een groot zwart kruis.
Verstopt achter een ferme pokerface
maant hij zichzelf tot onverstoorbaarheid:
‘Doe rustig aan, verzamel navelpluis’…
Druiven en Olijven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
496 Des anderendaags sloeg ik na een bericht
Als een reactie op een gaaf gedicht
Mijn hand voor mijn geërgerd boos gezicht
De bladzij om en vroeg waar het aan ligt
Dat menig dichter liever spreekt dan leest...
Is schrijven zoveel lichter voor de geest
Dan te verklaren wat een ander
't meest
Bedoeld heeft met wat is of was geweest?…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Het liefste zitten we in een cocon
Dromend, vegeteren, Zijn gewoon
Alles blijft hetzelfde,
of fantaseren er op los
En dolen als in een donker veilig bos
omhuld door de natuurgeluiden
met geuren van zovele kruiden
We hoeven niets, we zijn gewoon
in moederschoot, je eigen huis,
jouw tuin, achter jouw pc,
je smarterige phone
En alles blijft…
het verbeuren van hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 wij liggen op een
steil aflopende helling
de omsingelde
dorpen branden de
strenge vorst geselt mijn
wonden staat ze niet toe
om te genezen
verder het bos in
geen tijd om uit te rusten
bijna nog erger
dan weggerukte gezichten
opengereten borstkasten
de straaltjes bloed achter het oor
van hen die op hun gezicht
in elkaar zijn gezakt…