4298 resultaten.
Het duivenprieel
poëzie
2.9 met 13 stemmen
3.842 Gij wilt uit nacht en winter,
Gij wenst een warm tafreel,
Gij kijkt om u heen en vindt er
Een vriendelijk duivenprieel.
Nauw dringt er de zonne binnen,
Zij tovert door ‘t naaste verschiet;
Drie duifjes beginnen daarbinnen
Te zingen een tortellied.
Drie zusters zijn het, dat raad je:
De oudste een ontluikende knop,
Het jongere paar, dat…
Onthuld in geborgenheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
787 Verontrustend en gelijkend
op een kale implantaat
stroomt het leven weg
het is alsof de nageboorte
nog schreeuwt met de stem van het kind
doch de genade is eindeloos
en het bloed dat van voren en
van achteren de rijmelaars laat dichten
hecht zich nu aan mijn handen
al vond de nacht niet wat ik zocht
en zie ik in de spiegel
van jouw…
Meisje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.367 Ze was gekleed als courtisane
en zij gleed op een stuk karton
over het ijzel naar beneden, zulke
ontdekkingstochten waarin alles mag.
Haar vriendinnen slaakten hoge kreten
en ik stond op de brug spiedend
van een zwaan naar haar en van haar
schuldig naar de zwaan. Ik benijdde
zijn gedaante, waarmee hij onbezwaard
mijn Leda kon begluren. Ik zag…
Honden uitlaten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
814 de regen striemt
dikke opgehitste strepen water
zoals de moesson
in het regenwoud
vandaag wil het
niet echt licht worden
de laatste bladeren verlaten
levensloos de bomen
gaan op hun rug liggen
in de zompige ondergrond
druppels kletteren onophoudend
op onze ingepakte lichamen
de takken en bladeren
ritselen, kraken en knakken
onder…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 Het wrede publiek waant zichzelf kunstkenner bij uitstek,
terwijl het in feite toeziet hoe een dier misleid wordt
door een gelikte macho in een cryptisch ballet,
waar het bloed hen rond de oren vliegt
en wie overwint wie in die bak van waanzin,
wanneer de joelers hun vermaak opzwepen tot een hoogtepunt,
als het sierlijke spektakel hen lang genoeg…
Twee paarden
gedicht
3.1 met 40 stemmen
15.022 Twee paarden stonden tegenover elkaar.
Het was lente en zomer tegelijk.
Tegenover en naast elkaar
lente en zomer tegelijk.
Twee paarden met het hoofd
tegen de hals van de ander.
Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-------------------
uit: 'Memo', Plint.…
Over een vink
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.630 OVER EEN VINK
Een vink begon het te vervelen
om met een reebok bridge te spelen,
omdat die dominante bok
het leiderschap steeds tot zich trok.
Maar al te vaak werd hij “de blinde”,
hetgeen hem op den duur niet zinde.
Niet graag lig ik, zo sprak hij flink,
Op tafel als een blinde vink.…
Goor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 De zon schijnt vrijmoedig door de ruiten,
hij ligt op de bank, lui uitgestrekt,
zijn tong gaat even rond zij bek,
in gedachten gaat mijn blik naar buiten.
De koffie wordt op tafel gezet,
ik wacht even, het is nog heet,
de slagroom maakt ‘t compleet,
helaas, de hond heeft opgelet.
Met betraande ogen kijkt hij me aan,
ik denk met bezwaard…
Wat gaat er in haar om vandaag?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
761 Wat gaat er in
haar om vandaag?
haar ogen
onbegrijpelijk traag
haar pose
uitgestrekt en loom
ze glanst zowaar
oogstrelend mooi
ze heeft geen doel
gaat op gevoel
ze eet, ze slaapt,
ze rekt en gaapt
in trage tred
gaat zij van huis
sluipt in de nacht
is ’s ochtends thuis
wrijft langs je been
je moet dan…
Everzwijnen in januari
gedicht
4.5 met 497 stemmen
17.012 je zocht een pad in het ongewisse
bij elke bocht keek je om, waar
je was, je gooide een steen
en het stoof in de struiken:
vijf kleine gestreepte coureurs
en hun moeder renden als gekken
je blikveld uit
je stelde je voor hoe je 's avonds
zou bellen om hun te vragen
hoe het ze verder die dag was vergaan
om hen gerust te stellen, de jacht…
De vogeltjes voor de schuur
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.059 De vogeltjes maken een droevig geschreeuw,
Want buiten op 't veld ligt het alles vol sneeuw;
Zij hebben zo'n honger, maar, wat zij ook pikken,
Zij vinden geen korreltje op 't land meer te bikken.
Maar hier in de schuur is nog, o zo veel graan.
De boer met zijn zoons is aan 't dorsen gegaan,
En wat er gedorst is, dat doen zij in zakken…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 Zie daar de wilde paarden aan de horizon
die donkere hengst met bruine manen
ik weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde…
Honden aan de lijn
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.244 Ze laat twee pekineesjes uit
in 't parkje aan de Zaan,
maar kijkt er danig op d'r snuit:
een diender houdt 'r aan.
Hij zegt: 'Al zijn uw hondjes klein,
er moet toch orde wezen.
Ze moeten beide aan de lijn.
Dat heeft u kunnen lezen!
Uw hondjes lopen echter los.
Hoe krijgt u dat verzonnen!'
Bij deze is de vrouw de klos:
ze krijgt van hem…
Koper
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.712 Zoals bloed en munt naar koper geurt
breken golven schuimend rood gekleurd
tegen vinnen op moeder en baby's rug.
