2333 resultaten.
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Tegen de avond wordt haar
kleur donkerder en valt het landschap
langzaam tot rust. Nog even blijft ze zichtbaar tussen
groen en schaduw, alsof ze afscheid neemt zonder echt te verdwijnen.…
Carpe Diem (de nacht & de dag)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.054 tijdloze vrede
Door de mist zie ik ze
Door de duisternis rijst ze
Doelloos dwaal ik
In het eerste zonlicht
In de vredige natuur
Vogelgezang begeleidt me
Gelukzaligheid omringt me
Alleen en de zon
Alleen en mijn inwendige rust
Een nieuwe dag geboren
Een nieuwe adem gevonden
Vredevol dwaal ik
In het zachte ochtendlicht
In het laatste landschap…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 wat sta je daar te lachen
eenzaam in het landschap
alsof er nog een trein passeren moet
die jou van strepen licht voorziet
je staat alvast te wuiven
stel dat je wordt ontdekt
als riet aan eenzaam water
dat buigt voor een publiek
soms loop ik 's avonds over straat
nog net voor sluitingstijd op tijd
alsof er steeds iets eerst nog af moet…
iets apart, leesgerief
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.079 lachen
extro
dweilen we het landschap in
mee ons tweetjes, luisteren
naar wolken mee plevieren
zoiets als een zoemend lief
wat bent ge mooi in het licht
ik zie geen sproetekes meer
nu de maan u heeft betoverd
blaas op uw voorhoofd, voel
die handen en kijk verlegen
muziek brengt ons in extase
kent ge nog La pulce d’ Acqua
o, alsof…
over een vale dinsdagmorgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
790 ’
- komt ge van deze namiddag weer
spelen op de biezabijs met uw makkers-
er vliegen rietganzen over de kreek
windvlagen maken het landschap leeg
bietenkoppen steken hoog in de klei
enkele pisblommen maken nog zomer
hij kijkt nog efkes om en zwaait mij toe
iedere morgen
en dan draai ik mij, ruik de zee, blaaiges
dwarrelen voor mijn voeten…
Emotiecensuur
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 richting bruisende onoverzichtelijke zee,
hier heb ik ooit de illusie gehad
dat alles mogen zeggen, ook alles
uiten is, maar ik kwam teleurgesteld
weer thuis, vond een weg tussen
ellebogen, brede schouders, hoge hoeden
peinsde een vingerwijzing zelfbehoud,
alles wordt opgeslokt door de woeste beweging
van de trein die zich door het landschap…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Ik kom door een landschap van regen,
bomen verrijzen schimmig rondom.
Sommige jong nog, zonder veel ringen
en andere die door al het noodweer gingen
om te staan tegen een loodgrijze lucht.
Het druipend wiegen in de wind ...…
Struikelstenen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 Haar voeten, allang niet meer geschoend
vereelt door doelloos dwalen
liepen over verlaten wegen
waar boerderijen en bunkers
het vredig landschap braken
en ochtendnevel in stilte huilde om gras
ooit gezaaid voor dikke koeietongen
en grauwe wol op pootjes
werd groen plotseling een dode kleur
maar nergens vervloog méér leven
dan in deze serene…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 gerijmd of ongerijmd
het hele landschap speelt
een omstuimig spel met de windewind
slagregens laten je voortdurend zuchten
het blauw is grijs
langs landwegen knotwilgen zwiepen en zwaaien
buigen door onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken…
Vinexvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
480 waarde
van de balzaalmens en haar fluwelen ego
telt de macht van de rekenmachine
onder een zware tafel met vijf poten
of er nog zwarte schapen zijn
die voldoen aan het signalement
van de dood met al zijn wuiven
’s avonds komen er dikke boeken
zonder ontzag voor het gevoel
ze vertellen ons rationele verhalen
die doen inzien in het landschap…
Natuur verandert in cultuur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 Hun zingen zuivert jou, zoals bloesem het landschap;
riante bloemkes die uitreiken naar het blauw,
in uitbundig juichend wit en blanco.
We laten alles los in een welgemeende zucht.…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Op pad maak ik een gruttoimpressie
van het landschap, ga langs de dijk
die verderop iets begint te klimmen,
er huppelen hazen over de akkers.
Hoe mooi oogt ook nu dit gebied
het het hoger klimmende licht,
klinkt in de verte ook het tuffen
van brommers en schepen op pad.
