Alle inzendingen over boos

3050 resultaten.

Sorteren op:

MASTBOS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De wind van het jaar tweeduizendvijftien zwerft door het grote bos bij Breda's Zuidkant, fluistert in hoog lover, op begroeid zand geschiedenis, lang vergeten misschien...…
Han Messie2 januari 2015Lees meer >

Een zonderling heb ik gekend

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 916
Een zonderling heb ik gekend, een vrek, De echte , lepe, wrede gierigaard, Zo boos als deze was wel nooit een gek, Hoe talrijk doe ook zijn mogen op aard. Hij hokt nog steeds in zijn bedompt vertrek, Terwijl zijn glimmend oog in het ledig staart, Zijn ziel gelijkt een oord, dat riekt naar drek, Want afval is het al, wat hij vergaart.…

Huilen als een klein kind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Het huilen van een kind, een moeder weet wanneer het " menens is" het kind huilt omdat het boos is, omdat het zijn of haar zin niet krijgt, vanwege onbegrepenheid, vanwege straf, OF om zijn gelijk te halen.…

Terminaal leven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
In oorlog, in haat of altijd boos? In anderenverwijt of in zelfbeklag? Geniet toch van uw terminale dagen! 'Dien het wijf dat moeder heet!' Omhels de vent waarmee u strijdt. Begraaf uw bijl! Bevrijd dat kind! Alsof u binnenkort al wordt begraven! Leef met wimpel en met vlag. Leef als een vrije vogel. Pluk de dag.…

Kilte van een woud.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.028
doordringende snijdende koude in een gure oosten wind mijn voetstappen klinken wat dof op het met klei doorweven grind bomen zijn groen uitgeslagen mos stijgt op langs de stammen hun kruinen bewegen en ruisen zacht er wordt de komende dagen wat lichte sneeuw verwacht beklemmende intense stilte omringt me in 't hart van 't bladerloze bos…
Leonardo21 november 2015Lees meer >

Sporen

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.052
We laten onze sporen achter in de vorm van letters en het bos laat zijn sporen achter in onze ziel tekent op het netvlies sporen die niet uitgewist mogen worden.…

LENTE.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
'k Zie weer de glinsterende mugjes dansen In held'rer zon neersprankelende glansen; De wolken varen rustig langs de hemel, In bos en water krielt een nieuw gewemel.…

Euforisch

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
in dwarrelende sneeuw nam ik je mee naar de maagdelijke witte wereld zoals de eerste mensen het paradijs betraden werden onze sporen paden stil pluisden kristallen spelend om ons heen lichtten op en werden een in een lieflijk kraken hoorden wij de melodie van voortgang maken links van ons het bos waarvan het groene mos de scene…
wil melker13 februari 2017Lees meer >

Je droge hand

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
'k Zat aan je bed, doelloos, je ogen open, radeloos Je hand frunnikte aan de lakens, rusteloos Ineens sloeg je hard op het matras, heel boos: Ik ben het zat, 'k wil niet meer, redeloos!…

Herfstcharme

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Als doorzichtige tule over weiden Bestrooid met stralen blinkend goud Komt vanaf ‘t water zich verbreiden Vult met zilverstralen ’t schemerwoud Drapeert in plooien verre landerijen Golvend op een zachte koele wind Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen In warme herfstkleuren reeds getint Overdekt door blauwe hemelboog Waarlangs de witte…

Doodstil bij jouw graf

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
Het was doodstil rond jouw graf er hing een donkere schemering In mij kwam jij die trap weer af met in jouw ogen die glinstering Het was doodstil op je kerkhof geluiden klonken flauw, van ver Samen bereisden we dit doolhof en nu bewoon jij een verre ster Het was doodstil op je rustplek een enkele uil kraste in het bos Ik leun maar even…
Ton Rijkers12 februari 2018Lees meer >

Klimaatverandering

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.470
Het regent nu, wolken van neerslaand water worden door het bos geslagen. Ook op de binnenvaart is er herademing. Rivieren kunnen weer stijgen boten varen, ladingen verder gedragen. ------------------------------------- uit: 'De aarde, de aarde', 2013.…

Dagdroom

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Vanmorgen was ik blij je weer te zien Ik schaamde me voor alles Maar toch ook niet Er werd boos naar me gekeken Het deed me pijn dat je verdween Ik treurde heel even maar moest verder Gelukkig volgde je mij en zei ik ben bij je Iets waar ik niet aan twijfelde En je wou heel erg graag helpen Het werd me ineens duidelijk dat je het soms…

Verborgen verleden

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 877
ik ga steeds meer op mijn moeder lijken dus haar familienaam Van den Bos voeg ik toe aan die van mijn verwekker Krediet want ik ben van genen zijden maar verder ben ik uniek dat geldt voor alle mensen want alle mensen zijn ongelijk met doorgaans, veelal unieke verborgen verledens!…

Aanraken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Ze konden het binnenland niet aanraken die warme zomerdag, nevelwind in de duinpan zonder schuilhut toen hij naast haar zat in dagdromen uitgeput door een gehaaste eruptie van doorwinterde corrupte emoties een vertrekkende zon voorvoelde regen die hen vergezelde toen ze terugreden op roestige paarden door het bos met overal fluitenkruid…
mobar27 juli 2019Lees meer >

