3063 resultaten.
verlangen
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.221 in het immense bed
blijf ik onrustig draaien
in het duister schemer jij
steeds door mijn gedachten
vol van verlangen steek ik
schuin twee armen in de lucht
naar de windstreek waar ik jouw
verre aanwezigheid vermoed
mijn ogen onbedwingbaar
scandeer ik langdurig jouw
naam, onhoorbaar, en maak me
wijs dat jij dat kunt verstaan
en gespannen…
De vlucht van een engel
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.124 met de duistere dood in ogen
vliegt een engel om zuivere ziel
geheel rustig en onbewogen
voldoet het lichaam aan het profiel
een toereikende hand durven pakken
waardoor het hart op aarde wordt gestild
het lijf in de grond weg laten zakken
je geest op zoek naar het hemelse schild
langs sterren die schijnen
kan het land der liefde worden…
Gestriemd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
3.936 Tekent nieuwe lijnen
En haar gelaat glundert weer
De hand vat moed
Om te graaien zonder blos
Naar de ontluikende stroom
De gekartelde bloem
Die zich in een plooi verschuilt
Zie, het hemels geschenk is bezoedeld
Gestriemd, een dichtgeschroeide wonde
Het blijft een raadsel dat brandt
De geur van as en sintels ademend
Aan een sluipend duister…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Na de klare avondluister
Van uw ogen en uw mond
Wachten door hetzelfde duister
Wij dezelfde morgenstond.
------------------------------------
uit: Vergeten liedjes (1923)…
Lichtfeest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
4.165 Ik zag een opstoot
mensen scholen samen, zonder schietlood
tussen felle bomen op het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee
mijn geloof en hoop verraste slimheid
onverwacht deed licht…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 Zachtjes trilt de aarde
De stilte voor de storm
De natuur gaat flippen
De ravage wordt enorm
De zon zal verdwijnen
Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door…
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 door de wasem
zoals de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig opslokt één voor één
en peilend in mijn ogen kijkt
wijl dagen stillen en ik ween
straalt teder mij op lijf
schilfert de stilte af
tot al mijn duistere…
Strijden tussen licht en donker...
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.972 leven erbarmen
Een strijd gevoerd tussen leven en dood
waar de mens sluimert in nevelen van dovend licht
De zandloper laat het eindoordeel in deze gelden
en de zwarte schaduw doen glijden over het gezicht
De strijd is gestreden tussen licht en donker
Het lichaam laat zich omarmen door de nacht
Nu zal de reis beginnen in het onbekende duister…
ze zingen rind het pentagram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
zonder warmte gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen…
botsen op het slagveld van galop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 vlammen dansen nacht
likken aan het duister
deinen fluweelzacht
net hoorbaar hun gefluister
een vonk ontwaakt in dromen
zet de paarden aan
tot wilde haast, de klaroenstoot
laat de vijand komen
ze botsen op het slagveld
van galop en draaien steigerend
een ronde maar de tijd is al gestopt
er vallen geen gewonden
het vuur brandt Waterloo…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend
liep ik nooit ofte nimmer verloren
en raakte mijn alhidade bevroren
op die ster aan jouw poëtisch firmament
mijn ogen wennen aan het duistere…
eleonora
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
706 haat hartstocht moord
in ruige riddertijden
een sombere burcht
in dichte donkere wouden
de wenende zwarte weduwe
verteerd door liefdessmart
en ruw gedoofde hartstocht
dolend langs de duistere slotgracht
nauw verhuld door nachtelijke nevels
tussen statige eeuwenoude eiken
zacht snikkend verdwijnt ze
elke nacht in het zwarte water…
Een ploeger
poëzie
2.9 met 15 stemmen
3.235 Ook ik wil moeizaam werken, 't duister vlood
voor verre glans van eerste morgenrood.…
Ruzie
gedicht
3.7 met 10 stemmen
2.433 Wanneer ik ’s avonds in het duister
Naast je lig en liefkozende
Woordjes in je oortjes fluister
Zoen op je actief blozende
Wangen en met elk gebaar
Een stukje dieper doordring naar
Het zoete centrum van je ziel
Dan schijnt je schoonheid zo fragiel
--
Maar als de schrijver diep in mij
Je ’s ochtends vroeg graag wil vermoorden
Want de nacht…
Rond het pentagram
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
710 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
ze weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
want zonder gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen van verloren…
