3181 resultaten.
Alexander de Grote
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
965 de Rooise Academie voor Schone Kunsten
heeft haar poorten wijd opengezet
voor straatbeelden van Alexander de Grote
in een ongeëvenaarde systematiek
heeft hij de eeuwenoude legkunst
van de verwoestende ondergang gered
al bij binnenkomst zoekt het oog
naar werken van deze gigant
die zonder maar een steen aan te raken
zijn gedachten legt…
Bashio III
gedicht
3.1 met 22 stemmen
8.962 .
---------------------------------------
uit: 'Het gezicht van het oog', 1989.…
Jong als kinderstemmen
gedicht
3.2 met 17 stemmen
7.948 en toch en desondanks
wachten - onmatig -
- want matigheid is zwakte -
en nieuwe kleren kopen voor de hoop
hoewel de laatste zekerheden naakt gaan
en trachten waar men niet bestond
toch te ontstaan
om het onmogelijk natuurverschijnsel:
zon in de maan
rondlopende weg terug
of het oog in de rug.…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 Als ik komende nacht sterven moet
zie je dan nog eventjes naar mij om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde…
Valse lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Roerloos lag de zeehond op het vals plat
Hij had het te bont gemaakt
alsof hij rustte op het wad
frontaal op zijn kop geraakt
Het oog van de jager traande
maar niet van verborgen leed
Het was alsof het maande
als je dit gedode leven maar vergeet
De wind ijlde over de vlakte heen
Het dier werd ruw gesleept
Dit is waarom de mens moet wenen…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 Strooi papavers
als korrels der vermetelheid
in het verblindend oog van de tijdloze muze
Op het moment dat de draak
zijn vuur verzengt en dwergen
in hun smidse zonniger goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning…
Naar de overkant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
549 voor mijn oog
nog onzichtbaar een zon
diep in de nacht
Opgenomen in Pontjespoëzie 2, uitgave van ‘Vrienden van de voetveren’,
€ 9,99, vandaag op de jaarvergadering gepresenteerd.
http://www.voetveren.nl/…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp
schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon
zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen
maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon.
Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Slechts even was te zien de glans van zijn veren
de scherpe belijning van zijn kop, ’t felle oog,
kromming van zijn machtige snavel en klauwen.
Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren
dat als men voor de feiten het hoofd niet boog
om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…
Alle schatten zijn verborgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 boom ontkleedt
van herfst naar winter
In de splinter van de tijd
telt elke tranende oogopslag
als een geboorte in de eeuwigheid
Het licht spreidt zich
in een schijnbaar genadeloze
catharsis, onontkoombaar
Ongenaakbaar richt het zich op
uit den dode, uit node van een hogere
wetenschap vooralsnog onaantoonbaar
voor het slapende oog…
DAAR KAN IK MEE LEVEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.412 De data van overlijden
weet ik niet meer
maar mijn verdriet
voel ik heel goed
nu zijn ze genoteerd
de grafsteen verweerd
de tijd vervloog
géén oog droog
de familiefoto naast mij
géén één meer op aard
voor mij zijn ze
het leven waard
ik wil ze weer terug
weer hun stemmen om mij heen
een aanraking heel zacht
dat heb ik zo bedacht…
Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend
Nog voel ‘k een tranenvloed mijn ziel doorstromen
Ik moest u wel beminnen in mijn dromen
Om zo de oceaan van wee te tomen
Opdat ‘k een wijle met u zou vereend
Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend
En heb u met een schreiend oog genomen
Luid snikkende tusschen de esschenboomen
Zodra mijn wel van weemoed…
Gat in mijn schoen. (Traffic)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
688 Ik keek naar de hemel
waar het oog van een olifant
naar me keek
vanuit een kauwgomballenboom
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen
Ik liep door een veld
dat niet eens echt was
met 100 tinnen soldaten
die aan mijn schouder stonden
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in…
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Een helling onder stugge struiken vertelt:
"Wie mij met denkend oog wil betreden,
heeft zinnen, waarin rustig wordt gestreden,
is op dolen, meer ontdekken gesteld."
Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein,
vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand,
geven adem, zwevend als verdampte wijn.…
Ode aan Herman Bode
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.135 Denk ik aan een vakbond,
zie ik ruzie makende bestuurders
zonder oog voor het verleden
met de waan van de dag
als dubieuze dominees
op hun vliegende hollander
de passie preken.…
Queeste
gedicht
1.9 met 13 stemmen
5.986 Het oog werd opgetild, in een gondel gelegd, de pupil vloeide samen
met de kleur die nog onbegonnen was van kleur,
vorm die, ongeplooid, nog nauwelijks richting bekende.