Met licht betaald?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
Wat hier is lijkt stil, zo stil als het in een bos kan zijn regenbui van gevallen bladeren als speelbal gedragen door de wind het wordt stiller in mijn klein domein. Refrein met grondgeur op papier, ongeletterd als de stilte wordt gedaagd en spreekt, het zwijgt als daarnaar wordt gevraagd.…
Pama8 november 2019Lees meer >

Alles van de wijs tussen zon en ijs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
het boerenland och; wie bemerkt het in deze negorij denkt hij onverstoorbaar als altijd wanneer hij al dat moois voorbij ziet gaan dat hij niet kan weerstaan pakt de zweep en slaat daarmee het paard dat hinnikend van schrik op het verkeerde been gaat staan alles van de wijs tussen zon en ijs de wolf verdrietig huilt in 't bos…

De natuur ontspruit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
In het bos en het veld overal ontwaakt nieuw leven de mensen trekken er met een glundering op uit ontzien ze wel het ongerepte schoons als gegeven in de nieuw verjongende wereld die thans ontspruit.…

Gedag...?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Haar maagdelijkheid, intens verdriet om het brute verlies Boos en toch machteloos De buren horen gerucht, maar houden zich doof Ze weten het, ze hadden het verwacht Ze bieden geen hulp, want die meid zegt toch nooit: "Gedag..."…

NATUURLIJKE MONUMENTEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
natuurlijk geen beginnen aan - er zullen te veel van komen en daarom maakt iedereen voor zijn moeder een monument in zijn hoofd naar eigen wens dat staat niemand in de weg en blijft altijd staan bomen vallen om – als ze goed ziek zijn of slecht geworteld – door de wind leggen zich neer – alleen door bekenden in het wilde bos…

Leermeester Here Jezus Christus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Ik heb uiteindelijk nu als ongelovige toch wel veel en meer geleerd van de Here Jezus Christus met name niet boos worden maximaal aardig blijven de vriendelijkheid zelve want het is nog niet uit het is nog niet mijn einde ik ben UITEINDELIJK nog geen lijk veelal zijn de vragen die mensen mij stellen ook hun antwoorden, hun zekerheden…

Geluk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
Brengt geluk aan alle werelddelen, waar het in boos geweld gesmoord. Laat geluk niet een vaag begrip zijn, een relikwie voor hen die zijn vergeten, hoe het was vòòr al het geweldsvenijn. Het kan anders, laat het kinderen weten. Waar er overal mensen worden vermoord, luister naar de kinderen, kijk in hun ogen.…

In mijn bloed, door mijn hart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 409
mee .....voel ik je stromen door mijn hart Jouw leven ruist nog thuis, alsof je aanwezig bent de warmte van jouw lichaam ergens tastbaar dichtbij .....Soms is jouw stem er weer .....in de films die me laten voelen .....hoe het was, maar veel verder weg .....dan toen we ze samen bekeken Jouw leven ruist nog in de geuren van het bos…
Zywa9 januari 2021Lees meer >

WILD CHRISTENDOM

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Terecht boos zijn, naderhand vergeven, weldoen aan wie jou beschouwt met vijandschap: het hoogste, steeds te onthouden streven.…

JOHNNY MEIJER, ZWARTE RIEK, WILLY ALBERTI

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
gestaan In de maand oktober 2021: Johnny Meijer, Zwarte Riek en Willy Alberti Klinkende namen, krachtige personen En je bent pas echt dood Als ze niet meer aan je denken Gedenken, effe bij je stil staan Daarom sta ik heel graag stil Niet bij hun dood, maar bij hun talenten Welke verrassend springlevend blijven Jan Jacob Krediet van den Bos…

Marcel Lüske

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Ben je boos, bedroefd of bang of blij (1 der 4 B’s), beschaamd of voel je haat of voel je nijd? Voor mij is jouw gezicht een groot zwart kruis. Verstopt achter een ferme pokerface maant hij zichzelf tot onverstoorbaarheid: ‘Doe rustig aan, verzamel navelpluis’…

Druiven en Olijven

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
Des anderendaags sloeg ik na een bericht Als een reactie op een gaaf gedicht Mijn hand voor mijn geërgerd boos gezicht De bladzij om en vroeg waar het aan ligt Dat menig dichter liever spreekt dan leest... Is schrijven zoveel lichter voor de geest Dan te verklaren wat een ander 't meest Bedoeld heeft met wat is of was geweest?…
Maxim17 juli 2022Lees meer >

Augustus

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Een veldboeket en takken zwaar van peren Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht Wat koeien grazend in fel zonnelicht En schapen blatend in rustieke sferen Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze Een opgeworpen houtwal weigert wind De bijen zoemen hard en eensgezind De vlinders eren al het glorieuze De paarden schudden hoofd en staart…

Cocon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Het liefste zitten we in een cocon Dromend, vegeteren, Zijn gewoon Alles blijft hetzelfde, of fantaseren er op los En dolen als in een donker veilig bos omhuld door de natuurgeluiden met geuren van zovele kruiden We hoeven niets, we zijn gewoon in moederschoot, je eigen huis, jouw tuin, achter jouw pc, je smarterige phone En alles blijft…
Ralameimaar27 september 2022Lees meer >

het verbeuren van hoop

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
wij liggen op een steil aflopende helling de omsingelde dorpen branden de strenge vorst geselt mijn wonden staat ze niet toe om te genezen verder het bos in geen tijd om uit te rusten bijna nog erger dan weggerukte gezichten opengereten borstkasten de straaltjes bloed achter het oor van hen die op hun gezicht in elkaar zijn gezakt…
J.Bakx24 oktober 2022Lees meer >