8622 resultaten.
iemand
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
690 voorzichtig steek ik mijn voelhorens uit
open mijn oren voor een ongehoord geluid
het is de schreeuw om aandacht die klinkt en
waar menig individu in verdrinkt, in verzinkt
de eenzaamheid is te triest, ongeschreven
blijven kleine mensjes toch maar leven
totdat iemand zegt dat ze iemand zijn
het rijmt niet meer,
maar ik ben het er wel mee…
ik ben gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 kaken gehecht
aan de pezen
van de gevoelige snaar
zo de klanken vals klinken
onzuiver mijn hart doordrenkt
verdronken in portret der eenzamen
echo dit
een houtje touwtje effect
in een dominoreeks van gedachten
stort mij in
stroom in mij
verzacht me
tot in de kleinste vorm
eerlijkheid
bouw me op…
Tuonela
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
683 op de donkere rivier
de creatie gracieus
hoe sneller de stroom
het lied betoverende,
majesteitelijk aanzien
het rijk kan ook mooi zijn…
als eenzame schoonheid
zwemt zij daar
smart en zwart
zijn even vergeten,
bedrieglijke droom!
teister mij niet langer!
toon de werkelijkheid!
onthul eindelijk!…
Geboren woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 Zilveren tranen
rapen geboren woorden
verbreken gedachten
achter beslagen raam
daar tekent hij
haar lichaam in verbolgen lijnen
geurend naar lavendel
in late zomerzon
nimmer de zijne
beminde zij
en werd zij bemind
maar nimmer was zij de zijne
hij verjaagt een eenzame vlinder…
OPWAARTS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 Die eenzame ster,
door stapelwolken omhuld,
straalt onverstoorbaar.
Ergens in de lucht
klinkt, heel ver, zacht gesis.
O, een zweefvliegtuig.…
ADIEU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 daar sta je dan
BEVRIJD van alles
eenzaam en verweesd
mooi te wezen
op de website van
gedichten.nl
honderdvijf keer bekeken
en niemand die om je geeft
niemand die de moeite doet
om je waarde
uit je regels te zeven
quotering nul
schrijver Jan lul
adieu
van mij hoef je
geen inzending meer te vrezen…
Nee geen kritiek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 was het een tweegesprek
of waren het wat woorden
in reflex op eenzaam zijn
een gebed
waarin ik uitlegde wat
jou misschien ontgaan was
jij die alles ziet
behoort te weten kan mij
toch niet vergeten zijn
ik vraag niets
wil alleen maar delen
of kan het jou niets schelen
nee geen kritiek
ik geloof rotsvast in je en weet
ik heb je onvoorwaardelijk…
Gebed
gedicht
3.5 met 4 stemmen
13.342 achter de kerk staat de vrouw, ze verdraagt
doffe haren op vette kleren, een hond blaft
eenzaam, traag loopt oud water de kraan uit
dit beeld wilde ik vasthouden en uitzetten
voordat de engel van zijn ladder afdaalde
--------------------------
uit: 'Bezonken', 2014.…
REGENNACHT.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
982 't Is alles mat en eenzaam,
In vree gesust,
En alles wat gemeenzaam
Met licht is, rust.…
Los
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
834 Rust zacht
Ik vang die woorden en
strooi zachtjes andere uit
Je bent nu vrij
Je energie in beweging
los van de aardse last
Zonder verdriet en pijn
Misschien wel verenigd
met hen die je miste,
ben je niet eenzaam meer
Een beetje hoger nog
dan de vogels
Als ik omhoog tuur
naar de hemel…
Onvervreemdbaar
gedicht
4.7 met 7 stemmen
11.925 Die lezen mogen eenzaam wezen.
Zij waren het van jongs af aan.
Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.…
Ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Een ster is gedachteloos
onverwachts oud geworden
om niets bekommerd
Een ster ontlokt verwondering
uit verre expansiedromen,
ondanks eenzaamheid op grote afstand
Wanneer we haar mysteries bezingen
is ze mogelijk reeds weggevlekt
in cryptische zelfbegoocheling
Evenwel,
ondanks alles,
blijft ze stralen.…
Geborgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 Mijn wereld wordt steeds kleiner
Hij krimpt van dag tot dag
Niet dat ik dat erg vind
En het leven minder mag
Niet dat ik mij zorgen maak
Om wat meer eenzaamheid
Dat heb je of je hebt het niet
Je raakt het nooit meer kwijt
Niet dat ik echt wakker lig
Van al wat is verpest
Maar wel dat ik mij veilig voel
In de wereld die nog rest…
Rode draden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 Mensen voelen zich eenzaam.
Buitengesloten.
Onbegrepen.
Uitgestoten.
Suïcidaal.
Mensen raken de rode draad kwijt.
Vallen, maar staan toch weer op.
Wie opgevangen wordt beseft,
dat rode draden ons verbinden.
Vriendschap met ons hele hart.
Atomen met moleculen.
Liefde met elkaar.…
stille groet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 toen stond ze daar
ze wuifde met haar blonde haar
ik keek en dacht
heel zacht aan wie ze was
zo lang geleden
eenzaam weggegleden
in de stilte des doods
vergeet ze niet om groots
herinnering te zijn
en dat voelt fijn
ik raak haar aan
met heel mijn voelen
en mijn hart, omdat eeuwigheid
in groot gemis ook altijd
samen is…
Als de laatste deur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Eenzaamheid in zijn grauwe hemd
bevriest het leven in alle klokken,
voor een einde zonder liefde bestemd
wordt het vonnis rauw voltrokken.…
Spiegels tegen spiegels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
585 Praten over liefde
met monden als vliegers
en ogen als spiegels
op eenzame hoogte
langs onpeilbare diepte
balancerend op de rand
aan de andere kant...