Een stofje in het universum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 universum
Een deel van het geheel
Meer mogen we niet zijn
Een onderdeel van veel
De twinkeling van een ster
De wereld van dromen
Totdat z’n vrije val
Daar een einde aan laat komen
De diepte van het zwarte gat
Verdriet van wat we missen
De zuiging van het lot
Dat zonder reden kan beslissen
De straling van de maan
een lichtpunt in ’t duister…
Voor liefde steeds met pijn betalen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.722 Laat rustig mij in ‘t duister liggen
en stil mij met mezelf alleen
de liefde moet ik tweemaal buigen
met wierook wijn en zacht geween
Kom alsjeblieft niet hier terug
blijf eindelijk voor altijd weg
’Tot nimmer meer’ klinkt nooit te vlug
al wil ik niet dat jij ’t ooit zegt
Slechts deze nacht die mij verlicht
heb ‘k nodig en ook de kleur…
gespletenheid
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.235 soms als een ja
- immers je ogen zijn nog toe -
op zich laat wachten
durf jij al de handen
te ontvuisten in kwetsbaarheid
verkrampt als zij waren
de geest moe
door duistere gedachten
weerbarstig
neergedaald ter helle
die door stemmen
daar henen geleid werden
om jou te tarten, te kwellen
al snij je diepe wonden
om te gehoorzamen…
Aurora
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 Ik weef een web van licht
aan de hemel die baadde in duister,
de dag groeit langzaam een gezicht
en een stem aan verscholen gefluister.
Ik schenk kleur aan de druppel van dauw
die hangt in ’t ontluikende land
en schoonheid en kracht aan de vrouw
wier licht in de avond gestrand.…
Ontheemde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
604 stad en land
braakt dagelijks kromme zinnen
versteend wordt koudvuur warm binnen
uit zicht houdt haat niet in de hand
vage letters door lange lussen verbonden
verbergen onderhuids zwart gesneden pijn
waar lichamen smelten klinken klanken onrein
spreken des duivels meertalige monden
twee namen gekrast in een oude boom
vervaagd door duistere…
Na het vele lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Net nu, wanneer de werkelijkheid
zich leek te ontbinden,
als een traag dovende gloeilamp
en ik het zoete duister zou omwinden,
alle levensechte kleuren
in het filmrolletje gevangen zetten,
kwam daar het land van ooit terug.…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Kerstmis 2007
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.828 Er straalt al licht doorheen het duister,
al duurt het wachten levenslang.
Laat ons elkander liefde geven
en tederheid en engelenzang,
want heden kwam Gods Zoon op aarde,
we vieren Kerstmis, vol van vreugd.
De ogen van de kinderen stralen
en zelfs de sterren zijn verheugd.…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 De straten van Granada waar in 't donker
Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
Van minnaars aan de traliën de duister
Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
Wening uit rode muren?…
Schemering in 't woud
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.536 Ik voel het doffe duister in mij dringen
en verre stemmen hoor ik zingen
al wat ik denk. -
Waar zijt ge, Dood? - zo gij rondom
op wieken van de schemering komt rijzen,
nu doet uw nadering niet ijzen, -
ik wacht u - kom!…
Geen afscheid, maar een vaarwel ......
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.880 glimlach
kan ik bijna zien
ik voel nog steeds de warmte
van jouw omhelzing
Nooit gedacht
dat deze dag
zo snel zou komen
Zonder afscheid
draait de wereld door
mij rest alleen
tranende stilte
Ik voel mij verloren
nu jij niet meer
bij mij bent
Mijn wereld stort in
herinnering
rondom degene
van wie ik houd
Ik zal waken
in de duistere…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 de warme wind
draagt zomerse geluiden
bijen snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht…
Mijn uiteindelijke doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.650 Mijn hart en verstand hebben onenigheid
mijn gevoel toont een meningsverschil
ik haat deze duistere onzekerheid
maar ik weet nu weer precies wat ik wil
Aan de ene kant ben ik stapel op jou
en dan zegeviert het geweldige gevoel
van de mooie dingen waar ik op bouw
helaas omzeil ik dan mijn uiteindelijke doel
Aan de andere kant haat ik jou…
VERLANGEN
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.155 Wat toeft gij, die in 't eenzaam duister,
Gelijk een engel voor mij zweeft!
Wat toeft gij, die me bij een zacht gefluister
Als mij bestemd verkondigd heeft!
Ik reik, van zoete waan bedrogen,
Mijne armen naar uw beeldtnis uit;
Zij deinst terug; zij is vervlogen,
En laat me alleen, der smart ten buit!…