Als het luchtdunste hemd was je adem,
je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf.…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 van weer heel jong meisje zijn
maar het schrijven van de woorden
verandert wat ik niet vergeten moet
dat wat geen woorden had
enkel, levend, ademend beeld was
zodat ik nu twee versies van hetzelfde heb
die ik vandaag nog over elkaar kan leggen
maar waarvan morgen als ik weg ben
alleen de woorden resten
die aan iets herinneren
waar geen oog…
Door de trechters van de tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
989 Jou heb ik mijn geheim gedeeld
de serafijn in jouw oog geschreven
Van vrolijke tovernachten
tot de witte sterren in een zee van ultramarijn
waar we samen urenlang in dwaalden
Soms is er nog dat verlangen
naar de oude Linde waaronder ik
jou mijn woord heb gegeven
en waar het licht
teder om je bruine haar sluierde
langs vonkende ogen…
VERDRONKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.481 Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
Gebroken was haar oog
't meisje leek zo dood
Haar blik heel verbaasd;
haar lichaampje ijskoud
Een man schoof ernaast
hij depte haar ’t zeezout
Haar handen heel zacht
haar voeten blauwrood
Voor haar eeuwig nacht
't lief meisje lag dood
Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
God,…
GEEN RUIMTE IN MIJN HOOFD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
645 Géén ruimte in mijn hoofd, ik oog toch normaal
ik weet het begin niet te vinden, het is weg
weet niet meer waar ik de dingen leg
mijn verstand is zoek, is aan de haal
mijn echte ik is verdwenen, waar zou het toch zijn
ik wil het weer terug, het doet mij zo pijn,
toen kreeg ik visite van een lieve vriendin
kreeg hoop en zag in het leven weer…
CARAMELCO WACHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Moge een vreedzame strijd ontwaken
om liefhebbers van zoet eten te raken,
samen met vorsend oog en gezondheid.
Zuivel zal dan het oude nieuw maken
vol zakelijke én smakelijke vlijt:
't lichtbruine boterhambeleg verblijdt!…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
Nachtgezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Zou je mij willen beloven
dat de duisternacht verdraagzaam blijkt
voor alle mensen die lijden
in ontheemde landen in den verre
je doet geen oog meer dicht
als het duister volstaat in haar falen
iedereen in de steek gelaten
met meer wanhoop dan jou lief is
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd…
Het onverborgene
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.123 Door het oog van de ander
aanschouw je voor het eerst jezelf. En je ziet.
-------------------------------------
uit: 'Niets is bestendig', 2006.…
't Kaf en niet de haver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 'k Schrik als
Ik je zie huilen
Dikke tranen druipen
Uit je rechteroog
Ik raak van slag
En haal mijn vader
Erbij die niet
Kan ontdekken wat
Er aan de hand is -
De dierenarts brengt
Uitkomst - achter je
Ooglid zit een stukje
Kaf van de haver
Die je elke dag
Dubbeldwars verdient
Als hij het eruit
Heeft gehaald is
Je oog…
Van de koude grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Heb mezelf langzamerhand
Leren kennen - leren leven
Met wat op het oog
Een tekortkoming lijkt
Te zijn -
Haperen, stotteren,
Vallen over eigen woorden
Dat soms clownesk
Overkomt bij de
Nietsvermoedende luisteraar -
Verlegenheid die mij
Bijna aan de afgrond bracht
Maar nu tot mijn grote
Sterkte is geworden -
Verlegenheid…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Met het instijgen
verdwijnen zij voorgoed
uit het oog
van de vader, de broers en zussen,
onwennig en gelaten op een rij
voor hun Kempense boerderij.
Mijn vader schreit.…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 bewoog in het geledigd hart en bloed,
kijk achterom door het oog…
Zelfportret 1
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
688 Aan de overkant een damesfiets, daarop
een vrouw, kanariegeel springt in het oog
een afspraak in café Dantzig misschien
als dat nog bestaat bij de Amstelhoek.
Van beneden het geluid van borden,
glazen en bestek, op hun plaats gezet
de geur van koffie dringt omhoog
dwingt mijn stappen naar omlaag.…