Welk beeld zal ik volgen?
Ik ben een vraag
wie is die ander?
wat is er meer?
hoe noem je zoiets?
Ik haper, mijn tong zit vast
jij bent niet meer wie je was.…
IK HOU NOG STEEDS VAN ROB de Nijs
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
626 Keihard tikt de regen op mijn zolderraam
tikken van verdriet en eenzaamheid
want Rob is dood, nu niet meer saam
want hij is nu verleden tijd
Kom vertel me regen hoe dat voelt
troost me met jouw tranen zo doorvoeld
laat me weten dat 't genoeg was voor hem
want ik hou nog steeds van Rob…
Oogstmaan boven Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
277 Oogstmaan boven de oude wijk
geen zin meer in verraad of gezeik
de minnaars van goede vrede
bevredigen de zoete stilte
zijn hand glijdt over het schaamrood
van zijn meest intieme dromendans
hij hoort het nachtlied van tedere eenzaamheid
en valt eenvoudig diep in voorjaarsslaap.…
Kan je me horen?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.214 Ik weet hoe eenzaam eenzaam kan zijn,
hoe 't leven zich van je af kan keren,
als alleen maar de winst nog telt.
En buiten, buiten spelen kinderen,
ze hebben nog geen oog, godzij dank,
voor door bloed rood gekleurde straten.
Ze laten zich door niets hinderen,
door soldaten, presidenten, de bank.
Zij weten niet hoe 't is te haten.…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 De mist in het bos, maakt me eenzaam
De stilte maakt me bang
Het water staat stil, het donker is pril
De mist in m’n hoofd trekt niet op
Alleen op de wereld een bank onder een boom
De druppels van de wolken
Maken dat ik huil
Als een wolf naar de maan.
Huil ik om jou.…
Gij zijt een bloem, een lichte rode bloem
poëzie
3.6 met 14 stemmen
4.819 Gij zijt mijn hart, mijn eenzaam levend hart,
de daden van mijn lijf slaan rondom hard,
wreed klaterende stem veinst vreugd en smart,
bliksemt mijn lijf, maar binnen is 't al zwart -
eenzaam in mij leeft gij, mijn levend hart.…
Veranderende tijden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 De kou en leegte
Als van een grijze winterdag
In een lichaam geslopen
Heeft een hart bevroren
Bevroren tranen
Aan dit huilend hart
Tranen die veel zeggen
Laten het hart spreken
Een lichaam vol eenzaamheid
Aangetast door de tijd alleen
Verslagen door de haat
Zoekende naar kracht om terug te vechten
Deze pijnlijke woorden
Een tijd…
(a)sociaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.038 Ik voel me zo alleen en eenzaam.
Eenzaam met een hoop verdriet.
Alles ziet hij maar mij niet.
Geen enkele dag gaat voorbij,
Zonder verdriet en zonder pijn.
Iedere dag is het er weer
Die pijnlijke en verdrietige sfeer.
Ik heb zo lang laten blijken
Dat ik niet altijd voor anderen hoef te wijken.
Helaas trekt hij zich er niets van aan.…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Wij die onze eenzaamheid
Droegen als goden,
Wij kunnen minnen
Eindeloos!…
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Breng dan de allerschoonste meisjes,
Bij mijn stil en eenzaam graf!
Laat die lieve, schone meisjes,
Zingen op mijn eenzaam graf!
Laat haar zingen: "Vruchtbre wijnstok!
Schiet uw dartle ranken uit!
Hij, die uwe wortels dekken,
Was een vriend der zoete min!
Ook uw vruchten, edle wijngaard!
Hebben vaak zijn ziel verheugd!…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 ik zoek de vrede die de dag mij nam;
en onweerstaanbaar brengen mij mijn schreden
naar 't stille kerkhof waar ik na uw sterven
berooid en eenzaam iedre avond kwam.
waarom?…
alles draait om haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
542 reeds lang voorbij
de tijd is niet vriendelijk geweest voor haar
oud is ze … voelt zich ook zo
al doet ze voor de schijn
als was haar leven één groot feest
ze kent de geur van nietszeggende liefdes
van oude dromen nooit uitgekomen
andermans verdriet, ze ruikt het
en springt daar bovenop
ze is dan blij dat ze niet alleen is
in haar eenzaamheid…
Reis door de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Verstoten door de koning
Verbannen door het volk
Waar ik al zo lang toe
Behoor trek ik mijn
Lot aan en reis
In doodspijn heel
Alleen door de woestijn
Die het leven voor mij
Geworden was - dodelijke
Eenzaamheid zoals alleen
Echte eenzaamheid kan zijn
Op zoek naar een bron waar
Ik wat water kan drinken
Dat mij verlossen moet…
donkere nacht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 als een donkere deken
lag de nacht over het
houten huis
de wereld was stil
donker en eenzaam
hij had de rust gezocht
maar kon de slaap niet vinden
beelden overspoelden hem
die hij jarenlang niet meer
had gezien
hij wilde haar niet zien ,nooit
meer aan haar denken
het verhaal erachter was te
gewelddadig
onnozele trut ….…