Sluiten betraande ogen met een laatste knip.
Verdriet en medeleven klinken van mijlenver
hoog gehuil echoët in ons bezwaard geweten.
Snijden door ijskoud water en pijnlijk vlees
wijze antwoorden die nooit meer zijn.…
Het roodborstje
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.101 Het roodborstje pikt aan het venster, tin! tin!
En zegt: Ach, doe open en laat mij er in;
Doe open, lief meisje, 'k weet anders geen raad,
Zo sneeuwt en zo waait het hierbuiten op straat;
Ik sterf van de koude, toe, laat mij erbinnen.
'k Zal zoet zijn en allerlei grapjes beginnen.
Het meisje deed open en gaf, op haar schoot,
Aan 't roodborstje…
Schomm'lend weegschaaltje
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.506 Schomm'lend weegschaaltje, ritselt de libel
Boven het zomers-broeiende moeras:
Op smalle strookjes van blauwglinstrend glas
Verschiet 't groen streepje, als een vonk zo snel.
Hij zit. Het knappen van een waterbel
Klinkt als een paukenslag dwars door de bas
Van 't kevertje, dat rondzwerft over 't gras
Bij 't ijl tink'len van 't blauwe…
ogen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
876 ogen
twee stuks
kijken me aan
zie je me staan?
opvallend(d)…
gedicht in elf: koolmees
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.065 koolmees
komt kijken
inspecteert het vogelhuisje
ga ik hier nestelen?
hopelijk!…
tsjilp tsjilp
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
799 ik hoor je vogelkijn
ik zie je niet
want je bent zo klein
trouw aan vrouw
aaneen gevleugeld
voed jij je kinders
nauwelijks gewicht
in de schaal
maar je piept er
wel op los…
Vorst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
918 Er zat
een vrolijke pad
op een paddestoel
te Padua, via
het achtvoudige pad
vond hij een pad
naar verlichting
en van geluk kwaakte hij
aan een stuk door.
Men zei dat hij
paddestoelen at
maar dat was lasterpraat
en behoorlijk dom
want niemand vroeg hem wat
hij at
want hij at
namelijk Niets.…
Thuis in de Hoek
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
782 Één streek neer met zijn lief erbij
in de Hoek at uit de pan en vree
niemand die er een tel onder lee
Ze voelden zich een roek zo vrij
Toen kwam een ambtenaar voorbij
die zomaar met een kijker op schoot
sprak ‘eruit jij invasieve exoot
scoort snel dat hoort er hier niet bij’
Huiskraaien uit Egypte mee gevaren
deden dat - hier tussen ons…
kat en vogel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
593 de kat loopt steels langs de heg
laag houdt hij zich, langzaam
en springt dan razendsnel zijn
poten uitstrekkend. Geritsel
in de heg, tussen de bladeren
door scheert een merel nog net
iets sneller, weg en verdwijnt
om de hoek van het huis.
met een boog en dan rustend
op de tak van de boom.…
we vlogen in water
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
936 terug naar jou -
je zegt het met
je ogen dat je
op hem wacht
waar? vraag ik
woordeloos in
jouw taal die ook
de mijne is
daar, zeg je zwijgend,
lang geleden
ging hij weg,
dook hij onder
we vlogen in water
op zoek naar
vet en zout en
vonden elkaar
steeds terug naar jou,
daar op zandplaat in zee
altijd weer die vraag –…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Er woont een minnaar in mijn tuin,
een kompel met fluwelen handen.
Hij klopt, betast en streelt de rulle
wanden, breekt met zachte vingers
de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.
Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al
haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,
kleine doodgraver van verlangen,
blindganger…
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.172 Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten,
Die leeft in twinkelende vogelen-slag,
Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten,
Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag
Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!
In dit zwart meer, o liefelijk geluid en
Wat uit zwart donkere spiegel òp komt fluiten,
Licht-lieve volk in wat àl duister…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Nachtdonker zit in de wilgenboom
op stille takken, omklemd
door nagels als een vlijm
de jager; gekleurd als niets
op wacht, naar zijn prooi.
Onzichtbaar draaien de zoekers
langs de wallenkant, gespitst
op rusteloos leven daar benee
onhoorbaar glijdt als een spies
de dood over het leven.
Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
Kikker heerlijk
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
793 Kikkers die vorsten
en prinsheerlijk zijn.
Ze leven in de bergen
precies daar tussen
groen en heuvel.
Precies in het midden,
tussen paradijs en
orgastisch goed.
Maar van alle groen
en heerlijkheid
hebben pad en slang besloten
geen onderdeel te willen zijn.
Dat is een glooiend euvel.
Tussen wrat en slijm gewroet.…
Bevlogen
gedicht
2.7 met 38 stemmen
16.192 Ik weet niet zeker of het zwanen waren,
een najaarsnanacht dat hun vleugelslag
in duizendvoud over het huis heen lag,
om pas tegen het daglicht te bedaren.
De hele dag liep ik als uitverkoren,
of ik door engelen was aangeraakt.
Maar hoeveel lege nachten zijn doorwaakt
waarin sindsdien geen wiekslag viel te horen?
Nu moet ik mij…
Voorjaar in de lucht.
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.180 Ik zag ze zitten, op de rand
van mijn balkon.
Een rijtje spreeuwen,
schitterend, in de warme voorjaarszon!
De vonken spattend,
van hun gekleurde veren.
Ik bleef maar kijken....
en kon ze niet de rug toekeren!
Het gaf me een blij gevoel van binnen,
toen ik die spreeuwen zo hoorde zingen!…