Fuikstokken toornen links boven
het spiegelgladde water uit.…
Dorst naar meer?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
447 schemeruur verzamelt uilen,hun
geroep op de zachtste treden
van de nacht, de wind verlegt
haar schreden in de trouwste
tonen in de smetteloze vacht
van veulens bij een waterbak
koppen bij elkaar, ogen kool getint
om met minnende blikken het
vurigste bloed te delen, oren
gespitst om in die weelde op te gaan
een getuigenis van het landschap…
Mijn Alentejo (P)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 welbehagen
in een mediterrane habijt
de sterren genieten in hun
nachtelijke lijsten van de
zoetgevooisde geuren van
persing in vloeibare olijven,
stroming die de aarde streelt
zoveel indruk gedeeld met het
weinig, is goed te dragen
ik grijp mijn penseel en pen
en knijp mijn handen toe
waarbij alleen de tube verf
de dupe wordt, het landschap…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 Het paard gespannen voor de kar
De clown de nar een puntmuts
Met een gele ster troosteloos
Gaat hij door de troosteloze straten
Hobbelt over de keien in de schemering
Voorbij de meidoorns het landschap
Van de eenzaamheid in
Waar hij in stilte zijn sores draagt
Het leven laat zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het…
Geur glipt weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Hij voelt alleen nog maar de adrenaline en het desolate kille landschap in zijn hart.
Hij verloor zijn geliefde zielsverwant.
Haar vertrouwde geur deint langzaam weg uit het huis. Hun huis.
Er mag geen vleugje aroma ontsnappen. Niemand of niks mag dit heiligdom nog betreden en bezoedelen.
Hij stopt met timmeren.…
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Het zou alsnog kunnen, schildert het landschap,
het dansen, de myrte. De bedding kreunt
van geile bevaarbaarheid in de verte.
Maar de huizen leunen vol afgrijzen,
de bergen verbergen de lucht
en de molen maalt er niet om,
want de zon negeert al het kromme.…
Kraaientaal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Om te kunnen blijven waar ik verveelvoudigd ben,
in het landschap van bossen, bomen, akkers
en weiden,
mijn kraaienpoot wrikt een McDonald’s doos open, blijvend geketend,
aan de angst, die aan me knaagt.…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Voetafdrukken in jouw landschap
even bang voor vader als voor een andere god.
Doodmoe tegen het hek trillend van angst
de longen uit het lijf gezongen.
De hele wereld van ver en nabij in de kamer
twee bulderende zonnen op een witte muur.
Op een bed van veren schilderen gewonde engelen
tussen droom en daad het verre licht.…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 Stil in mij beweegt
een reiziger zonder stappen
die toch doorgaat
Hoe ik beweeg door de dag,
door een onbekend landschap waar elke
indruk een koers aangeeft en stilte soms de enige
wegwijzer is die mijn aandacht behoedzaam bij de hand neemt.…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere nuances
waar elke blik een licht spoor achterlaat dat ik voorzichtig volg.…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Ik weet dat ik terug zal keren naar de wijdte
van het landschap, om mezelf te ontmoeten in de adem van de wereld.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Bij het zandmeer, waar
verborgen zang door dicht riet beweegt,
ontstaat een rustige helderheid waarin mijn lichaam
opnieuw begrijpt hoe het voelt om deel te zijn van het landschap.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de langzame adem van het
landschap, waar elke contour zich pas later
laat herkennen, komt een vermoeden naar boven dat
mij niet loslaat, een fluistering die zich nog niet laat vangen in taal.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 Onder de hoge bomen,
waar het licht in dunne lagen langs
de stenen glijdt, blijft een trilling hangen, alsof
het landschap mij uitnodigt om halt te houden en stil te staan.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Nazomerlicht valt
over het vlakke landschap
alles komt dichtbij
De ochtend ligt stil in het
licht dat door de bomen valt, en ik voel
hoe alles zich nog eenmaal opent naar warmte,
hoe het groen in mij dieper wordt terwijl zomer zachter ademt.…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Geen enkele bloem kan in deze gure maanden tippen
aan de mysterieuze pracht van deze bosbewoners,
die zonder een woord te spreken het landschap sieren
en de goudbruine aarde een eigen gezicht geven.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Daar waar verhalen waren gebleven,
leefde je in een landschap van andere verhalen
dan die we ons herinnerden in het bed.
Vol verlangen namen we afscheid van een droom;
zinnen leken te dansen in verbeelding.
Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.…
Aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
823 Alleen bij snelle stappen die verstilden aan de deur...
raakte je onrustig, je kende die als geen...
kregen je ingevallen wangen weer wat fleur
ach, mijn schat, gelukkig zie ik je nog eens weer.
Hij zat op haar bed,en hield stevig haar handen vast
de medicatie werkt goed, je wordt snel beter...…
Eeuwige cirkel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
579 Gedurende de winter maak ik aandenkens van dit
rijk leven waarin het vervlogen verleden met de daarbij horende
traandruppels heel lang wordt bewaard en zo optimaal mogelijk opgeslagen
Op een dag word ik verstild en versteend, zowaar gekomen en gegaan; waar zal jij zijn?…